Paarden in het vliegtuig

Ik ben Yvonne en werk op dit moment als groom in Wellington (Florida, Amerika) voor een bekende trainer (ik denk niet dat hij zijn naam genoemd wil hebben). Hier in Wellington zijn alle wedstrijden van heel Amerika. Alle huizen die je hier ziet hebben stallen. Vanaf december tot april zijn alle grote ruiters en amazones hier om de grote wedstrijden te rijden. Ook wordt er veel handel gedreven. Het lijkt wel dat iedereen uit de paardenbusiness hier is! Het rare is dat bijna alle paarden die hier lopen uit Nederland, Denemarken of Duitsland komen. Ik help zelf mee bij de verkoop van paarden dus mijn reis hiernaartoe was een cargovlucht met twaalf paarden waarvan twee veulens. Twee van de paarden waren van mijn baas en daar zorg ik nu dus voor. Maar ik zal jullie wat vertellen over mijn reis. Het vliegtuig zou om half twee vertrekken. De paarden moesten om tien uur aanwezig zijn (Freight 8). De paarden werden geladen in piepkleine containers. Het duurde best lang voordat de paarden eindelijk in het vliegtuig stonden. We begonnen namelijk eerst met de paarden in de containers te zetten, ze gingen per drie in een container. Gelukkig gingen alle paarden er makkelijk in en hadden we genoeg tijd om ze te wegen en te voeren. Alle containers moeten precies gewogen worden want het vliegtuig mag niet overbeladen zijn. Dat wegen gebeurt door de container op een grote weegschaal te plaatsen met een soort heftruck. Deze maakte een hoop lawaai, dus bleef ik bij de paarden om ze gerust te stellen. Alle paarden kregen een groot hooinet vol hooi. We namen ook wat extra mee voor onderweg en een hoop jerrycans met water want zo’n vlucht is zo’n negen uur en ze moesten veel drinken. Nadat alles was ingepakt en gewogen gingen de paarden het vliegtuig in. Ook dit gebeurde met de heftrucks, ze gingen dan op een soort brug omhoog het vliegtuig in. Ik vond het doodeng maar de paarden waren rustig. De paarden werden zo geladen dat ze met hun hoofd naar voren keken. Eenmaal in het vliegtuig werden de containers goed vastgezet. Gelukkig mochten we van de piloot bij de paarden blijven. Het opstijgen was nogal raar voor de paarden want die snapten niet dat we de lucht in gingen. Gelukkig waren er geen problemen, we hadden er een wat kalmeringspasta moeten gegeven omdat hij geen moment stil stond en de andere paarden aanstak. De rest van de vlucht hebben we ze extra hooi gegeven en voldoende water. Toen we aan kwamen stond er een heel team klaar om ons te helpen met de paarden. Om te beginnen kwam er een dierenarts aan boord om de paarden te controleren. Daarna werden de paarden in hun containers afgeladen en naar de quarantaine gebracht. Daar bleven ze twee dagen en daarna mochten ze naar de plaats van bestemming. Het was wel jammer dat ze zoveel waren afgevallen na drie dagen. Ze kregen namelijk alleen maar hooi te eten. De rest van het verhaal zoals aankomst e.d. zal ik jullie later nog vertellen. Groeten Yvonne van den Brink
mei 3, 2009
Rudi & Nanny
Fun