Hoi,

Paardentips Magazine wordt al verzonden sinds 2002 en heeft in de loop der jaren heel wat trouwe lezers gekregen. Lezers van Paardentips, Paardentippers zoals wij ze ondertussen noemen, zijn in Vlaanderen en Nederland flink vertegenwoordigd.

Ook dit magazine zal door verschillende paardenliefhebbers voor het eerst gelezen worden. We heten hen dan ook van harte welkom.

Wij, Rudi en Nanny (de makers van de magazines), blijven ons verbazen over wat je na al die jaren blijft bijleren. Ten eerste van de paarden zelf en ten tweede van de ervaring van andere paardenmensen. Wat de paarden betreft, daar zien we altijd een rode draad in elk verhaal. Welke discipline, methode of visie er ook aangeboord wordt, respect, liefde en paardvriendelijke omgang staan centraal. Zo hoort het ook te zijn!

Wat de mensen betreft, durft het wel eens anders te gaan, haha. Niet dat we daar persoonlijk wat van merken hoor. We leren graag van anderen, maar merken dat er te vaak frustraties zijn in de paardenwereld puur omdat mensen niet naar elkaar luisteren. Daarom sprak mij de demonstratie  erg aan die ik laatst van Anky van Grunsven zag. Als er ergens veel discussies over ontstaan, is het dressuur versus western rijden. Anky nam de koe bij de horens, of beter een quarter horse bij de teugels en ging ermee aan de slag. Conclusie: er is natuurlijk een verschil, maar bij de basis is er ook veel vergelijkbaar! Dat is even een voorbeeld, maar je begrijpt dat je dit veel verder kan doortrekken.

Paardentips Magazine is er voor de paardenliefhebber, voor jou dus. Wil jij met ons je kennis delen of heb je juist een onderwerp waar je graag eens wat meer over zou willen leren? Laat het ons gerust weten. Het is onze bedoeling dat we er allemaal wijzer van worden en onze paarden er hun voordeel uit halen.

Je zal merken dat ook dit nummer van het Paardentips Magazine weliswaar door ons is samengesteld, maar voor een groot deel is onstaan door de bijdragen van de lezers zelf. Super!

Wij zijn er trots op en kijken zelf ook weer uit naar jullie reacties 😉 en euh, heb jij nog een kennis die gek is op paarden en de magazines nog niet ontvangt? Doe ons en hem (of haar) een plezier en geef de gratis Paardentips door (aanmelden kan via de site).

Veel leesplezier!
Groetjes,
Rudi en Nanny van den Dijck
Paardentips Magazine

P.s.: Een leuk verhaal, tips en weetjes zijn altijd welkom via deze link


Pat Parelli: If your horse says no, you either asked the wrong question or asked the question wrong.



Inhoud:
1. Boekentip: Optimaal paarden trainen
2. lezersverhaal: Nigel, een echte vriend
3. Lezersvraag: Brokkelhoef
4. Lezerstip: Voorzichtig met vlas
5. Column: Wachten

Lezersvraag: Brokkelhoef

In het vorige nummer van Paardentips Magazine plaatsten we de volgende vraag van Paardentipper Suzanna: Waar ik naar op zoek ben (en nog niet heb gevonden) is informatie over brokkelhoeven. Wat daar bijv. het beste aan te doen is.

We kregen heel wat antwoorden en hebben er een paar op een rijtje gezet.
Hier komen ze:

Mijn paard wordt al enkele jaren natuurlijk bekapt, gaat ook mee op buitenritten en dagtochten waarbij bijna alle paarden ijzers hebben of hoeven die daarna afbrokkelen. gelukkig bij de mijne niet.

mvg Daisy


Hoi,
Toen ik mijn paard kocht had hij ijzers, altijd al gehad. Het was een les- en wandelpaard uit de Ardennen dus beslag was daar geen onnodige luxe. Ik kwam erachter dat hij brokkelhoeven had. Tijdens een buitenrit op de weg scheurde zijn hoef in zijn ijzer, het piepte en kraakte ervan. Tijdig bekappen en beslaan hield het best goed.
Toen ik na een aantal jaar tijdens de vorst noodgedwongen de ijzers eraf moest halen, omdat hij uit bleef glijden op het pad, heb ik ze er nooit meer onder gedaan. Langzaam aan werden ze beter.
Goede voeding, goede doorbloeding, regelmatig rijden op harde ondergrond en in het voorjaar een Biotine kuurtje zorgen ervoor dat zijn hoeven zo hard zijn dat de smid er af en toe nauwelijks doorheen komt. Mijn Belgje heeft prachtige voeten!
Isabelle


Hallo,

Een kleine bijdrage van mijn kant. Mijn merrie heeft last van brokkelhoeven en dat is niet eenduidig weer te leggen wat daarvan de oorzaak is. Het kan te maken hebben met de manier van bekappen, hoefijzers, het soort ondergrond, land nat/droog, zuur, stalarrest, geen beweging, wat voor soort voeding, spijsvertering, met name de lever, insulineresistentie, hoefbevangenheid, obesitas bij paarden, ziektes van de hoef, aangeboren slechte kwaliteit hoorn, etc. Een onderwerp waarvan de oorzaak zo uiteenlopend kan zijn dat er is dus geen universele oplossing is voor “brokkelhoeven”. De hoofdvraag is: waarom is de hoornkwaliteit bij dit specifieke paard van slechte kwaliteit? Dan pas kan er gericht behandeld worden en vaak is het een combinatie van verschillende aspecten die je aanpakt die hopelijk kan leiden tot een betere kwaliteit hoorn.

Met vriendelijke groet,

Sabina


Hoi Rudi en Nanny

Ik zag een oproepje staan over info over brokkelhoeven, hierbij hopelijk info wat mogelijk nuttig kan zijn:

Gaat het om brokkelhoeven doordat ze te droog zijn of omdat ze te nat zijn?
Als ze te droog zijn kan je ze misschien weken in een emmer water en ook zorgen dat de hoeven niet te lang worden (regelmatig bekappen dus).
Zeewier zou ook kunnen helpen of 1 deel azijn en 1 deel slaolie of olijfolie mengen en dit er dagelijks opsmeren.

Hieronder nog 2 linkjes waar dezelfde info staat met nog meer uitleg.

Link 1
Link 2

In de hoop dat jullie er iets mee kunnen.

Met vriendelijke groet,

Susan



Ons paard had ook veel last van brokkelhoef. Eerst leek het of het seizoensgebonden was (winter: koud, droog, hard buitenterrein), maar later het hele jaar door. Het insmeren met hoefvet werkte maar matig. Toen we zijn benen en hoeven heel regelmatig gingen wassen, bleek dat het natmaken van de hoeven een gunstig effect had en nu heeft hij bijna geen last meer van brokkelhoef. Omdat hij wel mokgevoelig is (sokken) drogen we zijn benen met handdoeken af, wat weer de nodige mensen op de lachspieren werkt. So what!? Het dier is wel van zijn brokkelhoef af.
Ton


Paarden (lees ook pony’s) met een mindere kwaliteit aan hoef, raad ik deze aan goed te verzorgen, dit kan door inwendig je paard/pony te voorzien van biotine wat een goed voedingssupplement voor hoef en haar is, hierbij tevens je paard/pony goed te laten bekappen door ervaren hoefsmid en in overleg met hoefsmid en/of veearts paard en/of pony wel/niet te laten beslaan, zo nodig op aangepast beslag. Houd er wel rekening mee dat als je een paard/pony op beslag hebt lopen dat je deze niet zomaar in de bagger kan zetten en of in de bagger kan laten staan. Door veel wisselende (weers-)omstandigheden worden de hoefnagelgaten groter/kleiner. Bij warm en droog weer verliest de hoef vocht (water) hierbij krimpen de hoefnagelgaten. Als het een periode vochtiger is dan neemt de hoef meer vocht op en verruimen de hoefnagelgaten zich. Door een paard/pony die zich veel in deze wisselende omstandigheden bevindt en moeite heeft om de hoefkwaliteit goed te houden, zijn deze omstandigheden funest. Ijzers gaan loszitten, het paard kan zijn eigen ijzer aftrappen en neemt hier bij (soms) ook een deel hoef mee (leed niet te over zien). Zorg er voor als eigenaar dat je weet wat de kwaliteit van je paard/pony z’n hoeven is, dat je de omstandigheden kan optimaliseren, zodat de hoef niet te veel met extremen in aanraking komt, dit om het brokkelvermogen tot een minimum te kunnen beperken.
Amm


Kijk eens op de website van Hoefsmederij van Nassau. Hier staan vele hoefproblemen en de mogelijke oplossingen beschreven.

Groeten, Anja


Onze ervaringen met brokkelhoeven

Onze ruin Nexor sukkelde een aantal jaren geleden enorm met brokkelhoeven. We hadden vanalles geprobeerd zoals biotine bijvoeren, hoeven insmeren met weet ik veel wat allemaal. Het werd hoe langer hoe erger. Zijn hoeven waren zo slecht dat er zelfs geen ijzers meer onder konden geslagen worden. Onze smid had ook geen oplossing meer.
Uiteindelijk kwam ik op de website van paardnatuurlijk.nl terecht. Ik stond in het begin zeer sceptisch tegenover hun principes van natuurlijk bekappen. Na veel hierover te lezen hebben we de stap gezet om zelf (onder begeleiding) de hoeven van onze paarden op een natuurlijke manier te bekappen. Na een klein jaar was er van brokkelhoeven geen sprake meer en intussen zijn we enkele jaren verder en Nexor heeft heel mooie, nette hoeven. Brokkelhoeven is nu iets uit een ver, donker verleden.

Met vriendelijke groeten, Nancy


Mijn fries had er ook last van.
Ik ben gaan zoeken naar een oplossing.
Deze heb ik gevonden in PERFECT HOOF TREATMENT. Nadat ze een kuur van 5 weken heeft gehad, zie ik nu duidelijk verschil !!!!
Zelfs de hoefsmid kijkt hier raar van op, dus ik zou zo zeggen gewoon proberen.
Niet geschoten is altijd mis toch?
Het bedrijf wat dit maakt is Tebo Perfect treatment in Mijdrecht.

Vriendelijke groet
Frederike


Tips:

Tip 1
Wat is een mechanical hackamore? Klik hier en lees meer op het forum van bokt



Tip 2


Op een eenvoudige manier, zelf, stap voor stap een site over bijvoorbeeld je eigen paard maken? Het kan makkelijk en snel! Probeer het nu tijdelijk gratis uit door hier te klikken

Boekentip: Optimaal paarden trainen

Zo haal jij het beste uit je paard…

Het is niet altijd even makkelijk om er de lol in te houden als je paard voor de zoveelste keer niet wil blijven stilstaan, je kopstoten geeft of snel schrikt tijdens het rijden. Als ruiter heb je een ideaal beeld voor ogen, dit is je droom, het zou geweldig zijn als jij en je paard het samen op deze manier deden.

Het zou inderdaad mooi zijn als jij dat ideaalbeeld in overeenstemming kan brengen met de praktijk. Richard Maxwell, een succesvol trainer, zegt dat het best kan voorkomen dat een paard dingen doet die je hem eigenlijk liever niet ziet doen. Hij zegt dat het belangrijk is dat het paard zich concentreert op de ruiter en niet op de omgeving. Daarvoor moet je werken aan een onderlinge relatie. Maxwell blijft zich verbazen over wat mensen soms toelaten van hun paarden en vindt het dan ook niet gek dat ze hierdoor in de problemen komen. Een goede band en vertrouwen hebben in elkaar is prima, maar daar mag het volgens hem niet bij stoppen. Je mag gerust van je paard eisen dat hij zich voor een bepaalde tijd concentreert. Paarden leren van belonen en niet van het straffen, dus als je dit op een goede manier aanpakt, zal het paard er helemaal geen probleem mee hebben. Als er maar sprake is van een gezond respect voor elkaar.

Jouw houding ten opzichte van je paard moet goed zijn. Zelfverzekerd in het zadel zitten, geeft een beter resultaat. Richard Maxwell, die ook deskundig is op het gebied van paardengedrag, helpt je via het boek ‘Optimaal paarden trainen’ een heel eind op weg.

Maxwell geeft je advies en deelt inzichten die je helpen om te rijden op een paard dat respect voor je heeft en zich concentreert op wat jij van hem verwacht. Je wordt méér dan een ruiter, je wordt een trainer. Je gaat op een paardvriendelijke manier communiceren met je paard waardoor hij beter reageert. Hij maakt een combinatie van de traditionele training met delen uit de nieuwe methodes, zoals die van Monty Roberts.

Op welke manier kan dit boek je helpen meer uit je paard te halen?

  • Het boek laat je inzien dat er meer nodig is dan de rijvaardigheid die je al bezit. Je moet grenzen stellen en een vriendschap met je paard opbouwen. Hierdoor voorkom je ‘wangedrag’.
  • Je ziet het belang van grondwerk, zo bereik je meer dan enkel trainen onder het zadel.
  • Je krijgt tien belangrijke trainingsprincipes, die je inzicht vergroten.
  • Je leert inzien welke je juiste instelling is als trainer. Waar moet je aan voldoen?
  • Je leert regels die goed zijn om te weten bij het samenstellen van je eigen trainingsboek. Het is namelijk heel nuttig om de vorderingen die je maakt ook op papier te noteren.
  • Je leert welke regels noodzakelijk zijn. Stel strenge grondregels op en hou je aan de regels.
  • Je vergroot je inzicht in hoe paarden leren en hoe jij daar je voordeel mee kan doen.
  • Je leert manieren om je paard juist te corrigeren Jij moet je paard met respect behandelen, maar dat moet ook wederzijds zijn. Om hem dit duidelijk te maken, heeft hij ook wel eens een correctie nodig.
  • Je leest hoe jouw instelling invloed heeft op de fysieke, mentale en emotionele gezondheid.
  • Je gaat zien hoe jij je rijprestaties met behulp van grondwerk kan verbeteren.
  • Je leest over hoe het paardenbrein werkt.
  • Je leert oefeningen die je paard helpen met leren.
  • Je leest hoe jij ervoor kan zorgen dat je paard geconcentreerd blijft, zelfs in moeilijke situaties.
  • Je leert hoe jij je kracht, balans en coördinatie blijft verbeteren en zo je ruiterschap verbetert. Je leert belangrijke oefeningen die je helpen vooruit te komen en je helpen bij het oplossen van problemen.

Met praktijkvoorbeelden van de besproken technieken. Stap voor stap lees je over hoe jij je paard goed kan trainen, terwijl jij daarbij ook rekening houdt met het karakter van je paard en dat van jezelf.

Inhoud
Hoofdstuk 1: Doelstellingen en grondbeginselen
Hoofdstuk 2: De instelling van de trainer
Hoofdstuk 3: De basis leggen
Hoofdstuk 4: De geleerde technieken toepassen en verbeteren
Hoofdstuk 5: Vooruitgang, problemen en oplossingen

Over de schrijver
Richard Maxwell is een bekende en gerespecteerde deskundige op het gebied van paardengedrag. Eerder schreef hij al twee andere boeken waaronder het succesvolle ‘Van veulen tot rijpaard’. Maxwell reist de hele wereld over om zijn effectieve trainingsmethode te demonstreren. Al twintig jaar werkt hij met paarden van alle soorten, maten en karakters en elk van hen heeft op zijn eigen wijze geholpen bij het verkrijgen van de inzichten die in dit boek te vinden zijn.

Prijs: €24,50 Nu: €14,95

Klik hier om het boek in huis te halen

Garantie
Bevalt deze omschrijving je? Haal dan zonder twijfel dit boek in huis. Het zal je zeker bevallen. Haal het boek via ons in huis en we geven je de niet-goed-geld-terug garantie. Ontvang het boek, lees het en bevalt het je alsnog niet, dan mag je het tot 100 dagen na aankoop terug sturen. Als we het boek in goede staat ontvangen, storten we het aankoopbedrag terug op je rekening.

Lezerstip: Voorzichtig met vlas

Beste Rudi en Nanny,

Wij wilden even onze ervaring met jullie delen en wellicht dat jullie er in één van jullie berichtjes aandacht aan kunt schenken, omdat ik van de dierenarts begreep dat het toch regelmatig gebeurt.

Afgelopen 2,5 jaar hebben wij het geluk dat wij onze paardjes bij ons aan huis hebben staan en wij dus volledig zelf voor hen kunnen zorgen. Wij hadden ze altijd op vlas staan en nooit gaf dit problemen. Vergeleken met stro is het ideaal. Vlas neemt ook veel meer vocht op en ook het uitmesten van de stal is ideaal. En precies dit opnemen van vocht is ook de valkuil.

Nadat wij onze merrie hadden moeten laten inslapen, hebben wij een schat van een haflinger aangeschaft. Het viel ons op dat hij het vlas wel heel interessant vond, dus wij hebben het vlas met azijn besprenkelt en ook altijd oud en nieuw vlas met elkaar vermengt. Het leek erop dat hij het nu wat minder interessant vond.
Nu staan de paardjes bij ons in zicht, maar uiteraard hebben wij geen 24 uurs toezicht.

Drie weken geleden was ik die betreffende ochtend wat trager dan anders en dus niet meteen naar de paarden gelopen. Mijn echtgenoot zei dat onze haflinger lekker lag en onze ruin hem zat te klieren. Eigenlijk had toen mijn alarmbel al moeten rinkelen maar goed, het zonnetje scheen dus tuurlijk is het dan lekker om in het warme zand te liggen.
Maar toen ik met mijn kruiwagen hooi eraan kwam, gingen er tig alarmbellen tegelijk rinkelen. Want in plaats van dat de haflinger meteen een pluk hooi pikte over het stroomdraad heen (want hij is echt een held en niet bang aangelegd) keek hij het hooi somber aan. Hij snufte eraan en met lange tanden at hij 1 sprietje.

Ik heb meteen de dierenarts gebeld en die gaf aan dat het koliek was. Hij kreeg een spuitje om zijn darmen tot rust te brengen en we moesten kijken wat het deed. Het deed niets, het ging niet goed, dus weer dierenarts gebeld en die handelde meteen door via een neussonde parafine toe te dienen. Omdat het nog geen resultaat gaf, deed hij dit ook de tweede dag. Omdat wij nog steeds geen vooruitgang zagen (hij at niet en mestte niet) hebben wij hem die avond meteen naar de kliniek gebracht voor een onderzoek en opname, omdat ze daar toch meer mogelijkheden hebben dan op ons terrein.

De twee weken in de kliniek waren niet fijn. Om verschillende redenen vonden wij een operatie geen optie, dus ze hebben alles op alles gezet om op andere manieren te behandelen. Ook daar heeft hij parafine gehad, ze hebben 2x een gaatje in zijn flank/ darm moeten maken om gas te laten weglopen omdat hij net een ballon werd, hij heeft een infuus gehad met verschillende medicatie. Enfin, na een paar dagen kwamen de eerste mestbolletjes en ons vermoeden werd bevestigd. De boef heeft ondanks onze voorzorgsmaatregelen toch vlas kunnen eten en dit is een harde prop geworden met alle gevolgen van dien. De dierenartsen gaven aan dat vlas de meest ernstige verstopping veroorzaakt die er maar kan zijn.

Jullie begrijpen, we hebben het vlas meteen het huis uit gedaan en stro voor in de plaats gelegd.

Wij willen deze ervaring delen omdat wij binnen die weken een aantal keer bijna ons lieve paardje kwijt waren geraakt door zo een stom beetje vlas.
Ik ben een nuchter persoon en ben niet meteen van ‘vlas nooit meer gebruiken’. Zolang je paardje niet van het vlas peuzelt, is er totaal geen reden om je zorgen te maken en is het echt een fantastische bodembedekker. Maar heb je ook maar het kleinste beetje twijfel dat je paardje van het vlas eet, neem dan alsjeblieft stro. Van stro maakt het niet zoveel uit als ze daar van peuzelen en mochten ze daar een opstopping van krijgen, gaf de dierenarts aan dat die verstoppingen vaak met parafine goed doorlopen dus niet zo dramatisch hoeft te verlopen als wij nu hebben ervaren. Verstoppingen van stro zijn minder hardnekkig en beter te behandelen dan verstoppingen van vlas.

Wij genieten nu weer volop van onze schat in de tuin. Helaas had hij een kleine complicatie, een aderontsteking door het infuus, maar dankzij de medicatie is dat ook bijna genezen.

Groetjes Armanda

Typ-hier-de-titel

Stijgbeugels die levens kunnen redden

Prijs: €119,95 Nu: €89,95
klik hier om meer te lezen

Lezersverhaal: Nigel een echte vriend

Hallo Rudi en Nanny,

Sinds april dit jaar is Nigel in mijn leven gekomen, hij was toen bijna drie jaar en ik had hem via internet gevonden … Hij is van mij, weliswaar omdat ik hem “betaald” heb…
Toch voel ik me meer bevriend met mijn nieuwe paard dan echt de eigenaar van …

Trots kan ik vertellen dat ik een paard heb wat naar zijn naam luistert … Tenminste, dat heb ik dus al die tijd gedacht … want wanneer ik bij de wei aankom, en hij dus nog volop aan het eten is met zijn paardenvriendjes, en hem roep, komt hij meteen! Zijn oren gaan bij het horen van mijn stem omhoog. Maar niet wanneer ik Nigel roep … Nee, pas wanneer ik vol liefde “Hey vriendje!” roep. Dan komt zijn hoofd omhoog en wandelt hij gestaag mijn richting op, voor een aai over zijn bol en wat lekkers! Wat een heerlijk paard!

Suzanne

Column: Wachten

En ineens is het gedaan met de zomer.. Stond ik vorige week nog bevangen van de hitte te bakken op het zand van de piste, zo overweeg ik vandaag mijn lange winterjas met fleece binnenkant voor het eerst serieus aan te trekken. Natuurlijk hebben we twee heerlijke weken vol nazomerweer gehad, dus mogen we niet klagen, maar de plotselinge overgang naar stormachtig kil herfstweer met hoosbuien valt dan toch wel rauw op je dak! Als ik naar buiten kijk, zie ik Ginger in de wei staan, hoogdrachtig, met haar achterhand demonstratief richting het westen gekeerd, vanwaar de motregen wordt geblazen. Hoogdrachtig?, hoor ik je denken, ja, inderdaad.. Madame had vorige winter op 4 december buiten mijn weten en volledig buiten mijn goedkeuring een rendez-vous met een knappe cruzado palomino-hengst. Van de ene kant denk ik: geef haar eens ongelijk, want zo´n goudblonde Spaans-Arabische macho valt ook nauwelijks te weerstaan. Maar van de andere kant: 4 DECEMBER!! Dat betekent dus ruwweg uitgerekend begin november, de periode bij uitstek voor het veulenen! Geen gras voor de merrie, geen lekker weer voor het veulentje. Maar goed, dit veulen wordt dan wel direct het meest winterharde paard in de omgeving! Op dit moment hoef ik enkel nog dagelijks het uier te controleren op eventuele zwelling, maar over een dag of tien wordt het serieus opletten, want vanaf een 320 dagen dracht zou het veulen al kunnen komen en aangezien we ´een tikkeltje´ laat in het seizoen zitten, is de kans op een iets vroegere geboorte wat groter. Bij het vorige veulen van Gin heb ik twee weken gewaakt, in een tentje in de wei en op een luchtbed in de achterkant van mijn stationwagen (en nog hield ze me voor de gek!) maar in dit jaargetijde en met de werkdrukte zie ik me eerlijk gezegd niet wekenlang gebroken nachten doorbrengen in de kou. Dus volgende week ga ik een geboortemelder huren. Dat is een sensor, bevestigd aan een singel, die registreert wanneer de merrie plat op haar zij gaat liggen. Aangezien het merendeel van de hoogdrachtige merries niet meer plat slaapt (omdat de buik in de weg zit) kun je er vrij zeker van zijn dat er sprake is van een wee als de sensor het platliggen registreert. Het mooie is dat deze dan een signaal naar je telefoon stuurt. Sommige melders doen dit d.m.v. een sms bericht, maar omdat ik bang ben dat ik daar doorheen slaap, heb ik gekozen voor een melder die daadwerkelijk opbelt. Lang leve de technologie zullen we maar zeggen! Mijn plan gaat als volgt: Ik installeer me op de logeerkamer, van waaruit ik direct uitzicht heb op de wei waar Gin staat. Ik zet haar in een iets kleiner stuk dat verlicht wordt door de straatlantaarn, zodat ik haar direct vanuit mijn bed kan zien. Verder houd ik een sterke zaklantaarn bij de hand, voor het geval het licht niet voldoende is. Als het alarm af gaat, kan ik zelfs zonder op te staan zien of ze daadwerkelijk gaat veulenen. Ik vond dit zelf een heel strak plan, totdat ik me bedacht dat ze ook overdag zou kunnen veulenen, en aangezien ik soms wel een uur van huis af ben, haal ik het nooit om op tijd thuis te zijn voor de bevalling als ik een sein van de melder krijg. Ik zou er absoluut niet van opkijken als Gin het weer presteert om te bevallen als ik pakweg 100 kilometer van huis ben, dus zodoende heb ik back-up ingeschakeld van vrienden en buren, om in geval van nood snel ter plaatse te kunnen zijn. Gin heeft haar laatste enting gehad en de veearts is op de hoogte, dus nu staat me niets anders te doen dan nog eventjes geduld te hebben, twee weken, drie weken, misschien vier..

Met een beetje geluk in één van de volgende edities van Paardentips de eerste veulenfoto´s, om het lentegevoel nog héél eventjes terug te brengen en de herfst wat op te fleuren!

Groetjes Lisanne