Lezersverhaal: Pony een plaats in mijn hart

Ik was een paar jaar manegeruiter toen ik een paard ging verzorgen bij een stoeterij. Ik mocht na een paar maanden rijden en reed heel vaak op een paard dat mijn lieveling werd. Het paard was van mijn vriendin, eerst vond ik het eng en ik durfde er niet op te rijden. Mijn vriendin heeft me overtuigd een keer op haar te rijden en ik was meteen verkocht. Ze werd alles voor me. Ze stond wel te koop omdat ze te klein was, maar ik maakte me geen zorgen want er waren al veel kopers geweest maar ze was nog niet verkocht. Op een dag kwamen er weer kopers, ik mocht niet naar de verzorgpaarden toe. Die middag, ik was bij vriendinnen een film aan het kijken, belde een andere vriendin die op de stoeterij was. Ze vertelde me dat de mensen heel enthousiast over mijn lievelingspaardje waren en dat ze waarschijnlijk verkocht was. Ze vroeg of ik wilde komen om afscheid te nemen omdat die mensen al een trailer bij zich hadden. Ik vond het een moeilijke keuze. Mijn vriendinnen vonden dat ik beter niet kon gaan. Ik besloot toch te gaan. Thuis barstte ik in tranen uit, kon die nacht bijna niet slapen omdat ik alleen maar moest huilen om haar gemis. De volgende dag ben ik naar de stoeterij geweest en moest ik telkens huilen als ik langs haar stal liep. De laatste keer dat ik op haar kon rijden, was heel moeilijk. Regelmatig werd me gevraagd ‘gaat het?’ of ‘heb je het nieuws al gehoord?’ Ik heb haar voor de allerlaatste keer gepoetst en haar een flinke knuffel gegeven toen ik weg ging. De stal van mijn lieveling is weer bewoond, het is niet meer zo stil en leeg. Toch doet het me nog steeds verdriet als ik bij de stallen kom en zie dat er een paard staat waar zij heeft gestaan. Soms lijkt het net alsof ze terug is, ik huil nog steeds vaak om haar. Er is geen moment van de dag dat ik niet aan haar denk. Eigenlijk wilde ik weg gaan van de stoeterij maar ben overgehaald door mijn vriendinnen daar om toch te blijven. Soms hoop ik dat ze terug is en dat ze weer mijn lieveling kan zijn maar eigenlijk weet ik dat ze nooit meer terug zal komen. Ik zal haar voor altijd moeten missen! Ze heeft een plekje in mijn hart veroverd en geen enkel ander paard kan dat plekje in nemen. Nu heb een nieuwe lieveling gekozen, ze is bijna 3 en een schat. De band met mijn nieuwe lieveling is nog niet zo sterk maar dit komt zeker goed.
Nicole W.
januari 19, 2010
Rudi & Nanny
Fun