Mijmeringen van Mac: Cadeautjes!

Als wij paarden zo’n dag in die stal staan, dan zien we van allerlei leuke en minder leuke dingen gebeuren. Wat ik persoonlijk erg leuk vind om naar te kijken zijn die mensen-vriendschappen. Ze nemen soms iets voor elkaar mee: snoep of een klein cadeautje. Lief hoor! Nou hou ik ook heel veel van mijn mens maar het is lastig om naar de winkel te gaan en ik heb ook geen zakgeld. Daar hebben wij paarden dus het volgende op gevonden: je gaat een dag vreselijk klieren. Als het kan gooi je je mens eraf. Lukt dat niet dan haal je alle truuken uit de kast die je kent. Achterhand erbij? Wat is dat? Koppie naar beneden? Nee! Ik wil het plafond zien. Recht lopen? Nee, schuin. Enzovoort enzovoort. Dat hou je een paar dagen vol. En dan komt de cadeautjesdag. Jouw mens is dan inmiddels wel heel verdrietig en zuchtend word je opgezadeld. Je stapt in de bak eerst een paar rondjes. Wat hoor je? Die neus wordt wel opvallend vaak opgehaald. En dan trek jij je cadeautje uit je zak. Je buigt je hoofd, zet je achterbenen wat verder naar voren en begint een beetje te swingen. Je voelt ontspanning op je rug en je maakt het nog een beetje mooier, je houdt dit zeker 3 kwartier vol. Na het uitstappen stapt je mens af, je kijkt naar dat gezichtje en je weet zeker: HET IS GESLAAGD! Jullie kunnen weer een poosje vooruit. Commentaar van mens: Geen commentaar
april 27, 2010
Rudi & Nanny
Fun