De eerste tour

Om 10 u. staan er twee paarden voor het hotel klaar. Een mooie schimmel, nog een jong paard zo te zien en een bruin paard met een guitig hoofd. De gids stelt zich voor. Ik verwacht nu al dat dit een leuke tour zal worden. Goede en gezonde paarden en een wel grappige gids. Ik mag dan nog wel op die knappe schimmel rijden. Hij heet Moro, is 3 jaar oud en heeft nog niet veel tours mee gedaan. Alleen gidsen en gevorderde ruiters mogen hier mee rijden. Het klikte direct met dit paard. Soms was hij bang om vooraan te lopen, maar hij heeft schitterende gangen, hij is snel en hij vertrouwt me precies. Ik heb het al direct naar mijn zin op dit paard.
De hele dag rijden we door canyons, door kleine dorpjes, langs de rivier en smalle paadjes tegen bergwanden aan. De tocht begint rustig met af en toe een drafje en een rustig galopje. Tot de gids merkt dat ik ook wel eens graag van snelheid hou. Dan start hij snelle galoppades door de rivier en af en toe een wedstrijdje tegen elkaar op rechte stukken goede weg. Onderweg natuurlijk ook nog genieten van de prachtige uitzichten. Ik heb me nog nooit op zo een mooie plek gewaand als hier en voel me dan ook een koning te paard. ’s Avonds na het afzadelen van de paarden en eten gegeven te hebben, wandelen we door Quiriza (zo heet dit dorpje) naar onze slaapplek. Een rommelig, maar gezellig huisje van een gezin met 5 kinderen. Ik krijg hier een lekker avondmaal en val erna moe in slaap. Om 8 uur word ik weer gewekt door de koeien, de kippen en de ezels die om eten vragen. Ik hoor dat de gids al van 5 uur wakker is en bij de paarden zit om ze eten te geven. Zodat de paarden niet meteen na het eten moeten vertrekken en nog wat kunnen uitrusten. Het eten van de paarden wordt hier elke ochtend en avond vers afgedaan op de weien. Allemaal met de hand met een speciaal mesje. Veel tijd en zwaar werk!
mei 5, 2009
Rudi & Nanny
Fun