Mijn paard

Geduld beloond, Mijn verhaal over “mijn” paard is leuk en een beetje triest tegelijk! Ik ben nu 46 jaar en al vanaf mijn 8e jaar zeurde ik mijn ouders de oren van hun hoofd om een pony. Bij elke verjaardag of St. Nicolaasfeest stond bovenaan mijn verlanglijst een pony! Mijn ouders konden het echt niet betalen en ik vond gelukkig andere manieren om toch pony te rijden! Na 19 jaar getrouwd te zijn geweest met iemand die totaal niet van paarden hield, gingen we scheiden en bleef er redelijk wat geld over van de verkoop van het huis. Mijn dochters hadden allebei paardrijles gehad, maar dat zat ook ’n beetje in het slob. Op een morgen vroeg mijn jongste dochter ineens: ‘Waarom kopen we eigenlijk geen paard, mamma??’ NA 5 MINUTEN AL, ANTWOORDDE IK: JA, WAAROM NIET!! We zijn gaan praten met de eigenares van een paardenpension vlakbij ons nieuwe huis en zij kocht een paard voor ons! Op 19 december 1999 werd ik aangereden toen ik met onze hond aan het wandelen was  en 8 januari 2000 gingen we kijken naar het paard wat ze had uitgezocht voor ons. Ikzelf kon er niet eens op proefrijden want ik had met het ongeluk mijn knie gebroken! Toch kochten we hem!! Ik was namelijk op slag verliefd en hij was goudeerlijk! Hij heette IWAN, maar we noemde hem BO, want ik vond dat hij niet zo’n slecht image had als de tsaar van Rusland die ook zo heette. En hij was tenslotte ook heel mooi!! Mijn jongste dochter bleek wel bang voor hem te zijn omdat hij zo groot was (1.70m) en behoorlijk pittig. Hij steigerde namelijk als je tijdens het longeren van richting wilde veranderen en hij gooide telkens zijn hoofd omhoog als je het hoofdstel aan wilde doen. Mijn oudste dochter had er minder moeite mee, maar ja, zo’n paard voelt het als je bang bent, nietwaar? Het is een zoon van de Engelse volbloed Julio Mariner, die onlangs op 29-jarige leeftijd is overleden, tot vorig jaar nog in dekdienst bij Jan Greve te Haaksbergen!! Kan je nagaan!! Mijn jongste dochter ging gelukkig niet bij de pakken neer zitten en het lukte steeds beter om hem te laten doen wat zij wilde. Ook besloot ze een opleiding te gaan volgen in de paardenbranche, bij het A.O.C. te Breda. Ze moest stages lopen bij diverse bedrijven en kwam bij haar tweede stage bij FARCENWAARDEN terecht, in Gilze. Dit bedrijf traint jonge, groene paarden zodat ze klaar zijn om keuringen te lopen en daarna worden ze ook vaak zadelmak gemaakt. Toen ze zag hoe Arjan (de eigenaar) de jonge paarden discipline bijbracht, probeerde ze dat ook uit op Bo en het werkte meteen!! Ondertussen was mijn knie wel genezen, maar ik bleek last te hebben van mijn botten en gewrichten. Ik kreeg steeds meer last met rijden en nu zijn we 4,5 jaar verder en ik heb eigenlijk nog niet meer gedaan met hem dan uitstappen! Precies 2 volle rondjes heb ik hem in galop mogen rijden en misschien evenveel rondjes in draf! Het gaat niet! Ik heb een tijd gehad dat ik gewoon niet mee ging kijken als mijn dochters reden, want het deed te veel pijn om het te moeten zien en zelf niks te kunnen! Ik heb gewoon een heel duur knuffelbeest!! Maar wel de liefste!! Mijn oudste dochter studeert en daardoor rijdt ze niet meer. Ik heb toen mijn jongste 18 jaar werd Bo op haar naam laten zetten. Hij is helemaal van haar!! En …………….ze geniet er elke dag van!! Niet dat het elke dag fantastisch gaat, maar elke dag wel een stukje beter!! Angela (Tilburg)
Hij is 8 augustus 14 jaar geworden en ze heeft voor op het veld hem lekker uit zijn dak laten gaan: hard galopperen, over boomstammen springen, door de waterbak en over de brug (daar beschikken we allemaal over bij ons paardenpension BIEN VENUE). Hij werd er helemaal jolig van en zij niet minder!! En ik?? Ik zat weer te huilen, maar dan van geluk!! Want ondanks dat ik zelf niet op hem kan rijden, ik wil deze kerel nooit meer kwijt en volgens mij mijn dochter ook niet!! Ze moppert nog best veel op hem en ze heeft het wel over een veulen kopen, ooit. Maar nee, ik denk, al was ze niet net als ik op slag verliefd op hem, de liefde is zeker met de jaren gegroeid en ook het wederzijds vertrouwen. Ik hoop dat we nog jaren van hem mogen genieten!!
mei 15, 2009
Rudi & Nanny
Fun