Hoi [%name%],

Nee, dat zal toch niet!
Ik loop door de weide en vind daar van die gele bolletjes die ze gebruiken in luchtdrukpistooltjes. Ik zie in mijn gedachten al hoe ze afgeschoten worden naar de paarden. Ik hoop dat ik het mis heb en besluit de komende tijd extra aandachtig te zijn.

Op een dag stopt een uitgebouwd autootje achter aan onze poort, een hoop petjes stappen uit, halen een sigaret uit de mond en spugen op de grond als ze me aankijken. De deur van de wagen blijft open staan en de speakerboxen vervormen door de te luide basgeluiden die uit de wagen komen. De paarden worden onrustig en lijken zelfs steun bij mij te komen zoeken. Vreemd, want al sta ik met een bladblazer naast ze, het maakt hen normaal helemaal niks uit.

Even ben ik uit het zicht verdwenen en voel plots de bodem trillen van het hoefgetrap van mijn paarden die heen en weer rennen. Nog net zie ik over de schutting datzelfde petje van net zo’n pistooltje wegmoffelen.

Nu ben ik niet echt een persoonlijkheid die bij de eerste indruk de gedachte geeft van ‘oei, daar moet je geen ruzie mee krijgen’, maar ik denk dat ik in dit geval even een gedaanteverwisseling onderging. Ik weet ook niet wat er in me opkwam, maar in gedachten zag het volgende tafereel er niet goed uit voor deze jongens. Ik begon hun richting uit te rennen en sprong met een ongelooflijk gemak over een hoge betonnen schutting. Blijkbaar had het toch indruk gemaakt op de petjes, want in een soort van zelfde boost verdwenen de kereltjes in een ongelooflijk tempo de wagen in om met gierende banden te verdwijnen.

Ik kijk verbaasd naar de schutting en kan zelf even niet meer herinneren hoe ik aan de andere kant ben geraakt. Ik moet omlopen om weer bij de paarden te komen. Ja, daar liggen de gele balletjes weer!

Dit verhaal speelde zich jaren geleden af. Gelukkig is dit een uitzonderlijke situatie, maar het besef dat niet iedereen het goed voor heeft met je paarden heeft ons extra voorzichtig gemaakt. Vooral met de jaarswisseling gaat mijn aandacht extra uit naar jongeren die rondlopen met vuurwerk en bommetjes. Hun onbezonnenheid en groepsdruk doet hen wel eens dwaze besluiten nemen. Daarom dat we dan ook het liefste thuis blijven bij de dieren.
Niet om de paarden krampachtig vast te houden en daarmee hun angst voor al dat geknal te bevestigen, maar gewoon even om de petjes in de gaten te houden 😉

Het geknal kunnen ze wel hebben, daar liggen ze echt niet wakker van.

Bij ons dit jaar geen vuurwerk. Misschien wel een petje tegen de koude, zo weten de paarden meteen dat het niet aan het petje ligt 😉

Deze keer in dit magazine wat minder artikeltjes, maar daardoor niet meteen minder inhoud. Dus ga er maar eens voor zitten, want hier heb je weer heel wat leesvoer over paarden…

Veel leesplezier en natuurlijk nog heel fijne feestdagen namens

Rudi, Nanny en de dochtertjes Lise en Febe


Laat je paard, paard zijn… Men praat niet voor niks over het dierenrijk en het mensdom!


Inhoud:
1. Boekentip, nu met flinke korting:
Probleemgedrag bij paarden
2. Over diploma voor paardhouder: Reacties voorwoordje
3. Tips: Sneeuwpret

Over diploma voor paardenhouder: Reacties voorwoordje

In het vorige nummer van Paardentips had ik het over het diploma voor paardenhouders dat de Nederlandse Dierenbescherming heeft voorgesteld. Het idee hierachter is dat niet iedereen zomaar een paard kan kopen en er hierdoor minder verwaarloosde paarden zouden zijn. Ik schreef over het verkeerde beeld dat mensen soms kunnn hebben van een paard. Een dier dat niet een ding is dat je zomaar even koopt…

De reacties die we hierop kregen waren enorm! Ik heb daarom besloten er een paar met je te delen:

Hoi Rudi en Nanny
Ook wij verbazen ons soms over de omgang met dieren in het algemeen. Het geeft geen garantie als men een “diploma” o.i.d. moet behalen.

Wij zijn sinds eind 2004 paardeneigenaars geworden, althans het was nog een veulen, wij waren onervaren. Door veel te lezen/vragen te stellen en goed contact met een persoon uit de stal waar de “vader” stond, door haar openstaan voor onze vragen (en die mochten we veelvuldig stellen). Zij had geen vooroordeel naar ons. Het was voor haar belangrijk genoeg om het voor het paard te laten slagen! Binnen haar team was dat niet de gewoonte en heeft ze hierover nogal moeten debateren!

En hier zit nu juist het probleem, paard wordt aangeschaft en je zoekt het zelf maar uit (het geld is binnen). In de hondenwereld kan je altijd terugkoppelen naar de fokker/vereniging over mogelijke opvoedingsproblemen. Dat zou binnen de paardenwereld ook een must kunnen zijn. Het lijkt soms meer op wedijver!

Het kopen van een veulen was in de ogen van paardenhouders een opmerkelijke actie, in de mijne een doordachte keuze (een paard zonder verleden). Ik had wel twee puppy’s opgevoed in het verleden en ik kan je vertellen dat deze twee diersoorten heel veel overeenkomen.

Wat belangrijk is, werd ons ook geadviseerd, om te observeren (naar je paard kijken, levert je heel veel informatie op) en op je gevoel afgaan. Wij kwamen in aanraking met diverse methoden om je dier op te voeden en niet één is zaligmakend!

Als mensen een dier aanschaffen, hebben zij de beste bedoelingen hiermee, wat ontbreekt is begeleiding. In 2004 waren er geen boekjes over het opvoeden van een veulen, alleen wat algemene informatie. Wij zijn onze begeleidster enorm dankbaar dat zij haar nek uit durfde te steken en het zou heel goed zijn als er meer van dit soort mensen opstaan!! Dat voorkomt gefrustreerde paarden en hun eigenaars. Stel jezelf open als je het niet meer weet, zoek mensen op die het goed met jou en je paard voor hebben.

Overigens wij hadden/hebben wel een maatje bij het veulen staan!

Onze hartelijke groeten en we zijn heel blij met jullie site!
Teresa V.


Ik vind het zielig dat er veeeeelsteveel paarden zo’n 23 uur per dag op stal staan en er 1 uurtje uitmogen om te werken in de binnenbak, kan daar niet iets aan gedaan worden? Verplicht naar buiten en goede stallen waar ze echt contact kunnen maken met hun stalgenoten en niet alleen vanachter de tralies naar de overkant de buren kunnen zien.

Bij ons staan ze gewoon lekker buiten hoor, ook met dit weer. Niks zieligs aan. Paarden zijn bewegingsdieren en ze genieten van hun vrijheid, al is die dan nog steeds wel iets beperkt vergeleken met als ze in ’t wild zouden leven ..

Groetjes Jeanet


Ik heb twee jaar geleden voor het eerst, na meer dan 20 jaar rijervaring, een eigen paard gekocht. Omdat ik dan wel uitgebreide rijervaring had, maar geen ervaring met ziektes, kreupelheid en wonden, voeren, weidegang, wormkuren, hoefsmid en allerlei andere zaken die bij het zorgen voor je eigen paard komen kijken, heb ik mijn paard gestald bij iemand die die ervaring wel heeft. Van haar leer ik veel en ik zou dat iedereen willen aanraden.

Ook heb ik heel hard nagedacht over de aankoop van een paard. Mijn overwegingen waren vooral: wat wil ik met dat paard doen, dus wat moet hij kunnen (en past dat bij wat ik kan), welke leeftijdscategorie zoek ik, wat zijn de bijkomende kosten behalve de stalling, waar kan ik hem stallen, heb ik echt voldoende tijd. En omdat ik last van mijn rug heb: kan ik op dat paard zitten zonder meteen giga-rugpijn te krijgen. Ik had het geluk dat ik hem eerst 2 maanden kon huren om te kijken of het klikte. Als die mogelijkheid er is, zou ik dat altijd doen! De les: beslis niet overhaast!

Groetjes Annemarie


Hallo, mooi voorstukje.

Wij waren deze zomer in Denemarken op vakantie en daar is het al een wet dat je paarden niet alleen mag houden. Wij hebben daar ook gereden op ijslandse paarden en die zagen er goed uit (anders hadden we niet gereden). Ze liepen met zijn allen, ik denk gauw een 70 paarden, los in de wei. Je kreeg een pony toegewezen en moest hem dan zelf gaan halen. Erg leuk.

Ook waren we bij een Hollander op visitie om een rit te maken met zijn Friese paarden en wagen. Langs het strand, heel heel erg leuk. De kinderen mochten ook nog even zonder zadel en hoofdstel (met halster) rijden. Hij vertelde ons, dat als een paard aangereden wordt door een auto, de auto altijd fout is. Ook als iemand een auto op een niet zo handige plaats geparkeerd heeft en je loopt er met je paard tegenaan dan is de auto fout.

Ik vind dat wel wat hebben. Laatst heeft mijn dochter nog een “aanrijding” gehad met haar manegepaard, omdat de automobilist niet stopte. Dan vind ik de regels in Denemarken toch wel wat hebben.

Veel succes verder, vriendelijk groet Monique


Een heel goed idee om een diploma te halen. Want: wie een examen doet, moet eerst leren……..

Er gaan dus centjes mee gemoeid. Het uitgeven van geld aan een cursus en inschrijvingsgeld betalen voor een diploma weerhoudt degene die een paard als een konijn beschouwt om deze stap te nemen. Uitstekend idee dus.

In Frankrijk bij ons moeten jagers bijvoorbeeld ook eerst een bewijs halen. Gedraagt een jager zich niet goed, dan wordt z’n bewijs afgenomen. Zo ook met paarden…..

Bernadette


Hallo Rudi, Nanny en kids,

Ik houd al zo’n 20 jaar paarden. Ongeveer 2 jaar geleden heb ik een cursus gevolgd en toch heb ik daar nog veel van opgestoken. Er worden veel onderwerpen in deze cursus behandeld zoals huisvesting, omgang en verzorging, voeding, hoe het maag/darmkanaal van een paard in elkaar zit en waarom je dus bepaalde dingen in het voeden juist niet of wel moet doen, weideonderhoud, hoefsmid en waar op te letten bij de aanschaf van een paard en niet te vergeten, het welzijn van een paard.

De cursus heet : (van) paarden houden en wordt gegeven via de KNHS.

Fijne dag verder, Maria V.


Hallo,

Dat iemand wel kennis van paarden en het huisvesten van paarden zou moeten hebben bij de aanschaf is wel duidelijk. En wat het allemaal kost aan verzorging, denk aan hoefsmid, paardentandarts, entingen en als ze ziek worden, lopen de kosten ook vaak hoog op. Dat de mensen daar bewust van moeten worden is dan wel een goede zaak .. het is geen voetbal die je de kast in legt als je er geen zin en tijd meer voor hebt. Succes! Joze G.


Beste Rudi en Nanny,

Fijn dat jullie ook even aandacht besteden aan het lot van verwaarloosde paarden. Ook in België wordt dit probleem steeds erger. De weinige paardenasielen in België zitten overvol en ze kunnen alle hulp en steun gebruiken. Misschien een leuk idee om eens een ontroerend kerstartikel te schrijven over het lot van deze asielpaardjes en hen misschien een steuntje te geven door echte paardenliefhebbers ervan bewust te maken dat er ook heel wat paarden ter adoptie zijn.

Mochten jullie hierover meer willen weten dan kunnen jullie eens kijken via deze link
Groetjes L.


Beste Paardentips,

Ook ik vind het een goede zaak dat er beter naar paardenwelzijn wordt gekeken. Dit resulteert alleen niet altijd in goede dingen.

Zoals jullie misschien gemerkt hebben, is er steeds meer aandacht voor de natuurlijke manier van leven van paarden en daarmee een natuurlijkere manier van het paardenhouden.

Maar niet alle mensen snappen dat paarden heel goed voor zichzelf kunnen zorgen (tot op zekere hoogte natuurlijk). Heel vaak wordt antropomorfisme toegepast (als ik het koud heb zal een paard het ook wel koud hebben, ik hou van ijsjes dus mijn paardje kan ook wel eens een ijsco of twee hebben op een warme zomerdag).

Op een website kwam ik een bericht tegen van een mevrouw die werd beschuldigd van verwaarlozing van haar paarden (het was al bijna zo ver dat de politie de paarden kwam innemen), terwijl ze een goede schuilstal hadden en elke dag iemand langs kwam om ze hooi te geven en te verzorgen (maar in de avond wegens gebrek aan tijd overdag van de eigenaren zelf). Het was alleen een wat modderig weiland en de paarden droegen geen dekens, dus zien er wat verregend uit. Dat de overheden dan meteen tot de conclusie komen dat de paarden verwaarloosd worden terwijl het ze eigenlijk aan niets ontbreekt vind ik heel erg raar.

Mijn kleine pony staat ook in een modderig weiland en ziet er ook niet uit als ze de hele dag buiten heeft gestaan met haar dikke vacht (denk aan verregende kat), maar dat is toch geen reden om te zeggen dat ze slecht verzorgd wordt? Het beest staat veel liever in de blubber lekker buiten te scharrelen, dan dat ze de hele dag en nacht in de stal wordt opgesloten om ‘lekker warm en droog te blijven’.

Dit was even iets wat in me op kwam na het lezen van het voorwoord van het paardentips magazine. En als ik dan toch aan het mailen ben; ik lees jullie artikelen altijd met veel plezier en interesse, dus keep up the good work! Het lijkt me heerlijk als je zo bezig kunt zijn met wat je het liefste doet, ook nog samen met de mensen die je liefhebt 🙂 (mijn vriend houdt van alles behalve paarden en paardendingen, dus ben altijd gedoemd te kiezen tussen pony en vriendje, hehe).

Groeten Hanne


Ik vind ook dat je volledig gelijk hebt! Toch moet men iedere situatie anders bekijken. Ik kan u een voorbeeld geven over mijn eigen situatie. Ik ben heel snel in de paardenwereld gerold omdat ik eindelijk iets gevonden had wat ik echt graag deed en van het een kwam het ander, mijn eerste paard, later een huisje met wat grond aan zodat ik het paard echt aan huis had en nu na 3 jaar een tweede erbij, deels omdat ik niet meer wou dat mijn eerste alleen stond en de tweede reden omdat mijn man mijn hobby wilde delen met mij en we samen konden gaan rijden. Mijn paardje heeft 2,5 jaar alleen gestaan, maar wel aan huis dus overdag als ik ging werken stond hij effectief alleen, als ik thuis kwam was ik heel veel met hem bezig en dit gedurende de ganse avond maar niet aan een stuk door, hoefde ook niet want ik moet mijn deur maar openen en ik sta in zijn stal en paddock, ik ben natuurlijk geen paard maar ik kan toch heel goed aanvoelen dat mijn paard gelukkig was alleen, in het voorjaar deed het niets anders dan grazen, slapen, spelen met mij, eten de klok rond, aan zijn gemoedstoestand en zijn gezonde blik en uiterlijk kon je afleiden dat dit paard tevreden was, maar dit komt volgens mij ook deels door waar het paard vandaag komt, wat zijn leeftijd en karakter is en wat het verleden is van een paard. Mijn draver heeft al heel vroeg moeten presteren, onder druk moeten werken, daarna heeft hij een serieuze blessure gekregen en was het aflopen met hem en stond hij 4 jaar op een weide waar er niets mee gedaan werd, eigenlijk zo een beetje aan zijn lot overgelaten zal ik zeggen, pas op, hij had niets te kort, er werd voor hem gezorgd, eten gegeven, een schuilstal en een grote weide enz. maar ik reed elke dag voorbij met mijn fiets en ik vond dat hij er ongelukkig uitzag, nadien heb ik hem gekregen, nadat mijn eerste draverke (van dezelfde eigenaar) aan koliek is gestorven. Dit was de beste beslissing ooit, want ik heb van hem een heel ander paard gemaakt door met hem op een natuurlijke manier om te gaan (jullie kennen het allemaal wel hè, Parelli natuurlijk, mijn absolute nr. 1 wat paarden betreft!)

Nu in de zomer is er dan een paardje bijgekomen, een Poolse merrie van 4 jaar en ik moet zeggen dat ik heel blij ben dat ik die beslissing gemaakt heb samen met mijn man. Over het algemeen klikt het goed tussen de 2, al heb ik soms medelijden met de merrie omdat mijn paard (ruin, oudste en eerste op mijn terrein) nogal bruusk tegen haar is, maar ik ben dat niet gewoon, ik heb het nooit van dichtbij gezien hoe paarden met elkaar communiceren, wel veel over gelezen en video’ s over gezien maar in het echt is dit toch nog anders! Mijn eerste paard moest natuulijk ook zijn stal nu delen met de merrie, zijn paddock en weiland wordt nu gedeeld, het gras is sneller kaal en het eten gaat nu dubbel zo snel op maar dit is voor mij geen probleem, ik weet dat ik goed voor mijn paarden zorg, ze komen niets te kort, leven op een manier die zo dicht mogelijk in hun natuurlijk habitat ligt en verder, ik hou van paarden, zou nooit nog zonder kunnen, voor mij en mijn man staat er niets mooier en ik ben heel blij dat ik de eigenaar ben van 2 schitterende paarden die hier voor altijd zullen blijven,

groetjes vanuit België

Priscilla de P.


Hallo,

Ja, ik ben het wel met jullie eens, voordat mensen een paard aan schaffen eerst maar eens op stage gaan bij iemand die al wat langer paarden bezit.

Heb het zelf meegemaakt, dat mensen zo uit het niets, omdat zij bij mij hun zin niet kregen zelf een paard aanschaften. Zonder er eerst eens goed over na te denken en wie is er op een gegeven moment de dupe? Ja, het paard. Ook heb ik ze er bij gehad die mij dankbaar waren, dat hun kind zoveel geleerd had, om goed en vriendelijk met de paardjes om te gaan.

Dus ben ik een voorstander om zowel ouders als kinderen eerst goed na te laten denken en kinderen eventueel een verplichte stage te laten doen voor er een paard wordt aangeschaft.

Laat niet de dieren de dupe worden van mensen hun eigenzinnigheid.

Met vriendelijke groet en heel fijne feestdagen.

A.C. van P.


Er wordt altijd gezegd dat een paard een kuddedier is en daarom niet alleen mag staan. Er zijn echter uitzonderingen.

Ik heb een paard die helemaal geen belangstelling toont voor andere paarden. Bij ons tegenover staat een pony en als die buiten komt, gaat die mijn paard roepen en rennen als een gek. Rowinda (mijn paard) kijkt eventjes op om vervolgens weer verder te gaan met waar ze mee bezig was.

En als er een paard en ruiter of een paard en wagen langs komt, gaan de meeste paarden zo dicht mogelijk naar de afrastering toe, Rowinda besteed er amper aandacht aan.

Als er dus dadelijk een wet komt die je verplicht om meerdere paarden bij elkaar te houden, weet ik niet of ik haar daar wel een plezier mee zal doen.

Gr. Jacqueline


Hallo,

Als reactie op de laatste Paardentips, waar wordt gesproken over de relatie/ verzorging mens/paard, zou ik willen toevoegen dat ik het zo jammer vind dat sommige mensen paarden vergelijken met mensen. (bv. bij kou en/of regen een deken om etc.) Mijns inziens is dit “mensen denkwijze” en niet de manier waarop een paard wil rondlopen. Zo ook het plaatsen van een paard in een stal. Ik vind het erg jammer dat er nog steeds gedacht wordt dat een paard op stal moet. Zoals gezegd is een paard een kuddedier en als het z’n hele leven in afzondering moet leven, vind ik dat dramatisch. Al zou je per 24 uur 4 uur iets met je paard doen, dan staat het nog 20 uur op je te wachten! Daarbij is een paard een “vluchtdier” en moet weg kunnen als het wil.

Wij, als vrienden van onze Tinker, zijn erg blij dat ze in een kudde loopt. Elke dag gaan we erheen en het is gewoon een heel blij gelukkig paard. De kudde heeft zat ruimte om te schuilen bij slecht/koud weer, maar er is niet één paard dat daar gebruik van maakt. Dat wil toch genoeg zeggen!

Als tip nog het volgende. In de zomer hebben paarden vaak last van vliegen/dazen etc. Wij hebben (in de loop der jaren) gemerkt dat als we ons paard niet helemaal schoonpoetsen, ze bijna geen last heeft van vliegen. Insecten zitten liever op schone vacht dan op een niet schone vacht.

Verder lees ik altijd met veel plezier Paardentips.

vr. grt. Marion.


Ik heb sinds 2 maand ook een pony, eigenlijk is het net een paardje 1M50 om precies te zijn.

Ik heb ook eerst met mijn ouders maanden overlegd over hoe, welk en wanneer. We hebben ook mega veel informatie opgezocht waarbij jullie site een grote hulp was. Ik denk dat ie het best goed heeft bij ons, bij ons in de straat staat een klein shetlandertje dat amper aandacht krijgt. Zijn hoefjes zijn veel te lang en hij heeft amper gras waardoor hij (vind ik toch) vrij mager is. Mijn paardje was ook niet van de diksten toen we hem kochten, maar nu zijn er al redelijk veel kilootjes bij. Gelukkig, hoe gaat die anders de winter doorkomen met al die sneeuw?

Daarom sta ik ook volledig achter zo’n diploma!

Ik denk ook dat er daardoor heel wat minder verwaarloosde paarden en pony’s zullen zijn.

grtjs Jorien


Leuk telkens al die respons. We merken dat de Paardentips informatie vaker zijn weergalm krijgt op allerlei forums en gesprekken tussen paardenliefhebbers. Super! Deze keer leek het ons leuk en nuttig om jou eens een kijkje te geven in een stukje van onze mailbox. Dit magazine zou te groot worden als ik alle reacties zou plaatsen en dan heb ik het alleen nog maar over de mailtjes over dit onderwerp, haha.
Aan de inhoud van de mailtjes hebben we niks veranderd (hier en daar enkel wat schrijffoutjes aangepast). Bij het lezen van de reatcies zal je merken dat mensen allemaal zo een eigen indruk en idee hebben over het houden van paarden, maar dat ze allemaal het beste voor hebben met hun lievelingsdier. Een onderwerp waar we met z’n allen nog lang niet over zijn uitgesproken.

Heel erg bedankt allemaal!
Groetjes Rudi en Nanny

P.s.: Ik hoop dat je het ons niet kwalijk neemt als jouw reactie er niet bijstaat 😉

Tips:

Tip 1

Prefabstallen in beton
Snelle plaatsing
Prachtige uitstraling

Klik hier om meer te lezen


Tip 2

Meer leuke boekentips? Klik hier

Tip 3
Heb jij een leuk verhaal over paarden? Een leuke tip of weetje? Deel het met ons en misschien ook met de andere Paardentippers … klik hier om het te sturen


Boekentip: Dit boek nu met flinke korting!!!

Beproefde methoden om probleemgedrag bij paarden te voorkomen en af te leren

Als je met paarden omgaat, weet je uit ervaring dat het romantische beeld dat bijvoorbeeld een film geeft over paarden en hun eigenaar niet zomaar iets vanzelfsprekends is.

Ja, een eigen paard is heel bijzonder en je kan er een geweldige en unieke band mee krijgen. Maar het beeld dat je door de media krijgt van een paard dat je bij wijze van spreke voor het slapen gaan nog even komt onderstoppen en een nachtkus geeft, is echt fictie.

Goed gedrag en juiste omgang met mensen bereik je door zelf op de juiste manier tijd en liefde te steken in het opvoeden van je paard.

Dus ben je helemaal gek op paarden, maar ben je toch geschrokken van je eerste contact met paarden? Schrik dan niet. Paarden zijn gevoelige dieren, die met de juiste benadering een groot deel van je droombeeld kunnen waarmaken.

Maar ook de doorwinterde paardeneigenaar zal beamen dat de relatie met een paard (vooral in het begin) niet altijd perfect is. Het gedrag en de omgang met je paard is niet altijd zoals jouw ideaalbeeld eruit ziet.

Het ene paard is het ander niet en zo kan het ook voorkomen dat je na meerdere paarden te hebben gehad toch ineens voor een situatie komt te staan waarbij je wat hulp kan gebruiken bij het oplossen van het onverklaarbare gedrag van je paard.

De makkelijkste oplossing bij probleemgedrag is natuurlijk het paard te verkopen en hierdoor iemand anders met het probleem op te zadelen en daarna op zoek te gaan naar het volgende paard. Je zal al vlug merken dat dit niet de oplossing is. Het volgende paard kan ook zijn ‘eigenaardigheden’ hebben.

Jo Bird heeft al haar hele leven lang paarden. Ze heeft verschillende soorten paarden gehad, van veulens tot oude veteranen en van grote, zware koudbloeden tot fijngebouwde, fitte sportpaarden. Paarden die haar in de loop der jaren heel wat kennis en inzicht gaven in het goed omgaan met paarden.

Vooral voor het gedrag van paarden dat ons mensen in een kwetsbare situatie kunnen brengen, heeft Jo een filosofie ontwikkeld die haar tot een bijzondere trainer maakt die op een beproefde manier advies kan geven in het voorkomen van probleemgedrag bij paarden.

Jo zegt dat het houden van paarden nooit zonder risico is. Een eenvoudige klus zoals een paard uit de weide halen, kan al een risico met zich meebrengen.

Een gouden tip die ze iedereen die met paarden omgaat mee wil geven is dat je elke situatie moet bekijken vanuit het paardenoog. Zo leer je reacties en gedrag te begrijpen, er mee om te gaan en in goede banen te leiden.

In het boek begint ze met een heel belangrijk advies. Let op de goede gezondheid van je paard. Een ziek paard dat pijn heeft, kan nog zo lief zijn, onbedoeld kan dit dier heel anders reageren dan je gewoon bent van hem. Daarom geeft Jo je belangrijke tips over gezondheid, conditie en veilig omgaan met het paard.

Daarna geeft ze je noodzakelijke informatie over het gedrag van het paard en hoe je goed moet omgaan met je paard. Deze ‘paardentaal’ is noodzakelijk voor iedereen die voor het eerst omgaat met paarden en voor de paardenkenner de basis om goed om te gaan met hun paard(en).

Later worden er allerlei ‘problemen’ bij paarden beschreven met wat volgens Jo de beste oplossing is om hiermee om te gaan waardoor je blijvend probleemgedrag kan voorkomen.

Een paar voorbeelden van problemen voor je op een rijtje:

  • agressief gedrag (naar andere paarden) in de wei en op stal,
  • tegen de wand proberen te drukken als je naast hem komt staan,
  • onhandig en lomp gedrag van je paard,
  • agressie bij het voeren,
  • moeilijk te vangen in de wei,
  • moeilijk te leiden,
  • trekken en uitbreken,
  • onwillig en langzaam,
  • moeilijk te laden en vervoeren,
  • moeilijk te trimmen,
  • kopschuw, hij schrikt elke keer als je hand in de richting van zijn hoofd gaat,
  • je paard is nerveus en schrikachtig,
  • hij is bang voor mensen,
  • doet moeilijk bij de dierenarts en hoefsmid,
  • je paard is bang voor vee of honden,
  • is bang om door water te gaan,
  • zodra hij de wei ziet is hij niet te houden en gaat hij ervandoor.

Problemen op stal

  • zodra jij aankomt begint je paard te schrapen met zijn voorbeen,
  • je krijgt de benen van je paard niet opgetild,
  • je paard bijt,
  • hij slaat met zijn benen tegen de staldeur of stampt op de grond,
  • hij eet het strooisel op,
  • je paard bijt de dekens stuk en heeft nog meer destuctief gedrag,
  • hij bijt aan de staldeur,
  • je paard doet moeilijk bij het omdoen van dekens,
  • hij is moeilijk te bandageren,
  • hij trekt bij het vaststaan,
  • knopen en deuren houden hem niet tegen, hij ontsnapt telkens,
  • hij breekt telkens uit de wei,
  • je paard loopt telkens heen en weer langs de afrastering.

Problemen bij het rijden en trainen

  • ik krijg het bit niet in de mond,
  • hij steekt zijn tong telkens uit,
  • het paard wil niet stil blijven staan bij het opstijgen,
  • hij bokt en/of steigert,
  • hij gaat er regelmatig met je vandoor,
  • je paard schudt met het hoofd,
  • hij verzet zich tegen teugelcontact,
  • tijdens een buitenrit schrikt hij van het minste,
  • hij weigert soms om verder te gaan,
  • je paard is slecht aan het been,
  • hij draaft te snel,
  • je kan niet alleen naar buiten met hem,
  • tijdens een buitenrit duikt hij de berm in om gras te eten,
  • je paard is bang van het verkeer,
  • een holle rug in galop,
  • het verkeerde been bij het galopperen,
  • hij wil niet aan de teugel gaan,
  • je paard is snel afgeleid bij dressuur,
  • hij gaat schuin door de hoeken van de rijbak.

Springen

  • moeite met aanrijden/verlengen/verkorten,
  • weigeren/uitwijken/balken eraf gooien,
  • te hoog springen,
  • te snel springen.

Ook in dit boek te lezen: Tips om een gestald paard mentaal gezond en tevreden te houden.

Dus nog even in het kort over het boek: Beproefde methoden om probleemgedrag bij paarden te voorkomen en af te leren. Paarden zijn gevoelige levende dieren en zelden ‘perfect’. Dit boek helpt iedereen die met paarden te maken heeft om algemeen voorkomende gedrags- en rijproblemen te herkennen en op zorgvuldige en positieve wijze te verhelpen.

In duidelijke taal komen de meest voorkomende problemen op het gebied van gedrag en omgang, stalondeugden en bij het rijden en trainen aan bod. De mogelijke oplossingen worden praktisch geïllustreerd met foto’s en tekeningen. Dit boek is een onmisbaar naslagwerk voor iedereen die veel met paarden te maken heeft.

 

Nu met extra korting!!!


Over het product
Titel boek:
Probleemgedrag bij paarden
Schrijfster: Jo Bird
Taal: Nederlands
Jaar van uitgifte: 2007
Aantal bladzijden: 160
Kaft: Harde kaft
Illustraties: Tekeningen en kleurenfoto’s

Aanbieding!
Prijs: €24,50 Nu: slechts €14,95

Klik hier om het boek in huis te halen

Garantie
Bevalt deze omschrijving je?
Haal dan zonder twijfel dit boek in huis. Het zal je zeker bevallen. Haal het boek via ons in huis en we geven je de niet-goed-geld-terug garantie. Ontvang het boek, lees het en bevalt het je alsnog niet, dan mag je het tot 100 dagen na aankoop terug sturen. Als we het boek in goede staat ontvangen, storten we het aankoopbedrag terug op je rekening.

Klik hier om het boek in huis te halen

Tips: Sneeuwpret

De winter heeft dit jaar vroeg zijn intrede gedaan. Dat geeft lastige situaties op de weg, maar ook de ruiters die niet gezegend zijn met een binnenbak aan huis hebben te kampen met bevroren zandbodems, gladde wegen en paden en hyper-frisse paarden. Ondanks de ongemakjes brengt het winterweer ook fantastische plaatjes met zich mee van dartele, spelende paarden in een maagdelijk wit decor. Zelf loop ik elke dag in skibroek en dubbele sokken te sjouwen met water en hooi, ijs te breken met een baksteen, die vervolgens uit mijn bevroren handen glipt en op de bodem van de watertank terecht komt (‘zucht..’) en bevroren mestballen van de zandbodem te bikken. Maar dat mag de pret niet drukken, want de paarden genieten met volle teugen van het winterweer. Niet gehinderd door de kou staan ze lekker de hele dag hooi te eten. Dit wordt afgewisseld met rennen, stoeien en rollen in de sneeuw. De heren hebben elke dag een feestje! Soms vragen voorbijgangers wel eens of de paarden het niet koud hebben, aangezien ze dag en nacht buiten staan. Het antwoord spreekt voor zich als je naar de vrolijke blikken van de paarden kijkt! Zij hebben absoluut geen last van de kou, aangezien ze een heerlijke wintervacht hebben. De vacht ontwikkelt zich optimaal als de paarden dag en nacht, zonder dekens buiten blijven. Wat me opvalt is dat de paarden bijna nooit in het stalletje te vinden zijn. Tijdens een flinke sneeuwbui staan ze gemoedelijk te eten van hun hooi met vijf centimeter sneeuw op hun rug. Mijn paarden hebben het hele etmaal hooi ter beschikking, zoveel als ze maar willen. Het hooi is heel belangrijk bij het regelen van de lichaamstemperatuur. Bij de vertering van hooi komt veel warmte vrij (denk aan hooibroei) en als er constant hooi verteerd wordt in al die meters paardendarm, dan geeft dit voldoende warmte af om het paard perfect op temperatuur te houden. Ik merk dan ook een beduidende stijging in het hooiverbruik, naarmate de temperatuur buiten daalt! Verder is het belangrijk te weten dat paarden meer drinken als ze veel hooi eten en daarnaast hebben ze behoefte aan bepaalde voedingsstoffen die wel in gras, maar minder in hooi te vinden zijn. Denk daarbij o.a. aan vitamine A. Voor hooi geldt dat hoe langer het opgeslagen ligt, des te meer voedingsstoffen er verloren gaan. Kwalitatief goed en stofvrij hooi van het afgelopen seizoen is een uitstekend voedingsmiddel voor paarden in de winter. Mijn eigen ervaring is dat mijn paarden nog nooit zo gezond en blessurevrij zijn geweest, sinds ik ze het hele jaar door buiten in een kleine, stabiele groep laat leven, met een zeer simpel en kwalitatief goed rantsoen van gras of hooi met een goede liksteen en altijd voldoende vers water. De paarden zijn nooit verkouden, stijf of kreupel en hebben nooit koliek, opgezwollen benen of luchtwegproblemen, in tegenstelling tot veel van de paarden die onder twee dekens in de stal staan, met alle luiken potdicht, terwijl er driftig uitgemest, opgestrooid en geveegd (!) wordt. Er is geen gouden regelgeving ten aanzien van het houden en voeren van paarden, waarop elk paard gedijt, want er zijn onderling grote verschillen in soberheid, hardheid, leeftijd, ras e.d.

Maar één regel wil nogal eens vruchten afwerpen: Hou het simpel en vergeet niet dat een paard een paard is, met andere behoeften dan een mens!

Heel veel winterplezier gewenst en een stralend mooi nieuw jaar!

Groetjes Lisanne

Klik hier om een filmpje van Lisannes paarden en hun sneeuwpret te bekijken

 

Wist je dat Lisanne ondertussen werkt aan haar derde boek?
Fabels en feiten over bitloos rijden en Beleren (g)een Kunst zijn haar voorgaande boeken.

Typ-hier-de-titel

Topper: Dressuurtraining
Een inspirerend boek dat laat zien dat training voor paard en ruiter heel afwisselend kan zijn.


Klik hier om meer te lezen