Lezersverhaal: Siggalin

Hallo Rudi, Nanny en alle Paardentips-lezers, Ongeveer een jaar geleden stond ik met een artikel in het Paardentips magazine, er is in de loop van het afgelopen jaar erg veel gebeurd, met mij en mijn IJslander, Siggalin! Toen ik Siggalin vorig jaar 15 januari kreeg, reed ik niet meer; dat mocht niet van de fysiotherapeute, maar ja, je krijgt het paardje en je gaat rijden, ik moet je vertellen nadat ik ben begonnen met rijden ben ik gestopt met de fysio, want ik heb nooit meer last gehad!!!

Dus ik ben gaan trainen met mijn IJslander zodat we hier in de Gaasterlandse bossen mooie, lange ritten konden gaan rijden!! Dat ging heerlijk en we maken zelfs hele dagritten. Afgelopen najaar heb ik ook meegedaan aan de Mega-strandrit in Kamperduin (Schoorl), dit was een rit met +/- 200 IJslanders (alleen maar IJslanders). In het najaar van 2005 ben ik ook begonnen met een cursus van de KNHS en de ORUN, om rij-instructrice te worden. Waar ik nog steeds druk mee bezig ben en met smart wacht op de uitslag!! Maar ik kon daar niet aan mee doen met mijn IJslander, dus ben ik op zoek gegaan naar een paard om wedstrijden op te rijden. Na verschillende posters te hebben gemaakt en te hebben opgehangen in de plaatselijke maneges, kwam er een reactie van een meneer een paar dorpen verder, zijn dochter was gestopt met rijden en nu stond zijn paard stil en dat vond hij zonde en ook wou hij hem eigenlijk niet verkopen! Nou we hebben een afspraak gemaakt en ik zou een keer komen kijken. Zo gezegd zo gedaan, op deze kennismaking hebben we meteen afgesproken om een keer te rijden, in de oude les van zijn dochter in de rijhal van de vereniging de Morraruters in Koudum. Dat was op een woensdagavond en het klikte goed; donderdag heb ik haar meegenomen naar mijn eigen manegeles en om te kijken of het echt klikt hadden we na 2 keer samen te rijden op zaterdag 3 september een onderlinge wedstrijd in de B. We wonnen een 1e prijs met 166 punten. Het klikte ook perfect tijdens de wedstrijd, we waren echt een stel!! Dus hebben we na 1 oktober een startkaart aangevraagd, ik samen met Neerlands Hoop, een dochter van Hofmeester (een tuigpaard). We kregen onze startkaart erg laat waardoor we onze 1e officiële wedstrijd reden in november. We starten regelmatig en zijn nu in 9 wedstrijden de B door gegaan en starten nu sinds 4 februari L1 en hebben nu al na 2 wedstrijden 3 winstpunten!!! Een echt kampioenskoppel dacht ik?? Ik moet hier wel bij vertellen dat ik voordat ik op Hoop stapte al meer dan 8 jaar geen paard meer onder mijn kont had gehad, wel af en toe eens een pony, maar dat was meer buitenrijden en al helemaal niet wedstrijd gericht! En tussendoor ook zeker 5 á 6 jaar helemaal niet gereden, ik was weer begonnen met Siggalin!!! Ook sta ik niet stil met Siggalin (mijn IJslander). Ik heb haar samen met mijn nichtje, Nicky, afgelopen weekend voor het eerst voor de wagen gespannen. Ze heeft nog nooit voor de wagen gelopen en aangezien ze zo verkeersmak is dachten we ook geen problemen tegen te komen. Ik had haar al meerdere malen aan de lange lijnen getraind en had haar ook al laten slepen; autobanden en ijzeren hekken over het beton. Bij helemaal geen enkel iets gaf ze een schrikreactie. Dus afgelopen weekend het tuig erop en de wagen erachter. Na een paar meter te hebben gelopen stapte Nicky op de bok van de wagen en ze liep gewoon door, het enige wat ze eerst moeilijk vond was het draaien. Na zo een paar keer heen en weer te hebben gelopen ging ik meer afstand van haar nemen en mijn nichtje liet haar aantölten en ze ging braaf door. Zo hebben we een 1/2 uurtje getraind. De daarop volgende dag hebben we haar weer voor de wagen gespannen en zijn we een stukje gaan rijden over de weg. En alles gaat nog steeds prima. Ze vind het ook heel erg leuk om te doen. Wel moet ze nog een beetje verder getraind worden om te trekken. Maar ze doet het perfect. Nou nog de wagen opknappen en we kunnen op pad!! Ook ben ik begonnen met het geven van paardrijlessen, zodat kinderen hier ook de kans hebben om te leren paardrijden en leren omgaan met paarden. Je hebt hier namelijk niet zo heel dichtbij een manege (15 minuten met de auto en als je geen auto hebt…) En daarom heb ik dit opgestart, ik vraag dan ook gewoon een klein bedrag ter vergoeding. Maar ik heb maar 1 pony en heb al heel veel aanmeldingen. En ik wil haar niet meer dan 1 uurtje laten lopen, want dat is ze namelijk niet gewend, om in een bak te lopen, maar ze vind het wel leuk en ze doet het heel erg braaf. Geld voor een 2e pony heb ik niet, dus moet het eerst maar even zo blijven. Ze is zo zacht en zo lief, Siggalin heeft een echt gouden karakter!!!! Iedereen wil haar van me kopen of als ik haar ooit laat dekken een veulen van haar. Nou lijkt het me een geweldige moeder, dus dat laten dekken, dat zal misschien nog wel gebeuren! Maar dat veulen verkopen dat weet ik dan nog niet!!!!!!

(Siggalin met Jesse, mijn zoontje van 2,5 jaar, en Boy, onze Border Collie, op haar rug) Veel liefs, Annemarie Veltman-Visser
maart 19, 2010
Rudi & Nanny
Uncategorized