Op weg voor het goede doel: Kennismaking – deel 1

‘Een tocht van 2500 km maak je niet iedere dag’ Zo’n anderhalf jaar geleden bedacht Margriet Dijkstra uit Nijmegen zich dat ze nu eindelijk die trektocht naar Santiago de Compostela, een pelgrimsoord in Spanje, wilde maken: ‘Ik ben er ooit op interrail geweest en toen al dacht ik: hier wil ik nog eens terugkomen, als pelgrim. Al in de vroege middeleeuwen maakten jaarlijks duizenden mensen – te voet, per schip, in ossenwagens, én te paard – deze gevaarlijke tocht van bijna 2500 kilometer naar het graf van de apostel Jacobus. Maar ik haal het niet te voet en wil liever niet alleen gaan. Als ik nou een vriendin en paarden meeneem…’ De eerste aan wie Margriet haar plannen vertelde, was haar bijrijdster Jeannette van den Eng. Zij hoefde er geen seconde over na te denken en zei meteen dat ze mee wilde: ‘Dit was een droom zoals we ze allemaal wel kennen. Wie wil er nou niet eens tussenuit, het avontuur tegemoet, en dan nog wel met je paard! Niet weten wat je te wachten staat en een stuk vrijheid ervaren dat je in je dagelijks leven nooit hebt. Zo’n tocht maak je tenslotte niet iedere dag!’ Goed doel Het goede doel waarvoor de twee amazones de tocht maken, is het paardrijden voor gehandicapten. Na een aantal gesprekken met Anneke Beerendijk van de Maartenshoeve in Nijmegen, stond het vast: de opbrengst van de tocht gaat naar deze manege. Hier rijden voornamelijk kinderen met een lichamelijke en/of meervoudige beperking. In 2005 organiseerde de Maartenshoeve ter gelegenheid van haar 35-jarig bestaan de actie ‘Adopteer een dier’. Margriet en Jeannette hebben besloten genoeg geld bijeen te rijden om twee jaar lang twee paarden te kunnen adopteren. En daarvoor hebben ze € 11.000,- nodig! Een nobel streven, waarbij ze alle hulp kunnen gebruiken. Stichting Paard en Kracht ‘Toen begon het echte werk,’ vertellen Margriet en Jeannette. ‘We moesten eerst een stichting oprichten om alles zakelijk goed te kunnen organiseren. We zijn nu de ‘Stichting Paard en Kracht’, die zich inzet voor het welzijn van mens en paard, met als eerste project dus de Maartenshoeve. Dat betekent dat we ook in de toekomst met deze stichting aan het werk gaan en het paardrijden voor gehandicapten blijven ondersteunen; de paarden die we meenemen naar Santiago moeten daarom ook geschikt zijn voor het paardrijden door gehandicapten. We zijn hard aan de slag gegaan. Om überhaupt te kunnen vertrekken, heb je financiële middelen nodig. We moesten dus op zoek naar sponsors en dat is aardig gelukt, al kunnen we er nog wel een paar gebruiken. Dat Paardentips Magazine ons nu steunt en de Stichting meer onder de aandacht van het publiek brengt, is dan ook heel belangrijk voor ons!’ Paarden Het viel niet mee om de geschikte paarden te vinden. Het paard dat Margriet en Jeannette delen viel helaas af: 20 jaar én met artrose. Dus zochten ze andere paarden. Niet alle rassen zijn geschikt voor zo’n tocht. De paarden moeten tegen een stootje kunnen en de meeste paarden die hun hele leven op stal hebben gestaan zij niet zo robuust en sober dat je ze mee op trektocht naar Spanje kunt nemen.

Na heel wat omzwervingen is gekozen voor Norikers; de drie dames Liesa, Truska en Roos hebben de eerste vier jaar van hun leven op de Oostenrijkse bergwei geleefd in zomerhitte én sneeuwstorm … Robin van Lierop, van Manege De Horst in Groesbeek adviseert over de training, stalt de paarden en is daarmee ook sponsor. Daarnaast zijn er verschillende vrijwilligers die helpen bij het trainen van de paarden. ‘Zonder de hulp van al deze mensen, zouden we het niet redden. Het is erg veel werk, wat naast je gewone baan niet altijd meevalt. We zijn iedereen dan ook erg dankbaar!’ concludeert Jeannette. De laatste loodjes…. Als we dit schrijven is het een kleine maand voor vertrek en er is al heel veel gebeurd. De paarden zijn geënt, verzekerd, etc. en worden nu op conditie gebracht. Ze leren ook als pakpaard lopen aan de lange lijn, en ze leren omgaan met een kluister (als er geen wei en zelfs geen boom te vinden is – dan kunnen de paarden niet ver weg lopen). Maar er moet nog meer gebeuren. ‘We zijn nu met hele praktische zaken bezig. Welke schoenen trekken we aan, welke kleren nemen we mee? Is onze 8 jaar oude tent goed genoeg? Nemen we GPS mee, en zo ja, wil iemand ons daarmee sponsoren? En een heel belangrijke vraag: hoe komen onze paarden terug; is er een paardentransportbedrijf dat onze paarden in Santiago wil ophalen? Wat zijn de alternatieven als iets niet lukt? Voor al deze vragen zoeken we nog antwoorden. Maar we gaan hoe dan ook. We kunnen de Maartenshoeve niet in de steek laten, niet nu we al zo ver zijn gekomen,’ besluiten de twee amazones.
maart 19, 2010
Rudi & Nanny
Fun