Hallo [%name%],

Als we thuis gasten ontvangen dan is de opmerking ‘volgens mij houden jullie van paarden’ al bijna standaard. Heel begrijpelijk, want als je bij ons in huis een rondje maakt dan is het paard flink vertegenwoordigd via de afbeeldingen aan de muren. Op mijn kantoor alleen al hangt een flinke verzameling gravures en prenten. Verder niks bijzonders hoor. Het zijn vooral spulletjes die ik hier en daar op een rommelmarkt op de kop heb kunnen tikken. Ik maak er een sport van om met een paar euro’s op zak toch wat leuks te vinden. Mijn ogen gaan snel over de tentoongestelde spullen. Spullen die vaak gewoon op een doek op de grond liggen. Bij mijn speurtocht trekken schetsen en afbeeldingen van aanspanningen en allerlei andere taferelen die met paarden te maken hebben, meteen de aandacht.
Zo heb ik dus een muur vol (waarschijnlijk) waardeloze prenten die ik persoonlijk toch leuk vindt.

Op een gegeven ogenblik liep ik zo over een markt en werd mijn aandacht getrokken door een prent van een paard. De stijl viel me meteen op omdat dit soort werkjes ook gemaakt werden door een kunstenaar waar ik ooit eens een artikel over heb geschreven. Je kan er ook wat over vinden op onze site Klik hier om het te lezen. Vanwege dat artikel hebben we ook een tentoonstelling bezocht in een steendrukmuseum, waar verschillende werken van Otto Eerelman te bekijken waren. Als het maar over paarden gaat 😉

Toen ik de prent van dichterbij bekeek sloeg mijn hart even over. Dat zal toch niet?
‘Euh meneer? Is dat een orginele?’

‘ Ja, op de achterkant kan je het zien en er staat een handtekening op.’

‘Hebt u er nog bij?’

‘Ik heb thuis zelfs twee mappen vol met verschillende van zulke prenten, maar heb er nu maar twee bij. Ze liggen al jaren bij mij op de zolder’

Als je het verhaal achter de link hierboven leest, weet je meteen over welke mappen deze man het heeft.

Jammer genoeg had de man uit elke map dezelfde afbeelding genomen. Ik kocht ze beide en vroeg of hij de anderen de volgende keer wilde meenemen. Vol enthousiasme ging ik naar huis, deed wat naslagwerk en ben kei blij en trots met de aankoop.

Nu heb ik iets heel stoms gedaan! Ik had eigenlijk het telefoonnummer van de man moeten vragen… Ik ben al een paar weken achter elkaar naar die markt geweest, maar de man is nergens meer te bespeuren… Hè, wat jammer toch!

Nu heb ik dus twee leuke steendrukken in huis van ‘Het Holsteinsche paard’ (1898). Het was beter geweest als het twee verschillende waren geweest. Het liefst nog eentje met een Fries erop, die blijkt ook te bestaan. Het was natuurlijk nog leuker geweest als de man in kwestie de week erna op de markt had gestaan met de hele verzameling. Vermoedelijk heeft hij ondertussen zijn huiswerk gemaakt en is hij op zoek gegaan naar een betere koper.

Misschien is er een Paardentipper die een plaatje van Otto dubbel heeft in zijn verzamelling en met me wil ruilen? 🙂

Zo zie je dat de spullen op zolder voor de ene rommel is, terwijl ze er iemand anders erg blij mee kunnen maken.

Voor mij is het al leuk als ik iets vind met een paard erop, al helemaal als er ook een koets bij staat. In dit geval was het natuurlijk een heel bijzondere aankoop.

Volgende week naar de markt. Zou hij er nu wel staan?

Groetjes Rudi en Nanny
Paardentips Magazine


We moeten het paard niet ‘pushen’, maar juist een manier vinden om het te leren ons bereidwillig zijn energie te geven.  Perry Wood uit het boek Het rijpaard.


Tip: Mennen in een openluchtmuseum

Het Nederlands Openluchtmuseum in Arnhem zoekt een vrijwillig menner om met hun paarden en koets te rijden.

Vrijwillig paardenmenner
Het Nederlands Openluchtmuseum houdt een aantal zeldzame huisdierrassen, waaronder een Gelders en een Gronings paard. Deze twee kunnen prima in een span lopen. Dat gebeurt voor bezoekers en soms ook voor bruidsparen. De wens is om de paarden vaker in te spannen tijdens openingstijden. Wij zijn daarom op zoek naar ervaren menners die op verantwoorde wijze met onze paarden kunnen omgaan en een publieksvriendelijke houding en uitstraling hebben.

Wil jij je aanbieden?
Stuur dan een briefje naar het Nederlands Openluchtmuseum, t.a.v. de afdeling PZ, Postbus 649, 6800 AP Arnhem of per e-mail   Klik hier om de site te bezoeken

Paardenpraat: Paardenkracht in de mijnen.

Al vanaf de 17e eeuw zien we het gebruik van paarden en pony’s in de mijnbouw en heel waarschijnlijk ook eerder. Paarden werden gebruikt in een soort stapmolen om via deze manier allerlei constructies in beweging te houden. Daarbij kan je denken aan pompinstallaties voor het wegpompen van water of het verversen en toevoeren van lucht en dergelijke.

In het Duitse Essen waren er in 1853 twee kolenmijnen waar ze paarden gebruikten voor het verplaatsen van de wagentjes vol met kolen. Voorheen werd dit daar gedaan met voornamelijk mans(kinder)kracht. Het paard bleek een welkome hulp voor de mijnwerkers. Het rendement was hoger en het werk werd lichter. Al snel werd het voorbeeld overgenomen door de mijnbouwers in andere landen.

De reden dat de meeste mensen geen bezwaar hadden tegen het gebruik van paarden en pony’s had meerdere redenen. Natuurlijk werd het werk voor de mijnwerkers lichter, maar ook omdat voorheen kinderen werden ingezet om door de smalle gangen heen kolenwagentjes te verplaatsen. Wagentjes zouden in Engeland door twee jongetjes verplaatst worden. Voor de wagen kroop een jongen op handen en voeten met om zijn middel een gordel waaraan een ijzeren ketting zat om het wagentje vol kolen verder te trekken. De tweede jongen zou de kar aan de andere kant vooruit duwen met handen en hoofd!

In 1842 werd er in Engeland een wet ingesteld waarin verboden werd vrouwen en kinderen te gebruiken voor het zware werk in de mijnen.

Duizenden paarden werden uiteindelijk ingezet voor het harde werk onder de grond. Paarden trokken kolenwagentjes vol vanaf de plaats waar de kolen werden gewonnen tot aan de lift.

De paarden moesten soms kilometers lang doorheen donkere en smalle gangetjes hun hoeven zien te plaatsen tussen de rails om zich te kunnen afzetten om zo de zware last op de bestemming te krijgen. Paarden moesten in het totaal tot wel 60 kilometer per dag afleggen. Je begrijpt dat dit heel wat keertjes op en neer lopen is.

Een oom van mij (Rudi) is een ex-mijnwerker, hij vertelde me dat de temperaturen soms flink kunnen oplopen en dat het er soms erg benauwd is. Je begrijpt dat de paarden dan ook flink gezweet hebben tijdens dit werk. Bij de liften kon het dan weer erg fris zijn, omdat daar de verse lucht het eerste aangevoerd werd. Dat de omstandigheden waar deze paarden en mijnwerkers in werkten niet ideaal waren is wel duidelijk. De mijnpaarden hadden regelmatig aandoeningen aan de luchtwegen. Omdat de gangen zo laag waren en donker gebeurde het ook vaak dat het paard wonden opliep door zich te stoten aan het scherpe gesteente. Een op de drie paarden die in de mijn werkte, zou één of beide ogen verliezen tijdens zijn carrière.

In Nederland werden de paarden en pony’s als werkkracht in de mijnen afgeschaft in 1938. In België zijn er nog lang paarden gebruikt in de mijnbouw. Zo werden er bij de grootste mijnramp in de Belgische geschiedenis in Marcinelle (1956) door reddingsploegen heel wat dode paarden gevonden, 262 mijnwerkers kwamen er toen om. Over het aantal paarden werd amper gesproken.

Vooral de eerste mijnwerkerspaarden hebben het erg zwaar gehad, later zijn er via allerlei wetgevingen in verschillende landen ook regels opgesteld ten behoeve van het welzijn van het mijnpaard. Dat hier over het algemeen gehoor aan werd gegeven komt naar voren in de verhalen waar oude mijnpaarden van 25-30 jaar oud genieten van hun laatste dagen in een speciaal voor hen opgericht bejaardentehuis.

Inhoud:

1. Boekentip: Het rijpaard
2. Tip: Mennen in een openluchtmuseum
3. Wist je dat? Paard voorwaarts schoppen
4. Groetjes uit Frankrijk: Broers
5. Paardenpraat: Paardenkracht in de mijnen

Wist je dat? Paard voorwaarts schoppen

Een universele mythe over paardrijden

Nog te vaak leren mensen dat je een paard voorwaarts laat gaan door het tegen zijn flanken te schoppen of te duwen. Dat is volgens het boek ‘Het rijpaard’, echt niet de goede manier. Het klopt dat veel paarden bij een trap in de flank voorwaarts gaan, maar ze doen dit dan niet met plezier en niet in een vloeiende beweging. Simpelweg omdat dit trappen geen natuurlijke impuls is tot bewegen. Het is zelfs zo dat veel (jonge) paarden, die deze ‘hulp’ niet begrijpen, gaan reageren door te bokken, omdat ze het simpelweg niet aangenaam vinden.

Een ander nadeel van het aansporen door een schop is dat de ruiter hierdoor zijn dij of bekken moet aanspannen, wat het lastiger maakt voor het paard om voorwaarts te gaan. Je vraagt op deze manier dus, zonder het te weten, twee tegenstrijdige dingen. Je schopt hem aan de ene kant om voorwaarts te gaan en aan de andere kant geef je aan dat hij moet stoppen. Je zou dit kunnen vergelijken met het rijden van een auto waarbij je tegelijkertijd het gaspedaal induwt en de rem.

Tips:

Tip 1:
Wist je dat wij, Rudi en Nanny, ook een magazine maken speciaal voor hondenliefhebbers? De naam is, je raadt het al, het Hondentips Magazine!

Klik hier om naar Hondentips te gaan.

Tip 2:
Tip een vriend of vriendin! Vind jij het fijn om Paardentips Magazine te lezen? En denk je dat je vriend of vriendin het ook leuk zou vinden? Stuur dit magazine-emailtje of de URL van onze site dan gerust door! Misschien wil hij of zij ook wel lid worden van Paardentips Magazine.

Tip 3:
Wij zijn altijd heel erg blij met de tips en ideetjes die we van andere paardenvrienden ontvangen. Wil jij ons helpen om Paardentips Magazine nog bekender te maken? Heb jij een goed idee of een tip? Heb jij iets leuks te delen met de andere paardentippers? Laat het ons dan weten via het contactformulier

Tip 4:
Een van de grote angsten die de meesten van ons hebben, is dat ze bij een val met een voet in de stijgbeugel blijven hangen en zo over de grond meegesleurd worden door hun paard. Jammer genoeg is het een nachtmerrie die heel dicht bij kan komen tijdens een rit te paard. Of je nu in de manege bent of een buitenrit maakt.

Veiligheidsstijgbeugels

Stijgbeugel die door zijn speciale vorm voorkomt dat de voet van een ruiter in de beugel blijft hangen na een val en hierdoor meegesleurd wordt naast het paard.

Nu 89,95 euro i.p.v. 119,95 euro

Klik hier om meer te lezen

Ook leuk als geschenk!

Boekentip: Het rijpaard

Voor mij is het perfecte rijpaard een paard dat het even fijn vindt om bereden te worden, als ik ervan geniet het te berijden. Een paard moet met mij willen werken en mij als leider accepteren, zodat ik alles kan bereiken zonder dat ik kracht, straf of dominantie hoef te gebruiken. Ik wil dat het paard een vriend en partner is, maar ook dat het karakter heeft en atletisch, alert en soepel beweegt, met alles wat het ontmoet kan omgaan en zelf van een uitdaging houdt. Met een simpele, stapsgewijze, verstandige en objectieve benadering is het volgens mij mogelijk om van de meeste paarden een fantastisch rijpaard te maken.
Perry Wood

Dat is heel wat gevraagd van een paard!
Toch beweert Perry dat hij je een heel eind op weg kan helpen om dit zelf ook te kunnen bereiken.

Perry schreef met het boek ‘Het rijpaard’ een soort handleiding voor iedereen die van zijn paard een beter rijpaard wil maken. In zijn woorden geschreven, een perfect rijpaard!

Ondanks deze uitspraak geeft Perry toe dat zelfs de fraaiste raspaarden op de meet tekort kunnen komen. Als een paard bereid is om samen met jou te werken om dingen te leren en te proberen is het makkelijker om te trainen en de gewenste resultaten te behalen. Perry schrijft dat bouw en temperament daarbij ook een belangrijke invloed hebben. Daarom laat hij je al in het begin van het boek zien hoe de bouw en beweging van een paard hoort te zijn.

Het verkoopsargument dat een paard zich makkelijk laat vangen en beslaan is volgens Perry te mager. Daarom laat hij je zien wat een goed paard moet kunnen en hoe je problemen kan oplossen.

Hij beschrijft hierbij zaken als:

  • Wat te doen als je paard voor je uit loopt, achter je aan slentert of juist weigert in beweging te komen?
  • Het poetsen
  • Optuigen
  • Opstijgen
  • Leren stil te zijn

Perry geeft je verder tips die je helpen contact te krijgen met het paard. Het paard moet je als partner gaan zien en daarom ook wennen aan de aanrakingen en hulpen die jij geeft.

De basis van dit partnerschap begint op de grond en gaat later verder met een ruiter op de rug.

Om dit partnerschap te verbeteren, lees je meer over:

  • Het paard leren om kalm te blijven
  • Het paard leren voorwaarts te gaan
  • Zwepen en sporen
  • Oefeningen om het tempo van de ruiter aan te houden
  • Wat te doen als het paard te langzaam loopt
  • Tips om beter voorwaarts te gaan
  • Wat te doen als het paard te snel loopt
  • De manieren om te stoppen
  • Het effectief sturen van je paard
  • Het gebruik van benen bij de wending
  • Manieren om de teugels te sturen
  • Stuuroefeningen bij buitenritten
  • Simpele stappen om succesvol aan de hand te werken
  • Gebruik van benen en zweep voor een zacht mond
  • Bitten en hoofdstellen en hun manier van gebruik
  • Wijken met achterhand en voorhand
  • Grote en kleine voltes
  • Overgangen
  • Gebruik van je stem
  • Vliegende changementen
  • Vloeiende overgangen
  • Verbetering van de gangen
  • Schouder binnenwaarts
  • Appuyement, travers en renvers
  • Zelfdragend werken en verzamelen
  • Tips voor buitenritten

Perry schrijft: De methoden en inspiratie die je uit dit boek zal halen, zullen je paard en je rijkunst verbeteren in de zin van partnerschap, prestatie en succes. Het mooie van dit alles is dat die ontwikkeling steeds verder zal gaan.

Het boek ‘Het rijpaard’:
Onmisbare oefeningen en heldere foto’s die stap voor stap de training van paard en ruiter tonen, helpen je om een perfect rijpaard te creëren in elke discipline en op elk niveau.

Inspirerend advies en slimme tips wijzen je de weg bij de keuze van het juiste paard, de beheersing van grondwerk als basis, de training en de kennismaking met springwerk.

De vaardigheden van Perry Wood als begeleider van zowel paarden als mensen brengt deze methoden binnen bereik van iedereen en maken van iedere ruiter een echte trainer.

Prijs: 24,50 euro

Klik hier om het boek in huis te halen

Inhoud

De keuze van het juiste paard
– Makkelijk in de omgang
– Een prima partner
– Luistert naar de ruiter
– Kalm, bereidwillig en voorwaarts
– Fantastische remmen
– Uitstekend sturen
– Zacht in de mond
– Licht, alert en gehoorzaam aan de hulpen
– Vloeiende overgangen
– Fraaie gangen
– Dansen in laterale beweging
– Zelfdragend werken en verzamelen
– Dapper, betrouwbaar en gevoelig

Over de Schrijver
Perry Wood
 verzorgde jaren geleden rijvakanties in Zuidwest-Engeland en was daarvoor steeds op zoek naar goede paarden. Na jaren met paarden te hebben gewerkt, denkt hij nu dat het wel degelijk mogelijk is om het perfecte rijpaard te bereiken. Hij schrijft: ‘Een rijpaard is een levend beeldhouwwerk dat zich steeds blijft ontwikkelen.’

Perry Wood geniet internationale erkenning als ruiter en schrijver van talrijke boeken over paarden. Hij werkt als communicatie- en coachingsdeskundige en kwam al verschillende keren op de radio en tv. Perry ziet de klassieke principes van zachtheid, lichtheid en begrip als de sleutel voor een goede relatie met paarden. In zo’n relatie zijn soepelheid, verzameling en ongelooflijke prestaties binnen ieders bereik.

Door zijn grote kennis en bijzondere vermogen om doorbraken te bereiken bij paarden en ruiters van elk niveau, zijn Perry’s clinics over rijden en horsemanship zeer gevraagd in binnen- en buitenland.

Garantie:
Ook op dit boek geven we je de niet-goed-geld-terug-garantie. Bevalt het boek je om welke reden dan ook niet? Stuur het ons terug tot 100 dagen na de aankoop. Als we het boek in goede staat terug ontvangen storten we het aankoopbedrag terug op je rekening

Groetjes Uit Frankrijk: Broers

Binnenkort komen Rolf en Heleen naar Nederland om een bezoekje te brengen aan hun familie. Tijdens hun reis maken ze een tussenstop in Belgie en laten we ze even meegenieten van de omgeving waar wij heerlijk vertoeven.

Rolf en Heleen lieten ons al weten dat ze uitkijken naar het ritje met de koets en natuurlijk naar de puntzak friet die we achteraf zullen nuttigen.

Ondertussen kregen we ook weer een nieuw verhaal van Rolf en Heleen. Klik hier om meer te lezen

Typ-hier-de-titel

Jarenlang is men ervan uitgegaan dat de eerste karren, die de mens ooit gebruikte bij een aanspanning waren voorzien van volle wielen. Dus een kar met wielen zonder spaken.

In ‘Plaisirs Equestres’ vertelt een onderzoeker (Spruytte) over vondsten in Afrika. De vondsten die daar gedaan werden, maken duidelijk dat op het Afrikaanse continent al eerder spaakwielen werden gebruikt dan bijvoorbeeld in Europa. Dus het is nog niet zo zeker welke wielen er eerst werden gebruikt.