Hoi,

Heerlijke dagen zo met dat zonnetje in de rug als je nog wat klusjes opknapt bij de paarden. Ik zal heus niet de enige zijn geweest die tussen al de andere werkzaamheden even de tijd heeft genomen om eindelijk eens af te werken wat al een hele winter is blijven liggen.
Het is een heerlijk gevoel om weer wat dingen af te kunnen vinken op je ToDo-lijstje. Wat ik zelf ook weer heerlijk vond, waren die nieuwsgierige blikken van de paarden. We hebben twee Friezen en een Shetty, allemaal zwart maar oh zo verschillende karakters …

Ik kom aan met m’n gereedschapskist en wordt al opgewacht door mijn maatjes. De Shetlander heeft al snel in de gaten dat het niks met eten te maken heeft en verliest alle interesse. Jorrit, onze oudste Fries, begroet me en blijft nog wat rondhangen voor wat aandacht, maar zoekt al snel de Shetlander op. Ik zou het fijn vinden als Yurre dit nu ook zou doen. Hij heeft ondertussen mijn waterpas in de mond genomen. ‘Yurre dit meen je niet!’, zeg ik hem. Geef terug! Als een speelse hond loopt hij ermee weg. Geef hier jongen!
Ik besluit het anders aan te pakken en negeer het paard. Het heeft effect. Ik hoor de waterpas op de grond ploffen en zie dat Yurre alweer naar me toekomt.

Dit zal wel van korte duur zijn, bedenk ik me, want zodra ik met de hamer aan de slag ga, zal hij het wel op een lopen zetten. Hij staat bijna met zijn neus de spijker vast te houden die ik in het hout wil drijven met een flinke slag van de hamer. Maar nee hoor, de eerste slagen doen zijn hoofd een beetje op en neer bewegen en daarna reageert hij zelfs niet eens meer op het lawaai van mijn beukende hamerslagen. Op een bepaald moment moet ik hem zelfs wegduwen om hem niet te raken.

Er moet ergens een stuk buis afgeslepen worden en gezien de nieuwsgierigheid van Yurre besluit ik dit aan de andere kant van de draad te doen. Hij zou zijn neus er zo tegen houden! …Wat ik natuurlijk niet verwacht, want die slijpmachine maakt een vreselijke herrie. Daar gaan we dan, vonken vliegen in het rond en als ik het gegil van de machine hoor dan ben ik blij dat ik bescherming gebruik voor mijn oren. Ik kijk op en zie tot mijn verbazing nog steeds Yurre staan. Jongen, ben je doof of zo!? Terwijl ik het zeg, heft Yurre zijn hoofd op en kijkt in de richting van een wandelaar die net een takje doet kraken. Nee dus…

Ik vervang de borstels op de ‘krabpaal’ van de paarden en dat is de Shetlander niet ontgaan. Ze hangen amper en hij staat er lekker tegenaan te wrijven. Het verbaast me dat er toch nog zoveel haren los komen. Dat zal inderdaad nog wat jeuk verooorzaakt hebben. De Shetter geniet ervan. Dit is trouwens gewoon een paal van hun schuilstal waar ik harde borstels tegen heb geschroefd. De paarden vinden het heerlijk en het is een veilige manier van gedrag dat ze ook in de natuur vertonen, alleen hoeven ze er nu geen boom voor te gebruiken (of een staldeur waar alle manen achter blijven haken).

We krijgen Jorrits volle aandacht als we een koets naar buiten duwen. Hij zou zichzelf inspannen als hij het zou kunnen. In plaats van ergens in het verste hoekje te gaan staan om maar niet te hoeven werken, komt hij op zo’n moment enthousiast bij de poort staan.

Wat konden we ons nog beter wensen, drie verschillende karakters, drie prachtige schepsels waar we erg trots op zijn.

Ja, toch nog een extra wens … konden we maar meer tijd vrijmaken om van hun fratsen te genieten.

Even dit magazine afmaken en dan gewoon tijd maken. Lekker met de koets op pad!!! Heerlijk.

Veel leesplezier!
Groetjes
Rudi en Nanny
Paardentips Magazine


Om over na te denken: Je heb werkpaarden en je hebt paradepaardjes. Als jij een paard zou zijn, onder welke catergorie zou jij dan vallen?


Inhoud:
1. Boekentip: Hoefbevangenheid
2. Bokt-tip:Buikspieren verstevigen van je paard
3. Lezerverhaal: Franse Draver Victor 
4. Tip: Spiegels makkelijk op de koets 
5. Medisch: Koliek 

Lezersverhaal: Franse draver Victor

Hallo Rudi en Nanny,

Ik lees elke keer met plezier het Paardentips Magazine. Ik heb zelf twee paarden en heb altijd veel aan de tips en verhalen. Helaas heb ik onlangs moeten besluiten om een van de twee paarden weg te doen. Victor is een ruin, een 8-jarige franse draver van 1.72. Wat er mis is gegaan tussen ons, kan ik niet duidelijk aangeven. Blijkbaar heb ik een aantal signalen van hem gemist. Maar de klik en het vertrouwen tussen ons is weg. Doordat ik niet duidelijk ben en onzeker in bepaalde situaties, trekt hij steeds vaker zijn eigen plan wat hem voor mijzelf en hem onveilig maakt.

Wat ik met hem wil doen, daar heb ik lang over nagedacht. Hij heeft de eerste jaren op de baan geen leuk leven gehad en dat was duidelijk aan hem te merken toen hij bij mij kwam. Daarom vind ik het heel belangrijk dat hij bij iemand terechtkomt waar hij het echt heeel goed gaat krijgen. Ik dacht altijd dat ik het beste voor hem was, maar helaas heb ik na een trainingsweek bij het Balingehof moeten constateren dat het probleem en de oorzaak bij mij ligt.

Ik zoek nu voor hem een plek waar hij lekker buiten kan spelen met andere paarden en ook op het land kan. 

Voor het hele verhaal en een foto van Victor kan je hier klikken 

Tips:

Tip 1
ROS is hét magazine met passie voor paarden, voor de echte recreatieve ruiter!

Boordevol informatie over het gedrag, de gezondheid, de opvoeding van uw paard(en), met allerlei weetjes op paardengebied, manegenieuws, een column van Anky en persoonlijke verhalen van echte paardenliefhebbers.


Exclusieve aanbieding

 

ROS een half jaar (3 nummers) gemakkelijk thuis bezorgd voor slechts € 9,95

Klik hier voor dit waanzinnige aanbod!

Tip 2
Het veulen-tipboek
Met tips, informatie, ideeën die je helpen om het leven samen met je veulen, makkelijker, leuker, mooier en helemaal naar wens te maken. E-book:nuttige informatie die je via mail ontvangt!  
Klik hier om meer te lezen  

Tip 3
Op zoek naar een degelijke omheining, onderhoudsvrij en die jaren meegaat?
Klik hier om meer te lezen 

Tip 4
Alvast een paar leuke paardenboeken in huis halen voor de vakantieperiode? Klik hier om onze verzameling te bekijken 

Tip 5
Een leuke tip? Een verhaal over je paard? Een gedicht, mop, … deel het met ons en de andere paardentippers. Klik hier om het ons te sturen 

Boekentip: Hoefbevangenheid

Hoefbevangenheid, jammer genoeg komt het vaak voor bij paarden.
Bij een gesprek tussen paardenliefhebbers komt het wel meer dan eens ter sprake, …… maar:

  • wat is hoefbevangenheid eigenlijk?
  • wat gebeurt er in het paardenlichaam, zowel voor als tijdens de hoefbevangenheid?
  • welke manieren zijn er om vast te stellen dat een paard hoefbevangen is?
  • is het eigenlijk iets ernstigs?
  • hoe krijg je het paard weer gezond? 
  • speelt voedsel en huisvesting een rol?

Remco Sikkel van Soest is in Nederland en Frankrijk actief als hoefverzorger. Tijdens zijn werk krijgt hij veel te maken met paarden die hoefbevangen zijn. Het viel hem op dat veel paardeneigenaren, maar zelfs ook de de dierenarts en de hoefsmid vaak te weinig weten over dit complexe onderwerp. Remco besloot daarom zijn kennis en ervaring over dit onderwerp op te schrijven. Uiteindelijk werd het een flink boekwerk.

De opzet van dit boek is om in een breed perspectief duidelijk te maken wat er in en om het paardenlichaam gebeurt, zowel vóór als tijdens de hoefbevangenheid; welke manieren er zijn om vast te stellen of iemands paard hoefbevangen is en hoe ernstig het is.

Nog belangrijker is dat de paardeneigenaar na het lezen van dit boek weet hoe je een paard weer gezond krijgt en houdt en dat voeding, huisvesting, beweging en sociale interactie met andere paarden minstens zo belangrijk zijn als goede bekapping.

Het eerste hoofdstuk plaatst het paard in zijn lange ontwikkelingsgeschiedenis. De anatomie van de hoef komt aan de orde in hoofdstuk 2. Het 3e en 4e hoofdstuk beschrijven de ziekte en de gangbare theorieën over hoe deze veroorzaakt wordt. Hoofdstuk 5 en 6 behandelen de uitgebreide onderwerpen diagnostiek, behandeling en preventie. Het laatste hoofdstuk sluit hier naadloos op aan door de leefomstandigheden onder de loep te nemen.

Leefomstandigheden
Hoefbevangenheid, nagenoeg elke paardeneigenaar krijgt er eens mee te maken. De relatie tussen hoefbevangenheid en onnatuurlijke leefomstandigheden van het huispaard is overduidelijk. Helaas zien veel paardeneigenaren, dierenartsen en hoefsmeden deze relatie makkelijk over het hoofd. Veel te vaak wordt er naar de pathologie van de kwaal gekeken.

Geen hoefziekte!
Al doet de naam anders vermoeden en zijn de ernstigste -of in elk geval duidelijkste- uitingen in de hoeven te vinden, hoefbevangenheid is geen hoefziekte. Het is een manifestatie van problemen op één of meer plekken ergens anders in het paardenlichaam. En ergens anders is dan een wijd begrip. Onder andere de darmen, bloedvaten en hormonale klieren zijn vaak betrokken bij het ontstaan van hoefbevangenheid.

Ziektes die het hele lichaam betreffen worden systemische ziektes genoemd. Er is geen sprake van één-op-één oorzaken en gevolgen, maar van wederzijdse beïnvloeding door allerlei factoren. Vaak is er sprake van een onderliggende kwaal, afwijking, tekort of overschot waardoor de ziekte eerder, vaker of zwaarder toeslaat. Kort gezegd: hoefbevangenheid als hoefziekte bestempelen betekent de aard van de kwaal niet begrijpen.

In elke hoef zit een hoefbeen. Dit bot komt overeen met het laatste teenkootje in onze eigen tenen. Het hoef been ‘hangt’ in de hoefwand door middel van een vernuftige structuur van hoorn- en vleesplaatjes (ook ‘lamellen’ of ‘laminae’ genoemd) die te vergelijken vallen met buitengewoon sterk klittenband. Raakt deze structuur beschadigd, dan is er sprake van hoefbevangenheid. Hoefbevangenheid is een gecompliceerde aandoening. Veel aspecten ervan zijn nog onbekend of onbegrepen. Wetenschappelijke onderzoeken spreken elkaar regelmatig flink tegen. Om maar te zwijgen van dierenartsen, hoefverzorgers en voedingsdeskundigen die het vaak grondig met elkaar oneens zijn over de oorzaak of de te volgen behandeling. Werkelijk begrip van de ziekte is moeilijk te krijgen. Helaas is hierdoor het risico op symptoombestrijding in plaats van doelmatige behandeling en preventie erg groot. Veel paarden worden nog bestookt met stollingsremmers, pijnstillers en therapeutisch beslag.

Remco schrijft tot slot in zijn boek:
Het is goed mogelijk dat je na het lezen van dit boek wat overdonderd bent door alle informatie. Ook kan het zijn dat je het met een en ander niet eens bent…probeer uit het boek te halen wat  jij denkt wat goed is. Stel kristische vragen aan iedereen die zich met de genezing van jouw paard bemoeit. Stel deze vragen vooral ook aan jezelf.

Hoefbevangenheid
Begrijpen, genezen, voorkomen

        


Prijs: €19,95
Klik hier om het boek in huis te halen 

Over het boek:
Titel: Hoefbevangenheid, begrijpen, genezen, voorkomen
Schrijver: Remco Sikkel van Zoest
Taal: Nederlands
Jaar van uitgave: 2011
Aantal bladzijden: 119
Kaft: Harde kaft
Illustraties: kleuren foto’s

Inhoud:
– Introductie
– Hoefanatomie en -histologie
– Beschriiving
– Theorieën en oorzaken
– Diagnostiek
– Behandeling en preventie 

Garantie
Ook voor dit boek geven we je de niet-goed-geld-terug-garantie. Spreekt de omschrijving van het boek je aan? Haal dan zonder twijfel dit boek in huis. Het is zeker de moeite waard. Als de inhoud je toch zou tegenvallen, mag je het boek tot 100 dagen na de aankoop terug sturen. Als we het boek in goede staat ontvangen, storten we het aankoopbedrag terug op je rekening.

Tip: Spiegels makkelijk op de koets

Laatst liep ik weer eens rond te snuffelen op een rommelmarkt, een van mijn favoriete bezigheden. Meestal vind ik het al leuk om gewoon rond te kijken en om mee te luisteren naar de manier waarop mensen hun spullen aanprijzen aan anderen en naar de discussies die er dan onststaan tussen potentiële kopers. 

Af en toe vind je tussen al die spulletjes toch weer iets wat je kan gebruiken. Zelf ben ik op zoek naar iets wat met paarden te maken heeft. Zo heb ik al een paar leuke en waardevolle litho’s op de kop kunnen tikken voor een paar euro. 

Zo liep ik dus weer rond te struinen over zo’n marktje en zag daar van die spiegels die je gebruikt als je met een caravan op pad gaat. Een spiegel op een verlengstuk die het overzicht over de caravan achter je wagen eenvoudiger maakt. Toen ik het in mijn hand nam, vroeg ik me ineens af of het niet iets zou zijn voor op de koets. Nee, niet met die hele lengte, dat zou er een beetje raar uitzien op een klassieke koets. Ik zag dat ik het makkelijk kon inkorten en besloot het eens te proberen.

Het idee ontstond eigenlijk omdat ik eerder al wel eens ergens aan het rijden was met de koets, terwijl er langs achter een groep wielrenners aankwam, die ons langs verschillende kanten voorbij kwamen rijden. Ik schrok van de eerste fietsers die langs links kwamen en week uit naar rechts terwijl er daar juist een paar andere fietsers langs kwamen gereden. Ze namen het me niet in dank af dat ze met hun dunne wieltjes de grasberm moesten opzoeken. 

Dus met die spiegels in de hand en het beeld van die wielerenners in mijn hoofd onstond het plan de koets te voorzien van achteruitkijkspiegels. 

Zoals ik al eerder schreef, heb ik het geheel wat ingekort en merkte dat het goed uitkwam dat ik de spiegels ook kan inklappen. Bij het inspannen haal ik de berry’s omlaag en als ik de spiegels niet zou kunnen inklappen zouden ze dan in de weg zitten. Dus meteen iets waar je rekening mee kan houden als je het zelf ook eens wil gaan proberen.

De test met de spiegels is goed bevallen. Voor het vertrek met de koets, net zoals bij de auto, even de spiegels bijstellen en daar gaan we dan…
 

Typ-hier-de-titel

Tip:
Shetlander geen respect voor het stroomdraadje?
Een verhaal dat we vaak horen. Omdat het paard een kuddedier is en het daarom het beste is dat hij niet alleen staat, is er een ‘goedkope’ Shetlander bij gekocht. Het paard is duidelijk blij met het gezelschap… Alleen die Shetlander is niet op de weide te houden! Stroomdraad of niet… 

Ook onze Shetlander is zo’n kleine Houdini die telkens wist te ontsnappen. Nu hebben we ten eerste een degelijke omheining én wat net zo belangrijk blijkt te zijn, een goede stroomklok. Wij hebben er nu eentje die bedoeld is voor weides met schapen. Het helpt, want eindelijk heeft hij nu ook respect voor de stroomdraad 😉

Bokt-tip: Buikspieren verstevigen van je paard?

Hoe kan ik de buikspieren van mijn paard verstevigen?

Een vraag die ik net tegen kwam op het forum van bokt. be. Het is leuk en nuttig om de reacties eens te lezen. Klik hier om het te lezen

Leden van dit forum kwamen ook op het idee om eens een tweedehandsbeurs te organiseren. Dus meteen een leuke tip voor diegene die nog wat paardenspulletjes heeft liggen. Klik hier om meer te lezen over de beurs.

Medisch: Koliek

Er wordt veel over koliek gesproken, omdat een paard er erg gevoelig voor is. Maar wat is het nu precies? 

Koliek is een verzamelnaam voor alle vormen van buikpijn bij het paard. 
Meestal is koliek een verkramping van een stuk darm, waardoor het paard buikpijn krijgt. Het paard gaat vaak zweten en wordt rusteloos. Hij kijkt, schopt of bijt naar de buik, de hartslag en de ademhaling versnellen en de voor- en achterbenen staan vaak stijf onder het paard (plashouding). Het paard gaat regelmatig rollen en flemen met de bovenlip. 

Koliek kan op verschillende manieren ontstaan: na een inspanning vlug en veel (koud) water drinken, tekort aan zouten, worminfecties, slechte voeding (bv. rot, schimmel), het paard met een volle maag laten werken, plotse temperatuursveranderingen, zand in de darmen, lucht/gas in de darmen (bv. luchtzuigen), verstopping van de darmen (bv. droogvoer), verkeerde ligging van de baarmoeder van een drachtige merrie enz. Soms is het zelfs zo dat door rollen van het paard er een draaiïng van darmdelen onstaat. Om afsterven van dit deel van de darm te voorkomen, moet je met uiterste spoed naar de dierenkliniek om het paard te laten opereren. Meestal is dit bij koliek niet het geval en krijgt het paard een spuit waardoor de darmen zich ontspannen en een pijnstiller tegen de pijn. Het paard mag na observatie meestal al vlug naar huis. 

Bij koliek moet je je paard warm toedekken en zoveel mogelijk laten ontspannen. Dit kan je doen door er rustig aan de hand wat mee rond te stappen (enkel bij toestemming van de arts, want dit is niet in alle gevallen goed) en kalmerend toe spreken. Zeker niet laten eten of drinken! Ook kun je de onderbuik wat masseren als het paard het toelaat. Als je het paard op stal moet laten staan, zorg dan dat het zich niet kan verwonden bij het rollen. Voorkom dit door extra stalstrooisel tegen de kanten van de stal te leggen.
Als de dierenarts komt, kan je vertellen wanneer het paard voor het laatst gemest heeft, of het al eerder last heeft gehad van koliek, hoe lang de symptomen al aanhouden en of je onlangs nog van voeder bent veranderd. Als je een merrie hebt die drachtig is, moet je dit zeker als eerste melden.

Meer medisch over paarden? Klik hier