Paardendroom in vervulling

Eerst en vooral bedankt voor het maken van Paardentips! Wij zijn trouwe lezers en waarderen het enorm. Daarom ook mijn verhaal: Ongeveer een jaar geleden besloten mijn vriend Bart en ik om een paard te kopen. Mijn grote droom ging in vervulling (ik reed al sinds mijn 6e en was toen 23, maar was nog nooit eigenaar geweest van een paard). Het paard zou dienen als recreatiepaard zowel voor Bart als voor mij. Door enkele vrienden van ons kwamen we in een handelsstal terecht, een vriendin van ons werkte daar en vertelde dat er misschien wel wat voor ons stond. Dus wij ernaartoe. Daar stond ze dan mijn chique merrie! Ik was meteen verliefd! Een vosse merrie van 1.74m, echt een pracht verschijning! We mochten haar proberen en nog dezelfde avond was de koop gesloten! Wij waren eigenaar van een paard, dat we Zytha genoemd hebben. En daar begon natuurlijk alles mee. Zytha is een enorm lief maar ook eigenwijs paard. Ze heeft echt wel haar eigen karaktertje en dat laat ze geregeld merken. De eerste weken waren een beetje zoeken en gewoon worden, maar uiteindelijk viel alles goed mee, voor mij toch. Als ik op Zyhta reed, was ze een gewillig paard. Ik had behoorlijk mijn handen vol aan haar, maar hoe meer ik reed hoe beter het ging. Maar dan komt Bart zijn verhaal. Wanneer hij op Zytha reed, was het net of ze een compleet ander paard was. Niet dat ze bokte ofzo, maar werken wou ze voor hem absoluut niet. Ze was echt vervelend, niet stuurbaar, wendbaar, … Het werd zo erg dat Bart niet meer op haar wilde rijden! Ondertussen (bij nu onze beste vrienden) … Gretel en Alois zijn al een hele tijd met paarden bezig. Ze hebben er dan ook verschillende. Eén van hun passies is het Friese paard. Op dat moment stonden er 4 paarden in hun stal. Falco, Igor (Friese hengst), Trischca (Arabische merrie) en Twister (Fries). Trischca en Twister waren in dezelfde zomer bij hen geboren en Gretel had ze zelf zadelmak gemaakt. Met Trischca ging alles goed, maar Twister was een ander verhaal. Twister was een echte deugeniet! Hij was het jaar ervoor erg ziek geweest en daardoor extra verwend door Gretel. Met als gevolg: Twister is echt niet bang van mensen hij is eerder te sociaal. Zadelmak maken en opleren ging wel, maar echt werken wou Twister niet. Door tijdsgebrek liet Gretel iemand anders Twister berijden, maar het ging al snel bergaf met het berijdbaar zijn van Twister. Hij wilde niet lopen, kwam steeds naar binnen, galoppeerde nauwelijks, kon geen volte rijden en ga zo maar door. Gretel besloot om Twister op een manege te koop te zetten zodat ze hem zelf elke dag zou kunnen berijden en dan hopelijk zijn streken af te leren. Ze koos de manege waar ook wij ons Zytha hadden gestald en van het één kwam het ander. We maakten kennis met elkaar en deden natuurlijk de verhalen van onze paarden. Zoals goede paardeneigenaars hielpen we elkaar waar het kon. Gretel vroeg aan Bart of hij Twister niet een keer wou rijden. Dat moet je aan Bart geen twee keer vragen. En geloof het of niet. Bart en Twister waren een ongelooflijk team! We stonden er allemaal van versteld dat het zo goed ging. In de maand dat Twister op de manege stond, heeft Bart hem er helemaal door gekregen. Maar Twister stond nog steeds te koop.
Het bedrag dat je voor een Fries moet betalen, hadden wij natuurlijk niet! We hadden nog maar enkele maanden ons eerste paard Zytha. Bart vond het natuurlijk heel erg, maar was heel begrijpend naar mij toe. Ik gunde het hem enorm, maar waar haal je in één keer zoveel geld vandaan? Ik kon het uiteindelijk niet meer aanzien, Bart verdiende dat paard gewoon. Dus trok ik mijn stoute schoenen aan en ging met Gretel en Alois praten. En geloof het of niet maar zij waren bereid een heel deel van de prijs af te doen en we mochten het ook nog eens in stukken betalen! Wat vind je daarvan? Bart was natuurlijk in de wolken! Ondertussen gaat het heel erg goed met Zytha en mij, nu ze één berijder heeft gaat alles stukken beter. En Bart en Twister …. die hebben net hun eerste wedstrijd gewonnen! Wij zijn nu echt compleet gelukkig, we hebben allebei een pracht paard en een paar vrienden voor het leven erbij! Bart, Gretel en Alois bedankt voor alles! Dit was mijn verhaal dat ik even kwijt wou. Het zou leuk zijn als het in Paardentips komt, dan krijg ik nog eens extra de kans om de mensen die mijn leven een hemel op aarde maken te bedanken.
mei 14, 2009
Rudi & Nanny
Fun