|
Welkom {%surname%},
Wat een weertje de laatste tijd!
Ik weet niet hoe het bij jou is, maar bij ons staan de paarden buiten. Op de plaats waar ze vaak staan, is de grond natuurlijk flink samengeperst en dus modderig omdat het water er minder makkelijk doortrekt. Ik heb al een poging gedaan om er een soort afwateringsgleufje te maken maar dat gaat maar even goed. De paarden vertrappen het weer en het water blijft dan weer staan. Met de hand graven is trouwens niet te doen. Daarom ben ik op zoek gegaan naar een alternatief. Bij mijn zoektocht schrok ik toch even van de prijzen. Zo heb ik al gekeken naar een frontlader, kniklader, een mini-tractor, een quad,... allemaal leuk en aardig maar die prijzen! Tweedehands is ook weer zoiets, want wie kan het onderhoud doen? Op dat gebied ben ik echt niet thuis...
Ik ga binnenkort maar een machine huren. Misschien heb jij wel een handige all-rounder in huis om je mest te scheppen, de bak te egaliseren e.d. Als je een tip voor me hebt, die me niet meteen vele duizenden euro's kost, dan hoor ik het graag. Misschien dat we er de andere lezers van dit magazine meteen ook een plezier mee kunnen doen. Ik zal toch niet de enige zijn met dit probleem?
We horen het graag van je!
Terwijl ik nog even verder op zoek ga op het internet naar de mogelijkheden kan jij ondertussen weer genieten van een nieuw nummer van het Paardentips Magazine.
Veel leesplezier!
Groetjes,
Rudi en Nanny van den Dijck
Paardentips Magazine |
| |
Inhoudsopgave
- Boekentip: Vraag het Monty
- Superguus: Paarden en vuurwerk
- Academische Rijkunst: Wie is Fredy?
- Foto van de maand + nieuwe e-cards met paarden
- Tip: Een nieuw paard bij je andere paarden zetten
- Meer tips
|
| |
 |
 |
|
| Door Rudi |
|
Boekentip: Vraag het Monty |
|
|
|
|
Vraag het Monty Roberts. Een oplossing voor de 150 meest voorkomende problemen met paarden.
Monty Roberts zegt:
‘Tegenwoordig is het een tendens bij paardenliefhebbers om zich meer te verdiepen in hun paarden en ze veel redelijker te behandelen dan vroeger gebruikelijk was'.
Monty Roberts, die bekend staat om zijn
paardvriendelijke join-up methode, zegt: 'In plaatst van te kijken naar wat de mens wil en dit op te leggen aan het paard, ga ik uit van het karakter van het paard.' Een paard iets dwingen te doen, staat niet in zijn woordenboek. Je kunt een paard ook iets laten doen
zonder dwang of geweld!
Monty Roberts reist de hele wereld rond om mensen zelf in de praktijk te laten zien waar hij over spreekt. Heel wat mensen heeft hij hierdoor overtuigd dat het allemaal niet om een of ander moeilijk iets gaat, maar dat je
zelf kan leren inzien hoe je de dingen goed kan aanpakken bij het omgaan met je paard.
Van de duizenden vragen die Monty Roberts van paardenliefhebbers van over de hele wereld kreeg, verzamelde hij er een ‘paar’ (150) . De antwoorden op deze vragen kunnen jou helpen bedenken en inzien wat het ‘probleem’van je paard is en hoe jij zelf tot de juiste oplossing kan komen.
Je kan de vragen bekijken als een soort oefeningen. Je leest de vraag en dan bedenk je zelf even wat jij er op zou antwoorden. Na een tijdje zal je merken dat je eigen antwoorden dichter in de buurt komen van de antwoorden die Monty gaf.
De antwoorden van de vragen zijn echt
gericht op het welzijn van je paard. Het maakt dus niet uit wat je met je paard doet. Je kan recreatief of professioneel met je paard bezig zijn. Springen, dressuur, western… het maakt niet uit. Je zult gaan
inzien dat werken met paarden een kwestie van nadenken is.
|
|
|
 |
|
| Door Jolanda Adelaar |
|
Superguus: Paarden en vuurwerk |
|
|
|
|
Knal!!!
Het nieuwe jaar staat weer voor de deur en traditioneel wordt dit gevierd met vuurwerk om de boze geesten te verdrijven…Het meeste wat wordt verdreven met het nieuwe jaar zijn helaas de dieren.
 Die staan vaak doodsangsten uit. Veel mensen vinden het ook nog eens nodig om ruime tijd voor nieuwjaar al te beginnen met vuurwerk en vooral rotjes.
Begin november beginnen de eerste knallen al bij ons…Ik erger me er ontzettend aan! Voornamelijk als ik met Guus buiten rijd. Met nieuwjaarsnacht staat hij veilig in zijn stal en kan er niet veel mis gaan.
Als je geluk hebt, staat je paard ergens afgelegen waar nauwelijks vuurwerk in de buurt is te horen. Maar wat als je wel vuurwerk in de buurt hebt en je paard is bang voor al dat geknal?
Hieronder enkele tips voor degenen die, net als ik, een paard hebben dat niet tegen hard geknal kan:
-
Geluid dempen. Een vliegennetje met eventueel nog wat watjes er in zodat het geluid gedempt wordt. Dit kun je ook gebruiken als je buiten rijdt. Als je paard los in zijn stal staat valt het vliegennetje helaas makkelijk af en horen ze alles.
-
Op stal. Het verstandigste is om je paard op stal te hebben met nieuwjaarsnacht. Zorg dat er geen voorwerpen in de stal van je paard zijn waar ze zich aan kunnen verwonden als ze in paniek zouden raken.
-
Licht aan. Houd het licht aan in de stal zodat ze de flitsen van het vuurwerk minder goed zien.
-
Afleiding. Belangrijk is om je paard afleiding te geven. Voldoende hooi om aan te kunnen knabbelen zodat ze wat te doen hebben.
-
De geluiden van het vuurwerk kunnen afgeleid worden door het geluid van
een radio bij de stal aan te zetten. Als je paard niet gewend is aan het geluid van een radio, begin er dan tijdig mee zodat dit geluid vertrouwd wordt. Met nieuwjaar kun je dan de radio, met zijn ‘vertrouwde’ geluid, harder zetten dan de knallen buiten.
Jolanda Adelaar superguus |
|
|
 |
|
| Door Fredy Hulshoff |
|
Academische Rijkunst: Wie is Fredy? |
|
|
|
|
|
Dag lezer van Paardentips. Mijn naam is Fredy. Ik ben de lesgeefster van Nanny. Op vraag/aandringen van Rudi heb ik de mogelijkheid genomen de komende tijd wat te schrijven over de Academische Rijkunst. Voordat ik daarmee begin, zal ik me eerst even verder aan jou voorstellen.
Als meisje van 10 jaar kreeg ik samen met mijn vriendinnetje de eerste paardrijles in de manege. Al gauw begon mijn vader ook met paardrijden. Hij kocht een paard voor zichzelf en ik mocht er ook op rijden.
Ajax was een heel grote Meckelenburger en van dit paard heb ik het paardenvirus gekregen. Al gauw volgden er andere paarden. Dagelijks reed ik 2 à 3 paarden. Natuurlijk gingen we ook op wedstrijd. Dressuur- en springwedstrijden.
Dankzij Nico, mijn instructeur, leerde ik rijden op gevoel. Op heel veel wedstrijden zat ik de kunsten van andere dressuurruiters te bestuderen samen met Meneer Von Blaschke. Een man die bekend was met de rijkunst, zoals die in de Spaanse rijschool in Wenen werd beoefend.
Hij leerde mij heel veel over de theorie van de klassieke dressuur. Een ideale combinatie deze 2 mannen. Mijn paarden en ik hadden best veel succes. Natuurlijk ging het ook weleens helemaal fout. We wonnen veel prijzen en ik werd zelfs Nederlands jeugdkampioen in Rotterdam. Dat resulteerde in een uitnodiging van de Vereniging van Dressuurruiters om bij een kleine selectie van ruiters te komen.
Helaas voor mij vertrok ons gezin op dat moment naar België. Daar zijn mijn vader en ik begonnen met het fokken van paarden. Ook in België hadden we succes op de wedstrijden. Jammer genoeg was dit alles van korte duur.
Mijn vader, met wie ik heel veel samen deed en die de financiële kar trok , overleed op heel jonge leeftijd. Dit betekende voor mij het einde van fantastische jaren in de paardensport.
Paarden en paardrijden betekende voor mij alles of niets. Het werd dus niets. Zo’n 17 jaar later sloeg het paardenvirus toch weer toe. Ik kreeg de kans om voor iemand geweldige paarden te rijden. Wedstrijden en de dressuur zoals dat gereden werd, trokken mij helemaal niet meer.
Na een zoektocht in andere disciplines heb ik uiteindelijk in de Academische rijkunst gevonden wat ik zocht.
Eerlijk paardrijden met gevoel en begrip voor het paard.
Ik rijd inmiddels alweer een paar jaar op deze manier. Ondertussen was ik ook toevallig begonnen met lesgeven. Dat vond en vind ik heel leuk. Zo kreeg ik de kans om mensen goed op een paard te laten zitten en ze de zo belangrijke basis goed te leren. Momenteel rijd ik alle dagen in ieder geval mijn 2 paarden. Ik leid ze op volgens de methode van de Academische rijkunst.
Een van de twee heeft een zgn. ”aangetoonde hoefkatrol”. Rijden volgens de rijkunst wil o.a. zeggen: je paard zorgvuldig rechtrichten, zorgvuldig sterker maken en bovenal fysiek en psychisch gezond houden. Het paard hoeft niet kreupel of onregelmatig te worden. Helaas worden er dagelijks zoveel paarden, iedere dag alleen al in België ongeveer 15, door de dierenarts afgekeurd wegens kreupelheid. Deze paarden worden door de verzekering gekocht en gaan allemaal naar de slacht. Eigenlijk mankeren ze bijna geen van allen iets. Ze werden alleen heel slecht gereden door hun eigenaar.
Voor mij is het dus belangrijk om zoveel mogelijk mensen te vertellen dat het anders en heel veel beter kan. Ik wil de mensen leren hoe ze hun paard wel gezond kunnen houden. Hoe ze een fijn paard kunnen krijgen. Een paard dat geen “rotzak” blijkt te zijn, als hij maar goed begeleid en gereden wordt.
Ik ben wel wat ouder. Dat hebben jullie wel begrepen, maar toch heb ik besloten om mijn kennis een officieel tintje te geven door het komende jaar een instucteurscursus Academische Rijkunst te gaan volgen. Op deze manier hoop ik dat ik in de toekomst nog meer mensen mag begeleiden met hun paard. In de hoop en het vertrouwen dat paard en ruiter heel veel jaren plezier zullen beleven aan het samen zijn.
Het lijkt me dan ook heel leuk om jullie de komende tijd een beetje over mijn schouder mee te laten kijken tijdens de cursus. Jullie kijken dan vanzelf mee in de keuken van de Academische Rijkunst.
Volgende keer iets over de geschiedenis van de rijkunst en dan gaan we van start.
Tot dan!
Groeten van Fredy |
|
|
 |
|
| Door Rudi en Nanny |
|
Foto van de maand + nieuwe e-cards met paarden |
|
|
|
|
|
Wij zijn niet de enige die graag foto's van paarden bekijken. De pagina's op onze site waar foto's te vinden zijn, worden druk bezocht.
Het verzenden van de gratis E-cards is heel populair bij onze lezers ;-)
We hebben daarom nog een paar extra e-cards voor je online gezet EN...
De kaart met kerstgroetjes moet je zeker eens bekijken. Geweldig!
|
|
|
 |
|
| Door Rudi |
|
Tip: Een nieuw paard bij je andere paarden zetten |
|
|
|
|
|
Als je meerdere paarden bij elkaar hebt staan, zal het je wel duidelijk zijn dat er een hiërarchie is tussen deze paarden. Er is er eentje de baas. Vaak is dit het oudste of in ieder geval het eerste paard dat bij jou op stal kwam. Na verloop van tijd, afhankelijk van het karakter van de paarden die erbij komen, kan er een verschuiving in ‘rang’ komen.
Als je dit weet dan zal het je ook duidelijk zijn dat het niet verstandig is om zomaar een ‘vreemd’ paard bij de anderen te zetten. Het paard wordt als indringer gezien en dat zal ook duidelijk gemaakt worden. De confrontatie kan ernstige gevolgen hebben. Een vriend van ons verloor zo zijn paard door een onoplettendheid van een andere ruiter, die per ongeluk zijn paard bij dat van hem in de wei zette. Het ene paard brak door een ongelukkige trap het been van zijn prachtige Andalusier. Een gruwelijk verhaal met een slecht einde.
Een nieuw paard zet je daarom het best even apart van de andere paarden.
Dit heeft verschillende voordelen:
-
Het paard kan de indrukken verwerken die het op deed tijdens de verhuizing.
-
Het kan dus tot rust komen en wennen aan zijn nieuwe omgeving.
-
Eventuele ziektes worden niet rechtstreeks overgedragen op de andere paarden.
-
Het is voor jou makkelijker om het vertrouwen van het paard te winnen en een band op te bouwen.
-
De andere paarden kunnen wennen aan de aanwezigheid van een nieuw paard.
Wees er maar zeker van dat ze weet hebben van zijn of haar aanwezigheid. Zelf hebben we het gedaan door de paarden apart te zetten van elkaar op een manier dat ze elkaar wel konden zien en dus elkaars geur konden opvangen, maar niet rechtstreeks in contact konden komen met elkaar. Het zou kunnen dat er in het begin wat geïmponeerd wordt. Staarten omhoog en briesend heen en weer zwevend langs de omheining draven.
Best mooi om te zien, maar toch verstandig om nog even niet zomaar samen te zetten. De duur van deze periode apart maakt eigenlijk niet uit, het gaat om dat wat je ziet. Het kan een paar dagen duren, misschien wel een paar weken. Als de paarden niet meer onder de indruk zijn van elkaars aanwezigheid kan je ze dichter bij elkaar brengen. Wij maken gebruik van een strook niemandsland als buffer. Dit zijn twee scheidingen van schrikdraad. Het best drie draden, zodat ze er niet onder, overheen of tussendoor kunnen glippen om bij elkaar te komen.
Gaat het ogenschijnlijk goed dan neem je een gedeelte van de afscheiding weg zodat de paarden nog steeds niet bij elkaar kunnen komen maar al wel snuffelend contact kunnen hebben. Het zou kunnen dat het macho gedrag weer van voren af aan begint. Op een gegeven ogenblik zie je rust komen en dat ze toch voorzichtig toenadering zoeken.
Toen ons veulentje op dit punt was dat het rechtstreeks kennis maakte met Jorrit, de oudste van de drie, zag je een groot paard dat zich over de draad over het veulen heen boog terwijl het veulen smakkend met de mond, als teken van onderwerping, liet zien dat hij geen kwade bedoelingen had. Al heel vlug werd de stoere Jorrit rustiger waarna Shetlander Jens kennis mocht maken. Even zijn (Shetlander)kont draaien, een hinnikje en een trapje om te laten zien dat hij ook best stoer was. Al vlug was het achter de rug en werd er bij elkaar in de nek geknabbeld. Ja, tussen de stroomdraden door.
Jorrit bekeek het allemaal van op een afstandje, maar de dag daarop was duidelijk dat het goed zat. De drie bleven, elk aan hun kant van de draad, onafscheidelijk van elkaar staan.
Ik heb het expres nog een paar weken zo gelaten zodat Yurre, het veulen, ook nog kon wennen aan mijn aanwezigheid en ik zonder bemoeienis van de anderen wat oefeningetjes met hem kon doen.
Het moment van de waarheid.
De draad wordt weggenomen. Eerst heb ik de paarden afzonderlijk van elkaar hooi gegeven.
Jorrit had meteen in de gaten dat zijn grens overschreden werd, maar de liefde voor eten was groter dan zijn ego. Later liep hij eerst naar het hoopje hooi van het veulen. Deze had het even niet in de gaten, maar werd al vlug verdreven door Jorrit die met de oren in de nek en de hals omlaag Yurre verdreef van zijn maaltje. Yurre onderging het en liep naar de plaats met hooi die Jorrit net verlaten had. Daar kwam de Schetlander, deze joeg op zijn buurt het veulen weer van zijn plaatst weg waarna ze op een gegeven ogenblik een soort stoelendans hadden gedaan met hun voederplaatsen.
Yurre kreeg meteen een soort opvoeding. De paarden lieten duidelijk via hun lichaamstaal zien wat er moest gebeuren, reageerde hij niet meteen dan kreeg hij een beet in de nek of werd er even een sprintje getrokken om hem buiten de gewenste straal te krijgen van de anderen.
Ik heb het allemaal een beetje aangekeken. Als Jorrit overdreef, riep ik zijn naam luid en liet hij alles even zoals het was. Pas toen ik merkte dat de grootste onrust uit de groep weg was, heb ik ze alleen gelaten. De dag erop stonden de Shetlander en het paard Jorrit bij elkaar met ergens in het hoekje een droevig veulentje, zo leek het dan toch. De eerste toenadering van het veulen naar de Shetlander was een succes. Smakkend kwam het veulen naar hem toe. Even later stonden ze bij elkaar. Jorrit vond het af en toe wel genoeg en verdreef het veulen weer. Om het verhaal kort te maken. Nu staan ze gezellig met zijn drietjes bij elkaar. Het veulen kent zijn plaats. Zielig? Nee, zoals je ziet niet. Alles is goed gekomen.
Ze krijgen nu apart van elkaar eten. Als ze alles bij elkaar zouden krijgen, zou er voedselnijd kunnen ontstaan. Jorrit krijgt als eerste, dan de Shetlander en daarna het veulen. Zo blijven ze allemaal netjes op hun plaats en is er rust in de groep.
Als het nu zou blijken dat er een paard is dat het nieuwe paard maar niet wil aanvaarden dan kan je het best dat paard even apart zetten van de groep en daarna alles weer herhalen tot het goed gaat.
Dit is zoals wij het nu en eerder gedaan hebben met andere paarden en we hebben tot nu toe nog geen problemen gehad. Ik hoop dat het voor jou ook een goede manier is en dat je wat wijzer bent geworden van dit verhaal.
Tot de volgende keer!
Groetjes Rudi en Nanny |
|
Tips |
Tip 1:
 Verbeter je rijkunst
Meer dan 100 antwoorden op de meest gestelde vragen op gebied van dressuur, springen en buitenrijden...
klik hier om meer te lezen
Tip 2: Wist je dat wij, Rudi en Nanny, ook een magazine maken speciaal voor hondenliefhebbers? De naam is, je raadt het al, het Hondentips Magazine!
Klik hier om naar Hondentips.te gaan.
Tip 3: Wist je dat je op paardentips.com een zeer uitgebreide boekenshop vindt met allemaal boeken die je helpen om de relatie tussen jou en je paard te verbeteren en die je helpen om beter te kunnen rijden en je paard te verzorgen?
Klik hier om eens een kijkje te nemen in de boekenshop.
Tip 4: Tip een vriend of vriendin! Vind jij het fijn om Paardentips Magazine te lezen? En denk je dat je vriend of vriendin het ook leuk zou vinden? Stuur dit magazine-emailtje dan gerust door! Misschien wil hij of zij ook wel lid worden van Paardentips Magazine. Er zijn immers al meer dan 40.000 leden…
Tip 5: Misschien heb jij wel een tip voor ons? Of een leuk verhaal over wat je hebt meegemaakt met je paard. Of een onderwerp waarover je graag een artikel zou zien in het magazine. Stuur ons dan even een mailtje op: mail@paardentips.com
|
|
Copyright 2007 – voorwaarden overnemen artikelen |
Paardentips Magazine copyright 2007. Alle artikelen, magazines en tussendoor-mailtjes zijn beschermd door copyright. Wil je toch graag een artikel uit het magazine gebruiken, dan kan dat onder de volgende voorwaarden:
1. vermeld direct onder het artikel dat het artikel uit Paardentips Magazine komt,
2. vermeld dat het artikel copyright 2007 van Paardentips Magazine is,
3. plaats een duidelijke en werkende link naar www.paardentips.com
Voorbeeld: Uit Paardentips Magazine - copyright 2007 - www.paardentips.com |
|
Aan- en afmelden voor Paardentips Magazine |
Beste {%surname%},
Wij versturen nooit ongevraagd ons magazine naar iemand. Je hebt dit nummer dus ontvangen omdat je je daarvoor hebt aangemeld of omdat iemand anders je dit magazine heeft toegestuurd. Waarschijnlijk dacht die persoon dat je wel geïnteresseerd zou zijn in èèn van de artikelen. Als dit het geval is (zie afzender), dan ben je nog geen lid van Paardentips Magazine en hoef je jezelf ook niet af te melden.
Wil je jezelf graag opgeven om elke twee weken het Paardentips Magazine te ontvangen? Klik dan hier om het formulier op de site in te vullen.
Als je Paardentips Magazine niet meer wilt ontvangen, klik dan hier. |
|
|
