Paard Whisbone

Met veel plezier lees ik altijd de verhalen/reportages van Paardentips Magazine.

Graag zou ik jullie eens het verhaal van mijn merrie vertellen die er toch wel rare manieren op nahoud.

Mijn merrie Wishbone is geboren op een vrijdagnacht in april. Het was een heel mooi muiskleurig veulentje dat natuurlijk direct mijn hart had gestolen. Drie jaar later is dit muisgrijs veulentje uitgegroeid tot een prachtige grootramige en gitzwarte merrie. Omdat mijn man en ik graag fokken, besloten wij om ook met deze merrie een veulentje te kweken omwille van de kleur en toch wel goede capaciteiten.

Zo gezegd zo gedaan, wij een mooie hengst gezocht en een afspraak gemaakt met de hengstenhouder om de merrie te brengen om haar te laten bevruchten. Nu is het zo dat zij normaal altijd met 3 paarden samenlopen in de wei, maar omdat wij juist in die periode een meerdaagse trip gingen maken met de 2 andere paarden moest zij nadat zij terug kwam van de hengstenhouder enkele dagen alleen op de wei blijven. Op zich was dat geen probleem daar zij dat gewend was en zij van nature nogal solitair is.

Dus, na enkele dagen mocht zij terug naar huis komen en mocht zij terug op de weide. Zij blij en ik blij dat ze terug was en wij konden ’s anderendaags met een gerust gemoed op onze driedaagse trip vertrekken. Mijn merrie zou onder het toezicht van mijn oudste zoon, op dat ogenblik 17 jaar, thuisblijven.

We waren nog maar 1 dag weg en ’s avonds belt mijn zoon een beetje in paniek dat het paard zo raar doet.  Mama, ze loopt de hele dag rondjes in de wei, van ’s morgens tot ’s avonds, wat moet ik toch doen? Ik daar eventjes over nagedacht en toen wist ik het, geen paniek jongen, het zal wel van de beestjes zijn, we zijn over 2 dagen thuis en dan zal ik het wel oplossen.

Toen wij thuis kwamen ik natuurlijk direct naar mijn zwarte oogappel en inderdaad daar liep zij op een joggingdrafje door de wei altijd in hetzelfde spoor. Ik besloot om ze overdag binnen te houden en enkel ’s nachts buiten te laten, dan werd ze niet geplaagd door beestjes.

Zo gezegd, zo gedaan, ik haal haar binnen en ze was precies tevreden en had een verschrikkelijke honger, ik vermoed dat ze 3 dagen niet veel gegeten had. ’s Avonds terug op de wei en wat blijkt, daar ging ze. Ik liet haar los en meteen begon zij weer te joggen zonder ophouden, om 1 uur ’s nachts ging ik kijken, daar liep ze, om 5 uur ’s morgens ging ik kijken, daar liep ze. Na drie dagen, het spoor van haar cirkel was inmiddels al 10 cm uitgehold, geraakte ik toch wat in paniek. Help, mijn zwarte parel is zot geworden.

Omdat wij na 2 weken opnieuw een meerdaagse trip gingen maken met de 2 andere rijpaarden was het eigenlijk de bedoeling dat zij nog een tijdje alleen in de wei zou lopen, maar ik zei tegen mijn man na een week dat ik het niet meer kon aanzien en dat zij terug samen op de wei moesten lopen. En wonder boven wonder, toen was het gedaan met joggen.

Na 21 dagen werd zij gecontroleerd en bleek drachtig van haar eerste veulentje. Haar dracht verliep voorspoedig en zonder problemen en in mei van het daaropvolgende jaar beviel zij van een prachtig hengstenveulentje. Maar wij hebben liever merrie’s (voor de fok) en wij besloten om haar opnieuw te laten bevruchten en om het hengstenveulentje te verkopen. Wij weer een mooie hengst uitgezocht, zij opnieuw naar de hengstenhouder.

Terug thuis terug met haar veulentje de wei op en wat blijkt, na drie dagen, jawel daar gaat ze, van ’s morgens tot ’s avonds rondjes lopen op haar cirkel en ocharme dat veulentje achterna natuurlijk. Het enige verschil is dat zij nu regelmatig bleef staan om het veulentje te laten drinken. Ik kan u verzekeren dat was een zicht, dat veulentje meestal in het midden op de grond voor te rusten en zij daar maar op een sukkeldrafje omheen draaien.

Na ongeveer 7 dagen is zij daarmee gestopt en na 21 dagen bleek dat zij weer drachtig was. Weerom een voorspoedige dracht en weerom in het voorjaar, ramp oh ramp, een hengstenveulen. Weerom hebben wij haar laten bevruchten en U kan het al raden, weerom hetzelfde scenario.

Ik zei tegen mijn man, we moeten haar niet meer laten controleren want ik kan nu al zeggen dat zij drachtig is, wat ook zo was. Dus nu zijn we weer in blijde verwachting van een veulentje voor half mei en ik hoop nu dat wij toch eindelijk een merrieveulen hebben.

Vriendelijke groeten,

Linda.

mei 11, 2009
Rudi & Nanny
Fun