Pony Furry

Hoi Rudi en Nanny, Mijn dochter Samantha had van de zomer een paardje gekocht, een hengst (welsh)pony van 1 jaar. Hij zag er nog niet zo mooi uit. Hij had nog volop winterhaar terwijl het al goed warm was buiten. Hij was wel heel lief in de wei bij alle andere pony´s die er stonden en was heel rustig. Ik zei tegen mijn dochter ‘zou je het wel doen’, want wie weet wat het beestje allemaal heeft. Ze bleef er bij, dit paardje wil ik, ze had er zelf voor gespaard. Dus ik keek Furry nog even grondig na en zei: ‘hij heeft dan wel een mooi kopje en mooie harde beentjes maar als je hem neemt moet er eerst een veearts bij komen om hem helemaal na te kijken.’ Zo weten we meteen of van binnen ook alles goed is. Dan weten we meteen ook wat de arts ervan vindt. Zo gezegd, zo gedaan. De pony werd gekocht. De pony liep zo de trailer in en stond heel rustig. Onderweg stopten we zo nu en dan om te kijken of hij nog wel goed stond. Hij stond dan gewoon rustig te kijken. Eenmaal thuis begon hij te hinniken, dat was heel mooi om te horen en nog extra toen hij de andere paarden zag. Toen we hem in de stal zetten begon hij gelijk aan het stro te eten, daarom gaven we hem maar wat brok en belden de veearts. Toen hij er was en Furry onderzocht had zei hij dat alles goed was maar dat alleen zijn ene bal nog niet goed gedaald was (maar dat hadden wij ook al gezien). Furry zou wel in de kliniek geholpen moeten worden maar dat zou allemaal wel goed komen, zei de veearts. Je zag Furry met de dag actiever en mooier worden. Nu gedraagt hij zich ook als een hengst en als hij na de winter zijn winterharen kwijt is is hij nog veel mooier. Dat komt omdat hij eerst ondervoed was. De veearts zei al ‘nou dit paardje boft want hier komt hij niets te kort. Hij zal snel opknappen zo’. Soms vraagt de arts of hij hier ook kan komen wonen want de paarden komen hier niets te kort, net zoals al de andere dieren. Ja, wij vinden ook als je dieren hebt, wat dan ook, je er altijd goed voor moet zijn en ze alles moet geven wat ze nodig hebben. Ik weet zeker dat andere dierenliefhebbers er zo ook over zullen denken.

Hier zie je een foto van hoe hij er eerst uit zag en hoe hij er nu uit ziet. Nou zie je het verschil of niet? Hij is nu prachtig en heeft mooie gangen. Mijn dochter wil hem alles zelf leren en als hij er klaar voor is men-wedstrijden met hem gaan doen.

Deze foto in draf vind ik zelf heel mooi, mijn dochter heeft hem zelf gemaakt, precies in zijn zweefmoment. Mooi he? Ze heeft hem vergroot boven haar bed hangen. Gisteren zijn er 2 veeartsen geweest en is Furry gecastreerd. Het is allemaal goed gegaan. Het ziet er allemaal heel goed uit gelukkig en het is niet opgezwollen. Ik hoop dat het zo blijft. Furry vindt het alleen niet zo leuk. Hij mag niet naar buiten en moet een paar dagen binnen blijven i.v.m. gevaar voor infectie door zand en vuil. In zijn stal staat hij veilig. We moeten zo nu en dan met Furry lopen want constant in zijn stal staan is natuurlijk ook niet goed. Gelukkig heeft hij wel een grote stal en kan hij alle kanten op. Even aan de hand een frisse neus kan nooit kwaad. Maar hij kan nu niet gek gaan doen of rennen zoals hij dat normaal zo graag doet. Over een paar dagen kan hij weer buiten, lekker gek doen! Groetjes ook aan de kids Elisa van Uythoven P.S. Dat boek over mennen met gevoel hebben wij nu ook en er zitten goeie tips bij en daar leert ze dan ook weer van.
januari 21, 2010
Rudi & Nanny
Fun