Hoi,

Onze oudste dochter is alweer 10 jaar geworden! Wat gaat dat snel, hè? Er zijn heel wat Paardentippers die zich waarschijnlijk haar geboorte nog zullen herinneren. 
De respons van de lezers was toen geweldig. We kregen zoveel mailtjes! Lise krijgt later een flinke ordner vol met deze uitgeprinte mailtjes.

Als ik er zo bij stil sta, dan besef ik dat er dus lezers minstens 10 jaar lang de magazines volgen. Super! En ja, Lise is dus alweer 10 jaar oud! Onze eigen tiener! Hihi. Ik weet nog dat ze geboren werd en net op mijn onderarm paste als ik haar droeg.

Lise had maar één wens voor haar verjaardag … samen met vriendinnetjes een ponyparty!!!

Het was heel leuk, spelletjes vanaf de rug van de pony en natuurlijk laten zien dat ze ondertussen al goed kan rijden. Wat was ons dametje trots toen ze mocht laten zien wat ze allemaal al kan. Dat gezichtje had je moeten zien! Heerlijk!

Wat de geschenkjes betreft, lijkt ze net op haar papa. Alles werd voor het slapen gaan naast haar bed geëtalleerd om er voor het slapen nog even van te genieten. Dat deed ik vroeger precies zo. Als Nanny dit leest zal ze lachen, want soms doe ik dat nog als ik erg blij ben met iets.

Hoe dan ook. We zijn erg trots op onze meiden en ook op het grote aantal paardentippers die trouw de magazines blijven lezen.

We doen erg ons best om voor jou leuke Paardentips te vinden. Kan jij ons helpen? Heb je een leuk idee? Heb je advies?  Laat het ons dan zeker even weten via dit linkje (klik op de link) 

 

Spreuk: Te weten wat men weet en te weten wat men niet weet, dat is kennis!

Wachita

Hallo Rudi en Nanny,

Mijn paard, een appaloosa van 6 jaar, is gek van de sneeuw. Als je ze dan buiten laat, maakt ze de gekste toeren.

Ze kan minuten lang rechtstaan en omhoogspringen. Gelukkig doet ze dit niet als ik erop zit. Het is werkelijk een droompaardje.

Van karakter, alsook voor mee te rijden, hopelijk kan ik er nog vele jaren van genieten.

Vele paarden groetjes C. Betty

Wil jij ons ook iets vertellen over je paard? Stuur het ons dan door via dit linkje en misschien plaatsen we het in een van de volgende nummers van Paardentips Magazine. 

Tips:

Tip 1

Een eigen website over je paard of stal/club?


Het kan snel en eenvoudig. Begin er nu aan en volg stap voor stap de aanwijzingen. Heel leuk om eens te proberen. Probeer het nu meteen gratis uit.

klik hier om het te proberen.

Tip 2

Nanny en Rudi volgen via Facebook? klik hier.

Tip 3

Beste Rudi en Nanny,
28 jaar geleden heb ik een paar lesjes gehad op een manege waar men dacht dat ik het allemaal vanzelf wel wist. Niet echt een succes dus.

Nu mijn dochter les heeft, begon het bij mij ook weer hevig te kriebelen. Na 3 rijlessen besef ik me dat ik sneller wil leren en behoefte heb aan theoretische informatie. Ik hoefde slechts 2 minuten op internet te zoeken voordat ik op jullie site terecht kwam. Na het lezen van de eerste les was ik om, heb gelijk de volledige cursus besteld en moet mezelf dwingen niet teveel tegelijk te willen lezen. Ik ben erg enthousiast en vind het prettig thuis in alle rust de tips door te lezen. Ik kan niet wachten tot ik ze kan uitproberen in praktijk! Het zal me een stuk zelfverzekerder maken. Bedankt!

Hartelijke groet,
Nannie

Nieuwsgierig naar de cursus? klik dan hier

Tip 4

Heb jij ook nog een Paardentip, een verhaal of een idee voor ons? Stuur het dan zeker even door via deze link

Tip 5

Hondenliefhebbers kijk ook eens naar de site van Hondentips magazine😉 (klik op de link)

Tip 6

Ook deze week weer extra kortingen en leuke aanbiedingen bij Bol .com  klik hier om snel je slag te slaan

Boekentip: Dressuurtraining

Enkele jaren geleden vond ik het erg fijn als ik paardrijles had, maar als ik dan de volgende dag zelf ging trainen, wist ik niet goed wat ik moest doen. Ik wilde wel aan dressuurtraining doen, maar wist niet zo goed welke oefeningen ik moest doen. Dit boek heeft me in die tijd erg veel geholpen.

Je leert hoe dressuuroefeningen uitgevoerd moeten worden en hoe je bepaalde oefeningen opbouwt van makkelijk naar moeilijk.

Bijvoorbeeld voor de zijgangen worden 34 oefeningen aangegeven van makkelijk naar moeilijk. Zo zie je precies hoe ver je staat met je paard. Beheers je de oefening? Dan kan je verder naar de volgende stap. Uiteindelijk beheers jij en je paard o.a. de wending om de voorhand, schouder-binnenwaarts, travers, appuyeren, renvers, wending om de achterhand en pirouette in stap.

Omdat ik zoveel aan dit boek gehad heb, hebben we het destijds in overleg met de uitgever opnieuw laten drukken in een speciale Paardentips uitvoering.

Klik hier om het boek meteen in huis te halen

Waarom dit boek een aanrader is?
– Eenvoudige en praktische oefeningen, zo duidelijk dat bijna ieder paard er beter door kan presteren.
– Advies van een specialist zodat jij mee kan profiteren van de ruime praktijkervaring en sneller vordering kan maken.
– Advies over uitrusting, trainingsdoelen en het verbeteren van je rijvaardigheid.
– Hulp bij het beginnen met gevorderdenoefeningen. Je zal merken dat de theoretische uitleg een flinke steun kan zijn in de praktijk.

Dit boek is een nuttig boek voor elke ruiter en een waardevolle aanvulling op je rijlessen.

Michael J. Stevens (de schrijver) beschrijft klassieke technieken vanuit zijn ruime praktijkervaring en de gedachtengang vanuit het paard. Hij begint het boek bij de basis van de dressuur en via gangen, het harnachement en diverse basistechnieken brengt hij je een eind op weg naar…

… een dressuurmatig goed en daardoor gehoorzaam en betrouwbaar paard.

Het boek is voorzien van duidelijke illustraties die je extra helpen bij het begrijpen van de inhoud van de tekst. De tekst is trouwens zo geschreven dat je het ook zonder de tekeningen makkelijk kan volgen en begrijpen.

Een inspirerend boek dat laat zien dat dressuurtraining voor paard en ruiter heel afwisselend kan zijn.

Op het einde van het boek behandelt Michael J. Stevens een aantal problemen die kunnen voorkomen bij je dressuurtraining.

Een greep uit de lijst met mogelijke problemen die hij bespreekt en waarvoor hij een oplossing aanbiedt vanuit zijn praktijkervaring:
– Onrustig gedrag bij het opstijgen
– Paard loopt nooit goed in de manege
– Paard is te heetgebakerd
– Op de loop gaan
– Bokken
– Steigeren
– Weigeren voorwaarts te gaan of overhaast achterwaarts gaan
– Paard is bang voor de zweep
– Slaan met het hoofd
– Slaan met de staart
– Tandenkanrsen
– Harde mond
– Op de teugel hangen
– Aan de teugel trekken
– Kreupelheid
– Rommelig halthouden
– Je beugels verliezen
– Weinig ontwikkelde halsspieren
– Paard loopt op de voorhand
– Naar binnen vallen over de schouders
– Paard wil niet aangalopperen
– Paard gaat in de verkeerde galop
– Paard gaat scheef achterwaarts
– Kantelen van het hoofd tijdens appuyeren
– …

Klik hier om het boek meteen in huis te halen

Over de schrijver
Michael J. Stevens is een ervaren paardentrainer die onder andere zijn eigen Lipizzaner met succes trainde tot op hoger dressuurniveau. Daarnaast heeft hij ruime ervaring in het trainen van verschillende soorten paarden. Hij geeft privélessen en heeft ondertussen verschillende boeken geschreven over praktische training van paarden.

Over het boek
Schrijver: Michael J. Stevens
Jaar van uitgave: Speciale Paardentips herdruk 2010
Aantal bladzijdes: 140
Kaft: Harde kaft
Illustraties: Ruim aantal tekeningen die de tekst verduidelijken
Prijs: 17,95 euro

Inhoud
De natuurlijke gangen van het paard
Trainingsdoelen
Harnachement
Rijden in de manege
Verbeteren van de rijvaardigheid
Contact
Eenvoudige overgangen
Beginnen met de zijgangen
Directe overgangen
Contra- galop en achterwaarts gaan
Figuren
Veelvoorkomende problemen

Over het bestellen
Deze bestelling wordt verwerkt door bol. com
We hebben voor deze samenwerking gekozen, omdat zij snel kunnen leveren in België en Nederland.
Zolang dit boek in voorraad is: op werkdagen het boek besteld, binnen 1-2 werkdagen in huis!
Wij krijgen een klein percentage van het aankoopbedrag, wat ons de mogelijkheid geeft om Paardentips Magazine gratis aan te bieden aan al de lezers.

Klik hier om het boek meteen in huis te halen

P.s.: Je paard beter laten presteren door eenvoudige en praktische oefeningen? Dit boek helpt je een heel eind op weg!

Is het paard een spiegel? Deel 8

In de vorige aflevering (PaardenTips 266) hebben we besproken waarvoor het coachen met paarden zoal wordt gebruikt. Ook we zijn ingegaan op de kennis en de rol van de paardencoach, het vertalen van hetgeen het paard spiegelt, de unieke ervaringen die mensen met de paardencoaching hebben en we zijn ingegaan op hoe het komt dat coachpaarden als mythische paarden gezien worden.

Paarden helpen! Inmiddels weten jullie hoe paarden mensen helpen, toch ga ik hier nog even kort op in. Vervolgens zet ik de voor- en nadelen van het paardencoaching voor jullie op een rijtje en deel ik een paar praktijkervaringen met jullie, zowel op het gebied van de paardencoaching als op het gebied van de communicatie met en het gedrag van het paard. Verder besteed ik aandacht aan vragen die ik de afgelopen maanden van jullie mocht ontvangen.

Paarden helpen!

Paarden helpen mensen aan meer zelfinzicht. Paarden helpen verder burn-out en fobieën te overwinnen, grenzen te stellen, beter te functioneren, leiding te geven, een teamworker te worden en met angsten om te gaan – en zo kan de lijst nog eindeloos aangevuld worden. Daarnaast bereik je met de paardencoaching snel, effectief en blijvend resultaat. Het is dan ook niet gek dat de paardencoaching een welverdiende opmars maakt in het woud van coachingsmogelijkheden op het gebied van persoonlijke en zakelijke begeleiding.

Wat zijn de voordelen van paardencoaching?

• Voor iedereen geschikt, van kinderen tot de allerhoogste bazen bij bedrijven.
• Individueel en in teamverband.
• Direct (zelf) inzicht.
• Trajecten zijn kort.
• Veranderingen in gedrag en houding worden snel bevestigd.
• Direct toe te passen zowel op het werk als thuis.
• Resultaat is snel te zien en te ervaren niet alleen door de coachee maar ook in de privé en zakelijke sfeer.
• Blijvende resultaten.
• Zeer goede aanvulling op andere coachtrajecten.
• Waar de reguliere zorg /coaching niet verder komt, zorgt de paardencoaching dat het proces met nieuwe inzichten weer in beweging wordt gezet.
• Coaching vindt plaats in een heel andere omgeving dan binnenshuis of op kantoor.

Wat zijn de nadelen van paardencoaching?

• Men kan allergisch voor paarden (blijken te) zijn.
• Een enkele keer komt het voor dat er ver weggestopte trauma’s uit het verleden boven komen, dit kan onverwacht en zeer heftig zijn. De coach zal dan het traject direct stoppen en doorverwijzen naar daarvoor gespecialiseerde hulp.

Praktijk ervaringen – paardencoaching

Jullie zullen begrijpen dat ik de praktijkervaringen hieronder heb aangepast omwille van leesbaarheid, maar vooral in het kader van privacy.

Eindelijk mezelf
Hoe intens de ervaringen kunnen zijn, bleek tijdens een bijzondere sessie. Het paard liet de coachee voor het eerst in haar leven ervaren dat zij zichzelf mocht zijn en volledig geaccepteerd werd zoals ze in het hier en nu was. Deze ervaring maakte haar bijzonder verdrietig en toen ik vroeg ‘Wat voel je?’ was het antwoord ‘Verdriet.’ Waarop ik vroeg: ‘Waarom?’ Als antwoord daarop kwamen er tranen, veel tranen. Het uiteindelijke antwoord was kort en krachtig: ‘Ik mag eindelijk mezelf zijn.’

Ezel
In deel 6 van deze reeks (PaardenTips 264) hebben we gezien dat je aan het paard kunt zien dat je je als een ezel gedraagt. Gedraag je je als een ezel, dan heb je die energie en het paard zal dit overeenkomstig spiegelen. Dat ezels ook heel prima kunnen spiegelen bleek tijdens een zeer interessante sessie. De coachvraag was werk gerelateerd. Prompt toen de klant en het paard de eerste oefening gingen doen, ging de (erbij loslopende) ezel ‘dwarsliggen’. De ezel stond in de weg, trok het zeil van zijn plaats en ging vervolgens pontificaal voor de klant en het paard staan. Het zeil terug leggen werkte niet, meteen was het weer weg! Vervolgens ging de ezel achter de klant en het paard staan en pakte het staptouwtje in haar mond. Waarop de ezel er vol overgave aan ging trekken.

En dat terwijl de klant bij aanvang een prima plan had en het paard dit overduidelijk graag wilde uitvoeren en er ook alle vertrouwen in had. De ezel bleef dwarsliggen, net zo lang tot het paard niet goed meer durfde en vertwijfeld achteruit stapte. Het paard was verward en wachtte op instructie en leiding. Die kwam in de vorm van de opnieuw aan het touwtje trekkende ezel! En de klant stond erbij en keek erna. Zonder te weten wat te doen. De klant constateerde verbaasd: ‘Dit gaat op het werk precies zo, de één wil (= het paard) en de ander ligt dwars (= de ezel) en uiteindelijk gaat iedereen een andere kant op en komen we nergens.

Of te wel: één op één werd hier de werksituatie van de klant door het paard en de ezel gespiegeld!

Op mijn vraag ‘Wat kun je hier aan doen?’ kwam een heel kordaat antwoord: ‘De ezel wegsturen en dan gaan ik en het paard de opdracht uitvoeren en ons doel halen.’ En nog voor ik met mijn ogen geknipperd had werd de ezel weggestuurd. De ezel vertrok en ging aan de andere kant van het zeil in de weg staan. Toen de klant en het paard vervolgens begonnen aan de opdracht, was de klant vast besloten het doel nu wel te halen. De ezel keek hoe ze over het zeil liepen, keek intens doordringend nog een keer naar de klant -alsof ze de klant scande- en draaide zich vervolgens om en liep weg. Opdracht uitgevoerd en doel gehaald. Overduidelijk spiegelde de ezel nu de vastberadenheid van de klant en wist ze dat dwarsliggen niet meer zou lukken.

Wat was er volgens de klant gebeurd? Hij had de leiding genomen en de ezel die aan het dwarsbomen was duidelijk gemaakt dat dit niet de bedoeling was door haar zacht maar beslist weg te duwen. Vervolgens had hij het paard gevraagd mee te komen en had zijn oorspronkelijke plan uitgevoerd zonder nog aandacht aan de ezel alias dwarsligger te besteden. Waarop de ezel zich definitief terugtrok. Daarna kreeg ik de vraag: ‘Is het echt zo simpel?’
‘Ja, het is zo simpel, precies zoals paard en ezel lieten zien.’
‘Waarom zie ik dat dan niet?’
‘Waarschijnlijk gebeurt dit vaker en komen er veel menselijke gedachten en emoties bij waardoor je niet meer kunt zien wat er echt gebeurt?’
‘Ja, dat klopt! Ik word er niet goed van en meestal doe ik dan inderdaad niks……… net als nu!’
‘Trek je je terug, of sta je erbij en kijk je ernaar?’
‘Ja, ja ik trek me terug, ga in de auto bedenken wat ik had moeten zeggen en doen ………….’
‘En nu? Kun je hier in de praktijk iets mee tijdens je werk?’
De klant gaf als antwoord dat hij hier zeker iets mee kon tijdens het werk. En dat hij zich niet meer zou terug trekken en direct actie zou ondernemen. Hij zou ‘de ezel’ net als vandaag ‘wegsturen’. Figuurlijk wegsturen wel te verstaan, door middel van een gesprek waarin de klant ‘de ezel’ zal aangeven dat dit gedrag leidt tot vertraging en slechte uitvoering van het werk. Wat natuurlijk niet gewenst is. Ook zal hij aan ‘de ezel’ aangeven welk gedrag wel gewenst is zodat ‘de ezel’ in het vervolg het team kan steunen in plaats van ondermijnen.

De sessie erop kwam de klant vol zelfvertrouwen aan: 10cm gegroeid, zelfbewust en rechtop! Toen ik vroeg hoe het de afgelopen tijd gegaan was, kreeg ik als antwoord: ‘Het werkt! Ik heb de ezel getemd!’.

Dit alles vindt plaats in drie kwartier tot een uur. Soms kom je al in 10 minuten tot de essentie; wat duidelijk aangeeft hoe krachtig en direct de coaching van de paarden is. Het effect is enorm, niet alleen omdat 600 kg paard het aanschouwelijk heeft gemaakt, maar ook omdat iemand er direct daadwerkelijk in de praktijk mee aan de slag kan!

Praktijk ervaringen – de coach

Ook voor mij als coach zijn degelijke ervaringen heel intens en krachtig, het bevestigt namelijk alles waar ik voor sta en in geloof: Paarden helpen! Dat ik dit kan en mag doen en dat de paarden (en de ezel), telkens weer het vertrouwen in mij hebben en de weg wijzen, ervaar ik als een heel groot goed.

Praktijk ervaringen – communicatie en gedrag paarden

Op 23 oktober 1976 schrijf ik in mijn groene schriftje: “Marianne vertelde mij dit: de oude Geersen had een paard waar hij gek op was. Voor dat paard ging hij ’s nachts 2 à 3 keer uit bed om hem te aaien en voer te geven en tegen hem te praten.” In 1976 ben ik 11 jaar en heb het opgeschreven als een volkomen normaal iets – natuurlijk praatte hij met zijn lievelingspaard, dat deed ik namelijk ook (let op: we hebben het hier over een absoluut uniek paardenman, die ook nog eens de beste Nederlandse dravers trainer ooit was!). Communiceren met paarden en het begrijpen van paarden zijn voor mij ‘normaal’.
Het heeft tot mijn 19e geduurd voor ik er achter kwam dat dit helemaal niet zo normaal was als ik dacht. Ik kan me mijn verbazing en verbijstering goed herinneren toen ik gevraagd werd om hulp bij een totaal ‘onbegrijpelijk’ paard. Ik begreep het paard prima en had echt geen enkel idee waarom ze het dier niet begrepen en niet zagen wat er aan de hand was. Ze vonden me raar, maar kwamen toch bij mij voor hulp; dat was toen nogal bijzonder. Gelukkig voor de paarden en ook voor alle andere dieren is er sinds die tijd veel veranderd en zijn we druk op zoek om te leren communiceren met de dieren. Tegenwoordig is het heel normaal om serieus te kijken naar de natuurlijke behoeften, de aard en de natuur van de paarden.

En ik? Ik heb er nooit last van gehad, dat ik zogenaamd anders was. Ik merkte het niet. Vond mezelf nooit raar, want zodra ik ook maar voelde dat iemand mij gek/vreemd/raar vond, ging ik naar de stal en waar de paarden (!) me helemaal niet raar vonden. Deze geruststelling van de paarden was voldoende. Daar had ik geen mens voor nodig.

Inmiddels ben ik er van overtuigd dat iedereen met paarden kan communiceren en al heb je het talent niet van huis uit: je kunt echt heel veel leren! Uit jullie reacties merk ik dat ook: in vergelijking met 1976 wordt er anders naar de paarden gekeken en bewust geobserveerd! Ook wordt er volop geprobeerd ‘op zijn paards’ te communiceren. En er wordt veel, heel veel aan gedaan om de paarden te leren begrijpen. Niet alleen door zelf meer te leren en te oefenen, maar ook door deskundigen om hulp en advies te vragen. Een fantastische ontwikkeling die het paardenwelzijn ten goede komt!

De genegenheid en de liefde voor de paarden is groot. Soms gaan we te ver en zien het paard als mens en leggen paardentrekken als menselijk uit. Natuurlijk moeten we ons hiervoor hoeden, toch herken ik dat als geen ander. Want hoe moet ik anders uitleggen hoe geweldig een paard is? Ik heb daar alleen mijn mensenwoorden en mensen gevoelens en emoties voor. Toch moeten we echt altijd in gedachten houden: een paard is en blijft een paard en wordt nooit een mens.

Veel van jullie hebben al een geweldige band met jullie paarden en voelen de wederzijdse genegenheid. Het voelen van wederzijdse genegenheid is een van de mooiste dingen die je met je paard kan ervaren. Geniet daarvan! Wees er trots op en maak jezelf hiervoor een GROOT compliment. Ook is het geweldig dat deze goede band jullie niet weerhoudt om serieus naar jezelf te blijven kijken en met jezelf aan de slag te gaan. Hierbij tevens mijn welgemeende complimenten aan de lezeres die helemaal opnieuw begonnen is met haar paard! Samen zijn ze nog volop in ontwikkeling (ja inderdaad, zowel paard als bazin!) en nu al plukken ze daar stapje voor stapje de positieve vruchten van.

Hieronder een weergave van reacties, omwille van de privacy heb ik alle namen, ook die van de paarden er uit gehaald. Vast en zeker dat iedereen hier wel iets voor zichzelf in herkent, vandaar dat ik jullie nogmaals aanraad er over te praten als er problemen zijn en bij twijfel snel deskundige hulp in te schakelen.

• Ik besef dat het belangrijk is dat ik ga leren leider te zijn. Ik ga ook zeker vragen of mijn instructrice me daarbij wil helpen.
• Wat het paard & ik hebben, is denk ik heel bijzonder (tenminste het voelt voor mij als een echt maatje, we hebben al heel wat lief en leed samen gedeeld, hij is nl. mijn ultieme uitlaatklep)!
• Wij hebben grenzeloze liefde voor elkaar, soms beangstigd dit me, daar ik hem nooit zal kunnen missen!!!
• Ik weet niet of ze verbeterd is, maar de voelbare blokkades zijn weg.
• Ben begonnen met grondwerk en af en toe wandelen.
• Mijn gevoelens naar mijn paard waren moeilijk….in feite voelde ik mij bang om bij haar te zijn… Wist totaal niet wat ik moest, heb zelfs even overwogen haar weg te doen.
• Nu gaat het wat beter maar de winterse omstandigheden, vooral de regen zijn spelbreker.
• Ik ben goed aan het oefenen en punt 1 lukt heel goed 😉
1. Grote figuren rijden
2. De rust erin houden
3. Bij stress diep door ademen, even terug naar de basis en pas verder gaan als het opgelost is.
4. Zelf de verantwoordelijkheid houden en niet als het lastig wordt, het paard het alleen laten oplossen. Die had ik zelf bedacht, maar daar moet ik hard aan werken in combinatie met punt 3. De rest heeft langer nodig, maar lukt ook af en toe.

Het mooiste compliment aan deze reeks ontving ik van liefhebbende paardenmensen die bezorgd zijn om het welzijn van een manegepaard en daar advies over vroegen. Het is heerlijk te weten dat ook de manegepaarden niet worden vergeten en deze mensen zorgen er niet alleen voor dat het paard meer aandacht krijgt, maar geven daarmee ook een krachtig signaal af richting de manegehouder dat het paardenwelzijn scherp in de gaten gehouden wordt en meetelt! CHAPEAU!

Tot slot

Ik heb het al vaak geschreven: hoe meer je met je paard bezig bent, hoe meer je observeert, opschrijft en meemaakt met je paard, hoe beter de communicatie zal verlopen. Van harte hoop ik dan ook dat jullie de artikelen van de afgelopen maanden nog eens nalezen. Lees ook nog eens je notities door en kijk eens hoe het er nu voor staat. Je zult zien dat er al veel ten goede veranderd is! En is het je opgevallen dat je ook anders met mensen om gaat? Heeft je paard jouw gecoacht? En zo ja, hoe heeft je paard dat dan gedaan? Welke signalen zag je? Denk je dat je iets gemist hebt? Nadat je daar over nagedacht hebt, kun je nog afvragen wat je volgende stappen zijn met je paard en of je verder wilt leren, lessen gaat nemen of op cursus gaat. Al doende zal de wederzijdse band groter worden en zich meer en meer verdiepen. Hoe groot? Dat kun je lezen in het stukje hieronder.

Durban

Het intense gevoel van geluk als je het land in loopt, roept en ziet dat je paard opkijkt, nog eens kijkt, en vervolgens in volle galop naar je toekomt, is onbeschrijfelijk. Het paard dat niet teruggaat naar de kudde maar eerst even lekker languit in de zon naast je gaat liggen slapen, is het paard uit je dromen. Die dingen gebeuren niet! Niet? Toch wel, ik heb ze mogen meemaken en de momenten staan in mijn geheugen gegrift.

En zo zal ik ook nooit de blik van Durban vergeten toen hij heel tevreden grazend in het avondlicht stond. Ik kwam aanlopen en toen hij opkeek en me zag, zag ik direct herkenning en blijdschap. Dichterbij gekomen zag ik een tevreden, zich totaal veilig en gewaardeerd voelend paard staan. Durban straalde van top tot teen en de blik op zijn mooie hoofd zie ik nog altijd voor me: stralend van intens geluk. Meer kan je niet wensen voor je paard. In gedachten zie ik nog altijd de unieke glans in zijn ogen. Van harte wens ik jullie dezelfde ervaring toe met je paard.

Durbans ster straalt inmiddels aan de hemel. In deze serie heb ik Durbans erfenis en veel wat ik van hem, Pluno en alle andere geweldige paarden en mensen in mijn leven heb mogen leren, met plezier met jullie gedeeld. Omdat we nooit uitgeleerd raken, en er altijd weer nieuwe vragen zijn en andere paardenpuzzels op onze weg komen, weet ik zeker dat jullie mij opnieuw in PaardenTips zullen treffen. Tot dan!

© Margreet Noordanus – PaardenInzicht – Takes you to the next level!
• Advies
Voor verder advies kun je als lezer van PaardenTips met 15% korting profiteren van de PaardenInzicht E-consults voor Paarden (Euro 22,50 per consult, vervolg vragen 10% korting).
• Clinics
Via de site kun je het mooie PaardenInzicht clinic aanbod bekijken: altijd interessant, zeer leerzaam en goed voor de communicatie en de band met je paard.

Typ-hier-de-titel

‘Waw, wat ben ik gelukkig! Eindelijk heb ik een paard voor mijn vrouw kunnen krijgen!’
Reactie: ‘Gelukzak! Ik raak m’n vrouw nog niet kwijt als ik er geld op toe leg…’

Door het oog van het paard

Een vertrouwde en veilige plaats waar ik me goed voel.  Ongeveer elf maanden lang mag ik me er ontwikkelen. Dan verandert mijn omgeving, ik weet niet wat er aan de hand is? Waar is die geborgenheid? Wat gebeurt er? Vreemde dingen en klanken om me heen. Iets in me zegt te vluchten, maar die rare dingen onder me willen niet doen wat mijn gevoel zegt. Zodra mijn benen me kunnen dragen, is er een drang in me op zoek te gaan. Maar naar wat? Snel vind ik het! Wat is dit heerlijk. Die eerste melk en fijn dat vertrouwde gevoel weer te krijgen. Hier ben ik veilig!

Alles om me heen is zo nieuw! Wat is dit? Ik onderzoek het op dezelfde manier, maar dat smaakt niet. Het voelt raar! Ik stoot me, struikel, doe me pijn, ben soms bang en schrik van alle nieuwe dingen. Mijn moeder blijft kalm en dat stelt me gerust. Zelfs die rare wezens die op hun achterbenen lopen, begin ik graag te zien. Mama wordt blij als ze naderen, dus ze moeten wel iets bijzonders hebben. Ik begrijp hen niet altijd, die mensen, ze doen dingen zo anders als mijn moeder. Ik begin te wennen aan de aanrakingen en herken hun geur. Maar het liefst van al ben ik dicht bij mijn moeder. Toch ben ik plots zonder haar. Ze roept me, ik wil snel terug bij haar zijn. Wat is dat moeilijk! Ik ben zo bang! Alle kennismaking met nieuwe dingen geeft me meteen de drang om er zo snel mogelijk van weg te gaan, maar mijn mens lijkt een beetje op mijn moeder. Als ze me gerust stelt, voel ik me snel weer veilig.  

Die rare dingen die over de grond waaien, maken me al lang niet meer bang, blaadjes zakken, vlaggen, pff ik heb ondertussen al lang in de gaten dat ik er niet voor hoef te vluchten. Zelfs dat geluid van dat metalen beest maakt me niet meer bang! Maar wat flappert er om de hals van mijn mens? Zou het bijten? Ik wil snel weg! 
Na een tijdje ben ik zelfs niet bang voor die sjaal!

Ik ben nu sterk, groot en mooi.  Ik kan de wereld aan, tenminste… oei wat is dat? Zal ik vluchten? Moet ik nu bang zijn? Waar kan ik naar toe?

Jaren later zie ik mijn zoon lopen. Een klein bang veulentje dat steun bij me komt zoeken. Alles is nieuw voor hem. Ik zou het hem allemaal willen vertellen, maar het meeste gaat hij zelf moeten leren.  

Mijn wens is dat hij net zo’n lieve mensen krijgt als ik had, die me de dingen leerden zonder me pijn te doen. Ze waren zo geduldig  en lief voor me dat ik me veilig voelde. Soms duurde het wat langer voor ik iets begreep, maar ze leerden al snel mijn taal spreken.  


Ze leerden de wereld zien door mijn ogen en daardoor mijn zoon, ga jij een geweldig leven tegemoet! 

Het verkeersreglement voor ruiters

Op de openbare weg wordt een ruiter net als een automobilist of een fietser als een bestuurder aanzien. Hij moet zich bijgevolg aan alle voorschriften houden die van toepassing zijn op bestuurders. Als hij afstijgt en naast zijn rijdier stapt, blijft de ruiter een bestuurder zolang hij zich op de openbare weg bevindt.

Net als andere bestuurders moet hij voortdurend in staat zijn om alle nodige rijbewegingen uit te voeren. Hij moet dus zijn rijdier kunnen beheersen als het opgeschrikt wordt door bijvoorbeeld een vliegtuig, een vrachtwagen of het schijnsel van autoverlichting.

Ruiters moeten volgens de wet minimum 14 jaar zijn om op de openbare weg te mogen rijden. Deze leeftijd wordt echter teruggebracht naar 12 jaar, op voorwaarde dat men vergezeld is van een ruiter van ten minste 21 jaar oud. Bestuurders van gespannen moeten daarentegen minstens 16 jaar oud zijn.

Net als andere bestuurders moeten ruiters zo dicht mogelijk bij de rechterrand van de rijbaan blijven. De bestuurders van niet ingespannen trekdieren, van last-of rijdieren of van vee mogen, buiten de bebouwde kommen, de gelijkgrondse bermen volgen die rechts in hun richting liggen, op voorwaarde dat zij de andere weggebruikers niet in gevaar brengen. Ruiters mogen op de rijbaan met twee vooraan rijden (NDVR: toch is het beter om in één rij achter elkaar te rijden), maar als er één ruiter op de gelijkgrondse berm rijdt, dan moeten alle anderen in één rij rijden.

Het verkeersreglement stelt dat fietspaden en trottoirs verboden terrein zijn voor ruiters. Er zijn bovendien bijzondere regels van toepassing voor wegen voor voetgangers, fietsers en ruiters.

Ruiters moeten een richtingsverandering aangeven met een armbeweging. Merk ook op dat het in bebouwde kommen verboden is om ingespannen of bereden dieren te laten galopperen.

Bijzondere regels voor ruiters in groep
Groepen van ten minste 10 ruiters mogen begeleid worden door een groepsleider die toeziet op het goede verloop van de tocht. Deze groepsleider moet ten minste 21 jaar oud zijn en om de linkerarm een band dragen met de nationale driekleur.

Op kruispunten waar het verkeer niet geregeld wordt door verkeerslichten, mag de groepsleider het verkeer in de dwarswegen stilleggen terwijl de groep oversteekt. Hiervoor moet hij een bord gebruiken met afbeelding van verkeersbord C3.

Verplichtingen voor gespannen
De wetgeving maakt op verschillende punten onderscheid tussen ruiters en de bestuurders van gespannen, ook menners genoemd.

Zo mogen menners niet rijden:

– Op wegen voorbehouden voor ruiters.
– Met twee naast elkaar.
– Op andere plaatsen dan de rijbaan.


Wettelijk gezien mag een gespan niet meer dan vier dieren achter elkaar bevatten, en mogen er maximum drie paarden naast elkaar lopen. Gespannen moeten vergezeld worden van voldoende begeleiders om het verkeer veilig te doen verlopen. Als de lading langer is dan 12 meter, moet er een begeleider te voet achter de lading stappen.