Paardenpraat mopje…

Een eenzame vrouw wandelt door het bos en ziet een ouder vrouwtje hout sprokkelen. De moeite dat dit werk het oudere vrouwtje kost en de sobere kleding wekken bij de eenzame vrouw medelijden op. Ze rent vlug terug naar huis om wat kleding te halen en grabbelt wat spaarcenten bij elkaar die ze het dametje wat later geeft. Ze zorgt er ook voor dat een paar stevige kerels de voorraad hout aanvullen zodat het dametje voorlopig rustig aan kan doen. Natuurlijk verwacht ze niks terug van het dametje, de blijdschap die ze ervoor terug krijgt is al meer dan voldoende, maar toch krijgt ze ineens een voorstel dat alle verwachting te boven gaat. Het oude dametje zegt dat ze drie wensen mag doen. In haar binnenste lacht de eenzame vrouw een beetje maar ze besluit het toch maar eens te proberen. Goed dan zegt ze, dan is mijn eerste wens heel makkelijk! Ik wens dat mijn hele voorraad aardappelen verandert in goud. Een beetje lachend van ongeloof besluit ze voor de zekerheid toch maar een kijkje te nemen in de kelder… deze ligt helemaal vol gouden aardappelen!!!! Woow, zegt de eenzame dame, dan is mijn tweede wens vlug bedacht. Ik wil onweerstaanbaar knap zijn. Als ze in de spiegel kijkt kan ze haar ogen niet geloven, ook haar tweede wens is boven verwachting uitgekomen. Vrolijk kijkt ze uit het venster van haar huis en ziet haar trouwe pony grazen. Oke! Dan wens ik nu dat mijn pony verandert in een knappe, jonge man en dat hij dan hier in huis komt wonen. Ook dit gebeurt meteen. De eenzame vrouw weet geen blijf met haar geluk, ze zal nooit meer eenzaam zijn. Terwijl ze de knappe, jonge man vreugdevol omhelst, bemerkt ze zijn droevige gezicht. Wat is er met jou aan de hand? vraagt ze. Alles leuk en wel zegt hij maar er is een probleempje… je had me als pony beter niet laten castereren…..
januari 19, 2010
Rudi & Nanny
Fun