Mijmering van Mac: Het enge bos

Vandaag stond ik een beetje te soezen, komt mijn mens haastig binnenrennen. Staat gelijk met een zadel voor m’n neus en begint me stevig te poetsen. Dan weet ik het al; we gaan naar het bos. Maar wat ik ook weet en zij niet is dat het bos vol zit met enge dingen. Zo heb je bijvoorbeeld die enge wezens gewapend met een zaag. Soms zagen ze een tak af, dat kun je zien aan een witte plek op de boom en de tak ligt dan op de grond. Ik schrik me dan dood, stop en probeer stiekem een beetje achteruit te lopen. Dat levert me een venijnige por in m’n ribben op. Maar dat mens weet niet wat ik weet en dat is dat het enge wezen met die zaag ergens op me zit te loeren. Ik krijg nog een por en denk: ‘OK, dan maar gas’ en schiet op een holletje langs die enge boom. Krijg ik een ruk in mijn mond! ’t is ook nooit goed… Vervolgens krijg ik te maken met kleefmollen, die zitten hoog in de bomen en laten zich in je nek vallen. Dan plakt je nek en moet je naar links of rechts kijken en tuurlijk ga je dan vanzelf scheef lopen. Weer een por in mijn ribben en een tik met het zweepje. Door de schrik laat die mol zich vallen en dan kunnen we weer gewoon verder. Op de smalle paadjes diep in het zand wonen ook nog turbo-mieren. Als je daar per ongeluk op trapt gaat de hele kudde rennen! En of je wilt of niet, je moet dan wel meerennen. Ik probeer die dingen nog kwijt te raken door ernaar te bokken en te trappen. Moet je weten wat dat stomme mens dan allemaal uithaalt. Snapt ze niet dat ik alleen maar m’n vreselijke best doe? Tot zover de levende engerds maar je hebt ook nog de andere: staat er opeens een fiets tegen een boom, nou, daar ga ik mooi niet langs, het ding kan wel op mijn rug springen. En datzelfde geldt voor boomstammen, grote witte stenen en van alles wat je zoal tegenkomt. Als we dan eindelijk thuis zijn krijg ik altijd wel mijn lekkere hapje want ze is gelukkig niet haatdragend, mijn mens, maar wel een beetje dom. Groet van Mac. PS. Jullie kunnen er ook niks aan doen, we zijn nou eenmaal van verschillende rassen, de mensen en de paarden. Als we nou maar ons best blijven doen om elkaar te snappen dan zal het best wel goed gaan.
maart 19, 2010
Rudi & Nanny
Fun