Paarden gaan soms heel ver voor hun eigenaar, zelfs als ze pijn hebben. Zo zijn er paarden die beginnende of zelfs vergevorderde problemen hebben met hun gebit en de pijn verbijten om gewoon te kunnen doen wat hun eigenaar van ze wenst.

Toch kan de pijn, van bijvoorbeeld een bit, dan in zo’n mate toenemen dat het paard dwars lijkt te zijn en niet wil doen wat je van hem vraagt en soms zelfs gaat steigeren. Het paard wordt gestraft of er wordt naar allerlei mogelijkheden gezocht om te voorkomen dat hij het gedrag herhaalt. Het enige wat het paard eigenlijk duidelijk wil maken is dat hij pijn heeft.

Het kan ook lijken dat het paard ongezond is, hij is mager en futloos en eet amper.

Wist je dat het allemaal te maken kan hebben met de staat van het paardengebit?

Verzorging van het paard gaat verder…
Gelukkig dat er heel wat paardeneigenaren tegenwoordig flink hun best doen om hun basiskennis over paarden zo breed mogelijk te houden. Niet alleen rijtechnieken en training zijn hoofdzaak, maar ook dat het paard zich goed in zijn vel voelt. Een goede verzorging is daarbij belangrijk en dan spreken we niet alleen over de staart, de manen, stalling, voeding, … maar ook over de verzorging van het gebit.

Je hoeft geen hoge studies te volgen om je hierop toe te leggen. ‘Gewoon’ weten wat een grondige gebitscontrole inhoudt en het hoe en waarom over gebitsverzorging weten, kan voor je paard al enorm wat leed schelen.

Ik heb het boek 'Gebitsverzorging bij paarden' van Chris Hannes nu naast me liggen.

Ja, een heel boek over alleen maar het gebit van het paard en de verzorging ervan!
Is dat dan zo belangrijk en is daar dan zoveel over te vertellen?
Ja, Dr. Chris Hannes vond het als dierenarts zelfs zo belangrijk mensen er op te wijzen het gebit van hun paarden te verzorgen, dat hij zich er helemaal op toe heeft gelegd en zich nu enkel nog maar bezig houdt met het verzorgen van het gebit van paarden.

Chris Hannes wil de paardeneigenaar helpen om meer inzicht te krijgen in de opbouw en de werking van het normale paardengebit. Dat doet hij mede via zijn boek ‘Gebitsverzorging bij paarden’. Hierin bespreekt hij ook verschillende aandoeningen die we als eigenaars kunnen helpen voorkomen en laat hij je zien wat de gevolgen van bepaalde gebitsproblemen kunnen zijn voor je paard.

Belangrijk om te weten!
Het beroep paardentandarts is een vrij beroep en kan dus door iedereen uitgeoefend worden. Je kan de verzorging van het gebit van je paard dan wel overlaten aan een specialist maar daarbij is het dan wel belangrijk dat je het werk van een specialist kan herkennen. Dit kan je alleen weten door kennis te hebben van hoe een grondige gebitscontrole hoort te gebeuren en hoe bepaalde aandoeningen verholpen kunnen worden. Dit boek helpt je daarbij.

Dus deze drie dingen, hoe gebitsproblemen herkennen, behandelen en voorkomen geven je al een mooie mogelijkheid meer kennis te vergaren over een goede gebitsverzorging van je paard. Dit om je paard een zo goed mogelijk leven te geven.

Het boek is door een arts geschreven, maar je hoeft niet bang te zijn voor allerlei wetenschappelijke of Latijnse termen die je als leek niet meteen begrijpt.

De inhoud is duidelijk geschreven en toegankelijk voor iedereen die geïnteresseerd is in een goede verzorging van het paardengebit. Dus dierenarts en eigenaar zullen het boek met even veel interesse lezen. De uitleg wordt ook nog een verduidelijkt door de mooie tekeningen en de vele foto’s.

Prijs: 24.95 euro (+1.95 euro verzendkosten)
Klik hier om het boek in huis te halen

Hallo Rudi en Nanny,

Net het paardentips magazine gelezen, erg leuk weer, bedankt voor het trouw toesturen iedere keer weer.
Ik ben blind en als ik vertel dat ik paardrijd, vragen mensen hoe ik dat doe.

Paardrijden en blind zijn?

Ja, dat kan, ik rijd al vanaf mijn achtste jaar. Ik begon met paardrijden nadat we met school (een blindeninstituut) op excursie bij een manege zijn geweest. Eerst reden we met een aantal blinden in een groepje, maar na een tijdje gingen er kinderen uit dat groepje weg om thuis te gaan wonen. Het was namelijk zo dat er kinderen op de school verbleven gedurende de schoolweek. In het weekend waren ze dan bij hun ouders.

Op een gegeven moment ging het paardrijgroepje uit elkaar omdat de kinderen die doordeweeks op school bleven, niet meer naar het instituut zouden komen. Zij gingen in hun eigen buurt naar een gewone basisschool.

Mijn vriendin en ik bleven nog paardrijden op de manege. Wij werden in een groep met allemaal ziende mensen geplaatst. Dat is altijd heel goed gegaan. De instructeurs en instructrices letten altijd extra op ons.

Buiten in het bos reden we achter de instructeur of instructrice. Verder niks aangepast, gewoon los erachter en goed luisteren waar je naartoe moet.

Op een dag ging onze instructeur, we hadden er inmiddels drie gehad, op een andere manege werken en ik ben toen gestopt met rijden. Ik wilde niet voor de vierde keer aan een nieuwe instructeur/instructrice wennen. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan, want als ik paardenhoeven hoorde, voelde ik dat ik het enorm miste.

Vijf jaar geleden ben ik weer begonnen. Het gaat weer net als vroeger, maar nu op een andere manege. Ik heb een hele fijne instructrice. Zij vertelt mij wanneer ik waarheen moet en buiten rijd ik altijd achter haar. Zij waarschuwt voor takken en dergelijke en degene die achter mij rijdt, geeft aan als ik weer rechtop mag zitten na het bukken voor de takken.

Wat ik heel grappig vind, is dat je het paardrijden na een tijdje gestopt te zijn, niet verleert. De eerste keer dat ik weer op het paard stapte, vijf jaar geleden, voelde heel vertrouwd.

Mijn vriend heeft ook weleens een paar lessen meegereden, hij vindt het rijden niet zo leuk, maar het verzorgen doet hij met plezier, dus dat doet hij meestal voor mij: opzadelen en afzadelen. Dit kan ik ook goed zelf, hoewel ik het hoofdstel indoen nog het moeilijkste karwei vind. Al die riempjes die soms door elkaar zitten......

Paardrijden doe je ook heel erg op gevoel, althans, ik wel. Ik ben namelijk blind geboren, dus weet niet wat zien is. Maar ik geniet volop van het paardrijden en alles wat daarmee samenhangt.

Ik lees het Paardentips magazine met behulp van mijn brailleleesregel, die is gekoppeld aan de computer en die zet dan de letters die jullie normaal lezen om in braille. Er komen pennetjes omhoog waar letters moeten staan, zeg maar. Ik moet eerlijkheidshalve bekennen dat ik niet alle magazines van Paardentips lees, maar ik krijg ze lekker in mijn mailbox en als ik zin heb, dan lees ik het en vind het dan altijd erg leuk.

Vooral de tips, weetjes, de verhalen van de lezers en jullie voorwoord lees ik zeker. De boeken zijn zover ik weet niet in aangepaste vorm (braille of gesproken) te verkrijgen, dus die tips sla ik dan meestal over.

 

Ga verder lekker door met wat jullie doen, want er zit voor ieder altijd wel iets leuks bij.

 

Daag!

Rudi en Nanny
Paardentips Magazine

Tip 1: 

Beter omgaan met uw paard
Leer snel en gemakkelijk de eenvoudige technieken die de relatie tussen jou en je paard verbeteren!

Een boek met eenvoudig te gebruiken vraag-antwoordvoorbeelden die je helpen in allerlei belangrijke delen van de training van een paard. Deze voorbeelden gaan van de basisprincipes (heel belangrijk) tot rijden en springen. De voorbeelden worden goed beschreven en naast de oplossing vind je er voorbeelden van praktijkgevallen. De vele foto's in het boek maken het allemaal extra duidelijk. De voorbeelden helpen je systematisch zaken aan te pakken waardoor je duidelijk resultaat zult behalen. 
              

Klik hier om meer te lezen