Uit het paardenleven gegrepen: Op verkenning

Dadelijk in mei wonen we precies een jaar in Overpelt (B). Vorig jaar heb ik (Rudi) door de verbouwing niet zoveel tijd gehad om de omgeving goed te verkennen. Dus ben ik nu met de fiets wat wegen gaan verkennen om deze later met de koets te kunnen rijden. Maar goed ook, want af en toe kwam ik van die punten tegen waarvan het wel even fijn is dat je er van tevoren even over kunt nadenken en dat je ze kunt bekijken. Als je onder zadel gaat rijden is het vaak niet zo’n probleem, met de koets meestal ook niet hoor maar toch, er is wel wat meer risico aan verbonden.
Zo besloten we een keer met de koets een andere route te nemen en zonder het pad eerst te verkennen reden we een hellinkje omhoog tussen de takken door. Het pad was breed en overzichtelijk genoeg. Normaal geen probleem dus. De helling bleek hoger te gaan dan verwacht en ook het pad werd smaller. Voor we het wisten stonden we volledig vast omgeven door takken met zowel links en rechts van ons een kleine afgrond. We konden niet meer verder. Dus dan maar een keertwending. Gelukkig ging het goed. Jorrit, ons paard, deed gehoorzaam wat ik hem vroeg en stoorde zich niet aan de takken die over hem heen gleden en schrok niet van de diepte die hij plots voor zich zag tijdens de wending. In zo’n situatie zie je in wat het belang is van een koets die goed meedraait in zeer korte wendingen zonder hinder te hebben van de berry’s. Het was even spannend, maar we hadden vertrouwen in elkaar en dat is in zo’n situatie wel belangrijk. Toch wil ik telkens de risico’s beperken en zoveel mogelijk verkenningsritjes met de fiets maken. Je kunt dan net zoals bij de auto het defensief rijden wat beter in je opnemen. Hier is prikkeldraad, bij deze sloot moet ik uitkijken, onder deze put stroomt water, hier kan ik indraaien moest er zich iets voordoen, als ik via dit pad rijd dan hoef ik niet zo dicht langs het treinspoor… en ga zo maar verder. Ja als je al wat jaren met elkaar op pad bent dan leer je elkaar wel kennen en weet je waar je op moet letten. Vooral in het begin van een rit, als hij nog lekker fris is, is het weer even wennen aan de vrachtwagen en tractors, niet dat Jorrit dan gek doet maar wat extra ondersteuning via de stem kan hij dan wel waarderen. Zodra hij het weer gewend is kan er een hele pantserdivisie langsrijden. Hij heeft ook zo zijn eigenaardigheden die wel belangrijk zijn om te weten voor een menner. Stel dat die pantserdivisie er nu echt aan zou komen en ons links tegemoet komt en er ligt rechts naast de weg een grote steen. Dan zou je denken, reageren zoals het moet en het paard laten zien wat eraan komt, zweep ter ondersteuning aan de rechterkant houden en zachtjes bemoedigen met de stem. In het geval van Jorrit is dit juist andersom, laten kijken naar de steen en zweep links aanleggen. Hij zou zo onder de tank springen om van de steen weg te raken! Een beetje overdreven natuurlijk. Maar een slechte ervaring bij de opleiding heeft ervoor gezorgd dat hij steeds voorzichtig blijft en onzeker wordt bij een grote steen langs de weg. Als de situatie het toelaat draai ik dan ook telkens even een paar keer om zodat hij merkt dat er niks gebeurt bij het passeren van een steen. Het is gewoon telkens een beetje wennen, vooral als de route nieuw is. Net als bij de tractor, alleen heeft hij wat meer moeite met de steen. Gek, maar goed om te weten als menner. Wij hebben tenslotte toch ook allemaal wat. Niet dan? Nieuwe omgeving en nieuwe situaties. Dus tijdens een verkenningstocht met de fiets gaat mijn oog in het bijzonder uit naar grote stenen en betonblokken en een veilige manier om Jorrit hierop te attenderen bij het passeren. Vooral als een situatie nieuw is kan een paard anders reageren, een paard dat thuis zo lief is, kan in de manege of een andere plaats heel anders zijn. Daarom kan het nooit kwaad je van tevoren wat voor te bereiden. De omgeving in je op te nemen en te bedenken wat je het best kunt doen in bepaalde situaties. Het geeft jezelf ook wat meer zelfvertrouwen en dit breng je dan ook over op je paard. Want een teugel of een leidsel is toch een soort telefoonlijn, dus kalm blijven en zeker zijn van jezelf is altijd het beste.
maart 19, 2010
Rudi & Nanny
Rijden