Hoi,

Het liefste schrijven we je over de leuke dingen uit ons leven samen met de paarden, maar dit verhaal is een beetje dubbel. Trouwe lezers van dit magazine weten ondertussen dat we zijn verhuisd. Wij en ook de paarden hebben een nieuwe thuis gekregen, waar we ons heel goed op ons gemak voelen.  Alhoewel, één van de paarden, Jorrit, blijkt niet echt happy te zijn op de plaats waar hij nu is. Hij is heel anders dan we van hem gewend zijn. We waren al eerder voor hem op zoek naar een nieuwe thuis en hoopten dat we door wat rond te vragen wel snel iemand voor hem zouden vinden. Ondertussen is er zelfs al iemand naar hem komen kijken, maar Jorrit presenteerde zich niet zo goed. Hij is de laatste tijd erg onrustig en dat maakt natuurlijk geen goede eerste indruk. Op een of andere manier maken een paar merries in de buurt flink wat indruk op hem en blijft hij maar aandacht van hen vragen. Terwijl hij ruin is! We vinden dit natuurlijk heel erg, want we weten dat het anders kan. 

Onze andere Fries doet het dan weer prima. Nanny is ondertussen goed hersteld van haar operatie en is weer aan de slag gegaan met het grondwerk. Ze krijgt hierbij instructies van Fredy Hulshoff en ze zijn beiden enthousiast over de vorderingen.

Maar nu Jorrit nog! We zouden het zo fijn vinden als we voor hem een nieuwe goede thuis zouden vinden. Jorrit is nu 16 jaar oud en heeft aangespannen gereden. Voornamelijk in enkelspan, maar hij heeft ook in een dubbelspan en vierspan gestaan. Hij is ook onder zadel gereden. Om eerlijk te zijn, Jorrit heeft nu al een tijdje niet meer echt gewerkt. Dat heeft hij wel nodig. Hij heeft vertrouwen nodig, want is vanzichzelf nogal onzeker. Maar als hij dat krijgt, is het een prima paard. We zoeken voor Jorrit een rustig persoon met ervaring in paarden trainen. 
In het verleden hebben onze eigen kinderen op hem gezeten en ging hij met gemak het verkeer in. Omdat hij nu zo anders reageert vinden we het belangrijk dat hij de tijd krijgt te wennen aan nieuwe mensen en de omgeving. 

Een goede thuis is voor ons belangrijker dan geld. Kan jij ons, maar vooral Jorrit, helpen, laat het ons dan zeker even weten. We zouden het zo fijn vinden als we hem een goede nieuwe thuis kunnen bezorgen.  Stuur ons gerust even een mailtje als je nog vragen hebt (klik hiervoor op de link).


Humor: Paard tegen een schaap: “Waarom loop je zo?” Schaap: “Ik ben lam geweest.”


Inhoud:
1. Boekentip: Paarden liegen nooit!
2. Lezersvraag: Slowfeeder
3. Nieuwe lezersvraag: Bodembedekking
4. Gedrag: Is het paard een spiegel? 

Nieuwe lezersvraag: Bodembedekking

Hallo Rudi en Nanny,
Wij hebben 3 paardjes en een pony aan huis staan en hebben sinds kort een inloopstal bijgebouwd. Het is de bedoeling dat ze in deze stal (zeker in de winter en als het regent) ook hun hooi/voer krijgen. Er ligt nu gewoon zand op de grond en hierdoor heeft één van de drie paarden reeds koliek gekregen doordat hij te veel zand binnen krijgt ,.. ook plassen en mesten ze in de stal zodat het één modderboel wordt, ..
De vraag is dus, welke bodembedekking kunnen we hier gebruiken die ze niet opeten en waar de urine door kan zodat het geen modder wordt, ..
Iemand tips?

Groetjes Dominique

Klik hier om te helpen met advies 

Typ-hier-de-titel

Voeding
Gedragsverandering van je paard kan voorkomen bij het geven van ander voer.  We hebben het zelf ondervonden en bij navraag bleken we niet de enigen te zijn. We kregen verhalen te horen van paarden, die van een mak gedrag plots naar onhandelbaar veranderden. Terug overschakelen naar het oude voer is dan de boodschap.  
 

Boekentip: Paarden liegen nooit!

Ben jij een goede leider voor je paard?
Paarden liegen nooit, als een paard graag bij je in de buurt wil zijn, dan is dat alvast een goed teken.

Volgens de bekende Amerikaanse paardentrainer Mark Rashid zijn er twee soorten leiders. De bekende alphaleider, die de kudde domineert door middel van angst en intimidatie en de andere paarden onder controle houdt door te dreigen, te schoppen en te bijten. Daarnaast heb je ook een heel ander type leider. Bij het bestuderen van grote kuddes paarden ontdekte Mark een type leider, de passieve leider, die betrouwbaar en duidelijk, maar vooral vriendelijk is. Deze passieve leider is nu juist het paard waar de andere leden van de kudde graag bij in de buurt willen zijn.

Als jij op basis van een vertrouwensrelatie met een paard wil samenwerken, dan kan je volgens Mark Rashid beter een passieve leider zijn dan een alphaleider.

Mark Rashid beschrijft in het boek ‘Paarden liegen nooit’ wat er nodig is om in de ogen van een paard zo’n passieve, goede leider te kunnen zijn.

Een boek dat, net zoals zijn vorige boeken, een makkelijk te lezen boek is dat je met plezier helemaal in één keer uitleest. Door middel van prachtige en ontroerende verhalen uit de praktijk deelt Rashid je zijn ervaring en laat hij je zien hoe en waarom jij de juiste invloed kan uitoefenen op het gedrag van een paard en daarmee een goede basis voor wederzijds vertrouwen kan leggen.

Dit paard luistert naar de naam Erin. Het is een stoere, koele, vriendelijke en betrouwbare merrie. Tenminste, voor mensen die eerlijk met haar omgaan. Degenen die proberen een alphaleider te zijn, in de zin zoals Mark Rashid in het boek beschrijft, krijgen bij haar geen voet aan de grond. Wel van de grond, want mensen die haar hardhandig behandelen of die hun angst proberen te maskeren door ruw gedrag, kunnen getrakteerd worden op een rake trap.

Een passieve leider mag rekenen op haar volkomen toewijding!

Wie is Mark Rashid
Mark Rashid woont in Estes Park, Colorado en is een internationaal gewaardeerde paardentrainer. Hij begon op zijn tiende te werken met paarden op de ranch van ‘de oude man’, die hem leerde te luisteren naar wat het paard probeert te zeggen. In de Amerikaanse tijdschriften Western Horseman en Western Horse verschenen verschillende artikeltjes geschreven door Mark. De voornaamste thema’s die hij beschrijft, gaan over het oplossen van problemen, denkend vanuit het standpunt van het paard en het oplossen van problemen door middel van communicatie in plaats van gebuik van geweld.

Mark reist de hele wereld rond om mensen via clinics inzicht te geven in zijn geweldloze manier van trainen.

Een passieve leider kan rekenen op een volkomen toewijding van het paard.

Paarden liegen nooit


Prijs:19,95 euro

Klik hier om het boek in huis te halen

De verwerking van deze bestelling gaat via bol .com = Op werkdagen besteld, binnen 1-2 werkdagen in huis. Zolang het boek op voorraad is!

 

P.s.: Mark Rashid zet vraagtekens bij de heersende overtuiging dat je een ‘alphaleider’ zou moeten zijn om met paarden te kunnen werken. Hij is ervan overtuigd dat het anders kan. Via verhalen uit de praktijk laat hij je zien hoe dit werkt.

Gedrag: Is het paard een spiegel?

Deel 4

In de vorige aflevering (PaardenTips 259) hebben we de vraag ‘Wat laat het paard zoal van zichzelf zien?’ gedeeltelijk beantwoord. Jullie hebben kunnen lezen over hoe je de geestelijke toestand, het humeur en de emoties aan het paard kunt zien. Ik hoop van harte dat jullie de tijd genomen hebben je paard goed te observeren en dat jullie hierbij al veel mooie dingen hebben gezien en ontdekt.

In dit deel gaan we verder met wat het paard zoal van zichzelf laat zien als het over zijn gezondheid gaat. Tevens ga ik in op een paar bijzondere dingen: de subtiele begroeting, dromen, geluk en verdriet. Ook besteed ik kort aandacht aan het overlijden en ga ik in op de volgende vraag: wat kun je ermee als je al deze dingen aan je paard ziet?

Gezondheid, ziekte, blessures en wonden
Ook gezondheid, ziekte, blessures en wonden kunnen we ‘aan het paard’ zien. Je weet hoe je paard er normaal gesproken bij staat als het gezond en fit is. Ook weet je wat voor gedrag het dan vertoont. Zijn er afwijkingen, dan is dit een signaal om beter te kijken.

Een ziek paard, dat bijvoorbeeld koorts heeft, staat er ook ziek bij:afhangend hoofd, hals laag, doffe ogen en bijvoorbeeld een droge mond. Reden om beter te kijken en actie te ondernemen! Dikke benen en kreupelheid zijn ‘te zien’. Ook zwellingen, steekbulten, wonden en bijvoorbeeld ontstoken ogen zijn makkelijk te ontdekken. Meer en meer zal je ontdekken dat als je paard iets heeft, het zich ook anders gedraagt. Dat kan heel duidelijk zijn, in de zin van houding en manier van bewegen, of niet eten. De verschillen kunnen ook minimaal zijn. Op den duur zal je steeds kleinere signalen oppikken waarvan je dan weet: er is iets, ik moet kijken en actie ondernemen!

Koliek heeft heel duidelijke symptomen. Je weet direct dat je de dierenarts moet bellen. Koliek kan echter ook in een veel vroeger stadium gezien worden. Hoe leer je dat? Door te blijven kijken en te observeren.
Een voorbeeld hiervan is het verhaal van Fair, zij was een koliekpaard. Doordat ze weinig dronk, had ze regelmatig verstoppingskoliek. Ondanks dat we al het voer en hooi nat maakten, ging het regelmatig mis. Op een dag arriveerde ik op stal. Bij het uitstappen uit de auto keek ik over de bak naar Fair. Ze had haar hoofd over de deur en ik zag direct: koliek. Ik heb de dierenarts meteen gebeld – zonder dat ik verder naar haar gekeken had, zonder dat ik in haar box was geweest en zonder na te denken. Voor mij was het zo klaar als een klontje. De dierenarts kwam, heeft het paard behandeld en zei tegen mij: ‘Je bent er deze keer vroeg bij!’ Zo was een nare koliekaanval voorkomen! Ik moet jullie wel bekennen dat ik maar niet verteld heb dat ik op afstand en alleen aan de uitdrukking op Fairs gezicht, gezien had dat ze koliek had.
Uit dit voorbeeld blijkt eens te meer hoeveel nut het heeft de paarden goed te kennen!

Als al genoemd: blessures en wonden kun je goed ‘aan het paard’ zien. Een ernstige kreupelheid of een grote wond zijn overduidelijk. Ook de minder zichtbare blessures uiten zich doordat het paard zich toch net even anders gedraagt. Nogmaals: de verschillen kunnen heel miniem zijn. Vooral de gedachte ‘was dat al zo’ is een regelrechte instinker! Denk je ‘was dat al zo?’ dan is het belangrijk dit niet te negeren, of even later te denken: ik heb me vergist. Bij ‘was dat al zo’ moet er altijd een alarmbel gaan rinkelen! Gaat de alarmbel, dan is het zaak goed te controleren. En ook als je niets kan vinden, blijf dan toch voorzichtig. Een gewaarschuwd mens telt voor twee, dus onthoud wat anders was. Of maak er een notitie van. Vaak komt er later een duidelijkere aanwijzing, waardoor je het probleem alsnog kunt ontdekken. Dit kan helaas soms dagen en zelfs weken tot maanden duren. Zoals bijvoorbeeld bij artrose en bij sluimerende hoefzweren. Dit zijn lastige problemen, ook voor je dierenarts! Extra informatie zal dan ook zeker welkom zijn.

Het kan zijn dat je niet ziet dat het paard ziek is. Of dat een wond of blessure gewoon niet gezien wordt. Het paard lijkt er volkomen normaal uit te zien en lijkt zich normaal te gedragen! En toch is er iets aan de hand. Waarom wordt er niets gezien? Helaas meestal omdat er niet grondig en bewust gekeken en gecontroleerd wordt. Je mist vaak cruciale informatie als je haast hebt. Dit kan verschrikkelijke gevolgen hebben!
Een voorbeeld? Mijn paard Durban: hij was binnen gehaald en stond keurig op stal toen ik aankwam. Ik keek de box in en zag hem tevreden van zijn hooi genieten. Op het moment dat ik omdraaide om naar de zadelkamer te lopen, zag ik uit mijn ooghoek een kleine ‘verdachte’ beweging met links achter. Ik stopte, keek nog een keer en zag niks. Omdat ik altijd alles wat ‘verdacht’ is direct bekijk, stapte ik de stal in en inspecteerde zijn been. Tot mijn gigantische schrik –mijn hart stond stil- ontdekte ik onder de winterharen, op de voorkant van zijn sprong een enorme draadwond (van het paard-veilige geachte schrikdraad). De wond was in stilstand, onder de haren daadwerkelijk NIET te zien, alleen door de ‘verdachte’ beweging was ik gealarmeerd. Toen ik hem uit zijn stal haalde, was hij kreupel. Natuurlijk had dit bij binnenkomst gezien moeten worden. Toen ik kwam, had de dierenarts er al moeten zijn! Helaas was dit niet zo en heeft Durban moeten wachten tot ik kwam voordat het ontdekt werd. Late ontdekking kan desastreuze gevolgen hebben voor de uiteindelijke genezing! Ter geruststelling: ondanks de extra pech van een vervoersverbod is Durban toen geheel genezen.

De vraag van wat het paard van zichzelf laat zien is denk ik ruimschoots in de vorige aflevering en met bovenstaande beantwoord. Hier is nog heel veel aan toe te voegen en over te schrijven, helaas voert dat te ver. Toch een bijzondere toegift bij wat het paard kan laten zien:
• Subtiel begroeten
• Dromende paarden
• Geluk en verdriet
• Overlijden

Subtiel begroeten
Ooit gezien dat paarden elkaar zonder geluid begroeten, heel subtiel? Zonder dat je eigenlijk ziet dat ze elkaar begroeten? Kan dat ook als je paard jou begroet? En jij hem? Ja, dat kan. Zonder woorden kunnen je paard en jij elkaar begroeten. Het paard beweegt zijn neusvleugels minimaal en jij geeft een bijna onzichtbaar knikje met je hoofd, of je knippert één keer extra met je ogen. En jullie hebben elkaar begroet – met geheimtaal, zonder dat de rest van de wereld het weet of ziet.

Prachtig! Hoe kom je zover? Simpel: hinnikt je paard als je komt? Heb je dan ooit gezien dat als het paard begint met hinniken, eerst alleen de neusvleugels bewegen? Daarna pas komt er geluid en wordt het volume opgevoerd. Laat direct merken (en horen) dat je de begroeting gehoord hebt (dus op het moment dat het paard nog zacht hinnikt). Door dit telkens te herhalen, bevestig je dat het zachte hinniken voldoende is. Hierna probeer je te reageren op het moment dat het paard alleen de neusvleugels beweegt. Bevestig dit wederom en bouw jouw bewegingen en stemgebruik af. Voor je het weet kun je met een knikje met je hoofd, je paard begroeten. Jullie geheimtaal is geboren. Nou ja, geheimtaal? Voor mensen misschien, maar niet voor de paarden. Want paarden onderling zien heel goed dat de neusvleugels bewogen worden en weten precies wat dat betekent!
Mijn paard Pluno begroette mij op deze manier, elke dag weer. Pluno en ik communiceerden steevast met onze geheimtaal. Dit ging onbewust, ik ving zijn energie op (héél zweverig) en wist dan wat hij me te zeggen had. Voor mij was dit altijd al een gewone manier van contact hebben met de paarden. Tot op de dag van vandaag, bij vele andere paarden gebeurt dit. Tinker Tanja is hier een absolute topper in: zij weet dat ze kan ‘vertellen’ haar intens aandachtige blik. Prachtig!

Dromende paarden
Een uniek iets om mee te maken! Een paard dat slaapt en droomt. Dit komt niet vaak voor, het paard moet immers zo op zijn gemak zijn dat het gaat liggen, vervolgens languit gaat liggen en echt gaat slapen. Slapen ze eenmaal, dan kun je willekeurige spiertrekkingen zien. En, heel soms zie je dan ook de oren en ogen wat draaien in de slaap. Met heel veel geluk hoor je het paard ‘praten’. Het paard droomt! Ik weet niet of hier ooit wetenschappelijk onderzoek naar is gedaan, maar ik ben overtuigd dat een paard kan dromen. Waarom? Omdat ik bij een paard gestaan heb dat zo lag te slapen.

Dit paard, genaamd Tromp, lag languit te slapen en hinnikte heel zachtjes – zo lief, zo zachtjes dat ik me verbeelde dat hij droomde van toen hij nog veulen was en met zijn moeder in het weiland liep…. Of dat echt zijn droom was? Ik zal het nooit weten. Dat Tromp droomde staat echter voor mij vast!
Heb je het vertrouwen van je paard gekregen en mag je erbij zijn als je paard slaapt en droomt, dan zullen het gevoel en de herinnering je altijd bijblijven!

Geluk en verdriet
‘Zie’ je geluk en verdriet? Net als bij het dromen: ik ben er van overtuigd dat het zo is. Zweverig of niet, je kunt het inderdaad zien en voelen. Wel moet ik er bij zeggen dat het ongewoon is dat paarden geluk of verdriet uitstralen. Meestal zijn paarden tevreden of ontevreden. Zijn ze tevreden, dan doen ze niets. Zijn ze ontevreden, dan ondernemen ze actie; dit om de kudde te helpen bij het overleven. De uitersten geluk en verdriet helpen de kudde niet bij het overleven en zijn subjectief en zweverig. Bovendien werken geluk en verdriet afleidend, hetgeen het overleven niet ten goede komt!

Een verdrietig paard straalt dit uit door bijvoorbeeld alleen te staan en het gezelschap van andere paarden te mijden. Verdriet uit zich ook door extreme stilte en rust (zie verder bij overlijden).

Geluk zie je echt zelden, omdat het -als al opgemerkt- geen nut heeft voor het overleven van de kudde. Het gevoel dat een intens gelukkig paard je meegeeft is overduidelijk en onvergetelijk.
In de dauwdruppels op het gras van het weiland schittert een regenboog. Durban staat er precies in! Alles schittert en straalt, de regenboog kleurt al intenser en intenser. Durban kijkt op en kijkt naar mij. Ik vang zijn blik en weet: dit is geluk. Alles aan Durban straalt letterlijk schitterend geluk uit. Vervolgens komt Durban naar me toe. Daar staan we: onze voeten in de regenboog, de zon straalt goud, de lucht is hemelsblauw en Durbans geluk doorstroomt me. Hoe waar is het spreekwoord: mensen met paarden hebben de hemel op aarde!

Overlijden
Bij overlijden van mensen komt alles samen: emoties, geluk en verdriet. Ook bij paarden is er een en ander waar te nemen. Is er een paard op de stal overleden dan voel en ervaar je serene stilte en een bijzonder ongewone rust bij de paarden. Alles is minder uitbundig en het lijkt zelfs alsof de paarden minder luidruchtig eten! Verbeelding? Wacht met oordelen tot je het zelf meemaakt.

Ooit heb ik meegemaakt dat na het overlijden van een paard, de stal iets van een kathedraal kreeg. Als je binnen kwam, stapte je in een serene, bijna heilige stilte. Alsof je een heilige plaats had betreden. Er heerste een diepe, plechtige rust onder alle paarden. Zelfs de stalgenoten die van niets wisten en met hun paard hadden gereden, hadden gemerkt dat er iets aan de hand was en dat de paarden eigenlijk terug wilden! Bijzonder is ook dat, nadat het lichaam van het paard was opgehaald, er een ‘na-de-begrafenis’ stemming ontstond. Zoals wel eens gebeurt na een begrafenis als de mensen bij elkaar komen voor de cake en koffie. Uiteindelijk gaat men gezellig praten. En soms wordt de stemming zelfs redelijk uitbundig! Zo werden de paarden na het ophalen van hun overleden stalgenoot ook even wat lolliger dan anders. Volgens mij om de spanning een uitlaat te geven. Een dag later was alles als vanouds. Op één paard na, Dit was de grote vriend en zielsverwant van het overleden paard, bij hem heeft het weken geduurd voor hij zich weer in de kudde voegde.

Aan het einde van dit gedeelte, durf ik te stellen dat je altijd de gemoedstoestand van een paard kunt zien. Ook is het zo dat je snel kan zien of een paard ziek is of geblesseerd. Wij denken vaak dat het niet zo is, omdat we niet geoefend zijn in het bewust observeren van de paarden.

Mijn tip aan jullie voor de komende weken: observeer je paard! Ontdek hoe je paard zich gedraagt en wat hij uitstraalt als hij bijvoorbeeld blij of boos is. Hou hiervan een klein dagboekje bij, waarin je ook opschrijft hoe jij reageerde en wat je gedaan hebt. Je kunt er meteen in kwijt hoe je paard zich gedraagt en wat het uitstraalt bij blessures en ziektes. De notities worden een waardevol document, dat je later nog eens terug kunt lezen. Maar voor alles: vergeet niet te genieten bij het observeren van je paard – er gaat een prachtige (paarden)wereld voor je open.

Uit mijn notities: 18 oktober 1995. 16C Zon en wolken – meer wind. Vandaag was ie (=Durban) weer knuffelig. Gepoetst en 1 uur en 15 minuten gegraasd en gewandeld rond de akker. Hij had vrij. Benen zien er goed uit. Rug ook!

Tot slot: Wat kun je ermee als je al deze dingen aan je paard ziet?
Door het goed bestuderen van de (geestelijke) gezondheid, het humeur, en de emoties kun je niet alleen veel leren over je paard, maar vooral ook veel voorkomen. Hoe eerder je een verandering waarneemt, hoe eerder je kunt ingrijpen: goed voor je paard, goed voor jezelf en de veiligheid van jezelf en anderen.
Ook voor het rijden en het trainen van je paard zijn de voordelen logischerwijs legio. De vraag aan jou is: wat zijn voor jou de voordelen? Waar kun je mee beginnen? Start bijvoorbeeld met het voor jezelf vaststellen wat voor jou de 10 belangrijkste voordelen zijn. En ga hiermee bewust aan de slag.

Een aantal van mijn ervaringen heb ik met jullie gedeeld. Van harte nodig ik jullie uit jullie ervaringen met mij te delen, ook vragen zijn welkom.

Veel plezier!

© Margreet Noordanus
Paardeninzicht

Lezersvraag: Slowfeeder

Hallo Rudi en Nanny,

Ik heb een vraagje, wij hebben drie pony’s, die we al jaren via een slowfeedersysteem willen voeren. We hebben van die voerzakken gekocht, maar die hebben ze compleet gesloopt. We hebben hooinetten met kleine mazen besteld, maar dan nog is het eten binnen een uur op (en ze krijgen echt genoeg). Nu hadden we een watertank opengesneden en er dun betongaas overheen gelegd en dat zakt mee naarmate ze eten. Maar dit gaas maken ze gewoon groter, door er hele dikke plukken uit te rossen. Als het niet lukt, verplaatsen ze de hele slowfeeder gewoon en slopen hem. Ze hebben vorige week in 4 dagen een baal kuil van 200 kg weten te bemachtigen, gewoon door lomp en stoer te zijn. Hebben jullie een idee over wat we hier mee kunnen, wat voor gaas met zeer kleine mazen we hier overheen zouden kunnen leggen? Of zijn onze paarden gewoon niet geschikt voor een slowfeeder systeem?
Ik wacht in spanning, steeds kleine porties eten brengend, af!
Dank je wel en een hele fijne dag!

Een leuke vraag die we meteen in het vorige magazine hebben geplaatst.

Hier een greep uit de reacties die we kregen:
Zelf gebruik ik een plastic ronde ton waar ik kleine ronde gaten in heb geboord. Hier plukken ze steeds wat hooi uit. De ton rolt lekker door het land. Bij mij werkt het perfect.

Succes

Groet Freya 


Wij hebben 2 lagen stevig betongaas aan elkaar gemaakt en over het hooi gelegd. Je kunt de mazen dan kleiner maken. Verder 4 touwen aan het gaas gemaakt en dit door de bodem van de kunststof bak zodat ze het gaas niet uit de bak kunnen halen. Werkt prima. 
Karin 


Ik heb een houten bak 120×80 met daarin een zware betongaasmat maas 15×15 met aan de binnenkant aan 4 kanten vastgezet (tierips) dun draadmatje met maas 5×5 (verwarmingsmat). Aan de achterzijde zit de gehele mat losjes vast met strotouw zodat ze hem er niet uit kunnen trekken. De dunne gaasmat moet wel regelmatig vervangen worden omdat de draden op een zeker moment hier en daar losraken. Kosten 6 euro dus goed te doen. Hoop dat dit voor jou ook werkt.


Steek 2, 3 of 4 hooinetten in elkaar zodat de openingen van het net heel klein worden. Als je kan, hang het net dan op op een plaats waar het naar alle kanten kan bewegen zodat ze moeite moeten doen om het te pakken te krijgen.

Sarah


Ik heb zelf een mini Appaloosa pony en een Ardenner trekpaard, die beiden behoorlijk lomp kunnen zijn. Ik voer ze sinds een jaar met een slowfeeder die ik zelf heb gemaakt van een aanhangwagennet van 3×6 meter (te koop bij de meeste bouwmarkten). Deze heb ik dubbelgevouwen zodat de mazen van 4×4 cm nog kleiner werden en vervolgens heb ik het nog eens dubbelgevouwen en langs de zijkanten dichtgeknoopt met dik elastiek. De bovenkant rijg ik dicht nadat ik hem gevuld heb. Zo krijg je een soort kussen gevuld met ruwvoer. Het is gemakkelijk en snel te vullen en gaat behoorlijk lang mee. Na een jaar gebruik zijn er een paar gaten in gekomen omdat de paarden eraan rukken en hele plukken hooi op hardhandige manier door de mazen heen trekken, maar die knoop je eenvoudig dicht met een stuk touw. Of je draait het ‘kussen’ om en gebruikt wat eerst de onderkant was een tijd als bovenkant. Mijn slowfeeder heb ik met twee ijzeren haken aan de muur bevestigd, zo laag dat het hooi op de grond ligt, dit is de meest natuurlijke houding voor een paard om te eten. Ik voer mijn paarden in najaar, winter en voorjaar 1x per dag ongeveer 2 tot 3 plakken zeer droog kuilvoer, ongeveer 8 tot 10 kilo en door de slowfeeder doen ze er ongeveer 18 tot zelfs 24 uur over om het op te krijgen! Zonder slowfeeder hadden ze het binnen 3 uur al op…. Bovendien is mijn slowfeeder zo groot dat ik ook voor enkele dagen kan voeren als ik dat wil. Als ik op vakantie ga, geef ik voor 4 à 5 dagen hooi, zodat de verzorger tenminste de eerste dagen niet hoeft te slepen met hooi. Dit is handig en bovendien hebben de paarden zo 24/7 beschikking over ruwvoer (zonder dat ze zichzelf dood eten en mij arm ;-p). Ik heb al verschillende methodes van slowfeeding geprobeerd en bovenstaande is verreweg de veiligste, gemakkelijkste, goedkoopste en meest efficiënte die ik tot nu toe heb ontdekt… 
Succes! Marieke


Wij hebben plastic bakken besteld en de roosters erop zelf gemaakt. De roosters hadden mazen van 5 cm. Dit werkte voor alle paarden perfect! Hierbij een filmpje over het maken en gebruiken van deze geweldige slowfeeders!

Willeke K. 

Willeke had per ongeluk niet de juiste link doorgegeven, maar bracht ons wel op het idee om voor jou een paar nuttige filmpjes over slowfeeders uit te zoeken.

Klik op de link: 

Film 1 Hier zie je hoe ze van een grote bak een slowfeeder maken
Film 2 Een eenvoudige en goedkope versie
Film 3 Met een betonnet
Film 4 Met een net 

Bij het bekijken van de filmpjes kom je nog veel meer mogelijkheden tegen! Hopelijk vind je er een geschikte manier voor de ‘stoere’ paarden.

Bij deze ook iedereen bedankt voor de reacties. We hebben ze jammer genoeg niet allemaal kunnen plaatsen. 

 

Tips:

Tip 1

Een eigen site over je paard of stal/club?

Het kan snel en eenvoudig. Begin er nu aan en volg stap voor stap de aanwijzingen. Test het gratis uit

klik hier om het te proberen.

Tip 2
Een leuk forum voor de paardenliefhebber

Klik hier om het forum te bezoeken

Tip 3
Nanny en Rudi volgen via Facebook? klik hier.

Tip 4

Beste Rudi en Nanny,
28 jaar geleden heb ik een paar lesjes gehad op een manege waar men dacht dat ik het allemaal vanzelf wel wist. Niet echt een succes dus.

Nu mijn dochter les heeft, begon het bij mij ook weer hevig te kriebelen. Na 3 rijlessen besef ik me dat ik sneller wil leren en behoefte heb aan theoretische informatie. Ik hoefde slechts 2 minuten op internet te zoeken voordat ik op jullie site terecht kwam. Na het lezen van de eerste les was ik om, heb gelijk de volledige cursus besteld en moet mezelf dwingen niet teveel tegelijk te willen lezen. Ik ben erg enthousiast en vind het prettig thuis in alle rust de tips door te lezen. Ik kan niet wachten tot ik ze kan uitproberen in praktijk! Het zal me een stuk zelfverzekerder maken. Bedankt!

Hartelijke groet,
Nannie

Nieuwsgierig naar de cursus? klik dan hier