Hallo Rudi en Nanny,
Ik wilde graag een verhaal vertellen over mijn moeder (en wil haar graag in het zonnetje zetten omdat ze nu begonnen is met het leren rijden en dat heel goed doet!)
Toen mijn moeder jong was, was ze al helemaal gek op paarden. Helaas was er destijds geen geld voor lessen en een eigen paard. Dus mijn moeder kon alleen maar kijken naar paarden en dromen van een eigen paard.
Tot ik werd geboren...
Ik ben net als mijn moeder een echte paardengek. Toen ik 10 jaar werd, mocht ik eindelijk gaan paardrijden! Mijn moeder had een manege gevonden, die erg goed zou zijn en zo begon ik aan mijn eerste lessen. Met mijn moeder trouw aan de bakrand, die graag naar mij keek als ik ging rijden. Op mijn 15de heb ik mijn eerste paard gekocht, helemaal zelf betaald met natuurlijk heel veel steun van mijn ouders.
Mijn moeder ging regelmatig mee naar mijn paard en hielp me met het poetsen en verzorgen. Dat vond ze erg leuk om te doen en zo had ze het idee dat ze eindelijk wat dingen leerde die ze vroeger al graag had willen leren. Op de stal waar mijn paard stond, hebben we ook een vrouw leren kennen waar we al snel bevriend mee werden. Zij had net als ik een mooie tinkerruin.
Op een dag vroeg ze of mijn moeder een rondje wilde stappen op Ethan, tuurlijk wilde ze dat. Maar door een val van een paar jaar geleden had ze erge last van haar knieën en zo ook toen ze op het paard stapte...
Uiteindelijk werd mijn lieve Abel verkocht, daar heb ik nu nog steeds erge spijt van... Maar toen kwam die vriendin van ons met een leuk idee: Jacqueline, zei ze, wij kopen samen een paard en dan ga jij leren paardrijden!
Dat werd een fjord, Noah, maar helaas door de knieën van mijn moeder ging dat niet zo goed en zo heel braaf was de fjord ook niet.
Die werd dus weer verkocht...
Maar een paar maanden later kwam Ulvor, een 10 jarige fjordenruin, waar altijd kindjes op hadden gereden en die heel braaf zou zijn.
Nou, dat is hij ook!!!
Mijn moeder leerde paardrijden van die vriendin, maar ze had het idee dat ze er niet zoveel mee opschoot.
Ze liet het uiteindelijk om financiele redenen af weten...
Toen ben ik mijn moeder gaan helpen en is ze uiteindelijk ook aan haar knieën geopereerd.
Ze heeft lessen gevraagd aan een vrouw bij ons uit de buurt en dat gaat nu, door de operatie, heel erg goed. Mijn moeder heeft nu 3 weken les en draaft zelf de bak door met haar eigen paardje.
Alleen rijden durft ze nog niet zo goed, maar ook dat zit er wel aan te komen.
Eindelijk heeft mijn moeder, na al die jaren naar mij kijken en dromen, haar eigen droom waargemaakt!

Ik ben erg trots op haar dat ze het nu zelf probeert en ook dat het zo goed gaat!
Straks hoef ik haar niet meer te helpen! (Wat ik wel erg jammer zal vinden...)
Groetjes Lesley,
P.S.: Ik lees jullie blad elke keer van woord tot woord met heel veel plezier. Ik ga er telkens weer lekker voor zitten met een kopje koffie en een lekker sigaretje!