Hallo [%name%],

Laatst zat mijn oudste dochtertje Lise naast me, terwijl we met de koets door het bos reden. ‘Papa’, had ze vantevoren enthousiast gezegd, ‘vandaag ga ik ook eens met Jorrit (paard) mennen!’ Ik vond het een goed idee, maar eenmaal de leidsels in de hand vond ze het allemaal toch een beetje eng. ‘Hier, doe jij maar papa, Jorrit is veel te groot voor mij!’ ‘Jammer dat onze Jens (haar Shetlander) geen koetsje heeft’, zei ze.

Nanny ving het op en had later op de avond al een paar advertenties naar mijn emailadres gezonden. We schrokken een beetje van de bedragen die mensen durven vragen voor een beddebak op wielen! Af en toe zat er wel een leuke tussen, maar dan toch net niet wat we zochten.

We vonden een soort bokkenwagentje voor een heel schappelijk prijsje. Nanny had al gezien dat het veel te klein zou zijn voor onze Shetter, maar toen ik de foto zag leek het me wel mogelijk om het wagentje met een paar aanpassingen toch bruikbaar te maken.

Om het verhaal kort te houden. Het koetsje stond wat later bij ons thuis en na een likje verf en wat aanpassingen konden we de Shetlander Jens inspannen.

Tuigje aanpassen, inspannen en natuurlijk moest papa het allemaal eerst eens zelf uitproberen. Jens had de tijd nodig, het was nog nieuw voor hem. Vooral bij het wenden moest hij even wennen aan het karretje, maar na een tijdje liep hij alsof hij het al jaren deed.

Mensen keken natuurlijk wel raar op toen ik zelf eens op het koetsje ging zitten en door de straten reed. Natuurlijk een raar zicht, maar zeker niet zielig hoor. Die Shetlanders zijn erg sterk, dat bleek want Jens liep zonder enig probleem met me rond. In het verkeer deed hij het ook goed. Geen oncontroleerbare reacties en meteen vol vertrouwen. Ik heb het grootste deel van de rit toch maar wandelend naast de pony afgelegd al was het maar om vervelende reacties te voorkomen van mensen die de mogelijkheden van zo’n Shetlander niet weten in te schatten.

Onze dochtertjes Lise en Febe bleken er echt naar uit te kijken om zelf ook een ritje met hun eigen koetsje te mogen maken. We hadden de fout gemaakt om ze net voor het slapen mee te delen dat we de volgende dag een ritje zouden gaan maken. Tot laat in de avond strompelde er om de beurt een slaapkoppie de huiskamer binnen met allerlei vragen. Wat als Jens moe wordt? Moeten we een helm dragen? Gaan we over de weg lopen? Kunnen we samen op de koets? Ouders die dit lezen zullen het verhaal wel herkennen.

De meiden zijn super trots op hun aanspanninkje. Papa blijft voorlopig nog even het meeste van de rit mennen (naast het koetsje), maar af en toe mogen de meiden de leidsels even overnemen om zo fier als een pauw met hun eigen koets en pony door de Overpeltse bossen te rijden. Natuurlijk gevolgd door papa en mama die dubbel meegenieten van die vrolijke hoofdjes.

We hebben even een kort filmpje op onze You Tube pagina geplaatst van de aanspanning. Klik hier om het filmpje te bekijken.

Veel leesplezier bij het lezen van het nieuwste nummer van het Paardentips Magazine!


Massagraf met paarden gevonden
In Maastricht is er bij een afgraving een massagraf van dieren gevonden. Het gaat over ongeveer  50 skeletten van paarden. Waarschijnlijk zijn ze er gedood tijdens een veldslag in 1632.
Klik hier om er een filmpje over te bekijken


Inhoud:
1.
Boekentip: Paard, volg mij
2. Gedrag: Rust roest, ook voor goede gewoonten
3. Lezersverhaal: Voorjaarskriebels
4. Tip: Bij onweer
5. Wist je dat?: Een paard kopen. Waarom ervaring belangrijk is?

Lezersverhaal: Voorjaarskriebels

Afgelopen maand was het dan zo ver, mijn jonge hengst kreeg voor het eerst een merrie te dekken. Mijn zelfgefokte oogappel is inmiddels drie jaar en loopt het hele jaar door in de wei, samen met zijn eveneens drie jarige kameraad, een palominohengst. Aangezien ik de hengsten een zo natuurlijk mogelijk bestaan laat leiden, kwam de merrie een maand bij Merano in de wei ‘samenwonen’ en zou ik haar intussen in training nemen. Caruso, de palomino, bracht ik naar een logeeradres en daarna haalde ik de merrie op. Vanaf het eerste moment was het dikke mik tussen Merano en de merrie. Waar hij ging, ging zij. Maar ondanks hun hechte vriendschap had ik er niet alle vertrouwen in dat ze ook daadwerkelijk gedekt was. En inderdaad, na drie weken werd ze opnieuw hengstig. Om zeker van mijn zaak te zijn heb ik haar een halstertje om gedaan en haar met succes uit de hand laten dekken. Merano gedroeg zich al die tijd zeer galant en ik was natuurlijk erg trots op zijn voorbeeldige manieren.

Na vier weken bracht ik de merrie terug naar huis en haalde Caruso op om hem te herenigen met zijn vriend. Ze waren blij elkaar weer te zien en alles ging zijn gangetje, totdat ik op een middag telefoon kreeg van de eigenaresse van het weiland. Haar eigen pony’s, een merrie en twee ruinen, lopen overdag tegenover de hengsten. En wat bleek? De merrie was hopeloos verliefd geworden .. op Caruso! Ze wilde niet meer uit de wei, at niet meer ’s avonds en was voortdurend onrustig. Caruso was op zijn beurt ook niet ongevoelig voor de charmes van het vosje en hinnikte de hele buurt bij elkaar als zij aan het eind van de dag terug ging naar de kleine wei..

“Tsja”, zei de eigenaresse “ze zijn zo verliefd, zullen we haar dan maar door hem laten dekken?”

Ik vond het geen probleem, dus ik ging op weg naar de wei om de geliefden bij elkaar te zetten. Het was me eerder al opgevallen dat Merano totaal geen interesse toonde voor de pony. Daarbij is Caruso ook nog eens de chef van het stel, dus ik durfde de gok te nemen en de pony samen te zetten met beide hengsten. Uitzinnig van blijdschap rende de pony naar Caruso toe en binnen een mum van tijd had hij haar gedekt.

“Nou”, dacht ik bij mezelf “Nu weet ik in ieder geval dat ze het allebei kunnen..”

Inmiddels staat het drietal al twee dagen bij elkaar en het gaat er zeer gemoedelijk aan toe. Merano en de pony zijn dikke maatjes en staan neus aan neus te grazen en Caruso is degene die haar dekt. Vanochtend zag ik dat Merano ook interesse had in de merrie, maar gek genoeg levert dat totaal geen rivaliteit op tussen de twee mannen!

Natuurlijk kunnen we er niet 100% zeker van zijn wie de vader van het veulentje zal zijn, maar het was heel leuk en opmerkelijk om te zien hoe sociaal hengsten zich kunnen gedragen als ze de kans krijgen gewoon ‘paard te zijn’. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat ik de heren in het vervolg samen laat staan als ze een merrie moeten dekken, maar het verhaaltje laat wel zien dat hengsten geen wilde woestelingen hoeven te zijn..

Groetjes Lisanne

Meer over Lisanne? Klik op de link

Tips:

Tip 1
Sinds kort zijn we begonnen met het plaatsen van korte filmpjes op You Tube. Natuurlijk (bijna) allemaal met paarden in de hoofdrol. Ze zijn zelf gemaakt dus let even niet op de kwaliteit 🙂

Klik hier om de paardentips filmpjes  op You Tube te bekijken Rechts zie je drie filmpjes staan, als je onderaan op de link ‘see all’ klikt, kan je uit meerdere filmpjes kiezen.


Tip 2
Prefabstallen in beton
Snelle plaatsing
Prachtige uitstraling

Klik hier om meer te lezen


Tip 3

Als lezer van Paardentips Magazine krijg jij 20% korting op entreekaarten van Horse Event.

klik hier voor meer info


 

Tip 4

Eerste rijlessen?
Wil jij leren paardrijden met de beste start en snel resultaat?
Je kan er vandaag nog aan beginnen!

Je ontvangt elke week via mail informatie die je op weg helpt een goede ruiter of amazone te worden.

Leer op een juiste en eenvoudige manier:

  • wat een paard is,
  • meer over het gedrag,
  • hoe je met het paard om moet gaan,
  • hoe een paard denkt,
  • hoe een paard reageert en waarom,
  • over de termen die in de lessen worden gebruikt,
  • over materialen die gebruikt worden door ruiter en paard,
  • hoe je een goede manege kiest,
  • hoe je moet op- en afzadelen,
  • hoe je op de juiste manier op je paard komt en er weer af,
  •  wat de juiste zit is,
  • hoe je je kan voorbereiden op de les,
  • over de lichaamstaal van het paard,
  • hoe je het paard duidelijk maakt wat je van hem verlangt.

Klik hier om reacties te lezen van personen die de les eerder in huis haalden

Tip 5
Een leuk boek over paarden? Klik hier om meer te lezen

Boekentip: Paard, volg mij!

Alles wat we doen, beïnvloedt alle andere levende dingen’, zeggen de Indianen. Daarom ook dat ze steeds heel beredeneerd beslissingen maakten. Ze vonden het dan ook hun verantwoordelijkheid elke benadering tot het paard op een zo’n natuurlijk mogelijke manier te doen. Zonder enige negatieve invloed en met respect en geduld. Door deze instelling ontstond er een bijzondere vorm van communicatie.

Je mag gerust zeggen dat de hype rond natuurlijk gedrag van het paard eigenlijk al heel oude wijsheid is. Indianen wisten namelijk al vele honderden jaren terug wat natuurlijk paardrijden en omgaan met paarden is. De stammen leefden letterlijk samen met hun paarden en kregen door de jaren heen een bijzondere band, inzicht in het gedrag en de omgang.

De blanken die kennis maakten met de Indianen te paard waren erg onder de indruk van hun vaardigheden als ruiter en hun bijzondere relatie met dit dier. Ze leken wel één te zijn met hun paarden.

GaWaNi Pony Boy is gemengd bloed Tsa-lagi, maar volbloed mens. Na zijn studies reisde hij drie jaar lang met een groep Indiaanse drummers door de Verenigde Staten om bijvoorbeeld de culturele evenementen van zijn Indiaanse familie bij te wonen. Tijdens deze jaren kreeg hij veel contact met mensen, die nog veel oude en waardevolle kennis over het paard bezaten. Het sprak hem allemaal bijzonder aan en daarom verzamelde Pony Boy de ideeën, methoden en technieken en ging ze toepassen.

Door de oude manier te combineren met zijn eigen inzicht en trainingsmethode kreeg hij bijzondere resultaten.

Door de jaren heen werd Pony Boy in Amerika zelfs een van de meest gevraagde gastsprekers bij mensen die zich verzamelen om meer informatie te krijgen over het natuurlijk gedrag en de juiste omgang met paarden.

Pony Boy deelt met hen de Indiaanse manier van Natural Horsemanship.
De basis hiervan: Paard en ruiter horen één te zijn en een relatie van vertrouwen, harmonie en respect te hebben.

In een schitterend boek beschrijft GaWaNi Pony Boy de traditionele trainingsmethoden van zijn voorouders, de eerste grote ruiters van Amerika. Methoden die laten zien dat het gebruik van gezond verstand en eeuwenoude wijsheid tot een bijzondere relatie kan leiden met een paard.

Internationaal befaamde fotografe Gabrielle Boiselle heeft duidelijk haar kunnen naar voren gebracht bij het maken van de foto’s die in het boek gebruikt zijn.

Het boek Paard, volg mij: Indiaanse natural horsemanship is een inspirerend boek voor ruiters en een feest voor liefhebbers van paarden en Indiaanse cultuur.

Paard, volg mij
Traditionele trainingsmethoden van de eerste grote ruiters van Amerika. Indiaanse Natural Horsemanschip!

Prijs: €24,95
Klik hier om het boek in huis te halen

Paard, volg mij is niet ‘zo maar weer een paardenboek’. Het laat zien hoe jij een relatie met je paard kan opbouwen zoals de Indianen dat deden. Daar is volgens Pony Boy niet eens veel voor nodig: alleen op een andere manier kijken naar je paard en … tijd doorbrengen met je paard.

Indianen leerden het snel, hun respect voor en inzicht in alles wat met de natuur te maken had, gaf ze al snel een grote voorsprong op de blanken, die ver van de natuur af stonden (in veel gevallen nog altijd staan).

Garantie:
Bevalt deze omschrijving je? Haal dan zonder twijfel dit boek in huis. Het zal je zeker bevallen. Haal het boek via ons in huis en we geven je de niet-goed-geld-terug garantie. Ontvang het boek, lees het en bevalt het je alsnog niet, dan mag je het tot 100 dagen na aankoop terug sturen. Als we het boek in goede staat terug ontvangen, storten we het aankoopbedrag terug op je rekening

Tip: Bij onweer

In het vorige magazine kon je in de zijbalk lezen over het Amerikaanse meisje dat samen met haar paard getroffen werd door een blikseminslag. Gelukkig maken beiden het nu weer goed. Toch in het begrijpelijk dat je na zulke verhalen wat zenuwachtig wordt bij naderend onweer terwijl jij een buitenrit maakt.

Je zal merken dat paarden die samen op de weide staan amper onder de indruk zijn van onweer. In de meeste gevallen gaan ze rustig door met grazen. Een jong paard of veulen durft wel eens te schrikken van de eerste knallen die het hoort in zijn leven, maar omdat de andere paarden zo rustig blijven neemt het dit gedrag al snel over. Niks aan de hand!

Wij wonen zelf net in de af- en aanvliegroute van een vliegbasis. Af en toe zijn er op maandagen oefeningen en vliegen de F16’s  met flink wat gebulder over ons dak heen. Ons jongste paard was hiervan erg onder de indruk de eerste keren, maar het was prachtig om te zien hoe de koelbloedigheid van de andere paarden hem al snel tot rust bracht. De enigen die tegenwoordig nog een stuk de lucht in springen bij het overrazen van een F16 is het eventuele bezoek.

Een paard dat op de weide staat, heeft naast die eerste keer schrikken verder geen negatieve ervaring met het onweer en zal daarom (over het algemeen) rustig blijven. Wij mensen horen de meest enge verhalen over inslagen van bliksem dat het gerommel in de verte ons gedrag al kan beïnvloeden. Vooral te paard is het dan belangrijk dat je toch kalm blijft. Want als je angstig bent, kan je paard dit snel oppikken en zelf ook zenuwachtig worden. Je zou eigenlijk het voorbeeld moeten volgen van de paarden in de weide. Na de knal blijven ze kalm waardoor het jonge paard begrijpt dat er niks aan de hand is. Ja, ik weet het, je kan niet zomaar voorkomen dat je zelf bang bent voor onweer, maar je kan wel extra moeite doen om op je houding te letten. Blijf kalm, adem rustig in en neem je tijd, ga je lichaam niet opspannen maar probeer zo goed mogelijk te doen wat je normaal ook doet. Niet plots overdreven gaan belonen, want een paard is echt niet van de domste hoor. Ze gaan dan juist extra attent zijn, want waarom beloon je me nu ineens?

Soms kan onweer plots opzetten, de lucht wordt heel donker en je merkt letterlijk de elektrische lading in de lucht. Als het paard hiervan opgewonden wordt, is dat vaak omdat wij ons opwinden of zenuwachtig maken.

Je kan aan de situatie niks meer veranderen dan alleen maar op een beheerste manier de korste weg naar beschutting te zoeken. Vooral in open terrein is het belangrijk dat je beschutting zoekt. In een bos is de kans klein dat de bliksem net inslaat bij de boom waar je met je paard staat.

Het belangrijkste is dat je rustig blijft en even je gezond verstand gebruikt.

Typ-hier-de-titel

Een eigen site over je veulen, paard of stoeterij?

Heel eenvoudig zelf te maken en snel online zodat al je vrienden kunnen meegenieten!

Probeer het gratis uit door hier te klikken


Op 6 juli vierde Amerika de 150ste verjaardag van de Pony Express

De Pony Express was het eerste snelle transportmiddel voor kleine goederen en post over het Noord-Amerikaanse continent van de Missouri naar de kust van de Stille Oceaan. Vervoer vond plaats door ruiters die vlakten, woestijnen en bergpassen over trokken. Het bracht de beide kusten tien dagen dichter bij elkaar. (bron wikipedia)

Gedrag: Rust roest, ook voor goede gewoonten.

De geleidelijke opbouw van de training van een paard is cruciaal. Toch mogen we ook niet vergeten dat aangeleerde gewoonten ook onderhouden moeten worden. Het is immers een fundamenteel gegeven dat aangeleerd gedrag dat niet regelmatig geoefend wordt, vaak minder wordt. Denk maar aan een sport of andere activiteit die je jaren geleden vaak beoefende en die je na een lange onderbreking nog eens probeert. Meestal gaat dat toch veel minder, vooral op het vlak van snelheid van uitvoering en coördinatie. Dat gaat ook op voor onze paarden. Eens ze een bepaalde oefening onder de knie hebben of een bepaald niveau bereikt hebben, kunnen we niet op onze lauweren rusten. Enkel om dat niveau te handhaven, moeten we regelmatig gericht trainen en ons er bewust van zijn dat we regelmatig wat moeten bijschaven.

Onderzoek heeft al lang geleden aangetoond dat de meeste aangeleerde responsen spontaan uitdoven als ze niet meer bevestigd worden. Bij mensen ligt dat nog iets anders dan bij paarden, omdat wij altijd emoties verbinden aan al onze herinneringen en de emoties van het moment laten meespelen telkens we ons iets herinneren.

Klik hier om meer te lezen

Wist je dat? : Een paard kopen. Waarom ervarig belangrijk is?

Het gebeurt regelmatig dat mensen met weinig ervaring een paard kopen. Soms denken ze dat ze best goed kunnen rijden, terwijl ze objectief gezien nog beginners zijn. Soms denken ze dat het toch niet zo moeilijk kan zijn.

Soms gaat het goed. De grootste kans van slagen heb je in dit geval als er hulp is van een ervaren instructeur. Jammer genoeg gaat het ook wel eens mis. Het paard wordt niet genoeg en regelmatig gereden. Het paard merkt dit en gaat zijn eigen plan trekken en zelf zijn weg bepalen. Hij zal wel galopperen of stappen wanneer hij er zin in heeft! Dit kan tot levensgevaarlijke situaties leiden. Zeker als je met zo’n paard het verkeer ingaat. Maar ook op stal kan een paard dat geen respect heeft voor zijn eigenaar gevaarlijk worden.

Een ander gevaar van te weinig ervaring is dat de ruiter of amazone niet in de gaten heeft dat het paard ziek is. Zo kan het gebeuren dat een kreupel of ziek paard overbelast wordt. Terwijl het net rust en verzorging nodig heeft!

Zo zijn er daarom ook te vaak angstige, gevaarlijke en onhandelbare paarden. Paarden die met een beetje geluk en veel geduld in de juiste handen nog een kans maken op een betere toekomst, maar al te vaak letterlijk het slachtoffer worden van te weinig ervaring.

Jammer genoeg heeft de zelfzekere ruiter een flinke deuk in het zelfvertrouwen gekregen en zal ook bij de volgende paarden teleurstelling ontmoeten. Een mooie droom, die plots helemaal verwatert.

Het is jammer dat dit nog te vaak gebeurd. Het kan echt anders. Met wat meer geduld, ervaring en goede begeleiding kan het leven voor zowel paard als ruiter geweldig zijn.

Uit het boek: Een eigen paard Klik op de link om meer te lezen