Hallo [%name%],

Een goede vriendin van me was laatst gaan wandelen met de kinderwagen en onderweg was ze een amazone te paard tegen gekomen. Het paard van de amazone vond de ontmoeting nogal spannend en week wat voor de kinderwagen en bleef ter plaatse wat trappelen. Nu is mijn vriendin geen paardenliefhebber en ze vond het allemaal best onverantwoord en eng. ‘Zo een groot dier, ik heb het er niet op staan,’ zei ze. 

Ik zei haar dat het waarschijnlijk om een jong paard ging of een paard dat nog fris van de stal kwam, maar daar had ze geen oor voor.

Ik vertelde haar dat elk paard een keer voor het eerst een wandeling gaat maken buiten zijn bekende gebied en dat het dan kennis maakt met allerlei nieuwe dingen. Het kan dan soms angstig reageren en het is aan de ruiter of menner om het dier vertrouwen en rust te geven. Een paard met veel goede ervaringen en een goed karakter zal dan ideaal zijn voor een leuke buitenrit. Maar ze hebben de tijd nodig om dit te leren. Het is fijn als mensen hier begrip voor hebben. 

Ik zei dat het zo jammer is dat veel weggebruikers geen rekening houden met de reactie van paarden. Soms worden ruiters en menners letterlijk de kant in geduwd door een wagen, die niet kan wachten met het inhalen. Of komen ze zonder snelheid te minderen aangereden. Dit is vaak niet eens bewust. Voor veel mensen is een paard maar een voorwerp dat je bestuurt en precies doet wat je ervan verwacht. Ik weet dat de Vlaamse overheid verschillende bewustheidscampagnes heeft gevoerd voor ‘Het paard in het verkeer’.  Ik vind dit persoonlijk een super initiatief. Toch kwam ik door dit gesprek erachter dat er ook van een heel andere kant naar paarden in het verkeer kan worden gekeken. Mijn vriendin vond eigenlijk dat paarden helemaal niet in het verkeer horen en dat dat teveel risico’s met zich meebrengt. 

Naast dit verhaal heb ik in de omgeving vaker ergenis opgemerkt bij mensen die in hun straat of op wandelpaden last hebben van paardenmest. Daardoor ontstaat er een soort ergernis naar de steeds groeiende groep ruiters en amazones. Dat is best jammer. Toch?

Als paardenliefhebber sta je er dus niet altijd bij stil dat anderen paarden en alles eromheen misschien helemaal niet zo leuk vinden. Het is daarom wel eens goed om er bij stil te staan dat onze vrijheid te paard niet zo vanzelfsprekend is. Natuurlijk zal je nooit voor iedereen goed doen, maar daar waar we kunnen vind ik dat we als paardenliefhebbers ervoor moeten zorgen dat we niet onze eigen ruiten gaan ingooien.  Als de kans bestaat dat bepaalde paden afgesloten gaan worden omdat de grond te los wordt gelopen voor fietsers of omdat het steeds vol mest ligt dan moeten we eens kijken in hoeverre we dit kunnen vermijden. 
We hoeven natuurlijk niet op onze tenen te gaan lopen, maar als je met een beetje moeite of een woordje uitleg meer begrip voor onze mooie hobby kan brengen, dan zullen niet alleen wij maar ook nog vele andere paardenliefhebbers daar de vruchten van plukken.
Als ruiter mag je er best bij stil staan dat je een soort ambassadeur bent voor de paardenwereld. De indruk die jij geeft aan de omgeving om je heen kan zowel positief als negatief zijn. 

Even iets wat ook wel eens goed is om bij stil te staan. Toch? 

Groetjes,
Rudi en Nanny
Paardentips Magazine 

 

De ruiter is op zijn paard veel indrukwekkender dan ernaast,Toon Hermans

Leuke foto van paardentippers

Feetje (4 jaar) mocht Beer uit de klas mee op weekend nemen, maar …. hij moest aan alle activiteiten deelnemen.Zo..

Bedankt Gerda voor de leuke foto! Het is duidelijk te zien dat Feetje heel trots is 😉

Ook een leuk verhaal of foto? Stuur het door via deze link

Tips

Tip 1
Een eigen website over je paard of stal/club? Het kan snel en eenvoudig. Begin er nu aan en volg stap voor stap de aanwijzingen. Heel leuk om eens te proberen. Probeer het nu meteen gratis uit.

klik hier om het te proberen.

Tip 2
Heb jij ook nog een Paardentip, een verhaal of een idee voor ons? Stuur het dan zeker even door via deze link

Tip 3
Hondenliefhebbers kijk ook eens naar de site van Hondentips magazine;-)(klik op de link).

Paarden plassen

Je paard laten plassen op commando? Het kan blijkbaar. Maar waarom zou je dat doen? Of waarom juist niet?

Wij vroegen het aan de lezers van Paardentips Magazine en kregen heel wat leuke en nuttige reacties. Bedankt hiervoor!
We hebben een aantal van de reacties voor je bij elkaar gezet.
Hier komen ze:

Hallo,
Na het lezen van de vraag of het zinvol is je paard te leren plassen, moest ik terugdenken aan een nogal grappige (voor andere mensen toch) situatie die ik meemaakte met mijn plassend paard. Mijn merrie en ik, wij zijn ondertussen al 20 jaar 2 handen (en hoeven) op één buik. We maken samen urenlange buitenritten en dan moeten we regelmatig eens plassen. Meestal neem ik mijn paard aan de teugel mee de bosjes in of de mais en doe mijn plasje.. Nu maakte ik het al vaak mee dat mijn paard dan samen met mij ook een plas deed. “Wat een samenhorigheid en wat een vertrouwen”, “ wij vrouwen onder elkaar”. Tot ik weer eens lekker gehurkt zat in de bosjes en mijn paard zusterlijk meeplaste. Mijn paard was echter vroeger klaar dan ik en besloot dan maar verder te gaan: ik plassend omver getrokken, hele broek en onderbroek ondergeplast, meehuppelend met één hand broek optillend en andere hand leidsels vasthouden en “Hoooo” krijsend (het is een Westernpaard dat toen stokdoof bleek). Dit tot grote verbazing en jolijt van een groep mountainbikers die op het pad passeerde (mannen natuurlijk). Toen ik met een natte broek en nat zadel naar huis reed, vond ik het niet meer zo romantisch om samen met mijn paard te plassen! Zien plassen doet plassen is misschien de methode om het je paard te leren !

groetjes

Ann B.


Hoi Rudi en Nanny,
Ik heb een tijdje bij een trainer voor racepaarden gewerkt. Veel trainers fluiten zo gauw ze hun paard zien plassen en na een tijdje plast het paard als de trainer fluit (als het goed is). Het doel hiervan is dat de eerste drie bij iedere wedstrijd en nog een “randomly selected” vierde paard uit de race een plas bij de dierenarts moeten komen doen om te checken voor verboden stoffen etc. in de urine (hier in Nieuw Zeeland tenminste). Dat gaat een stuk sneller als je paard op commando plast!
groetjes Isabelle


Fluiten als een paard begint te plassen om zo een geconditioneerd reflex aan te kweken.
(Pavlov)

Nut: is er voor de een of andere reden een urineretentie, kan het helpen.
Soms willen paarden niet plassen als ze niet in hun vertrouwde omgeving zijn of als de ondergrond niet absorberend genoeg is of
als de urine opspat. Dan kan het zeker helpen.

Gerda A.


Wij leren onze paarden allemaal plassen op commando. Ideaal als het paard in de trailer moet. Ook op wedstrijden laten wij de paarden bij aankomst eerst plassen voor er gewerkt moet worden. Bij de veterinaire controles tijdens een endurance wedstrijd is de hartslag lager na het plassen.

Hoe leer je dit een paard: als hij staat te plassen roep je een paar keer heel enthousiast: “Plassen” en tegelijkertijd geeft je hem een beloning.

Een slim paard heeft na 3 keer door wat de bedoeling is. Nadeel: zodra ze je zien gaan ze plassen en komen dan een versnapering halen. Bij ons is de regel; alleen plassen op commando wordt beloond.

Gisa A.


Hallo Rudi en Nanny,

Mijn paard kan plassen op commando (op fluiten).
Ik vind het een groot voordeel dat hij dit kan en wel om volgende redenen.
Na het rijden of grondwerk of wat we ook samen gedaan hebben “parkeer” ik hem op een stukje gras en laat ik hem plassen en dan belonen.
Hij kent dit ritueel heel goed en het duurt nog geen 5min.
Ik doe dit bijna dagelijks, zo blijft zijn stal toch heel wat properder.
Het is ook handig als we op verplaatsing gaan.
We hebben het net zijn buurvrouw aangeleerd. Het heeft ongeveer 5 maanden geduurd. Eerst in de stal en nu begint ze het ook buiten te kunnen.
De eerste keren moet je er zeker wat tijd voor uittrekken maar gaandeweg snappen ze de combinatie fluiten met plassen en beloning.
Het is mij al overkomen dat iemand op stal spontaan voorbij mijn stal kwam aangefloten en mijn paard begon te plassen!

Groetjes Belinda


Hey Rudi en Nanny,

Ja, paarden plassen op commando. Zo heb ik mijn paard Tristan leren plassen op commando. Wanneer we gingen trainen voor onze wedstrijden, ondervonden we soms dat hij zich terughoudend hield en vroegen ons dan af waarom. Hij mankeerde niets, na telkens gecheckt te hebben (zadel, benen, lichaam). Tot mijn lesgeefster de opmerking maakte of hij misschien moest plassen, nu ja mijne Tristan die plast zo maar niet overal. Wij zetten hem op een moment in een paardenbox op de manege (mijn paarden staan bij mij thuis) en inderdaad na een paar minuutjes begon hij te plassen. Ik had al een paar keer ook opgemerkt dat hij soms na training of wedstrijd niet onmiddellijk op de trailer ging tot ik dacht zou hij misschien moeten plassen. Ik ben toen begonnen met het geluid pissssssss te zeggen en inderdaad hij gaf aanstalte om te plassen. Je moet weten dat hij op de trailer bijna nooit zal hij plassen of het moet echt heeeeel dringend zijn. Sindsdien is hij zo geoefend op het geluid pissssss, dat hij plast op commando.

Leuk toch!

Groetjes Claudine DE C.


Hallo Rudy en Nanny,

Op dit onderwerp wil ik graag reageren. Ik ben al heel wat keren verbaasd aangekeken of uitgelachen als ik vertelde dat mijn paarden op een emmer plassen.

Ik had vroeger een KWPN-er die er een hekel aan had om buiten te plassen als de bodem van de paddock door regen of zo hard was. Dat spetterde. Als hij dan ’s avonds in zijn schone stal kwam, ging hij meteen staan plassen. En niet zo’n klein beetje. Daar gaat je mooie schone stal.
Op een gegeven moment zei mijn man (geen paardenman trouwens): je moet er een emmer onder houden.
Voor de gein een keer gedaan. Paard schrok zich rot van het gekletter in die emmer. De volgende keer er iets strooisel onderin gedaan zodat het geen lawaai maakte en jawel hoor: halve emmer vol. Het was dit paard makkelijk aan te leren, omdat hij praktisch altijd als hij op stal kwam meteen ging plassen. Ik herhaalde dan telkens het woord “plasje” en gaf hem direct wat lekkers als hij klaar was. Dit had hij heel snel door. Hij hield wel van een lekker hapje en maakte er dan ook wel eens misbruik van. Als hij me zag aankomen ging hij gauw in de “plashouding” staan, omdat dat wat lekkers op zou leveren.

Op een gegeven moment kreeg ik er een ander paard, arabier, bij. Die had ook een hekel aan plassen op een harde bodem. Ook hij leerde zeer snel op de emmer te plassen. Toen we de KWPN-er hebben laten inslapen, kwam er als gezelschap voor de arabier een Welsh-K bij. Bij hem ging het aanleren niet zo makkelijk. Hij plaste namelijk overal. Desnoods op een stenen bodem. Dus als hij op stal kwam, hoefde hij meestal niet te plassen. Maar uiteindelijk heeft hij het ook geleerd, al werkt het bij hem niet altijd even goed als bij de beide anderen.
Eind vorig jaar heb ik helaas de arabier moeten laten inslapen en nu heb ik er weer een nieuwe arabier bij. Ook een paard wat buiten makkelijk plast. Ik had dan ook niet verwacht dat hij snel zou leren om op de emmer te plassen. Maar: hij doet het fantastisch!
In het beginnen waren we er nooit bij als hij plaste. Tot het op een dag noodweer was toen we thuiskwamen. Snel paardjes naar binnen. En ja hoor, Eudis moest plassen. Snel de emmer er bij gepakt en er onder gehouden. Het is een heel cool paard en hij schrok dan ook niet van het gespetter in de emmer en plaste gewoon door (3/4 emmer vol). Terwijl hij stond te plassen bleef ik maar herhalen: plasje, plasje, plasje en heb hem direct daarna iets lekkers gegeven en de hemel ingeprezen.
De volgende dag ging ik met hem wandelen en bleef hij in de berm staan om te plassen. Ik direct weer gezegd: plasje, plasje, plasje en wat lekkers gegeven. Nu is Eudis een super slim paard en na 2 x wist hij wat de bedoeling was. Als we gingen wandelen, bleef hij in de berm staan, plaste en keek al achterom: waar blijft mijn snoepje?
Als hij ’s avonds op stal komt, geef ik het commando plasje en hij gaat direct staan om te plassen. Nu het vroeg donker is, gaan ze ’s avonds op tijd naar binnen en dan ga ik er nog 1 of 2 x naar toe (met een tussenpoos van 2 tot 2,5 uur maar dat verschilt per paard) en vraag hem te plassen, wat hij dan keurig doet.
Dit bespaart je heel veel strooisel als je bedenkt dat hij zo op een avond wel bijna een liter of 8 plast.

Nog een ander voordeel. Met mijn vorige arabier, Branco, reed ik endurance. Hij was een moeilijke plasser. De plek moest precies goed zijn, anders deed hij het niet en bleef maar lopen drammen dat hij moest plassen, maar deed het niet. Ik kende hem goed en wist vrij goed wanneer hij moest plassen. Ik probeerde het zo te plannen dat hij kort voor de start moest plassen. Dan zocht ik een goede plek op en gaf het commando plasje. Meestal deed hij het dan vrij snel. Dan had ik de daaropvolgende 2,5 uur geen last.


Groetjes Wilma

 




Nogmaals bedankt voor jullie reacties! We kijken al uit naar de volgende mailtjes.

Heb je misschien een leuk verhaal te delen? Stuur het ons ook door via deze link
Altijd weer leuk om zoiets te lezen!

Als je van paarden houdt

We kregen de volgende tip van een Paardentipper…


Hallo Rudi en Nanny, 

Ik heb een prachtige video gevonden die je ogen wel even open zet als paardenliefhebster. Zou mooi zijn als het meer mensen hun ogen zou openen.

Groetjes Dáša

Ga er even lekker voor zitten want de documentaire duurt meer dan een uur.

Klik hier om hem te bekijken
 

Bedankt voor de tip Dáša


Wat is jouw mening? Geweldig? Of juist teveel van het goede?
Laat ons gerust even weten wat je ervan vond via deze link 

Gebruik de vorige link ook als je zelf ook een leuke tip hebt voor ons en de lezers van Paardentipe magazine!

 

Typ-hier-de-titel

“If I’d asked people what they wanted, they would have said a faster horse.”
Henry Ford

Lezersvraag

Geachte Paardentipslezer,
Ik heb in oktober een haflinger merrie veulen van 6 mnd. gekocht.
Dit veulen heeft eerst met een ander veulen bij mij in de stal en in het weiland gelopen om even te wenen aan de nieuwe omgeving.
Nu sinds 2 weken loopt mijn haflinger alleen en ik probeer haar ’s avonds op stal te zetten, maar ze wil niet lekker aan het halster lopen.
Of ze probeert te steigeren of als ik in het weiland loop en brokjes geef, probeert ze te bijten. Nu heeft de buurman ook wat paarden, daar wil ze graag naar toe. Als hij ze op stal zet, dan begint die van mij te rennen.
De vraag van mij is hoe pak ik dit aan??
Ik hoor graag van je.

Vriendelijke groet,
Gerard

Hoe pakt Gerard dit volgens jou het beste aan?

Stuur je advies door via deze link en misschien kunnen we het lezen in het volgende nummer van Paardentips Magazine.

Bedankt! 

Boekentip: Beleren geen kunst

‘Beleren (g)een kunst’ is een uitgebreid naslagwerk voor iedere ruiter, trainer of paardeneigenaar die te maken krijgt met het opvoeden, opleiden of inrijden van een (jong) paard. Zowel voor de onervaren paardenliefhebber als voor geroutineerde ruiters biedt dit boek een leidraad voor een veilige, prettige, ontspannen en verantwoorde trainingsopbouw, waarmee paarden zonder angst of gevaarlijke situaties volledig opgeleid kunnen worden tot veelzijdige rijpaarden. De logisch opgebouwde training omvat alle aspecten van het leggen van een goed contact met het paard, tot het verantwoord ontwikkelen van het paardenlichaam. De combinatie van duidelijk opgebouwde oefeningen met heldere theoretische kennis bieden geen star trainingssysteem, maar geven de lezer inzicht in de trainingsbehoefte van hun eigen paard. Dit is geen kant-en-klaar methode, maar een wegwijzer om de eigen kennis en ervaring te vergroten, om het paard een training op maat te kunnen geven, waarbij plezier, ontspanning, wederzijds respect en vertrouwen de hoofdingrediënten vormen voor een opleiding waar ruiter en paard hun verdere leven profijt van zullen hebben.

Lezers over dit boek

Intussen hebben wij zelf twee paarden beleerd volgens deze methode. Omdat er in het boek wordt gewezen op alle details, worden de paarden in alle rust voorbereid op elke volgende stap. Er is dan ook inderdaad op geen enkel moment sprake geweest van spanning of verzet bij de paarden en wij hebben met heel veel plezier en vooral rust, onze paarden beleerd, met meer gemak dan verwacht. Doordat het boek je aan het denken zet over hoe het paard de dingen ervaart, kun je je daarop voorbereiden en gebeurt er niets onverwachts. Het pluspunt van dit boek is dat het je geen vaste volgorde laat afwerken, maar dat het je aanzet tot echt kijken naar en begrijpen van je paard. 
Ghyslaine 

Ik heb dit boek in één ruk uitgelezen. Het blijft boeien en doet je nadenken over je omgang met je paard. Is rijkelijk gevuld met goede illustraties.
Dolares 

Ik heb dit boek voor mijn verjaardag gekregen en 2 dagen later was het uit! Ik heb al eerder boeken over paarden trainen gelezen (bijv. van Emiel Voest), maar dit boek was een heel ander verhaal. Bij die andere boeken had ik altijd zo iets van ja ja en bij dit boek was het a ha! Ze heeft alles zo duidelijk uitgelegd, met super goede voorbeelden. Die voorbeelden gaan niet alleen over paarden, maar ook over mensen waardoor het een stuk duidelijker wordt. Door dit boek ben ik echt anders naar paarden gaan kijken. De illustraties zijn mooi, duidelijk en passend. Het taalgebruik is helder en leesbaar, niet van die jargon die je op moet zoeken in een woordenboek en dan nog niet snapt. Ik ga hem zeker nog 10 keer lezen, echt een aanrader.
O. 

Over het boek

Auteur: Lisanne Thomas
Illustrator: Jolien Dirix, Wouter Heuvelmans
Soort: met illustraties
Taal:Nederlands

€ 22,95 en gratis verzending!
Vandaag voor 23:00 uur besteld, morgen in huis.

Klik hier om het boek in huis te halen

Over het bestellen
Je bestelling wordt verwerkt door Bol. com
We hebben voor deze samenwerking gekozen, omdat zij snel kunnen leveren in België en Nederland. Zolang het boek op voorraad is, heb je het bij bestelling op werkdagen binnen 1-2 dagen in huis. Wij krijgen een klein percentage van het aankoopbedrag. Daarmee kunnen wij Paardentips Magazine gratis blijven aanbieden aan alle lezers.

 

 

Klik hier om het boek in huis te halen