Een slim paard

Op gebied van intelligentie doen paarden ons vaker versteld staan. Zo hoorde ik van een paard waarvan ze zeker wisten dat het een goede conditie had. Het paard begon na een paar meters van huis te zijn net te doen alsof hij moe was in de hoop vlugger terug te kunnen keren, wat dan ook lukte. Een wat meer ervaren ruiter liep met datzelfde paard minstens een veelvoud van de gebruikelijke afstand en het dier kwam thuis alsof het net uit de stal kwam. Weer een ander paard dat ‘zo gezegd’ niet op de trailer durfde, werd telkens gelokt met snoepjes. Het paard liep zonder probleem de trailer in, nam het snoepje in ontvangst en trok zich los om pas terug de trailer in te komen als er snoep tevoorschijn werd gehaald. Maar wat is nu intelligent? Misschien is het gewoontegedrag, instinct, gebrek aan ervaring (van de eigenaar) of aangeleerd gedrag … toch hoor je wel eens van die verhalen waarbij je moet toegeven dat het paard zijn hersenen niet op de verkeerde plaats heeft zitten. Zo las ik laatst over een heel gewiekst paard. Het verhaal gaat over een paard uit het Franse leger. Het paard wist op een of andere manier steeds weer uit zijn stal te ontsnappen. Hij was blijkbaar niet tevreden met zijn dagelijkse rantsoen want regelmatig ging hij er ’s nachts op uit. Lascar, zo was zijn naam, had ontdekt dat als hij de stalknecht niet uit zijn slaap wekte hij de beste kans had om zijn buik te vullen met minstens een extra rantsoen. Het paard zorgde ervoor dat hij aan de rand van het strobed liep om zo het geluid van zijn hoeven te dempen. Als hij een voldaan gevoel had, na het plunderen van de stalkeuken, liep hij rustig terug naar zijn stal om ’s morgens net te doen alsof er niks aan de hand was. Zo gaat ook het verhaal dat Lascar had ontdekt dat hij een dagje rust kreeg als hij begon te manken. Dit manken deed hij dus steeds vaker, terwijl de dierenarts maar niet kon vinden wat er aan de hand was. Wat wel opviel was dat Lascar regelmatig van been wisselde om mee te manken. Telkens als hij merkte dat er werk in aantocht was begon hij mank te lopen, terwijl er anders niks aan de hand was. Op een keer stelde de dierenarts voor Lascar toch maar eens te laten werken. Tot hun grote verbazing bleek hij tijdens het werk ineens niet meer te manken. Jammer voor Lascar, hij had de arts blijkbaar toch verkeerd ingeschat.| Het verhaal van Lascar werd opgeschreven door Maurice Hontang in zijn boek ‘Psychologie du Cheval’ (boek niet meer verkrijgbaar).
januari 19, 2010
Rudi & Nanny
Fun