Hoi,

In een van de vorige magazines kon je lezen over de voorstelling Penny in de bak. Onze eigen dochters waren er meteen enthousiast over en wilden er erg graag naar toe. Omdat het voor ons nogal een eindje rijden was, hebben we er meteen een weekendje van gemaakt met daarbij een planning van allerlei dingen die leuk leken om te bezoeken. 

De voorstelling van Penny in de bak viel voor ons als ouders een beetje tegen. We hadden meer educatieve informatie verwacht voor de kinderen. Maar voor onze meiden maakte dat blijkbaar niet veel uit. Ze waren zo enthousiast en blij. Ze hadden Shadow van de film in het echt gezien! En natuurlijk ook de kleine Rakker, die ook deze keer weer vol kattenkwaad zat.

Naast lekker eten stonden er natuurlijk nog een paar mogelijke bezoekjes op de agenda. Bovenaan het wensenlijstje stond natuurlijk iets met paarden met kort daarop een bezoekje aan een rommelmarkt. Hoe zouden we dit aanpakken?
Nanny vond al snel de oplossing. We gingen naar Stichting ’t Olde Manegepeerd, daar bleek namelijk ook een rommelmarkt te zijn.
Onaangekondigd gingen we er een kijkje nemen. Dat doen we vaker zo, omdat we een eerlijke indruk willen krijgen van onze bezoekjes. De indruk was goed.

Het begon bij Pablo, een oud manegepaard van 27 dat zijn oude dag mocht slijten op de boerderij in Dalmsholte. Na Pablo kwamen er meer paarden van hun pensioen genieten en zo onstond even vlugweg gezegd de stichting. Op allerlei creatieve manieren wordt er gezocht om de financieën bij elkaar te krijgen om de ondertussen ongeveer 45 uitgewerkte manegepaarden een mooie laatste dag te verzorgen. Een van die dingen zijn de oude, bruikbare spullen die je er kan inleveren. De spullen worden voor een klein prijsje verkocht en de opbrengst is natuurlijk ten voordele van de oude paarden.

Bijzonder werk. In eerste instantie krijg je medelijden met de paarden als je ze ziet staan. De beenderen tekenen zich af doorheen de vacht, ingevallen flanken. Maar toch, de ogen zeggen genoeg. De oudjes genieten van de aandacht als onze meiden ze strelen. Regelmatig mogen ze de beentjes strekken in de weide. Een mevrouw naast me noemt wat luider dan normaal de naam van een paard. Ze herkent het dier. Ze heeft er als jonger meisje nog op gereden in de manege. Ze is blij het dier weer te zien.

Leuk dat we dit even van dichterbij hebben kunnen bekijken. Stiekem ook grappig dat de mensen dadelijk via Paardentips Magazine pas vernemen dat we hen bezocht hebben. Wil je meer lezen over de stichting klik dan hier  

Onderweg zagen we aan de gezichtjes van onze dochtertjes dat deze dag indruk op hen had gemaakt.  Ze kwamen dan ook met verschillende vragen. Waarom is zo’n oud paard zo dun? Wat als ze dood gaan? Worden ze dan begraven?  Terwijl we hierover bezig waren, reden we langs een bordje waarop dierenbegraafplaats stond. Ik zei: ‘Zullen we eens gaan kijken of er ook paarden liggen?’

Natuurlijk had ik dit niet verwacht hoor. Maar de meiden mochten vandaag kiezen en het leek hen interessant eens te gaan kijken.
Net voor ons stopte een vader met zijn twee dochters en zoon. Ze hadden bloemetjes bij zich. Ze gingen naar de plaats waar ze hun hondje hadden begraven. Overal om ons heen spraken gedenkstenen duidelijke taal. Hier lagen dieren die gemist werden. Van de kleinste huisdieren tot grote honden. Best indrukwekkend om dit allemaal te zien.

Het was een weekend vol nieuwe indrukken. ’s Avonds op de hotelkamer vielen de meiden snel in slaap, net daarvoor bedankten ze ons voor de fijne tijd. Daar doe je het als papa en mama toch voor hè?

Veel leesplezier bij het lezen van alweer een nieuw nummer van het Paardentips Magazine!



P.s.: Wij blijven lekker genieten samen. Dit is meteen de reden dat  jij het magazine de laatste tijd minder regelmatig hebt ontvangen 😉  

Lees je dit magazine online en zou jij ook graag regelmatig Paardentips Magazine in je mailbox ontvangen? Ga dan naar onze site (klik op de link) en geef je naam en email door. Je ontvangt binnen 10 minuten het laatste nummer via mail!

Wist je dat? Paardrijden en calorieën

Natuurlijk is paardrijden een sport, maar zo voelt het voor mij niet. Andere sporten doe ik omdat het gezond is, maar ik moet me altijd over een drempel zetten. Met paardrijden is dat niet zo, dat is gewoon LEUK! Vandeweek kwam ik een lijstje tegen met verschillende sporten en hoeveel calorieën je verbruikt in 30 minuten:

– aerobics: ongeveer 160 kcal
– dansen: ongeveer 180 kcal 
– fietsen (16 km p/u): ongeveer 120 kcal
paardrijden: ongeveer 195 kcal
– wandelen: ongeveer 80 kcal
– voetballen: ongeveer 300 kcal
– tennissen: ongeveer 180 kcal
– zwemmen: ongeveer 210 kcal 

Dit lijstje maakte mij blij. Ik vergeet alle sporten waar ik toch geen plezier aan beleef en ga gewoon nog wat meer paardrijden, ha ha!

Tips:

Tip 1
Een eigen website over je paard of stal/club? Het kan snel en eenvoudig. Begin er nu aan en volg stap voor stap de aanwijzingen. Heel leuk om eens te proberen. Probeer het nu meteen gratis uit.

klik hier om het te proberen.

Tip 2
Nanny en Rudi volgen via Facebook? klik hier.

Tip 3
Heb jij ook nog een Paardentip, een verhaal of een idee voor ons? Stuur het dan zeker even door via deze link

Tip 4
Hondenliefhebbers kijk ook eens naar de site van Hondentips magazine😉 (klik op de link)

Irritaties van de ogen en luchtwegen van je paard?

Ons Friesje had plots last van ontstoken ogen. In het verleden heeft hij daar ook wel eens last van gehad. De oorzaak hiervan bleken vliegen te zijn. Een vliegennetje en wat zalf en het ongemak was opgelost. Maar deze keer bleek er meer aan de hand te zijn. oogonsteking en irritaties op de huid deden een lampje branden. Er zaten processierupsen in de eikenbomen. 

De rupsen hebben allemaal haartjes die, zoals ondertussen bij velen bekend is, irritaties bij mensen kunnen veroorzaken als je ermee in contact komt. Je krijgt dan een soort allergische reactie waardoor er een pijnlijke huiduitslag kan ontstaan die erg jeukt. Ver uit de buurt blijven van deze rupsen zou een verstandige keuze zijn. Maar eenmaal een boom vol van deze beesten en je hebt een probleem. De haartjes van deze rupsen worden ook verspreid door de wind. Zelfs als de rupsen ontpopt zijn tot nachtvlinders kunnen de achtergebleven haartjes jaren later nog allergische reacties veroorzaken.

Op veel plaatsen is een melding genoeg om een team voor het verdelgen van de rupsen ter plaatse te krijgen. Soms, vooral als de bomen op eigen terrein staan en te ver van publieke plaatsen, moet je er als eigenaar zelf voor in staan.

Om terug te komen bij ons paardje. Ook hij bleek een reactie te hebben op de haartjes van de processierups. De haartjes kunnen jeuk veroorzaken, uitslag op de huid en ontsteking van de slijmvliezen. Een dierenarts zal natuurlijk altijd eerst adviseren de oorzaak aan te pakken en daarnaast krijgt je paard een behandeling, vaak met corticosteroïden.

Zelfs als je geen eikenbomen in je omgeving hebt, kunnen deze irritaties onstaan door ruwvoer dat besmet is door de haartjes van de processierups. 

Er zijn gespecialiseerde bedrijven om deze rupsen te bestrijden. Vraag even advies bij je gemeente. In sommige gevallen schakelen zij de juiste mensen in om het probleem op te lossen. Zelf aan de slag gaan met branders en dergelijke is niet verstandig omdat dit volgens deskundigen je gezondheid kan schaden en er natuurlijk ook brand kan ontstaan!

 

Column: Foto’s


Hallo Paardentippers!
Het is alweer even geleden dat ik tijd vond om een stukje te schrijven voor Paardentips Magazine. Naast de dagelijkse trainingen en lessen staat er een stoere 5-jarige Fries in training om beleerd te worden. Abel is zijn naam. Intussen heeft hij gisteren met zijn baasje voor de eerste keer los van het touw gedraafd in het bos en zodoende zijn ze bijna klaar om als een goed team weer naar huis te gaan.



Sol iAbel leert zijn rug ontspannen omhoog te brengen en zijn evenwicht te vinden, als voorbereiding op het dragen van de ruiter.


Maar naast de extra uurtjes met Abel is er nog iets dat me van de vroege uurtjes tot de heel late uurtjes aan het werk heeft gehouden, namelijk het schrijven van een nieuw boek: ‘De kracht van dressuur’. Gisteren was het dan eindelijk zo ver, ik typte de laatste zin van het nawoord en het manuscript was af! Maar natuurlijk moet de tekst verhelderd worden door beeldmateriaal in de vorm van foto’s, heel veel foto’s, die het verhaal uit de tekst tot leven laten komen. Daarom heb ik afgelopen week twee fotoshoots gedaan en heb ik nu een verzameling van zo’n 1000 foto’s van Sol, Moon en Warciano.
Het boek gaat dieper in op elke rijkunstige oefening, van de volte tot de levade. Het legt uit waarvoor de oefeningen dienen, wat ze doen voor het paard en wat voor effect ze hebben op het lichaam. Ook staat erin beschreven hoe ze uitgevoerd moeten worden om effect te hebben voor het paard, maar ook wat er verkeerd kan gaan. Voor dit laatste had ik enkele foto’s nodig van slecht gereden paarden met een ongezonde houding. Daarvoor ging ik op zoek op internet. Ik zocht in buitenlandse termen, om het beeld anoniem te houden en niet per ongeluk een Nederlandse of Belgische ruiter in negatieve zin te verbeelden. Het boek heeft immers de bedoeling om uitleg te geven en niet om te bekritiseren of op tenen te trappen. Ik zocht en zocht tussen honderden plaatjes naar een ‘goed’ beeld van een verkeerd gereden paard. En ineens had ik beet! Mijn oog viel op een miniatuur van een veel te hoog opgericht paard met een holle ruglijn dat een vreselijke steekdraf liet zien. Ik kreeg spontaan nekpijn van het beeld. Blij met mijn vondst klikte ik op het plaatje om de resolutie en de bron te bekijken en het eventueel op te slaan. De resolutie was voldoende. Hoog genoeg om me net op tijd te realiseren dat het boordje van de ruiter een bekende kleur had, oranje.. Oeps! Op een haar na had ik in mijn poging een anoniem beeld te vinden, een zeer bekende Nederlandse ruiter aan de schandpaal genageld. Ik schrok, niet alleen om de puinhoop die zoiets ontketend zou hebben (ik zag de postbode al met een zak vol met dreigbrieven aan mij gericht het erf oprijden), maar ook omdat het besef tot me doordrong dat het ontzettend schadelijke beeld werd neergezet door een befaamde topruiter. Dat besef maakte me een beetje mismoedig, want waar begin ik aan met mijn educatieve boek, dat precies dit soort misstanden qua rijstijl aan de kaak stelt.

Sol in verzameling, sterk en ontspannen

Maargoed, niet uit het veld te slaan ging ik verder met zoeken en binnen enkele minuten had ik een tweede plaatje te pakken. Ik klikte het aan en verhip, weer dezelfde ruiter! Misschien dan toch mijn zoekterm maar formuleren in een zeldzame Afrikaanse taal en hopen dat ik dan iets vind dat ik zonder scrupules kan gebruiken in het boek.
Voor het uitwerken van de tekst heb ik grondig onderzoek gedaan. En tijdens die vele uren van research heb ik heel nuttige en wetenschappelijk correcte stukken gelezen, maar ook verbazingwekkend amateuristische verhalen en beelden gezien van mensen die zich niet zelden uitgaven voor professionele trainers. Toen ik stuitte op foto’s van een ruiter die zo ongeveer pretendeerde de incarnatie van Xenophon himselve te zijn, maar op de plaatjes een dusdanig abominabele rijstijl liet zien dat mijn minst getalenteerde leerling nog moeite zou moeten doen om hiervoor onder te doen, wist ik niet meer zeker of ik hysterisch moest gaan lachen, of gewoon een potje janken. Het is verbazingwekkend maar ook zorgwekkend hoe gemakkelijk mensen in de paardenwereld te misleiden zijn door mooie praatjes.
Na ondergedompeld te zijn in beide uitersten van òngezond paardrijden, besloot ik terug te keren naar mijn eigen uitpuilende fotomap. Want hoe zit het met mijn eigen plaatjes, zijn die dan allemaal perfect? Om de waarheid te zeggen, bij lange na niet! Er staan fijne, sterke en mooie momenten op, maar daarentegen net zo goed rommelige, verstoorde en ongunstige momenten. Dus wat te doen met die minder gunstige plaatjes? Wegmoffelen en doen alsof mij dat niet overkomt? Niks ervan, in het boek ermee! Gewoon uitgebreid en niet anoniem uitmeten, in de hoop dat anderen er iets aan hebben!
Paardentippers, ik wens jullie onmetelijk veel plezier met jullie paarden en ik hoop dat jullie je eigen gevoel kunnen volgen in het oerwoud van harde, onkundige, maar ook van fijne en meesterlijke voorbeelden.


Groetjes Lisanne
Indigohorsetraining 

Typ-hier-de-titel

Er zijn vele vormen van therapie met paarden, ook wel equitherapie genoemd. Veel van deze therapievormen zijn psychotherapeutisch van aard: zij richten zich op het psychisch/mentaal waarbaar maken van de ruiter. Bij hippotherapie ligt de nadruk vooral op de fysieke kant: het versterkt het bewegingsapparaat, het verbetert het evenwichtsgevoel en kan zelf spastische klachten verlichten. Het is in weze fysiotherapie te paard.

Kinderen met een verstandelijke beperking of psychische aandoening leren via hippotherapie spelenderwijs de regels van het sociale verkeer, terwijl de lichamelijke activiteit hun lichaam sterker maakt. Het paardrijden zelf verbetert de lichaamshouding, wat weer een gunstig effect heeft op de ademhaling, het evenwichtsgevoel en het algehele welbevinden.

Oefenboek Hippotherapie is een praktisch instrument voor deze therapievorm bij kinderen. De basisoefeningen in het boek dienen als fundament voor een specifiek op de persoon toegesneden programma, waarin ook eigen oefeningen opgenomen kunnen worden. Het boek is zeer gebruiksvriendelijk, waardoor het niet alleen geschikt is voor professionals, maar ook voor begeleiders en ouders van kinderen met een beperking.

Al ligt de nadruk bij hippotherapie op fysieke therapie, dat neemt niet weg dat de omgang met paarden ook op het mentale vlak grote voordelen kent. Kinderen leren leiding geven. Door het werken met paarden leren zij op een natuurlijke en kalme wijze hoe zij zich moeten aanpassen aan het paard en zich inleven in diens aard. Daarnaast geeft het rijden zelf een gevoel van vrijheid

Prijs: €14,95 (+ €1,99 verzendkosten)

Klik hier om het boek in huis te halen

Boekentip: Vrijheidsdressuur

Als je een paard een tikje met de zweep geeft, zullen de meeste meteen overgaan in stap. Er zijn echter paarden die, op een eenvoudig tikje met de zweep, neerzakken in een elegante buiging. De eerste groep paarden kent gewoon de dressuurhulpen en komen in grote getale voor. De tweede groep is kleiner en dat geeft deze dieren iets bijzonders. Deze paarden en pony’s kunnen namelijk niet alleen de gewone dressuur, maar ook vrijheidsdressuur.

Vrijheidsdressuur is ontstaan uit de eeuwenlange traditie van paardencircussen en de kunstjes die de pony’s en paarden daar vertoonden. Een tiental jaren geleden werden die circusoefeningen ook ontdekt door recreatieruiters, die naast gewoon rijden op een andere, gezonde manier met hun paard bezig wilden zijn. Bij een deel van de circussen werden de kunstjes nog op een tamelijk hardhandige manier aangeleerd omdat men niet altijd even veel tijd had en de show vaak voor het welzijn van het dier ging.

Tegenwoordig is dat eigenlijk niet meer het geval, niet alleen omdat er veel meer bekend is over het leergedrag van paarden (bijvoorbeeld dat ze het beste leren door beloond te worden, niet door ze te straffen), maar ook omdat steeds meer recreatieruiters zich met het trainen van circuskunstjes bezig houden en daar intelligente en paardvriendelijkere methodes voor zochten. Bij hen stond niet het uiteindelijke kunstje centraal, maar juist de weg daar naartoe. Juist de training bepaalt immers of de oefening gezond is, of het paard uit wordt gedaagd zelf na te denken en – nog belangrijker – of het paard er uiteindelijk zelf ook plezier aan beleeft. Want wat is nou een groter compliment dan dat je paard liever met jou speelt en vrijheidsdressuur oefent, dan met zijn vriendjes op de wei staat?

Bij vrijheidsdressuur worden dus eigenlijk circusoefeningen ingezet om je paard geestelijk en lichamelijk uit te dagen. Er bestaat een groot aantal kleine kunstjes die niet echt het lichaam trainen, maar je paard wel leren logisch na te denken over hoe hij beweegt. Dat zijn bijvoorbeeld het apporteren, tellen en rekenen, ja-knikken, nee-schudden, kleuren herkennen, op een podium staan en voorwerpen aanraken op commando. Daarnaast heb je de echte, klassieke circusoefeningen die niet alleen de geest, maar ook het lichaam stimuleren. Daarvan zijn de bekendste:
– de buiging: een buiging waarbij beide voorbenen naar voren gestrekt worden,
– de berggeit: stilstaan met de achterhoeven bijna tegen de voorhoeven aan,
– het compliment: het knielen op één knie,
– knielen: het knielen op twee knieën,
– liggen,
– zitten,
– Spaanse pas: het paard houdt elke pas het voorbeen gestrekt naar voren,
– de polka: het paard houdt om de pas het voorbeen gestrekt naar voren,
– steigeren.

Deze oefeningen zijn niet alleen intelligent, maar ook gezond. Je paard leert nu namelijk onbelast bepaalde spiergroepen aan te spannen of te strekken die in het zadel eigenlijk wat verwaarloosd worden. Ook het evenwichtsgevoel wordt getraind en je paard moet ineens na gaan denken over wat welk been precies waar doet. Want als dat been precies die beweging maakt die jij nou net zocht, dan volgt natuurlijk de beloning.

Omdat bij vrijheidsdressuur je paard alleen begeleidt wordt bij het aanleren van de oefeningen, en niet gedwongen, zul je hem op een andere manier aan zijn verstand moeten peuteren wat hij precies moet doen. Normaal gesproken zet je net zolang spanning op de teugels tot je paard zijn hoofd afbuigt naar de kant die jij op wil. Je kunt je paard echter niet dwingen om te knielen, wil je geen grof geweld gebruiken. Daarom zul je je paard zelf moeten laten inzien wat je van hem verlangt. En dat kan door de opdracht in heel kleine stukjes op te delen en iedere vooruitgang rijkelijk te belonen. Zou je daarentegen iedere verkeerde reactie bestraffen, dan zou je paard al snel niet meer mee willen werken of in elk geval niet meer proberen naar het juiste antwoord te zoeken. Elke poging zou namelijk opnieuw een correctie uit kunnen lokken. En dan heb je jezelf in feite gedwongen om weer met dwangmiddelen te gaan werken. Doordat je echter de goede antwoorden beloont en de vergissingen simpelweg negeert, zal je paard zich op het geven van de juiste reacties gaan richten. Zo krijg je een paard dat niet alleen vrijwillig meewerkt, maar ook nog eens zelf mee gaat denken over de oefeningen en ze uit zichzelf, om zijn welverdiende beloningen binnen te halen, steeds beter gaat doen.

Zoek je nog iets leuks te doen voor in de vakantie? Miriam Nieuwe Weme schreef een boek over vrijheidsdressuur. Met dit boek kan je meteen aan de slag.

Over het boek:
Titel: Vrijheidsdressuur, van apporteren tot zitten
Auteur: Miriam Nieuwe Weme
Taal:
Nederlands
Aantal pagina’s: 158
Soort : met illustraties
Kaft: harde kaft
Prijs: €29,90 (géén verzendkosten)

Klik hier om het boek in huis te halen

Inhoud:
1. Basiskennis
– hoe leert een paard
– belonen
– straffen
– hulpen

2. Benodigdheden
– clicker
– tuig
– paard
– tijd en ruimte
– geduld

3. Basistraining
– aanleren van het beloningssignaal
– targetten
– hand aanraken
– niet eten
– leidoefeningen
– parkeren
– achterwaarts
– voetjes geven
– wennen aan de beenlonge

4. Vrijheidsdressuur: de grote en kleine kunstjes
– apporteren
– berggeit
– buiging
– compliment
– dood liggen
– jambette
– kleine kunstjes
– knielen
– liggen
– op het plateau
– polka
– Spaanse pas
– steigeren
– zitten. 

Over het bestellen
Deze bestelling wordt verwerkt door bol. com
We hebben voor deze samenwerking gekozen, omdat zij snel kunnen leveren in België en Nederland.
Zolang dit boek op voorraad is: op werkdagen vóór 23:00 uur besteld, binnen de volgende dag in huis!
Wij krijgen een klein percentage van het aankoopbedrag, wat ons de mogelijkheid geeft om Paardentips Magazine gratis aan te bieden aan al de lezers.

Klik hier om het boek meteen in huis te halen.
 

Reacties van lezers van het boek 

Fijn boek!
Het is een fijn boek om te lezen en er word uitgebreid uitgelegd hoe alles moet en gaat en dit wordt ondersteund met mooie illustraties!
C. uit Purmerend

Interessant boek, het lezen en uitproberen waard!
Het is een boeiend boek, waar met illustraties/foto’s wordt uitgelegd hoe je de opbouw van vrijheidsdressuur oefeningen kunt toepassen d.m.v. clickertraining. Begrijpelijk geschreven, tips hoe je het wel en niet zou moeten doen. Het is mooi om te zien dat je met niet al teveel middelen je paard en jezelf een belangrijke basis kunt geven tot het leren van leuke oefeningen zonder druk enz. Top boek, zeer zeker een aanbeveling voor de eigenaar die eens iets anders wil dan alleen dressuur, springen enz.
C. uit Stadskanaal

Super boek!
Heel veel foto’s, tekeningen en schilderijen van paarden die vrijheidsdressuur doen. Erg leuk zijn de tekening stripjes die precies stap voor stap laten zien hoe een kunstje eruit ziet, lekker duidelijk. Boek zelf is goed leesbaar met veel tips die je ook echt kunt gebruiken in je training. Grappig zijn ook de stukjes over Blacky en Sjors en hoe die de kunstjes (niet) leerden, precies zoals de column van de schrijfster in het paardentijdschrift Amazone.
S. uit Veendam

 

Klik hier om het boek in huis te halen

Lezersverhaal/foto: Gezellig samen eten

Vriendjes eten graag samen

Foto genomen tijdens verblijf in Udenhout aan Loonse en Drunense duinen.

Robert M.

 

Wil jij ook een leuke foto of een verhaal delen met de lezers van Paardentips?

Stuur het ons dan door via deze link en wie weet staat jouw foto of verhaal in een van de volgende nummers van Paardentips Magazine