De onafhankelijke zit (deel 4)

Met gemengde gevoelens ging ik naar de derde en laatste cursusdag van ‘de onafhankelijke zit’ van Ulrike Thiel. Ondertussen was ik namelijk 3 maanden zwanger en dus zou dit (voorlopig) de laatste keer zijn dat ik op een paard zou kruipen. Niet dat je niet meer zou mogen paardrijden tijdens de zwangerschap, maar het is mijn keuze om het (voor alle zekerheid) niet te doen. Verzameling en inknikken Zoals elke cursusdag begonnen we ook vandaag met theorie en oefeningen voor onszelf om de theorie te ondersteunen en een overgang te maken naar de praktijk. De twee onderwerpen van deze dag die mij het meest zijn bijgebleven zijn ‘verzameling’ en ‘inknikken’. Heel veel mensen (waaronder ikzelf regelmatig) ‘knikken in’ tijdens het rijden, vooral bij het rijden van wendingen. Hiermee bedoel ik dat je vanuit je heup scheef zit in de richting van de wending. Met loopoefeningen liet Ulrike ons ervaren dat dit voor een paard heel storend is. Je haalt het paard uit balans en daardoor kan het moeilijk verzamelen. Vervolgens leerden we dat je met de juiste, onafhankelijke zit je paard ook juist kan helpen om zich te verzamelen. Op video Hierna werd Jona (de Fjord) ingeschakeld. De eerste twee lesdagen hebben we zonder zadel geoefend. Deze laatste lesdag oefenden we met zadel en werden er video-opnamen gemaakt. Deze hebben we later bekeken en we stonden allemaal van onszelf en van elkaar te kijken. Iedereen was echt vooruit gegaan. De video-opnamen waren erg nuttig. Je voelt natuurlijk wel verschil in je zit en Ulrike en de medecursisten zeggen wel dat het er al beter uitziet, maar om dat daarna met eigen ogen te kunnen zien is heel leerzaam. Donald Duck en piercings? Jullie zouden trouwens niet weten wat je hoort als je deze video-opnamen zou bekijken. Je hoort Ulrike namelijk allerlei aanwijzingen geven als: ‘denk aan je Donald Duckje’, ‘er zit een touwtje aan je piercing’ en ‘let op je stopcontact’. Ik geef toe dat het een beetje vreemd klinkt, maar met de uitleg die erachter zit, weet je met een paar woordjes precies wat ze bedoelt. Geen vage begrippen, maar heel concrete aanwijzingen die echt werken. En nu verder Het is niet zo dat je na drie cursusdagen ineens een perfecte, onafhankelijk zit beheerst. Je hebt wel een beetje kunnen proeven hoe het voelt en voldoende theoretische en praktische aanwijzingen gekregen om ermee aan de slag te gaan. Bovendien wordt je uitgedaagd om kritisch naar jezelf en naar je manier van rijden te kijken. Je wordt als het ware met je neus de goede kant op gezet, maar er is nog een lange weg van oefenen te gaan. Wat je er uiteindelijk mee doet, beslis je zelf. Zoals ik al zei, ging ik naar deze cursusdag met gemengde gevoelens. Het voelde voor mij een beetje alsof ik nu eindelijk de juiste weg gevonden had, maar hem niet kon gaan bewandelen. Van de andere kant kan ik nu, als ik na de zwangerschap weer ga rijden, een nieuwe start maken. Eerlijk gezegd kijk ik daar echt naar uit!
januari 19, 2010
Rudi & Nanny
Rijden