Hoi,

We vinden het heerlijk om even lekker uit te waaien aan zee. Nederlandse of Belgische kust, het maakt niet uit. Gewoon even lekker relaxen en genieten van de kinderen die zich bezig houden met het bouwen van zandkastelen en schelpen zoeken.

Bijna aan het strand aangekomen, maakt onze oudste dochter Lise ons attent op een groepje ruiters. Ik vertraag om te kijken want ja, er zijn weer paarden te bewonderen. Het is een flinke groep, de meesten zitten op hun paard, het ene paard rustiger dan het andere. Dan merk ik op dat er mensen zijn afgestapt en meerdere paarden in de hand hebben. Iets verderop ligt er iemand op de grond en twee personen buigen zich over haar heen. Een andere amazone heeft moeite om haar paard in de hand te houden en neemt extra druk in de paardenmond, waardoor haar paard weerstand biedt en achteruit begint te stappen, wit van de ogen zichtbaar, zwiepend met de staart, achterhand onderin en stappend richting de persoon op de grond. Er is hulp onderweg en aangezien we de kinderen bij hebben, besluiten we vlug verder te rijden want de onrust die er heerst geeft ons het gevoel dat er elk moment meer mis kan gaan.

Onderweg naar het strand komen we nog groepen te paard tegen, de ene amazone stevig in het zadel, netjes in houding, de andere hobbelend in het rond met de handen in de lucht, maar duidelijk aan het genieten.

Een ritje te paard aan zee kan heerlijk zijn. Toch maakt dit verhaal duidelijk dat er ook wat mis kan gaan. Ervaren of onervaren ruiters en amazones, een ritje op een paard dat je niet kent kan in onverwachte situaties toch voor spannende momenten zorgen. Vaak gaat het goed, maar zoals we zagen het kan ook verkeerd aflopen. Ons was duidelijk dat de groep niet goed was voorbereid op het onverwachte.

Het voorval dat we zagen was voor ons natuurlijk een momentopname. Er zullen heus goed voorbereide groepsritten zijn, waar dan ook. Als jij ooit wil genieten van zo’n ritje te paard? Gewoon doen, maar wees gerust kieskeurig bij je keuze. Zien de paarden er goed uit? Krijgen ze voldoende rust? Vraag naar wat er moet gebeuren als er wat mis gaat met paard of ruiter en wie wat doet in zo’n situatie. Is er iemand die met de groep verder gaat als om welke reden dan ook de begeleider niet verder kan? Is er iemand met kennis van EHBO? Voel jij je onzeker op het paard dat je toegwezen krijgt? Vraag dan om een ander. Etc.

Natuurlijk hoeven we niet allemaal Oympische ruiters te zijn om te genieten van een ritje te paard. Zorg wel voor een goede basis en onderschat het paardrijden nooit.

Een paard is tenslotte een prachtig maar krachtig dier, die graag voor je werkt. Als je het op de juiste manier van hem vraagt, kan de contole over al die paardenkracht je een overweldigend gevoel geven. Is er een misverstand, dan kan deze kracht zich tegen je keren.

Veel leesplezier
Groetjes Rudi en Nanny
Paardentips Magazine

P.s.: Bedankt iedereen voor de leuke mailtjes die we weer kregen. Ook dit magazine kwam weer tot stand mede door de bijdrage van lezers. Super!


Afstand toetst het paard. Tijd toetst de mens



Inhoud:
1. Tip: Dubbel voordeel voor paardenliefhebbers
2. Tip: Even lekker krabben!
3. Over paarden: Hispano Arabier
4. Wist je dat? Spoorlijnen en achterste van paarden…
5. Medisch: Euthanasie

Over paarden: Hispano Arabier

Verleden week kreeg ik een heel leuke schimmelruin in training, namelijk een Hispano Arabier. Niet te verwarren met de Spaanse Arabier, die volbloed Arabisch is. Een Hispano Arabier is een kruising tussen een Andalusiër en een Arabisch volbloed. Ook kent men de Spaanse Anglo-Arabier, een kruising tussen een Anglo Arabier en een Andalusiër. In Spanje worden deze kruisingen vrij veel gebruikt, met name in de Doma Vaquera. Ik was al langere tijd benieuwd naar de Hispano‘s aangezien zij precies de rassen verenigen die mij na aan het hart liggen.

Op woensdag werd Ibn gebracht door zijn baas, om een week lang te werken aan ontspanning, nageeflijkheid, verzameling en schwung. Wat me meteen opviel was zijn compacte, maar niet te korte rug, die hem een mooie vierkante bouw gaf. Zijn hals was relatief kort, maar goed aangezet met een mooie welving en hij oogde goed in proportie. Maar het meest beviel me het gebruik van zijn achterbeen. Waar de Arabier nogal eens een zwevende, maar ietwat slepende gang kan laten zien, toonde Ibn een actieve buiging van sprong en knie in zijn gangwerk!

Ik nam even de tijd om kennis te maken met de nieuwkomer. Hij testte me meteen uit vanaf de grond, stilstaan bij het zadelen? Ruimte geven? Je niet omver lopen of schuren met mijn hoofd? Hij maakte duidelijk dat ik mijn positie eerst had te verdienen. Ook leek hij nog een beetje schuchter, wat gesloten nog, maar die eenkennigheid is zeer typerend voor paarden met Arabisch bloed. Al de tweede dag had ik een andere Ibn voor me. Hij kwam vrolijk naar het hek en liep met me mee door de wei bij het opruimen van de mest. Hij stond keurig stil bij het zadelen en opstijgen en gaf me galant de ruimte. We werkten vanaf de grond aan de zijgangen en het achterwaarts, waarbij hij zich een snelle student toonde en vervolgens onder het zadel.

Het rijden was enorm fijn. Hoewel hij in eerste instantie iets zwaar in het contact was en enorm vasthield op links, werd hij binnen een mum van tijd fijn en licht in de hand. Na een kwartiertje ontspande hij zelfs helemaal in de linkerbuiging. Ik heb de hele week heerlijk met hem gewerkt en snelle vorderingen gemaakt door de grote werkwilligheid van Ibn. Heerlijk, zo´n paard dat echt met je meedenkt en bereid is ervoor te gaan in de training. Niet alleen over zijn karakter, maar ook over zijn gangen was ik erg te spreken. Zijn galop was rustig en sterk, comfortabel en bergopwaarts en hij toonde een goede lenigheid in de zijgangen.

Al met al zeker een combinatie van rassen om verder te onderzoeken! Aangezien ik zelf een Anglo-Arabische hengst heb met een vergelijkbare bouw als Ibn, heb ik de ingeving gekregen te zoeken naar een geschikte Spaanse merrie, om zelf een Hispano Arabier te fokken. Maar eerst eens even het najaar afwachten, want dan wordt het resultaat van een ongepland rendez-vous tussen mijn Arabische merrie en Caruso (Lusitano x Hispano Arabier) geboren, met heel veel geluk ook nog een valkje.. Wie weet word ik dan al op mijn wenken bediend!

Wil je Ibn aan het werk zien, kijk dan even hier: klik hier

Nu gauw naar bed, want morgen gaan we fris aan de slag met een heel ander trainingspaard, namelijk een Ijslander! Een compleet ander type paard, maar daarom niet minder leuk!

Groetjes Lisanne
Indigo Horsetraining

 

Lisanne schreef eerder de boeken:

Tip:

Tip 1
Cursus hoefbekappen
Een cursus verspreidt over 4 dagen. Een ruime en degelijke opleiding waarin cursisten kennismaken met het zelf bekappen! Klik hier om meer te lezen

Tip 2
Cursus Leer paardrijden (online cursus)
Bespaar veel geld op de kosten van paardrijlessen door de beste start te nemen.

Klik hier om meer te lezen

Tip 3
Je vakantiefoto’s op een orginele manier delen met je vrienden?
Het kan heel makkelijk. Maak eerst een site aan (stap voor stap uitleg).
Bewerk je foto’s, maak een persoonlijke album, een filmpje, … heel leuk om eens te proberen (geen enkele aankoopverplichting)

Probeer het 30 dagen lang gratis uit. Klik hier om meteen aan de slag te gaan

Tip 4
Een leuk boek over paarden? Klik hier onze selectie te bekijken

Tip: Dubbel voordeel voor paardenliefhebbers

We hebben een leuk voordeel voor je. Het kost je niks (enkel wat tijd) en toch kan je iets ter waarde van ongeveer 60 euro winnen!


Ik zal je nieuwsgierigheid niet te zeer prikkelen. We hebben weer vrijkaartjes voor Horse Event dat zal doorgaan op 9,10 en 11 september.

We willen een paar lezers van Paardentips Magazine een gratis kaartje voor zichzelf en een vriend(in) bezorgen. Hoe willen dit gaan aanpakken?

We hebben een ideetje. Je moet er wel even wat voor doen.

Maak via deze link een website aan en maak ons op een orginele manier duidelijk dat jij gek bent op paarden. Dat kan je bijvoorbeeld doen door er een filmpje te maken van je foto’s. Hoe dat werkt, zie je vanzelf bij het aanmaken van de site. Een leuke puzzel over paarden of gewoon een verhaal dat je op deze site maakt. Er zijn verschillende mogelijkheden verwerkt in het programma.

Ben je klaar en tevreden over het resultaat?
Stuur ons dan de link van de site even door, samen met je naam en adres. Wij zullen de inzendingen bekijken en zorgen ervoor dat we een paar orginele, leuke of grappige ideetjes belonen met gratis inkomkaartjes voor het Horse Event van dit jaar.

Horse Event heeft dit jaar zijn 10e editie. Dus we verwachten dat het dit jaar extra de moeite waard zal zijn om er een kijkje te gaan nemen.

Dus nog even de stappen op een rijtje:

  • klik op de link
  • volg stap voor stap de aanwijzingen
  • vul op je eigen creatieve manier de site aan
  • stuur ons de link van je site door via deze link
  • vergeet je naam en adres er niet bij te zetten
  • je mailbox in de gaten houden, want wie weet…

Voor alle duidelijkheid, het aanmaken van de site kost je niks. Vind je het toch leuk dan kan je natuurlijk de gebruikstijd verlengen tegen betaling. Doe je dit niet dan verloopt de site na 30 dagen. Maar voor deze periode weet jij al lang of jij de kaartjes gewonnen hebt.

Ik zou zeggen gewoon proberen! Het kost je niks, het is leuk om te proberen en je kan meteen voor jezelf en een vriend(in) een leuk extraatje winnen, kaartjes voor Horse Event.

Succes!

P.s.: Vergeet niet je naam en adres en site-link door te sturen via deze link

 

Wist je dat? Spoorlijnen en achterste van paarden…

Spoorlijnen

De standaardafstand tussen twee spoorrails is 1,43 meter. Dat is een standaardmaat die overal gebruikt wordt. Waarom is deze ‘ongewone’ maat genomen? Omdat dit de maat is die ze in Engeland hanteerden en alle spoorwegen daarop gebaseerd zijn.

Waarom bouwden de Engelsen dit met deze afstandsmaat? Omdat dat dezelfde maat was dan de eerste tramlijnen.

Waarom gebruikten ze deze maat voor de tram? Omdat de mensen die de tramlijnen bouwden dezelfde maat namen van de afstand tussen de wielen van de huif- en andere karren.

Waarom hadden die karren nu zo een rare maat? Wel, als ze een andere maat namen, dan braken de wielen af op de oude wielsporen in de baan.

Vanwaar kwamen die wielsporen ?
Het keizerrijk Rome bouwde voor zijn legioenen heirbanen tot in Engeland. Deze waren overal even breed en er werden op voorhand ‘groeven’ in gemaakt waarin precies hun karren en strijdwagens pasten, zo werd er geen enkele wagen beschadigd.

Dus, sedert dat de Romeinen hun wagens bouwden, wordt nog steeds dezelfde maat genomen voor het bouwen van de huidige treinrails.

Nu kan jij je afvragen: maar waarom 1,43 meter?

Romeinse strijdwagens werden gebouwd op de maat van het achterste van twee paarden.

Nog iets:

Als je de lancering van een spaceshuttle ziet, dan merk je een grote brandstoftank met daarnaast twee stuwraketten

Ingenieurs die de tank bouwden, wilden ze eigenlijk groter maken, maar de tank moest vanwaar ze gemaakt werd, tot aan de lanceerbasis vervoerd worden per trein, door een tunnel in de bergen, en die tunnel is, zoals je ondertussen al weet zo breed als het achterste van twee paarden ..

De grootte van een spaceshuttle werd 2000 jaar geleden al bepaald door het achterste van twee paarden!!!

En jij dacht dat het achterste van een paard maar iets stom was?

               

Paardenkonten bepalen veel, nietwaar?



Met dank aan Paardentipper Ward voor dit leuke weetje!
Ook een leuk weetje, tip of verhaal doorgeven? Klik dan hier

Typ-hier-de-titel

Het veulen-tipboek
Met tips, informatie, ideeën die je helpen om het leven samen met je veulen, makkelijker, leuker, mooier en helemaal naar wens te maken. Ebook:nuttige informatie die je via mail ontvangt!

Nu speciale aanbieding!
Klik hier om meer te lezen

Tip: Even lekker krabben!

Ik heb een keer iets geschreven over een krabpaal voor de paarden. Geen revolutionair idee, maar gewoon een mogelijkheid voor de paarden om eens lekker te schuren zonder zich te kwetsen of iets kapot te maken.

We kregen veel vraag naar een foto, die ik dus telkens vergeet te publiceren. Sorry daarvoor. Ik heb het eindelijk een keer onthouden (en nog mail gekregen) en er werk van gemaakt.

Hier is een foto van de door onze paarden zo geliefde paal.

Schuren (in beperkte mate) is heel natuurlijk voor paarden. Onze hedendaagse viervoeters hebben jammer genoeg niet altijd de mogelijkheid om eens lekker ergens tegen aan te schuren. In de meeste gevallen komt overal een stroomdraadje tegen en in de ergste gevallen prikkeldraad. Dus dan maar flink rollen bij jeuk. Zoals ik al schreef, het is allemaal niet zo bijzonder wat ik gemaakt heb. Gewoon een paar harde borstels, die je normaal gebruikt voor het vegen van de stoep. Even wat gaatjes voorboren, anders splijt het hout bij het inschroeven van een schroef. Daarna alles op een stevige paal van bijvoorbeeld de stal schroeven. Je kan ook een paal in de weide plaatsen, maar zorg er dan wel voor dat deze stevig genoeg is en niet afbreekt bij het schuren. De stevige paal moet je ook flink diep in de grond graven anders duwen ze het geheel scheef. Je zal merken dat de paarden ervan genieten en je hoeft niet bang te zijn dat ze bijvoorbeeld hun manen of staart kwijt raken omdat ze ergens achter blijven haken. Ondertussen zijn er bij ons zelfs al een paar borstels aan vervanging toe. Het is dan ook aangeraden regelmatig even te checken of alles nog op zijn plaats zit en er geen splinters of schroeven zijn losgekomen waaraan je paard zich kan kwetsen.
Zo simpel is het en een redelijk goedkope verwennerij voor je paard(en).

P.s.: Nee, dat is geen sneeuw op de achtergrond, dat is (was) vers wit zand 😉

Medisch: Euthanasie

Sinds een aantal maanden overweeg ik om mijn Shetlandpony, die chronisch hoefbevangen is, te laten inslapen. We hebben al verschillende dingen geprobeerd, maar het betert zo goed als niet. Ik vrees dat hij teveel afziet. Stappen gaat redelijk, maar draven lukt bijna niet meer.

Vanuit het standpunt van de Shet denk ik dat hij momenteel nog weinig heeft aan zijn leven … je zou het hem moeten kunnen vragen, hè …

Hij zit samen met mijn rijpaard (de Shet wel meestal in een apart klein weitje) met wie hij al 14 jaar maatjes is. Nu vraag ik mij af, als ik de pony laat euthanaseren, hoe mijn paard zou reageren. Heeft hier iemand ervaring mee?
Dit is ook een beetje de reden waarom ik treuzel, omdat ik vrees dat mijn paard gaat panikeren en treuren.

Zijn er dingen die ik zou kunnen doen om hem gemakkelijker te laten aanpassen aan het alleen zijn? Bijvoorbeeld een streng manen van de pony in de stal hangen waar hij kan aan ruiken of zo…?

Eigenlijk zoek ik een nieuwe thuis voor mijn paard, maar dit gaat niet makkelijk aangezien hij ongeveer 25 jaar is. Het zou natuurlijk leuk zijn als hij bij een nieuw vriendje kan staan.

Alle tips en ervaringen zijn welkom….

Klik hier om meer te lezen op het forum van bokt .be