Trots op mijn paard

Afgelopen week was ik (Rudi) erg trots op onze Jorrit (Fries x KWPN). We hadden bezoek en we besloten gezellig samen een tochtje te maken met de koets.
In het begin even instappen, de weg over en dan door een rustig straatje de bossen opzoeken. Lekker genieten!
Alleen …

…had ik niet in de gaten dat er op dat moment een af ander evenement op touw was gezet. Ineens rijd ik met de koets tussen een menigte mensen die uit hun geparkeerde auto’s stapten, die links en rechts van ons geparkeerd stonden, waardoor er een smalle doorgang overbleef. Helemaal om ons heen liepen mensen met kinderen die enthousiast het paard wilden begroeten. Bij de grote weg die we moesten oversteken stond het vol auto’s, even niet wetend welke kant ze uitmoeten door al de drukte. In het midden stonden een paar agenten met fel oranje jassen druk heen en weer te zwaaien met hun armen. Ze zagen me aankomen, stopten het verkeer en deden teken dat ik mocht oversteken. Ik dankte de agenten bij het passeren, maar merkte dat er ergens iets toch niet helemaal goed was gegaan. De menigte om ons heen liep nog dichter tegen ons aan, we kwamen langs een podium waar een optreden werd gehouden, er stonden kraampjes met luide muziek, vlaggen wapperden in het rond en voor ons stopte een leverancier zijn wagen om te vragen waar hij zijn spullen moest afleveren. Jorrit moest nu rustig blijven staan tussen dranghekken links en rechts van ons. De man van de ordedienst wist blijkbaar ook niet waar de spullen naar toe moesten en nam rustig de tijd om via de walkie talkie hulp te vragen. Ondertussen wrongen mensen met kinderwagens met lintjes waar ballonnen aanhingen zich tussen de wagen en Jorrit door…
Eindelijk was er weer beweging. Jorrit stapte, vertrouwend op mijn aanwijzingen, door de menigte langs alle drukte heen. Wat was ik trots op hem! Toen we Jorrit jaren geleden voor het eerst thuis kregen, ging hij al op zijn achterbenen staan als hij nog maar een zebrapad zag of als er een blaadje over straat waaide!

Wat later stappen we rond in een oase van rust, fluitende vogeltjes, prachtig groen, frisse lucht! ‘Jorrit is wel een rustig paard hè?’ zegt mijn bezoek. Ik vraag hem om achter op het trapje van de koets te gaan staan en zich goed vast te houden. Mijn bezoek begrijpt het niet, maar doet het toch maar. Jorrit begrijpt het wel. Ik geef via de leidsels aan dat we van gang gaan veranderen en hoef alleen maar JA! te zeggen. Even is alle stilte voorbij, beheerst maar duidelijk met veel zin laat Jorrit zien dat hij het ook anders kan. De tranen beginnen in mijn ogen te komen van de wind die ontstaat door de snelheid. Ik kijk naar mijn bezoek, ik was vergeten te zeggen dat hij zijn lippen op elkaar moest houden. Modder in zijn gezicht en tussen zijn tanden. We lachen elkaar uit vanwege de modder waarmee we bedekt zijn.

Ik laat Jorrit weer rustig stappen. Regelmatig vraagt hij om weer te mogen vertrekken. Ik laat de keuze niet aan hem en laat het hem merken door halt te houden. Jorrit heeft er even moeite mee, maar blijft uiteindelijk weer rustig staan. We nemen nog wat heuveltjes en bochten tussen de bomen door, Jorrit heeft er duidelijk zin in. Daarna gaan we op ons gemak naar huis. Thuis gekomen mogen mijn dochtertjes Lise en Febe nog even mee op de koets. We rijden nog een rondje door de straten. De meiden genieten duidelijk en papa des te meer.

Eenmaal in de weide begroeten de andere paarden Jorrit en samen rennen ze wild bokkend en spelend in het rond. Als het aan Jorrit had gelegen had hij nog wel een rondje willen doen.

Dit is een blog ‘uit de oude doos’ van Paardentips Magazine.

maart 25, 2017
Rudi & Nanny
Blog, aangespannen, blog, Jorrit, koets

Staartzwiepen normaal?

Naast het wegjagen van vliegen en andere vervelende beestjes gebruikt een paard zijn staart ook om te communiceren. Denk maar eens aan een hengst in de wei die een interessante merrie voorbij ziet komen. Zeker weten dat zijn staart imponerend de lucht in gaat. 

Een zwiepende staart tijdens het rijden duidt altijd op irritatie bij het paard. Het zou bijvoorbeeld kunnen dat het paard de hulpen niet accepteert of dat de oefening te moeilijk is. 

Als een paard zich ontspant tijdens het rijden en zijn rug los laat, beweegt de staart rustig heen en weer. Een paard dat netjes aan de hulpen staat, zal dus nooit met zijn staart zwiepen!

Rudi & Nanny
Gedrag, Rijden, communicatie, irritatie, ontspanning, staart, staartzwiepen, zwiepen

Inwerking

Inwerking is het totaal van de hulpen van de ruiter die het paard laten bewegen om hem een bepaalde oefening te laten uitvoeren en de hulpen om het paard daarna weer tot stilstand te brengen.

Het mooiste is als je dit kan doen op zo’n manier dat de inwerking bijna niet zichtbaar is en met daarbij het gebruik van zo min mogelijk hulpen.

Je begrijpt dat er heel wat oefening nodig is om dit te bereiken.

maart 23, 2017
Rudi & Nanny
Uncategorized

Lenteklusjes

Heerlijke dagen zo met dat zonnetje in de rug als je nog wat klusjes opknapt bij de paarden. Ik zal heus niet de enige zijn geweest die tussen al de andere werkzaamheden even de tijd heeft genomen om eindelijk eens af te werken wat al een hele winter is blijven liggen. Het is een heerlijk gevoel om weer wat dingen af te kunnen vinken op je ToDo-lijstje. Wat ik zelf ook weer heerlijk vond, waren die nieuwsgierige blikken van de paarden. We hebben twee Friezen en een Shetty, allemaal zwart maar oh zo verschillende karakters …

Ik kom aan met m’n gereedschapskist en wordt al opgewacht door mijn maatjes. De Shetlander heeft al snel in de gaten dat het niks met eten te maken heeft en verliest alle interesse. Jorrit, onze oudste Fries, begroet me en blijft nog wat rondhangen voor wat aandacht, maar zoekt al snel de Shetlander op. Ik zou het fijn vinden als Yurre dit nu ook zou doen. Hij heeft ondertussen mijn waterpas in de mond genomen. ‘Yurre dit meen je niet!’, zeg ik hem. Geef terug! Als een speelse hond loopt hij ermee weg. Geef hier jongen!
Ik besluit het anders aan te pakken en negeer het paard. Het heeft effect. Ik hoor de waterpas op de grond ploffen en zie dat Yurre alweer naar me toekomt. Dit zal wel van korte duur zijn, bedenk ik me, want zodra ik met de hamer aan de slag ga, zal hij het wel op een lopen zetten. Hij staat bijna met zijn neus de spijker vast te houden die ik in het hout wil drijven met een flinke slag van de hamer. Maar nee hoor, de eerste slagen doen zijn hoofd een beetje op en neer bewegen en daarna reageert hij zelfs niet eens meer op het lawaai van mijn beukende hamerslagen. Op een bepaald moment moet ik hem zelfs wegduwen om hem niet te raken.

Er moet ergens een stuk buis afgeslepen worden en gezien de nieuwsgierigheid van Yurre besluit ik dit aan de andere kant van de draad te doen. Hij zou zijn neus er zo tegen houden! …Wat ik natuurlijk niet verwacht, want die slijpmachine maakt een vreselijke herrie. Daar gaan we dan, vonken vliegen in het rond en als ik het gegil van de machine hoor dan ben ik blij dat ik bescherming gebruik voor mijn oren. Ik kijk op en zie tot mijn verbazing nog steeds Yurre staan. Jongen, ben je doof of zo!? Terwijl ik het zeg, heft Yurre zijn hoofd op en kijkt in de richting van een wandelaar die net een takje doet kraken. Nee dus…

Ik vervang de borstels op de ‘krabpaal’ van de paarden en dat is de Shetlander niet ontgaan. Ze hangen amper en hij staat er lekker tegenaan te wrijven. Het verbaast me dat er toch nog zoveel haren los komen. Dat zal inderdaad nog wat jeuk verooorzaakt hebben. De Shetter geniet ervan. Dit is trouwens gewoon een paal van hun schuilstal waar ik harde borstels tegen heb geschroefd. De paarden vinden het heerlijk en het is een veilige manier van gedrag dat ze ook in de natuur vertonen, alleen hoeven ze er nu geen boom voor te gebruiken (of een staldeur waar alle manen achter blijven haken).

We krijgen Jorrits volle aandacht als we een koets naar buiten duwen. Hij zou zichzelf inspannen als hij het zou kunnen. In plaats van ergens in het verste hoekje te gaan staan om maar niet te hoeven werken, komt hij op zo’n moment enthousiast bij de poort staan.
Wat konden we ons nog beter wensen, drie verschillende karakters, drie prachtige schepsels waar we erg trots op zijn.
Ja, toch nog een extra wens … konden we maar meer tijd vrijmaken om van hun fratsen te genieten.

Dit is een blog ‘uit de oude doos’ van Paardentips Magazine.

maart 15, 2017
Rudi & Nanny
Blog, fries, klusjes, krabpaal, lente, shetlander

Laat je paard knagen

Paarden knagen graag aan de bast van bomen. Als je bomen in je wei hebt staan, kan je die dan ook maar het best beschermen tegen dit geknaag. Leg in plaats daarvan regelmatig wat verse takken in de wei. Takken van fruitbomen zijn meestal favoriet, maar berken- en hazelnoottakken lusten ze ook. Het knagen is goed voor de tanden en kiezen en je paard krijgt de nodige vitamines en mineralen binnen. Bovendien is het een prima manier om je paard bezig te houden.

 

Maak ook andere paardenliefhebbers blij en deel deze pagina. Bedankt!

maart 10, 2017
Rudi & Nanny
Weetjes, bijten, knagen, kribbebijten, paarden, paardentips, stalondeugden

Een nieuw paard bij je paarden zetten

Als je meerdere paarden bij elkaar hebt staan, zal het je wel duidelijk zijn dat er een hiërarchie is tussen deze paarden. Er is er eentje de baas. Vaak is dit het oudste of in ieder geval het eerste paard dat bij jou op stal kwam. Na verloop van tijd, afhankelijk van het karakter van de paarden die erbij komen, kan er een verschuiving in ‘rang’ komen.

Als je dit weet dan zal het je ook duidelijk zijn dat het niet verstandig is om zomaar een ‘vreemd’ paard bij de anderen te zetten. Het paard wordt als indringer gezien en dat zal ook duidelijk gemaakt worden. De confrontatie kan ernstige gevolgen hebben. Een vriend van ons verloor zo zijn paard door een onoplettendheid van een andere ruiter, die per ongeluk zijn paard bij dat van hem in de wei zette. Het ene paard brak door een ongelukkige trap het been van zijn prachtige Andalusiër. Een gruwelijk verhaal met een slecht einde. Een nieuw paard zet je daarom het best even apart van de andere paarden. Dit heeft verschillende voordelen:

– Het paard kan de indrukken verwerken die het op deed tijdens de verhuizing.
– Het kan dus tot rust komen en wennen aan zijn nieuwe omgeving.
– Eventuele ziektes worden niet rechtstreeks overgedragen op de andere paarden.
– Het is voor jou makkelijker om het vertrouwen van het paard te winnen en een band op te bouwen.
– De andere paarden kunnen wennen aan de aanwezigheid van een nieuw paard.

Wees er maar zeker van dat ze weet hebben van zijn of haar aanwezigheid. Zelf hebben we het gedaan door de paarden apart te zetten van elkaar op een manier dat ze elkaar wel konden zien en dus elkaars geur konden opvangen, maar niet rechtstreeks in contact konden komen met elkaar. Het zou kunnen dat er in het begin wat geïmponeerd wordt. Staarten omhoog en briesend heen en weer zwevend langs de omheining draven.
Best mooi om te zien, maar toch verstandig om ze nog even niet zomaar samen te zetten.

De duur van deze periode apart maakt eigenlijk niet uit, het gaat om dat wat je ziet. Het kan een paar dagen duren, misschien wel een paar weken. Als de paarden niet meer onder de indruk zijn van elkaars aanwezigheid kan je ze dichter bij elkaar brengen. Wij maken gebruik van een strook niemandsland als buffer. Dit zijn twee scheidingen van schrikdraad. Het best drie draden, zodat ze er niet onder, overheen of tussendoor kunnen glippen om bij elkaar te komen. Gaat het ogenschijnlijk goed dan neem je een gedeelte van de afscheiding weg, zodat de paarden nog steeds niet bij elkaar kunnen komen maar al wel snuffelend contact kunnen hebben. Het zou kunnen dat het macho gedrag weer van voren af aan begint. Op een gegeven ogenblik zie je rust komen en dat ze toch voorzichtig toenadering zoeken.

Toen ons veulen Yurre op dit punt was dat het rechtstreeks kennis maakte met Jorrit, de oudste van de drie, zag je een groot paard dat zich over de draad over het veulen heen boog terwijl het veulen smakkend met de mond, als teken van onderwerping, liet zien dat hij geen kwade bedoelingen had. Al heel vlug werd de stoere Jorrit rustiger waarna Shetlander Jens kennis mocht maken. Even zijn (Shetlander)kont draaien, een hinnikje en een trapje om te laten zien dat hij ook best stoer was. Al vlug was het achter de rug en werd er bij elkaar in de nek geknabbeld. Ja, tussen de stroomdraden door. Jorrit bekeek het allemaal van op een afstandje, maar de dag daarop was duidelijk dat het goed zat. De drie bleven, elk aan hun kant van de draad, onafscheidelijk van elkaar staan.

Het moment van de waarheid, de draad wordt weggenomen. Eerst hebben we de paarden afzonderlijk van elkaar hooi gegeven. Jorrit had meteen in de gaten dat zijn grens overschreden werd, maar de liefde voor eten was groter dan zijn ego. Later liep hij eerst naar het hoopje hooi van het veulen. Deze had het even niet in de gaten, maar werd al vlug verdreven door Jorrit, die met de oren in de nek en de hals omlaag Yurre verdreef van zijn maaltje. Yurre onderging het en liep naar de plaats met hooi die Jorrit net verlaten had. Daar kwam de Shetlander, deze joeg op zijn beurt het veulen weer van zijn plaatst weg waarna ze op een gegeven ogenblik een soort stoelendans hadden gedaan met hun voederplaatsen.

Yurre kreeg meteen een soort opvoeding. De paarden lieten duidelijk via hun lichaamstaal zien wat er moest gebeuren, reageerde hij niet meteen dan kreeg hij een beet in de nek of werd er even een sprintje getrokken om hem buiten de gewenste straal te krijgen van de anderen. We hebben het allemaal een beetje aangekeken. Pas toen we merkten dat de grootste onrust uit de groep weg was, hebben we ze alleen gelaten. De dag erop stonden de Shetlander en het paard Jorrit bij elkaar met ergens in het hoekje een droevig veulentje, zo leek het dan toch. De eerste toenadering van het veulen naar de Shetlander was een succes. Smakkend kwam het veulen naar hem toe. Even later stonden ze bij elkaar. Jorrit vond het af en toe wel genoeg en verdreef het veulen weer. Om het verhaal kort te maken. Nu staan ze gezellig met zijn drietjes bij elkaar. Het veulen kent zijn plaats. Zielig? Nee, zoals je ziet niet. Alles is goed gekomen. Ze krijgen nu apart van elkaar eten. Als ze alles bij elkaar zouden krijgen, zou er voedselnijd kunnen ontstaan. Jorrit krijgt als eerste, dan de Shetlander en daarna het veulen. Zo blijven ze allemaal netjes op hun plaats en is er rust in de groep.

maart 9, 2017
Rudi & Nanny
Gedrag, kudde, kuddegedrag, nieuw paard, voedselnijd

Zo’n paard, wat heb je daar nu aan?

Ik las gisteren in een boek een stuk van een psycholoog die schreef dat je als ouder je kind tekort doet als het kind niet opgroeit met dieren. Onze kinderen hebben dus in ieder geval al een streepje voor met onze mini-farm. Wel leuk om te lezen als ouder. Maar die psycholoog vergat er wel bij te zetten dat het voor de ouder zelf ogenschijnlijk niet altijd even leuk is.

Een vriend zei me laatst nog, zo’n paard, wat heb je daar nu aan? Je hebt 20 procent plezier en 80 procent werk! Zo zag hij het tenminste. Geef dan als dierenliefhebber maar eens een goede verklaring…

Het kost allemaal inderdaad heel wat extra tijd en geld. Maar toch! Als je iemand vraagt hoe het is om ouder te zijn, gaat zo’n ouder (over het algemeen) ook niet meteen beginnen over de vieze luiers en slapeloze nachten. Nee, ‘het iets ‘onbeschijfelijks’ krijg je dan te horen. Je kan het alleen maar begrijpen als je er zelf aan toe bent.

Kan jij het verklaren aan iemand die niet van paarden houdt, dat jij in jouw omgeving elk paard in de weide weet staan? Dat je mest niet vindt stinken en liever een nieuw zadeldekje koopt dan weet ik veel wat? Nee, dat kan je niet verklaren. Je kan het alleen maar begrijpen als je er zelf aan toe bent!

maart 4, 2017
Rudi & Nanny
Blog

Dierenarts…spoed!

Een ongeruste paardeneigenaar belt de dierenarts, zijn paard is anders dan normaal, er is echt iets mis. Maar wat precies kan hij niet zeggen. Dus hij hoopt dat de dierenarts hem kan gerust stellen.

De dierenarts komt aan en vol spanning wijst de eigenaar de arts naar de stal van het paard. Hij vraagt ondertussen of de dierenarts wat koffie wil. Na een lange drukke dag kan de arts deze oppepper wel gebruiken. Graag!

Terwijl de eigenaar de koffie zet, kan hij vanuit de keuken de dierenarts aan het werk zien. In eerste instantie is er niks aan de hand. De dierenarts gaat de stal in met zijn tas, maar komt wat later zenuwachtig naar buiten en gaat in zijn wagen een zaklamp halen. Weer later komt de dierenarts weer naar buiten. Hij lijkt nogal onrustig. Dit gedrag maakt de eigenaar meteen ongerust. Terwijl hij nog in de keuken staat, komt de arts zwetend om een schroevendraaier vragen. Als de eigenaar met een verse kop koffie naar de stal loopt, roept de arts hem toe dat hij dringend een tang nodig heeft. ‘Of nee, doe maar een hamer en een beitel!’

De schrik omvangt de eigenaar van het paard en in paniek vraagt hij: ‘Wat is er met mijn paard aan de hand?!!’
‘Dat heb ik nog niet kunnen bekijken,’ zei de arts. ‘Ik ben gewoon de sleuteltjes van man tas kwijt en probeer deze open te krijgen!’

maart 2, 2017
Rudi & Nanny
Fun, fun, grapjes, Humor, mop, paard, paarden, paardentips

Travers

Definitie
Travers is een beweging op drie of vier sporen, waarbij het paard voorwaarts (vaak over de hoefslag) beweegt, terwijl de achterhand naar binnen wordt gesteld. Hierdoor beweegt het buitenachterbeen in het spoor van het binnenvoorbeen (drie sporen) of, in geval van vier sporen, aan de binnenkant naast het spoor van het binnenvoorbeen. In dat geval is de volgorde van de sporen van binnen naar buiten: binnenachterbeen – buitenachterbeen – binnenvoorbeen – buitenvoorbeen.

Uitvoering
Het paard is van oren tot staart gelijkmatig gebogen en gesteld, waarbij de buitenteugel de buiging beheerst en het buitenbeen van de ruiter de achterhand van het paard om zijn binnenbeen naar binnen buigt. Het buitenachterbeen kruist het binnenachterbeen in de beweging en draagt het meeste gewicht.

Barometer
Deze oefening vergt een krachtig buitenachterbeen, buigzaamheid van het lichaam en een lange, veerkrachtige toplijn. Ook moet het paard de werking van het buitenbeen goed begrijpen, om daardoor zijn achterhand rond het binnenbeen van de ruiter te welven, maar wel de voorwaartse bewegingsrichting te handhaven. In travers wordt duidelijk zichtbaar in hoeverre het paard openstaat voor de inwerking van de verschillende ruiterhulpen en zich daardoor laat aansturen en begeleiden.

Inwerking op het paardenlichaam
In travers draagt het been aan de bolle zijde van het lichaam extra gewicht, door onder de massa van het lichaam te treden (bij schouderbinnenwaarts is het andersom, daar wordt het been aan de holle kant van het lichaam zwaarder belast). Het binnenachterbeen wordt juist ontlast doordat het naast de massa stapt. Dit is de reden waarom traversachtige oefeningen niet te vroeg in de opleiding moeten worden gestart. Het paard mist dan nog de draagkracht om het buitenachterbeen versterkt onder te brengen, maar het leert wel om het binnenachterbeen aan de training te onttrekken door scheef te gaan lopen en het been naast de massa neer te zetten.

Voorkomende problemen
Begin niet eerder met de oefening dan wanneer het paard in staat is tot enige gedragenheid en daarbij een lichte aanleuning geeft. Als het paard zich moet forceren in de buiging of als het de kracht vanuit de achterhand niet kan opbrengen, dan gaat de aanleuning verloren en komt het paard tegen de hand, of valt het uit elkaar en gaat het op de voorhand.
Bij buigingsproblemen kunnen verschillende moeilijkheden de kop opsteken. Het paard kan het hoofd kantelen, of takt of impuls verliezen, waardoor de beweging niet meer vloeiend kan worden uitgevoerd. Het paard moet door laagdrempelige buigende oefening worden voorbereid op het uitvoeren van travers.
Bij gebrek aan draagkracht kan het paard de hoek tussen de achterhand en de wand te groot maken, waardoor het buitenachterbeen weinig gewicht meer draagt. Het paard kan zich ook onttrekken aan de buiging en het lichaam recht houden, waarbij het eventueel overbuigt in de halsbasis. Op dat moment wordt de buitenschouder belast, in plaats van het buitenachterbeen.

Deze informatie komt uit het boek: De kracht van dressuur van Lisanne Thomas. In dit boek vertelt Lisanne alles over de functie van het rijkunstig gymnastiseren en de biomechanica van het paardenlichaam. Verder bespreekt ze alle rijkunstige oefeningen op de manier zoals hierboven de travers wordt besproken. Door de vele foto’s wordt alles nog duidelijker. Klik hier voor meer informatie over het boek en om het eventueel meteen te bestellen.

maart 1, 2017
Rudi & Nanny
Africhten, Rijden, dressuur, gymnastiseren, oefening, rijkunst, travers

Hoesten bij paarden

Hoesten komt voor bij paarden van alle leeftijden. De eerste keer dat we een van onze paarden hoorden hoesten, schrokken we even. We hadden gehoord dat het niet al te best is als je paard hoest. Later bleek dat het geen ramp is als je paard bijvoorbeeld bij het losrijden een keer kucht. Toch moet je opletten als je paard of pony regelmatig hoest en mag je de hoest niet zomaar negeren.

Het hoesten kan veroorzaakt worden door een allergie of een infectie. Bij een infectie zal het paard vaak ook ziek zijn. Het heeft geen zin meer om te eten en geeft een slome uitdrukking. Ook de ademhaling, de hartslag en de lichaamstemperatuur kan verhogen. Als de keel ontstoken is, kan het paard moeite krijgen bij het wegslikken van het speeksel waardoor dit uit de mond loopt. De kans op een keelonsteking vergroot bij paarden die in vuile en slecht verluchte stallen staan. Het paard zal in dit geval een harde, droge kuch geven.

De hoest van een paard kan ook het gevolg zijn van een allergische reactie. Het is dan belangrijk te ontdekken waar je paard op reageert om, indien mogelijk, de oorzaak van de reactie weg te nemen. De arts zal via een bloedstaal kunnen bepalen wat er aan de hand is.

Het klinkt misschien vreemd, maar een paard kan zelfs allergisch zijn voor stro! Je kan dan bijvoorbeeld het stro vervangen door zaagsel.
Vooral door stof kan een paard hoesten. Je kan daarom ook overwegen het hooi voor het geven even in een bak met water te drenken.

Een kuchje is dus geen reden tot paniek. Maar als het hoesten toeneemt, is het aangeraden een dierenarts in te schakelen.

Waar je op kan letten om hoesten te voorkomen?

  • Zorg voor goede ventilatie in de stal.
  • Zorg dan wel dat het paard zelf niet in de tocht komt te staan.
  • Maak de stallen dagelijks schoon.
  • Zorg voor regelmatige weidegang
  • Geef je paard droogvoer van goede kwaliteit, dus stof- en schimmelvrij.

Er zijn verschillende middelen en methodes om een paard dat hoest te behandelen. Belangrijk is een behandeling, bijvoorbeeld een anti-bioticakuur, volledig tot het einde af te ronden.

 

 

Help Paardenliefhebbers en hun paarden door deze pagina te delen. Bedankt

februari 28, 2017
Rudi & Nanny
Medisch, hoesten, medisch, paard, schimmelvrij, verzorging