Het Belgische Trekpaard

Land van herkomst: België Regelmatig krijgt het Belgisch Trekpaard ook de naam ‘Brabander’; dit hebben ze te danken aan de provincie Brabant (centraal in België) waar de ontwikkeling van het Trekpaard zoals we het nu kennen, begon. Het Belgisch Trekpaard heeft een sterk en grof geraamte met een enorme spierontwikkeling. Het heeft een eerder korte rug, een ronde brede borst en breed aangezette hals. Typisch voor Trekpaarden is ook het behang aan de benen en een korte staart (dit is echter verboden sinds 2001). Het Trekpaard heeft zeer energieke gangen. Galop is eigenlijk geen basisgang, maar ze kunnen het zonder enig probleem aan!

Stokmaat: tussen 1m60 en 1m75 Kleur: De drie basiskleuren zijn vos, bruin en zwart; die hebben elk hun afgeleide schimmelkleur: vosschimmel, bruinschimmel en zwartschimmel (doorgaans blauwschimmel genoemd). Dan is er nog de zeldzame kleur appelschimmel, veulens worden bijna zwart geboren en verbleken tot bijna wit naarmate ze ouder worden.
Geschiedenis: Het Trekpaard werd vroeger gebruikt als trekkracht voor de postkoetsen, als oorlogspaard en als werkpaard in de landbouw. In de periode tussen de twee wereldoorlogen werd het Belgisch Trekpaard als beste ras ter wereld beschouwd en werden fenomenale bedragen betaald voor kampioenen. De Belgische fokkerij telde toen zo’n 230.000 à 250.000 Trekpaarden en elk jaar werden zo’n 15.000 veulens geregistreerd. Jaarlijks werden er ook tienduizenden Trekpaarden uitgevoerd naar alle delen van de wereld. Kort na de Tweede Wereldoorlog kwam dan de motorische kracht in opmars en hadden de Trekpaarden geen rol meer als werkpaard. Nu: Vandaag de dag telt België nog amper 6.000 Belgische Trekpaarden en Ardenners (het kleinere broertje van de Belg). Jaarlijks worden er zo’n 900 à 1.000 veulens ingeschreven. Gebruik: Trekpaarden worden sinds enkele jaren steeds meer ingezet als recreatie-paard. Ze zijn zowel geschikt voor het aangespannen rijden als onder het zadel. Daarnaast worden er regelmatig exterieur-keuringen georganiseerd waar paarden worden beoordeeld op hun bouw en gangen.

Karakter: Trekpaarden hebben over het algemeen een zeer rustig en betrouwbaar karakter
Over het Trekpaard, persoonlijke verhalen en ervaringen van lezers van Paardentips Magazine
Gentle Giant Trekpaarden zijn echt heel rustige, vriendelijke paarden. Het zijn ideale recreatiepaarden, je kunt er op rijden, mee mennen, enz. Een lange buitenrit is ook geen enkel probleem. Heel veel mensen zijn van mening dat dit slome paarden zijn waar je weinig mee kunt. Maar dat is dus absoluut niet waar, ook trekpaarden kunnen net zoals alle andere paarden hard draven en galopperen. Voor mij geen andere paarden meer dan trekpaarden, het zijn echt vriendelijke reuzen! Groeten, Anneke (Neer NL) De korte staart
Zoals in de rasomschrijving even aangehaald wordt, is één van de raskenmerken de geblokte staart. Enkele jaren geleden werd er plotseling vanuit het ministerie beslist om dit te verbieden. Zonder ook maar even aan de fokkers van dit ras te vragen wat zij daarvan vonden. Sinds ééúwen is dit een traditie en nu wordt daar zonder meer een einde aan gemaakt. De reden? Een caudotomie (zo noemt men deze ingreep) zou pijn doen bij het paard. Ik kan inderdaad geloven dat het op moment van de uitvoering geen goed gevoel zal zijn voor het veulen. Maar denken ze nu echt dat de fokkers daar honderden jaren geleden zonder reden mee begonnen zijn? Trekpaarden worden gefokt zonder staart om zowel hygiënische als functionele en veiligheidsredenen. Hygiënische: de staart van een Trekpaard is veel zwaarder dan die van eender welk ander ras en op die manier zouden er uitwerpselen in kunnen achterblijven met alle gevolgen van dien. Ook als ‘vliegenvanger’ kan de staart omwille van die reden niet veel dienst doen, hij is immers niet zo beweeglijk. En bovendien zitten de meeste vliegen op het hoofd en de borst en daar geraakt de staart sowieso niet. Functionele redenen: Trekpaarden worden meestal ‘bestuurd’ op kordeel; wanneer de staart dan over dit kordeel zou geslagen worden, wordt het paard onbestuurbaar en slaat in paniek; en dit is niet alleen gevaarlijk voor de voerman, maar ook voor het paard zelf. Verder is er natuurlijk ook de esthetische reden, al wie tussen Trekpaarden opgegroeid is, zal beamen dat een lange staart gewoon niet bij een trekpaard past. Dit doet volgens het ministerie niet terzake… en dan denk ik: wat met plastische chirurgie bij de mens?? Daar hebben ze er zelfs over gedacht om dit door de ziekenzorg te laten terugbetalen! (En dan doel ik niet op noodzakelijke chirurgie die nodig is na bv. een ongeval.) Trekpaarden fokken is een hobby, meer zelfs een passie. Want zonder liefde en overgave slaag je er niet in om zo’n dier te houden, de tijd dat de Trekpaardenfokkerij een winstgevende bezigheid was, is allang voorbij. Door al die negatieve aandacht hebben de mensen nu een beeld van ‘dierenbeul’ over de Trekpaardenfokkers. Wij zelf – ondertussen drie generaties: mijn opa, mijn moeder en ik – hebben op dit moment vier merries die dit jaar ook elk een veulentje hebben. En wanneer ik met één van onze trekpaarden tijdens een keuring in de ring sta, hoor ik maar al te vaak die harde woorden… Maar die mensen weten niets over de verzorging en dan doet zo’n opmerking pijn. Zij zijn er niet dag in, dag uit mee bezig, zij zitten niet dag en nacht voor het raam wanneer er een merrie moet veulenen (want bij de geboorte is er zo goed als altijd extra trekkracht nodig), zij trekken niet in het midden van de winter met een baal hooi naar de wei, zij voelen zichzelf niet slecht wanneer er eentje ziek is… Begrijp me nu niet verkeerd, van mij mogen mensen er gerust voor kiezen om een Trekpaard mét staart te houden. Als zij dat mooier vinden is dat hun goed recht, net zoals ik liever zwarte paarden dan vosse paarden zie! Maar ik hoop dat jullie na mijn verhaal ook begrip kunnen opbrengen voor alle fokkers die liever Trekpaarden zonder staart hebben, en die sinds jaar en dag strijden voor het in stand houden van dit prachtige ras. Ook zíj zien hun beesten graag en zouden er voor door een vuur gaan. Groetjes, Eva (Leuven BE)
Lange staart Het klopt dat de korte staart VROEGER een functie had. Het paard zou de staart over de leidsels kunnen zwiepen en dan onbestuurbaar worden. NU is dit een absoluut onzinnige ingreep. Zoals je kunt lezen in de rasbeschrijving worden trekpaarden zelden gebruikt voor landbouwwerkzaamheden. NU zijn het recreatie paarden geworden. De paardenstaarten worden nu gecoupeerd omdat het mooi staat. Het heeft absoluut geen functie meer. Het trekpaard zwiept zijn staart over de leidsels, dus bewegen kan hij hem wel degelijk! Ik ben ook een zeer grote fan van het trekpaard. Ben de trotse eigenaar van Dorus. Nu 2.5 jaar. Een geweldig trekpaard MET staart. Hij tilt zijn staart op als hij moet mesten. Er blijft geen mest achter in zijn staart. Mest blijft alleen achter in een staart als de mest dun is. Dan heeft het paard dus diarree en is er iets anders aan de hand. Ook als hij met zijn maatjes speelt en het is een spannend spel dan draagt hij zijn staart hoog. Vliegen kan hijer zker me verjagen. Het kost inderdaad meer tijd om de staart bij te houden. Het is een klus om de strootjes eruit te halen. Eens in de week moet je de staart ontklitten. De vraag die dan bij mij op komt is : “Kost het de aanhangers van de korte staarten te veel tijd om de staart te onderhouden?” Ik vind de tendens die nu aan het ontstaan is dat trekpaarden een LANGE staart horen te hebben een hele goede! Ik heb nog geen enkel argument gehoord die rechtvaardigt dat een trekpaard zonder staart door het leven moet. Opmerkingen als: Het is mooier, het was vroeger ook zo, de staart heeft geen functie bij een trekpaard bewijzen dit voor mij. Een trekpaard heeft RECHT op zijn eigen staart!! Met vriendelijke groet, Margit van den Berg. Delft, Nederland Paardentips Magazine dankt Ons Belgisch Trekpaard voor de medewerking aan deze rasomschrijving
januari 21, 2010
Rudi & Nanny
Rassen