Rudi-proof maken, goed voor je paard

Elk paard heeft zijn eigen karakter en van nature zal een paard nogal vlug schrikken en willen wegvluchten als hij in een situatie komt die hij niet kent. Vooral jonge paarden zijn vaak nogal onwenning en missen zelfvertrouwen. Goed om te weten maar niet leuk als je net in zijn vluchtmoment op het zadel zit of met je familie achter op de koets en hij schrikt om vervolgens na een wilde rit van een paar kilometer te stoppen. Wat je daaraan kunt doen is eigenlijk simpel, je paard zoveel mogelijk laten kennismaken met allerlei situaties. Vooral bij jonge paarden is deze inprentfase tot groot nut voor de toekomst. Let op! Zowel goede als slechte ervaringen kunnen de omgang tussen mens en paard later flink beïnvloeden. Zo hebben we al bij jonge paarden gestaan met de gekste dingen. Een paraplu openklappen, met de auto benaderen, emmers, plastic zakken, papier, ballen, noem maar op. Natuurlijk werden deze dieren daar niet meteen mee gebombardeerd. Alles moet rustig opgebouwd worden. Elk paard reageert weer anders. De een kijkt niet eens op van een wapperende vlag terwijl hij meters wegspringt voor een persoon met een hoed. Soms niet altijd even logisch, voor ons mensen dan toch, maar ook wij hebben dan ook al een lang leerproces achter de rug en vinden zaken gewoon die voor de paarden helemaal nieuw zijn. Stel je voor, je zou iemand uit de middeleeuwen een dagje naar deze tijd kunnen meenemen. Je gaat dan met deze persoon een dagje op stap. Ik denk dat je er best begrip voor kunt opbrengen als deze persoon constant in je nek springt bij het zien van de modernste dingen. En dan is dit een mens, hoe is het dan voor een paard… Mijn man heeft een leuke benaming voor het leren omgaan met bepaalde situaties bij paarden. Hij noemt dit Rudi-proof maken. Zo lijkt het soms dat hij de paarden zit te klieren (te plagen). Voorbeeld: tijdens een tochtje met de koets, een slag in de lucht met de zweep. Eerste reactie van het paard is schrikken en spanning opbouwen en na gerustgesteld te zijn, doet Rudi dit nog een paar keer. Met als gevolg dat het paard na een tijdje niet meer schrikt. Wat heb je daar nu aan? zul je zeggen. Nou, je paard schrikt minder vlug en leert te vertrouwen op de geruststellingen van de stem. Als iets later een waakhond naar de poort springt en begint te blaffen terwijl jij met je paard voorbijkomt, zal het paard minder fel reageren en vlugger vertrouwen op de geruststellingen van de menner of ruiter. Hij heeft eerder gemerkt dat er niks gebeurde na het klappen van de zweep, de stem van de menner bevestigde dit gevoel en gaf hem vertrouwen. In een andere situatie gaat het paard in plaats van in paniek raken en vluchten, merken aan de stem en houding dat er niks aan de hand is en rustig blijven. Zo kwam Rudi een keer met een paard van een kennis bij iemand in de voortuin terecht toen er een auto aan kwam. Nou dat liet hij geen tweede keer gebeuren. Samen zijn we een tijdje met dit dier bezig geweest. In het begin was het al angstig bij het zien van een wagen die op een afstand stil stond. Door telkens de stap te vergroten naar de wagen toe (op voorwaarde dat het paard weer rustig was) hebben we vorderingen gemaakt. Op het einde van het verhaal reed er een gekke Belg (Rudi dus) achter me aan met de auto. Toeterend de straat door met bulderende motor. Je zag het paard denken, oh da’s Rudi maar 🙂 Ik ben trouwens blij dat we niet meer in die straat komen want de mensen hebben waarschijnlijk flink op hun hoofd gewezen toen ze ons voorbij zagen komen. Maar dit bedoel ik nu eigenlijk met Rudi-proof maken van je paard, hihi. Je hoeft geen Monty Roberts te zijn om vorderingen te maken met je eigen paard. Met wat geduld en logisch nadenken bereik je veel. Vooral de schrikreacties bij jonge paarden zijn heel logisch. Alles is nog nieuw en hun instinct zegt VLUCHTEN. Vertrouwen opbouwen is dus voor deze trouwe viervoeters van groot belang. Nu kan ik wel allerlei voorbeelden aanhalen om dit vertrouwen op te bouwen. Maar met een beetje inzicht en creativiteit kun je zelf wel leuke dingen bedenken. Tenslotte is elk paard anders en ben jij degene die hem het beste hoort te kennen. Of je nu met een plastic zak over hem heen gaat of je wilt laten zien dat die fietser helemaal niet eng is, doe alles rustig aan en bouw het op. Je kunt beter wat extra tijd ervoor nemen dan het te ‘verprutsen’ want dan kost het je meer tijd. Neem geen risico’s en zorg dat je paard zich niet kan verwonden. Als het een keer mis gaat mag je zeker niet opgeven. Begin opnieuw daar waar het goed ging. Stop steeds met een positieve ervaring zodat je paard in alle rust terug op stal of in de weide komt. Succes!
april 27, 2010
Rudi & Nanny
Africhten