De onafhankelijke zit (deel 3)

Het was echt heel grappig, maar de tijd tussen de eerste en de tweede lesdag ben ik veel bezig geweest met mijn zit. Doordat onze paddock in deze periode drijfnat was vanwege de regen heb ik niet eens veel kunnen rijden maar zelfs op de fiets en op een stoel werkte ik aan mijn zit. Op de fiets zorgde ik er telkens voor dat ik mijn zitbeenknobbels kon voelen en op een stoel of zelfs al lopend probeerde ik mijn lichaamshouding te trainen. Waar zitten die zitbeenknobbels nou? Tijdens het paardrijden kon ik mijn zitbeenknobbels niet meer vinden (vandaar dus dat ik ze nog nooit had gevoeld) en alhoewel ik altijd heb gevonden dat ik een geweldig zadel heb, bekroop mij het idee dat mijn zadel mij belemmerde om goed te zitten. Daarom besloot ik mijn zadel (een prima merkzadel van 1249 euro) mee te nemen naar de tweede lesdag en raad te vragen aan Ulrike. Kijk eens naar jezelf We begonnen die tweede lesdag met een kritische kijk op ons zelf. We verwachten van onze paarden namelijk dat ze goed getraind en opgewarmd zijn, maar hoe zit het met ons zelf? Als jij op je paard stapt, ben je dan al lekker los en soepel of ben je zelf ook nog stijf? In dat laatste geval hinder je namelijk je paard in zijn beweging. Holle kant en bolle kant Het kan ook zijn dat wij bewegingsfouten maken waarmee we ons paard hinderen. Misschien heb je er wel eens van gehoord dat een paard een holle en een bolle kant heeft. Dat klopt, maar wij hebben dat ook! Je holle kant is de kant van je lichaam waar je spieren zich kort houden. Aan die kant heb je de neiging om in te knikken in je heup. Als bijvoorbeeld je linkerkant je holle kant is, heb je kans dat je met je bovenlijf naar links knikt en dus scheef op je paard zit. Het is heel simpel om te weten te komen wat jouw holle kant is. Ga in rusthouding staan en kijk welk been zich dan buigt. Deze kant is je holle kant. Symmetrisch Om goed paard te rijden, moeten we echter symmetrisch zijn. We moeten links en rechts dezelfde hulpen kunnen geven, zelfs onafhankelijk van elkaar. Van nature kunnen we dat niet en dus moet dit geoefend worden. Veel zitfouten, zoals opgetrokken knieën, naar buiten wijzende tenen, het niet kunnen uitdrukken van de hak e.d., hebben als oorzaak dat je spieren gewoon te kort zijn om het goed te doen. Spiertraining Het goede nieuws is dat je deze spieren heel simpel thuis kunt oefenen, zonder paard. Elke dag 10 tot 15 minuutjes oefenen en je zal al snel resultaat bemerken. In het boek ‘Beter paardrijden kun je leren’ van Ulrike staan al een heleboel oefeningen die je elke dag kunt doen en waar je zeker profijt van zult hebben tijdens het rijden. Dat is ook meteen het grote voordeel: elke dag eventjes oefenen kost maar weinig tijd en geen geld, maar je merkt dat je sneller vooruit gaat tijdens je rijlessen. Tijdens deze lesdag hebben we dus, samen met Ulrike, gekeken aan welke spieren we nog moeten werken en zo heeft iedereen oefeningen mee naar huis gekregen om zijn of haar spieren te trainen. Ik neig bijvoorbeeld naar een stoelzit en heb daarom de spieren geoefend die nodig zijn om je been goed naar achteren te leggen (vanuit je heup) en lang te maken. ’s Middags toen we gingen oefenen op Jona (Ulrike’s fjord) merkte ik meteen het nut van onze warming-up en alle spieroefeningen. Alles voelde meteen al soepeler aan en omdat ik ’s ochtends al geoefend had (zonder paard) hoe ik mijn been vanuit mijn heup naar achteren moest leggen, kon ik dat nu te paard veel makkelijker. Een ander zadel? Oja, tussendoor hebben we ook nog even naar mijn zadel gekeken. Hector (Ulrike’s houten paard) was zo vriendelijk om ons daarbij te helpen. Ik nam plaats in mijn eigen zadel en waar ik al bang voor was, bleek inderdaad waar te zijn. Mijn zadel laat mij niet zitten zoals ik eigenlijk zou moeten zitten. Door de diepe zit van mijn zadel zit ik meer op mijn schaambeen en kan ik mijn zitbeenknobbels niet voelen. Er zit niks anders op, als ik verder wil werken aan mijn zit zal ik een ander zadel aan moeten schaffen. Tevreden naar huis Dat was wel even slikken, maar toch ging ik met een tevreden gevoel naar huis. Tevreden omdat ik weer een hoop geleerd heb waar ik echt iets mee kan. Simpele maar doeltreffende oefeningen om nu eindelijk mijn zit eens echt goed aan te passen. Bovendien besef ik dat ik er mijn paard Jorrit ook een groot plezier mee doe. Doordat mijn zit, houding en het geven van hulpen verbetert en ik mijn paard niet meer zo in de weg zit, krijgt hij de gelegenheid om zelf lekkerder te lopen. Het mes snijdt dus aan twee kanten!
januari 19, 2010
Rudi & Nanny
Rijden