Hoi,

Wat betreft het verzekeringsverhaal waar we eerder in de magazines over schreven, blijkt het stil aan de kant van de verzekeringssector. Iets wat we wel verwacht hadden hoor. Dat is zoals die vertegenwoordigers die we soms ontvangen. Ze hebben opgevangen dat Paardentips gelezen wordt door een flink deel van de paardenliefhebbers in Vlaanderen en Nederland en hopen dan via ons hun product in Paardentips Magazine te krijgen. Hun product is altijd het beste, goedkoopste, niet te missen enz. op de markt natuurlijk. We zijn gek als we het niet doen! Totdat we voorstellen het product te laten testen in de praktijk en we daarna de bevindingen publiceren. Ook de eventuele negatieve …  Meteen is men een stuk minder zeker over het product em komen de jamaars. Haha.

Toch kregen we een hele tijd geleden iemand over de vloer die meteen akkoord ging met mijn voorstel en zelfs een heel assortiment van zijn product achterliet om het te testen. Ook wij zijn nu overtuigd van de werking. Het product trok ondertussen ook de aandacht in onze vriendenkring, waar enthousiast gereageerd werd en ik ben benieuwd naar jouw reactie.

Eerst nog even de nieuwe Paardentips natuurlijk!

Pak er even wat lekkers bij en ga er eens goed voor zitten want hier komt ie!

Veel leespezier
Groetjes Rudi en Nanny

P.s.: Bedankt iedereen voor de beterschapswensen voor Nanny, die een flinke operatie moest ondergaan. Hartverwarmend allemaal. Ze moet nog een tijdje rusten en herstellen, maar het gaat volgens de artsen sneller dan verwacht!


Een paard kan zijn berijder de snelheid en kracht verlenen die hij mist, maar alleen de verstandige ruiter vergeet nooit dat het slechts een lening is. Pam Brown


Inhoud:
1. Tip: Een schone en gezonde stal
2. Lezersverhaal: Mijn leven lang droomde ik al van een paard
3. Lezersvraag: Angst na ongeval overwinnen
4. Column: Winterveulen
5. Tip: Longeren om de juiste reden

Lezersvraag: Angst na ongeval overwinnen

Hallo Paardentippers,

Ik heb een probleem waar ik graag eens jullie mening over zou willen horen.
Vorig jaar heb ik een ernstig ongeluk gehad met mijn paard. We liepen op een landweg en onverwachts komt er een politieauto op ons afgereden. Ik was al de wei ingelopen naast de weg, maar hij schrok toch, omdat de auto geen vaart minderde, sprong opzij, gleed uit en viel om. En ik lag eronder. Paard mankeerde niks, ik des te meer. Van alles gebroken en het heeft dus even geduurd eer ik er weer op kon. En vanaf dat moment ging het mis. Iedere onverwachte beweging die hij maakte schoot ik in de stress en sprong er prompt weer af.
Door veel grondwerk met hem te doen is ons wederzijds vertrouwen wel weer gegroeid. Zo lang ik er naast sta. En hij voelt dat natuurlijk, da’s logisch.
Er zijn dagen dan gaat het prima en er zijn ook dagen, dan kan ik er na 10 minuten weer afstappen, dan ben ik gewoon misselijk van de zenuwen.
We zijn nu precies een jaar verder en ik baal hier zo van.
Ik zou heel graag tips hebben om dit te doorbreken.
Kunnen jullie me hier bij helpen?

Heel veel groetjes Marjan H.

Wij willen voor Marjan graag even putten uit de massa´s ervaring die er bij de lezers van dit magazine te vinden is. Heb jij een goede tip of wil jij je kennis over dit onderwerp delen? Stuur je bijdrag dan door via deze link.

We zullen de mailtjes lezen en er een selectie van maken die we in een van de volgende magazines plaatsen van Paardentips Magazine

Alvast bedankt!

Tips:

Tip 1
Online andere paardenliefhebbers ‘ontmoeten’? Kijk eens op de site van Bokt, klik hier

Tip 2
Op een eenvoudige manier zelf, stap voor stap een site over bijvoorbeeld je eigen paard maken? Het kan makkelijk en snel!

Probeer het nu tijdelijk gratis uit door hier te klikken

Tip 3
Een boek over paarden? Wij hebben de leukste voor je bij elkaar gezet klik hier

Tip 4
Ook gek op honden? Kijk dan eens op de site van Hondentips Magazine! Klik hier

Tip 5
Wil je ons (Rudi en Nanny) toevoegen op Facebook? Klik dan hier

Tip: Een schone en gezonde stal

Een schone en gezonde slaapplaats waar jouw paard zijn verdiende rust vindt!
Overal waar dieren voor langere tijd een onderkomen vinden, is er een verhoogd risico op ziektes, infecties en geurhinder.
Als paardenliefhebber denken wij in dit geval meteen aan de stal of manege waar onze paarden staan en doen we extra ons best om onze trouwe viervoeters een gezond en schoon onderkomen te bezorgen. Dagelijks uitmesten en regelmatig verversen van de stalbodem is een must. Toch blijkt dat de dagelijkse verzorging niet altijd voldoende is. Ook een gezond paard maakt op stal meer kans om ziek te worden dan daar buiten. Bacteriën en schimmels kruipen overal tussen en vinden een ideale voedingsbodem om zich snel uit te breiden. Ze kunnen daarmee een bron van infecties en ziektes vormen, dit vaak in een periode waarin onze dieren juist de meeste weerstand nodig hebben.

Boeren die bijvoorbeeld kippen, runderen en varkens houden, zijn al langer op de hoogte van dit probleem en bestrijden al jaren deze onzichtbare vijand met antibioticum en ontsmettingsmiddelen. Dierenartsen vinden het reinigen van hokken en stallen ook geen overbodige luxe, maar merken steeds vaker dat het gevecht wegens de toenemende resistentie groter wordt.

Zelf vingen we een paar enthousiaste verhalen op van dierenvrienden waarvoor de gezondheid van hun dier niet alleen belangrijk is voor hun dieren, het is ook hun broodwinning. Zieke en ongezonde dieren betekenen voor hen verlies aan inkomsten.
Waar zijn ze dan zo enthousiast over?
Ze hebben iets gevonden waardoor er:

  • duidelijk minder risisco’s op ziektes in hun stallen zijn, waardoor de dieren sterker zijn,
  • minder antibiotica nodig is,
  • betere voedselopname is,
  • flink in de kosten bespaard wordt,
  • geen milieuvervuilende schoonmaakmiddelen nodig zijn,
  • geen ontsmettingsmiddelen gebruikt hoeven te worden.

Ze gebruiken een reinigingsproduct dat niet schadelijk is voor mens, natuur en dier maar toch heel efficiënt blijkt te zijn! Zelfs een studie door de universiteit van Gent toont aan dat het reinigen met dit product superieur is aan bijvoorbeeld chemische reiniging, met daarbij positieve invloeden op dier en omgeving.

Een ander groot voordeel van het product is dat het ook de geur van bijvoorbeeld de ammoniak en urine sterk vermindert.

Over geurhinder gesproken! Wij hebben een hond in huis, die zijn plaatsje heeft in ons kantoor. Jammer genoeg is de hond nu ziek met tot gevolg extra hondengeur. Zelfs na extra stofzuigen en schoonmaken, kregen we een reactie van een bezoeker, ze konden ruiken dat er een hond aanwezig was. Best vervelend, want je doet dan zo je best om gastvrij te zijn … en dan krijg je dat te horen! Maar we begrepen het wel. We merkten het zelf ook wel eens als we op bezoek gingen bij andere dierenliefhebbers.
Om het verhaal niet te lang te maken, we hebben het product getest en het werkt. Onze vrienden met dieren hoeven niet overtuigd te worden, ze hebben allemaal al van het product in huis. Ook de kattenliefhebbers onder hen zijn er blij mee.

Stoeterijen, kennels, asiels en dierenartsenpraktijken zullen ook de voordelen snel ervaren!
Dokter Stijn Teysen, bijvoorbeeld, zocht voor dierenartsenpraktijken een oplossing voor een besmettingsprobleem. Voor de kenners ‘clostridium difficile’. Op zich geen gevaar, maar na grote operaties of door immuunonderdrukkende medicijnen kan deze bacterie gaan uitgroeien en voor gifstoffen zorgen waar mens en dier ziek van zouden kunnen worden.

Al vanaf de eerste dag bleek de reiniging zichtbaar efficiënt te zijn en ook later effectief in de bestrijding van de bacterie. Dierenartsenpraktijken De Morette en De Bosdreef gebruiken het product nu al sinds 2008 en zijn er erg tevreden over.

Eric en Ine van den Heuvel zijn in maart 2010 gestart met het gebruik van het product in hun varkensbedrijf en zijn er enthousiast over. Naast de vloeren, wanden en drinkbakjes worden zelfs de zeugen er voor het werpen standaard mee gewassen. De uitval van biggen is zo teruggelopen dat het opvalt. Ze gebruiken vanaf het gebruik beduidend minder antibiotica. Voor de kenners, de dagdosering van 47 per zeug is op korte tijd naar minder dan 2 gegaan! Ze hebben nu gezondere dieren en meer vlees. Volgens Eric en Ine is het product effectiever dan ontsmettingsmiddelen en gewoonweg gezonder en veiliger. Bij de varkenshouderij viel het bedrijf van Eric van den Heuvel zo op dat er al verschillende artikels over zijn nieuwe aanpak en goede resultaten verschenen in de vakbladen. Ze zijn er zo tevreden over dat ook in huis gepoetst wordt met dit schoonmaakmiddel!

Of jij nu professioneel of puur als hobby met paarden bezig bent, je begrijpt dat het nuttig is om hier even meer tijd voor te nemen! Want een gezond en gelukkig paard is voor iedere paardenvriend van groot belang! Want dit product is ook ideaal voor gebruik in de paardenstal, trailer, thuis, enz.!

Wist je dat?

  • Bij desinfecteren blijft 3 tot 4 procent van de bacteriën leven! Heel dikwijls zijn dit juist diegenen die jij liever niet in je stal, praktijk of huis hebt.
  • Bij een onderzoek in Engeland door een fabrikant van luchtverfrissers deden tweeduizend volwassenen mee aan een geurtest. Uit honderden geuren moesten ze de meest onprettige aanduiden. De geur van een natte hond werd de nummer 1, gevolgd door de geur van vieze sokken!
  • Bij gebruik van ontsmettingsmiddelen vaak ook de ‘goede’ bacteriën gedood worden?
  • Het huidige overdadig gebruik van chemische en desinfecterende middelen zorgt voor een resistentieopbouw bij veel ziektekiemen?

Over het product
Het schoonmaakmiddel is een reinigingsproduct met respect voor mens en natuur. Het product zorgt voor een microbiële reiniging. Het verwijdert vuil tot in de diepste poriën. De voedingsbodem en ‘schuilplaats’ voor ziektekiemen worden daarmee grotendeels weggenomen.
Omdat het product ontwikkeld is met het oog op milieuvriendelijkheid zitten er geen schadelijke stoffen in en kan het gebruikt worden zonder extra voorzorgsmaatregelen. Dus geen handschoenen, maskers en dergelijke nodig. Het product is biologisch afbreekbaar, dus het kan zonder probleem overal gebruikt worden.

Nog even de voordelen voor je op een rijtje:

  • diepgaande reiniging,
  • bewezen efficiëntie op dier en omgeving,
  • duurzame hygiëne,
  • geen gevaar van resistentie,
  • stabiel en langdurig effect,
  • veilig voor dierenliefhebber, -houder en gezin,
  • milieuvriendelijk,
  • kostenbesparend,
  • sterkere en gezondere dieren,
  • verbeterde opname van voedsel,
  • minder risico op een hoge infectiedruk,
  • een sterke vermindering van onaangename geuren (in de meeste gevallen onmiddellijk merkbaar),
  • een sterk gereduceerd gebruik van ontsmettingsmiddelen en inefficiënte chemische schoonmaakproducten.

Aanbieding: Ervaar zelf het resultaat en word net zo enthousiast als ons!
Haal het nu in huis en doe de test.


Voor slechts €34,95 haal je het schoonmaakmiddel en de stabilizer in huis. De stabilizer is een spray die je kan gebuiken als onderhoudsmiddel tussen de poestbeurten door. Je kan het gewoon gebruiken terwijl de paarden nog op stal staan.

Bonus 1
De eerste 5 bestellingen krijgen daarboven ook nog gratis een kunstwerkje erbij dat je in je huis kan ophangen of als cadeau kan weggeven.


Klik hier om het pakketje te bestellen


Paardenstal Cleaner (inhoud: 5000 ml/5 liter)
Krachtig probiotisch schoonmaakmiddel voor stallen, slaapplaatsen en andere dierenverblijven. Het product verwijdert vuil diepgaander en vormt een goede microflora in de omgeving van de dieren. Kan ook gebruikt worden voor het wassen van dieren!

Paardenstal Stabiliser in spray (inhoud: 500ml)
Door dit middel te vernevelen in de stallen en dierenverblijven behoudt je de stabiele omgeving voor je dier(en). Je hoeft dus niet elke dag te poetsen en omdat het zo’n onschadelijk product is, kan je het toepassen terwijl de dieren aanwezig zijn.

Bonus 2
Nu met extra 1 liter navulling voor de Stabiliser spray

Hoeveel heb je nodig?
Het schoonmaakmiddel moet verdund worden in handwarm water. Afhankelijk van de vervuiling moet je meer of minder verdunnen.

Dus wat krijg je in huis?

  • Een kunstwerkje voor de eerste 5 bestellingen,
  • 5 liter schoonmaakmiddel,
  • spray met 500ml onderhoudsproduct,
  • 1liter navulling voor de spray.

Dit allemaal voor slechts 34,95 euro!

Klik hier om het pakket in huis te halen

 

Garantie: Wij verwachten dat je tevreden zult zijn over dit product en geven je daarom de niet-goed-geld-terug garantie. Haal het via ons in huis, probeer het product uit, bevalt het je toch niet? Stuur het pakket, goed afgesloten, naar ons terug en wij storten het aankoopbedrag terug op je rekening.



P.s.: Met dit product: Een gezond paard en een gelukkige ruiter of amazone, dus het ideale winning team!

Column: Winterveulen

O wat is het genieten nu het veulen er is! Het weer is fantastisch, zonovergoten en maar 2 regenbuien in de drie weken die Sawain nu oud is. De blauwe lucht, het groene gras en het dartele veulen geven maken samen een plaatje dat verdacht veel op lente lijkt. Toch is niets minder waar. De winter komt eraan en dat kun je voelen aan het snelle dalen van de temperatuur in de namiddag en de nachtvorst natuurlijk! Na de geboorte zijn Ginger en Sawain meteen naar buiten gegaan en sindsdien ook niet meer naar binnen gekomen. Een paar nachten geleden vroor het voor de eerste keer en ondanks dat Sawain in haar eerste 10 dagen al heel wat robuuster is geworden, vond ik het toch maar spannend allemaal. Maar toen ik ’s ochtends de wei in liep, zelf vernikkelend van de kou, kwam mevrouw me vrolijk tegemoet huppelen, zonder een spoortje ongemak.

Zelf na al die jaren waarin ik mijn paarden natuurlijk huisvest, onderschat ik hun robuustheid kennelijk nog steeds. Gewoon omdat ik zelf alleen nog maar naar buiten kan in een ski-outfit als de temperatuur het vriespunt ook maar dreigt te benaderen, ben ik nog steeds geneigd mijn eigen kouwelijkheid als maatstaf te gebruiken voor het welbevinden van mijn paarden. Over de term ‘vermenselijking’ gesproken.. Gelukkig laat ik me niet al te snel meeslepen door misplaatste bezorgdheid en blijven de paarden dus gewoon lekker buiten, waar ze horen.

Inmiddels staat Fiano ook bij moeder en dochter in de wei, aangezien Sawain ook andere paarden moet leren kennen. Mijn hengst, Merano, hou ik op een veilige drie kilometer afstand, om herhaling van een ongeplande dracht te voorkomen! Maar Fiano is het perfecte paard om stabiliteit in een kudde te brengen. Hij zoekt nabijheid, maar niet opdringerig en Ginger accepteert hem dan ook volkomen. Sawain is zo nieuwsgierig als maar kan en probeert steeds naar Fiano toe te sluipen, maar wordt elke keer onderschept door ma, die deze onderzoeksdrang toch niet echt weet te waarderen. Fiano laat het allemaal rustig gebeuren. Wat een schat is het toch!

Maar nu Sawain er is wordt het tijd om onder ogen te zien wat ik een hele tijd met succes heb weten te verdringen. Ik heb Fiano gekocht met de bedoeling hem mentaal en fysiek te ontwikkelen en op zo´n hoog mogelijk niveau te brengen. Hij zou mij helpen de periode te overbruggen dat Ginger door haar dracht uit de roulatie was en daarna zou ik Fiano aan een goed en blijvend thuis helpen. Dat was het voornemen, maar al snel was ik zo onder de indruk van zijn aanpassingsvermogen en zijn werklust, dat het stemmetje in mijn hoofd de overhand kreeg: ‘Waarom hou je hem niet zelf?´ Dit terwijl ik donders goed weet dat ik met al mijn werk geen drie paarden zes keer per week kan trainen. Dan moet ik ’s nachts gaan rijden! En ik vind het niet fair om de paarden tekort te doen door ze allemaal minder tijd en training te geven.

Dus heb ik mezelf streng toegesproken en toch de knoop doorgehakt. Ik ga op zoek naar een heel goede eigenaar voor Fiano. En Sawain? Het was eigenlijk de bedoeling om haar ook te verkopen, want ik ging tenslotte uiteindelijk nog maar één of twee paarden houden? Omdat ik het zo druk heb? ‘Ja maar..´ (Daar is het stemmetje weer) ‘Je hoeft haar de komende vier jaar toch niet te rijden! Tijd zat om te zien hoe de zaken er dan voor staan. En ze is zo mooi.. Een Hispano-Arabische valk.. Dat wilde je toch altijd?´ Oef.. tegen zoveel sterke argumenten kan ik niet op! En dat terwijl zich al vier (!!) kopers voor Sawain gemeld hebben, terwijl ze helemaal niet te koop is! Nou ja, alle goede voornemens ten spijt, het meisje blijft gewoon bij mij, dan zien we over een tijd wel verder. Nu eerst maar eens de perfecte eigenaar voor Fiano vinden. Iemand die genoeg met hem werkt, hem buiten laat leven, met gezelschap en bewegingsruimte en die bovendien heel eerlijk en fair tegen hem is. Misschien is het een idee om een soort van Idols-achtige auditie te organiseren! Wie heeft the F-factor?

Wil je Sawain graag een sprintje zien trekken, klik dan even hier

Groetjes Lisanne
Indigo Horsetraining

Typ-hier-de-titel

Wist je dat?

We hebben verschillende paarden- en hondenfilmpjes op You tube staan. In het totaal heeft dit kanaal al meer dan 123.000 uploads! Klik hier om het zelf eens te bekijken

Lezersverhaal: Mijn leven lang droomde ik al van een paard

Hallo Rudi en Nanny,

Sinds een jaar of 2 woon ik met mijn lief Sebastiaan in Zuid-Spanje, provincie Malaga, in de bergen, 7 km. van het dichtstbijzijnde dorp Benamargosa. Bijna meteen na aankomst, ik ging op les, vond ik mijn eigen paard Feliz. Ik heb hem zo genoemd omdat het zo voelde, maar ook omdat hij al een Andalusische heer van middelbare leeftijd is (16 toen ik hem kreeg) met een en ander aan ervaring, veel verschillende eigenaren o.a. en niet allemaal even leuk, vermoed ik, maar hij kijkt pittig en brutaal uit zijn ogen. Hij is stevig gebouwd, grote voeten en een stevig onderstel, maar kan ook heel elegant spaans dansen (weet ik de commando’s nog niet voor, maar dat komt later).

De omstandigheden waaronder we hem vonden waren niet zo goed dus ik wens voor hem dat hij Feliz is; blij, vrolijk, gelukkig. Hij dus met al zijn ervaring en ik met geen moesten we het samen eens worden. Ik leerde alles van een Engelse lerares en manegehouder, Karen, in een jaar tijd ,terwijl hij daar ook woonde en verzorgd werd, totdat we er allebei klaar voor zouden zijn om met zijn 2tjes verder te gaan.

Sinds januari woont hij nu bij ons. Mijn leven lang droomde ik al van een paard en daar was hij dan echt! Stout en lief als hij is. Makkelijk is hij niet; in het begin steigerde hij, sloeg op hol, bokte en draaide. Ik heb het gevoel dat hij nu rustiger en meer tevreden is, lekker op zichzelf zonder competitie, lekker langzaam genieten van zijn eten en af en toe met mij op stap, de bergen in. We begonnen met kleine tochtjes, spannend zo samen en toen steeds verder.

Onderstaand verhaal was voor mij een groot streven:

Hoelang had ik hier al niet over gefantaseerd en in gedachten de reis voor me gezien,
mijn grote streven: met zijn 2en naar Benamargosa, naar de kroeg en dan samen weer
naar huis, onderweg van alles belevend. Samen! Ik en Paard.
Ik voelde nu al weken dat het bijna tijd was, maar twijfelde ook of ik dat wel zou kunnen
met mijn geringe ervaring en of hij niet allerlei stoute capriolen zou uithalen met zijn
enorme lijf, over het verkeer en de weg, hoe ik hem moest parkeren,etcetc.
Zodat, toen ik de dag gepland had, astrologisch gunstig, gelukskleren voor onderweg, iedereen om een zegen gevraagd, het een te spannend ding was geworden en ik ook nog onverwacht ongesteld werd. Ik besloot het uit te stellen tot ik zou voelen dat ik zover was, zonder astrologisch gedoe, gewoon kleren aan die lekker zitten en die zegeningen zouden wel goed blijven …
So this was the day.. en ook nog de datum dat Feliz 2 jaar geleden bij ons kwam, onze verjaardag, zogezegd (en vroeger mijn trouwdag).
De honden in huis opgesloten (dit was een dag exclusief voor ons) Bas gevraagd of hij dit met ons wilde vieren door ons in B op te wachten, het Fabeldier gezadeld (gepoetst zadel en laarzen, papieren Feliz in zadeltas in geval van een ontmoeting met Guardia) en daar gingen we dan!
Scheet in mijn broek van de zenuwen en probeerde dat te bedwingen door diep en langzaam te ademen en te doen wat ik mezelf had beloofd; het zo puur en open mogelijk te ervaren zonder het in te vullen.
Langzaamaan begon dat te werken; er was even een moment van onenigheid toen we langs Karen reden, manege waar hij eerst woonde, en een stukje verderop waar we de vorige keer rechtsaf naar huis gingen zelfs een klein gevecht, draaien en steigeren..
Op zijn kop gemept met zweep en toen hij beduusd de goede richting op ging, geprezen.
Dat was wel goed ,haalde me uit mijn hoofd en maakte me scherp.
We gingen verder, hij en ik in de stille zonnige ochtend, kijkend naar de mooie bergen, met alleen het geluid van zijn hoefslag; er kwam een ritme en er kwam een lied in me op ‘Down to the river’ hoe kon het ook anders?
Ik zong en hij liep, af en toe een auto en toen kwamen we bij de weg, beneden aan de berg.
Het leek heel stil en we gingen er op, goed rechtshoudend en toen kwamen er 3 vrachtwagens achter elkaar langs. Het zweet brak me uit maar Feliz liep volkomen onverstoorbaar door. Ik realiseerde me toen ook dat het voor Spaanse automobilisten vrij normaal is, een paard op de weg.
Oversteken ging ook goed; hij deed ook niet moeilijk om het smalle omhekte paadje naar de rivier in te gaan, ik begon er vertrouwen in te krijgen! Het leek ook wel een beetje of hij begon te snappen waar we heen gingen, al werd de arme schat in beslag genomen door de ellendige, hardnekkige vliegen en liep hij als een dolle met zijn hoofd te zwaaien..
We kwamen van alles tegen in dat bizarre iedereensland van de droge rivierbedding. Een vrouw die wanhopig op zoek was naar haar witte hond, al 3 dagen kwijt. Een brutale muilezel wilde ons de weg versperren, een los paard kwam opeens op ons afgestoven. Ik zwaaide dreigend met de zweep en Feliz zette er flink de pas in met zijn stoere
onderstel. Ik dacht dat hij hier vroeger waarschijnlijk vaak gerend had met zijn engelse meid, vorige eigenaar.
Maar had besloten dat het daar nog te vroeg voor was. Gewoon lopen, kijken en ervaren. Een paar zigeunermannen waren bezig kratten met net geoogste limoenen en citroenen te vullen. Een andere man stond iets vaags te doen bij een vuurtje. Feliz hoofd ging omhoog bij de geur van het vuur, maar algauw eisten de vliegen en ik weer zijn concentratie op. De laatste tijd merk ik dat hij naar mijn stem luistert, ook als die heel zacht is. Ik probeer ons allebei gerust te stellen, voor mij is het ook allemaal nieuw! Maar er groeit iets tussen ons en dat was mijn liefste wens..
We zagen Benamargosa naderen en ik wees hem er enthousiast op, maar hij wist het natuurlijk allang (of was het hem om het even? mysterieus beest). Er kwam ons een 4×4 jeep tegemoet; die vind ik alleen leuk als ze erg stoffig zijn en dat was ie. Het was mijn Bas! Hij kwam kijken of we er al aan kwamen, lief!
Hij reed voor ons uit naar het dorp en even later bereikten wij het ook (bij de brug, remember?)
En, net als in mijn fantasie, was het een glorieus gevoel om met mijn paard uit de rivier het dorp in te stappen.
Cool en trots. Hier zijn wij!
Maar ik moest meteen mijn aandacht richten op het drukke maandagochtendverkeer en hoe me daarin voort te bewegen. ’t Is geen fiets maar toch net zoiets!
Maar Feliz is bewonderenswaardig stoicijns in het verkeer en Spanjaarden vinden het net zo gewoon als wij een fiets. No problema, gewoon eromheen. De kroeg gevonden (vantevoren geboekt), paard vastgebonden (met een hondenriem, niet zo pro, maar van touwen vastknopen moet ik nog leren en dit werkt ook). En toen natuurlijk een biertje! En Feliz een wortel.
Hij stond nieuwsgierig met zijn grote hoofd boven onze tafel, leuk!
Paco, de cafeeigenaar kwam hem eens opnemen, que guapo! en vond hem muy gordo. Nou,dik is ie niet hoor, hij is gewoon een stoer, stevig werkpaard en een beetje verwend natuurlijk, maar dik, nee!
Allerlei passerende mensen kwamen hem aaien en begroeten en dingen over hem vragen en hij vond het best, ging lekker staan pissen, midden op straat!
Luisterde naar de dorpsgeluiden en onze stemmen, hij stond er Feliz bij, een mooi verjaarscadeau!
Ik ging even naar de winkel om voor hem een appel te halen, kwam in een rij kletsende vrouwen terecht, ze hadden allemaal plastic bloemen gekocht, voor de dag van de doden.
Eenmaal weer buiten kreeg ik een soort black-out; ik dacht is dit echt? Zijn we hier zomaar op zijn voeten en ik op zijn rug gekomen? Heeft ie zomaar gedaan wat ik wilde? Ik vond het zo wonderlijk dat ik het nauwelijks kon bevatten. En toen een mooi beeld: Bas en Feliz op het terras, Bas met een enigszins afkeurende blik in de richting van Feliz
achterste, die daar doodleuk stond te poepen..
Ik huppelde er vrolijk heen, mijn vent en paard in de kroeg!
Toen was het tijd voor de terugreis en ik besloot niet door de bergen terug te gaan, maar gewoon dezelfde weg als we waren gekomen. Dit kostte al mijn concentratie, had geen zin om ook nog een onbekende weg te gaan uitzoeken.
Ik op zijn rug en met Bas richting auto gelopen.
Klik klak gingen zijn hoeven door de straat, ik deed mijn ogen even dicht om het moment nog beter binnen te laten komen.
Hij een beetje sloom, ik een beetje moe liepen we de rivier in.
Er stond opeens een stevige wind tegen en na een tijdje kwamen we in een ritme, een soort paardentijdgevoel.
Er was alleen de wind, het rare niemandsland, ik was stil, hij stapte en er was een eindeloze hier-en-nu-ervaring.
Na heel lang, leek het, of van heel ver vandaan, begonnen mijn ogen te zoeken naar het paadje waar we in moesten,de rivier uit.Het moest voor mij gevoel nu ongeveer komen maar ik zag het niet.
Opeens ging Feliz naar links, heel vastberaden. Ik protesteerde nog even-want ik moet de richting bepalen-maar liet hem toen, was benieuwd. Hij had zoiets van-laat mij nou maar even-en ja,hij had het goede weggetje gevonden!
Langs de weg ging prima, toen de bergen in, omhoog. Ik vond dat hij nu wel de snelheid mocht bepalen, tenslotte moest hij ons samen helemaal naar boven dragen, samen
500 kilo! Hij koos voor een snelle spaans-elegante draf, beheerst en continue. Fijn!
Even was hij verward, toen ik, eerder dan hij verwachtte, naar links de weg af wilde en raakten we het ruige muilezelpaadje kwijt (ik weet ook dingen, zei ik nog) maar al snel vonden we het zwoegend en struinend weer terug.
We wisten allebei, dit is de weg naar huis en hij wilde in een galop en ik liet hem even.
Het weer was onderweg helemaal veranderd, van zachtzonnig naar winderig met dreigende wolken, wat het gevoel van een lange reis versterkte. Vlakbij huis was er ineens een grote groep gieren die precies boven ons hoofd gingen cirkelen, blij dat we thuis waren, daar gaat toch iets vanuit…
Feliz kreeg een heeele lange lieve dikke bedankzoen op zijn bezwete nek, een douche en 5 wortels!
Drie verbaasde honden kwamen ons tegemoet-dat jullie zomaar zonder ons weg zijn geweest!
Nou, je begrijpt, toen barstte het feest los!
Bas draaide de perfecte muziek, schonk wijn en bakte een daverende pizza, zo exotisch dat het bijna niet zou mogen.
Ik besefte dat ik al 2 jaar naar deze dag verlangd en er naartoe gewerkt had en het was nog mooier dan ik dacht. Het gevoel van een ronde cirkel en ingewijd met/door mijn paard, mijn Witte Indiaan.
Gewogen en beproefd en kennelijk goedgekeurd.
Huilen en lachen tegelijk, gedeeld met mijn lief, vreugdedansend, oerkretenslakend en diep dankbaar!
Feliz stond verwonderd te luisteren naar ons lawaai….

Tip: Longeren om de juiste reden

Veel paarden staan in deze periode van het jaar op stal. Na een vaak lange tijd door te hebben gebracht in een beperkte ruimte kan het paard zijn energie niet beheersen als hij even de benen mag strekken. Door te longeren wordt vaak dat ´te veel´ aan energie getemperd, zodat met het paard gereden kan worden op een voor de ruiter wat relaxtere manier. Maar bedenk dat de niet opgewarmde spieren bij het longeren flink belast kunnen worden. Door op een volte te lopen via de longe wordt het paard beperkt in zijn beweging en door lopen in een cirkel worden de gewrichten soms overbelast. Als je in de mogelijkheid bent, is het dus veel beter om het paard in de rijhal los te laten en zelf even de gelegenheid te geven om zijn beentjes te strekken.

Je paard hoeft niet alleen lang op stal te staan om temperamentvol te zijn. Het kan ook aan zijn karakter liggen. Longeren gebruiken om het paard ´moe´ te maken om daarna een rustigere les onder zadel te hebben, is ook niet altijd de juiste motivatie. Longeren is natuurlijk goed, je kan je paard vanuit een heel ander oogpunt bekijken en trainen. Het paard wordt sterker en krijgt een betere conditie. Dus als je het longeren gebruikt om een paard met een temperamentvol karakter rustiger te krijgen dan zou het kunnen dat je juist het omgekeerde effect gaat bereiken.

Als een paard wegens ziekte langere tijd stil heeft moeten staan, wordt longeren vaak ook gezien als een goede manier om te bewegen. Dat klopt in zekere zin ook, maar vergeet niet dat een wandeling aan de hand of werken aan de hand in veel gevallen toch een betere optie is. Je kan op deze manier de beweging van je paard beter controleren. Zeker als er sprake is geweest van kreupelheid lijkt me een wandeling verstandiger dan longeren. 
Het is goed om je paard te longeren, maar zoals je hebt gelezen kan het nooit kwaad om je paard even aan de hand wat rond te stappen.