We krijgen regelmatig mailtjes van mensen die vragen naar tips om hun paard makkelijker in de trailer te krijgen.

Het is geen ramp als jouw paard ook een trailerprobleem heeft. Jij kan er wat aan doen! Zonder geroep, zonder spanning maar in alle kalmte en rust.

Hoe los je een trailerprobleem op?

Er is geen standaard oplossing voor je paard. Jij zult er zo aan moeten werken dat je paard er geestelijk klaar voor is en jouw leiderschap aanvaart en hierdoor in vol vertrouwen jou de trailer in volgt. Je paard op de juiste manier belonen en op het juiste moment is een van de sleutels tot succes.

Als er dan geen standaard oplossing is voor mijn paard, hoe weet ik dan wat ik moet doen?

Bij veel 'probleem' paarden bestaat er een soort rode draad. Je werkt bij elk paard naar hetzelfde doel toe, in dit geval: zonder probleem de trailer in gaan.

Een paard is een individu waar je apart aandacht aan moet geven, elk paard heeft een aparte aanpak nodig die uiteindelijk toch tot hetzelfde doel leidt: vertrouwen in de leider, de mens.

We hebben een pas uitgekomen DVD bekeken van John en Monya van trainingscentum 't Balingehof. De DVD maakt je helemaal duidelijk wat te doen als je paard problemen heeft met de trailler.

Op deze DVD 'TrailerTaining' zie je vooral de praktijk, dus je ziet meteen actie en reactie. Door voorbeelden van paarden met verschillende karakters en reacties kan jij leren inzien wat het beste past bij het karakter van jouw paard.

Klik hier om meer te lezen  Echt een aanrader, dus zeker even lezen...

Super Guus: Ethologische dressuur: liefde, begrip en vrijheid Door Jolanda Adelaar

"Een fjord die in de subtop dressuur loopt? Hoe is dat mogelijk!" Veel mensen vinden het knap als een fjord in de hogere dressuur loopt omdat ze het voorheen als bijna onmogelijk beschouwden dat een fjord dat niveau kan behalen in vergelijking met andere paardenrassen.

Hoe kan een fjord, een boerenknol, een trekpaard, Z2 of hoger lopen? "Hoe krijg je het voor elkaar Jolanda?" vragen mensen me vaak. Ik vind het altijd een beetje vreemd als mensen me dit vragen, omdat je een fjord op dezelfde manier hoog in de dressuur rijdt als een 'gewoon' paard, gewoon door te oefenen hahaha ;-)

Er bestaan geen wondermiddeltjes voor het 'fjordrijden'. In zulke vragen klinkt het bijna alsof je een fjord alleen maar in het Z kunt rijden als je het op een andere manier doet dan met een lichtvoetig paard. Er wordt dan al snel gesuggereerd dat je bij het op hoog niveau rijden van een fjord radicale hulpmiddelen nodig hebt, dat je ze speciale voedingssupplementen moet geven of dat je zelf flinke spierballen moet hebben om een fjord zo ver te kunnen krijgen. Het laatste waar ik het van moet hebben zijn mijn spierballen. Ik weeg krapweg 48 kilo, heb dunne sprietarmpjes en Guus zou me zo kunnen wegblazen als ik de uitdaging der fysieke kracht zou aangaan.

Hulpteugels of speciale voedingssupplementen daar heb ik een hekel aan. Sorry als ik hiermee mensen beledig, maar ik hou gewoon niet van al die poespas.

Dressuur rijden heeft absoluut niets met fysieke kracht te maken. Het is een samenwerking tussen mens en dier.

Ik bereik veel met Guus omdat ik me probeer te verplaatsen in de denkwijze van Guus. Vanuit daar leer ik hem nieuwe oefeningen aan en weet ik hoe ik hem het beste kan duidelijk maken wat ik van hem verwacht. Ik laat veel aan Guus zelf over en als ik iets wil stimuleren dan beloon ik dit. Het belangrijkste is dat je plezier hebt in wat je doet met je paard. Als Guus plezier heeft, heb ik ook plezier…behalve dan als Guus in een blije bui met vier benen de lucht in gaat en ik er boven op zit…

Ik hoor wel eens dat een fjord stugger zou zijn en daardoor moeilijker aan de teugel te rijden is. Bij Guus heb ik daar nooit wat van gemerkt. Hij loopt zelfs al met een halster met 2 halstertouwen keurig aan de teugel als ik een ophouding via het halstertouw geef. Wat ik wel weet is dat fjorden die aangespannen lopen meestal met een wat zwaarder bit worden betuigd. Vaak staan ze voor de wagen met een stang-achtig bit, dus dan voelt een licht trensbitje voor het rijden onder het zadel misschien aan alsof je fjord wat stugger is. Vooroordelen dus dat alle fjorden stugger zijn. Fjorden kunnen net zo gevoelig in de mond zijn als ieder ander paard en de ruiterhand heeft hierin de grootste verantwoording.

Iedere ruiter traint zijn paard anders. Je rijdt op de manier die het beste bij jou en je paard past. Ik train Guus thuis het liefst zonder zadel en hoofdstel. Gewoon in mijn spijkerbroek zonder gedoe. Ik train voornamelijk volgens de "ethologische dressuur", maar ik hou er niet van om er een chique klinkend naamkaartje aan te geven. Ik doe het gewoon op mijn eigen manier; ik benader Guus als individu en mijn belangrijkste streven is dat Guus en ik plezier hebben in wat we doen.

Ethologie is gedragsbiologie. Door het gedrag van een dier te begrijpen, weet je hoe een dier reageert bij het trainen en hoe hij het beste nieuwe dingen aanleert.

Ik zit jullie nu wel trots te vertellen dat ik thuis het liefst zonder zadel en hoofdstel train, maar op shows ben ik niet zo stoer… Door het kabaal, spotlights etc. die op evenementen aanwezig zijn, kan Guus anders reageren. Eigenlijk zou ik het gewoon moeten doen, maar ik ben veel te bang dat ik er voor het oog van honderden mensen af val en ik ben dan ook blij dat er een zadel en een hoofdstel is waar ik houvast aan heb als Guus opzij springt of een flinke bokkesprong maakt tijdens de ere ronde. Ik ben niet zo'n held op het paard om eerlijk te zijn.

Gek genoeg kijkt Guus toch tegen me op ;-)

Jolanda Adelaar www.superguus.com

Mijn paard raakt zijn wintervacht niet kwijt, wat nu?

Tip: Een nieuw magazine voor de paardenliefhebber… Door Rudi en Nanny

Ook al maken we zelf dit Paardentips Magazine, we vinden het nog steeds leuk om van alles over paarden te lezen met als gevolg dat we heel wat abonnementen hebben op diverse paardenmagazines. Leuk om bij te leren en om extra inspiratie op te doen voor Paardentips.

 

Om eerlijk te zijn hebben we ook onze favorieten. Sinds kort is er eentje bijgekomen die voor ons tot nu toe in de top 3 staat. Waarom? Het staat vol prachtige foto's van paarden en veel verschillende artikeltjes over uiteenlopende onderwerpen. Dus niet enkel gericht op een groep mensen uit een bepaalde tak van de paardensport maar een magazine met informatie waar elke paardenliefhebber even voor wil gaan zitten. Niet allemaal te technisch maar gewoon makkelijk te lezen.

 

Om je een idee te geven, neem ik even een greep uit de artikeltjes van het blad van juli/augustus.

Je leest er:

• Medische zaken, bijvoorbeeld een verhaal over rugproblemen.
• Een leuke test om te checken of je paard wel naar jou luistert.
• Tips om beter te leren paardrijden.
• Hoe gevaarlijk circuskunstjes zijn. Het is leuk om te doen maar er zijn risico's aan verbonden…
• Over speciale hulpen, gewichtshulpen, beenhulpen en teugelhulpen.
• Over huisvesting en verzorging.
• Avontuurlijke reportages. Een dag een beetje cowboy.
• Een column van Henny Huisman.
• Verhalen van andere paardenliefhebbers.
• Etc

Het magazine waar we het over hebben bestaat nog maar net. Er zijn nog maar een paar nummers verschenen en met een oplage van al 30.000 stuks hebben ze meteen een behoorlijk deel van de paardenliefhebbers binnen hun bereik.

 

De naam van het nieuwe blad is ROS.    

We hebben contact gehad met een medewerker van dit blad omdat we de lezers van het Paardentips Magazine graag kennis willen laten maken. Maar voor wat hoort wat natuurlijk en daarom hebben ze speciaal voor jou de mogelijkheid geboden om gratis een proefnummer te ontvangen www.rosmagazine.nl/proefnummer.php

 

De uitgever gaf me de garantie dat het geen enkel probleem was dat er een proefnummer gratis via ons werd aangeboden. Dus laten we hem een positief probleem bezorgen en zoveel mogelijk paardenliefhebbers de link doorsturen ;-) om een gratis proefnummer aan te vragen. Natuurlijk vraag je er voor jezelf ook eentje aan.

 

ROS heeft rekening gehouden met aanvragen uit zowel België als Nederland. Ik stel voor dat lezers uit andere landen die een proefnummer wensen te ontvangen zelf even contact opnemen met het blad om de mogelijkheden te bespreken.

 

Binnenkort komt er trouwens een reportage in ROS te staan over Paardentips Magazine. Dit vinden we best spannend maar ook erg leuk. We zijn erg benieuwd en kijken er al naar uit!

 

Heb je nog vragen over het ROS paardenmagazine mail dan naar redactie.ros@vipmedia.nl

Lezersverhaal: Te paard door de steppe Door Teodozja Oostenbrink-Wieloch van www.hippoactief.nl

 

Afgelopen zomer ben ik op zoek gegaan naar nieuwe toeristische mogelijkheden in Oekraïne. Ik ben vooral geïnteresseerd in toerisme te paard. Een Poolse manegehouder heeft mij in contact gebracht met Myroslav Zahorskyj die tochten te paard in het westen van Oekraïne organiseert. Begin augustus ben ik naar Ternopil vertrokken om samen met een groep Polen en een Nederlander deel te nemen aan een paardrijtocht. Een week lang zou ik iets mogen ervaren van hoe mensen eeuwen geleden in Europa reisden, toen het paard het enige vervoermiddel was.

Paardrijtocht op de Oekraïense steppe

 

 
Oekraïne is een prachtig land met veel potentieel voor toppaardentoerisme: een mooi landschap, heuvelachtig en glooiend, met veel open ruimte en een continentaal klimaat met warme zomers. Na de val van de Muur en het uiteenvallen van de Sovjet-Unie werd Oekraïne een onafhankelijke republiek. Het land opent zich langzaam voor buitenlandse bezoekers, onder andere door het afschaffen van de visumplicht. De meeste buitenlanders gaan vooral naar grote steden als Kiev, Lviv en Odessa. Het platteland wacht nog om ontdekt te worden. Om toeristen te lokken moet er nog veel gebeuren, vooral op het gebied van voorzieningen en diensten. De situatie is zeer gecompliceerd. De mislukte hervormingen van de jaren '90 leidden tot het opheffen van de staatsboerderijen. Nu, jaren later, is de kwestie van het grondbezit nog steeds niet opgelost en veel landbouwgrond ligt braak. Voor ruiters betekent dat veel vrijheid om dwars door de velden te rijden. Het komt maar zelden voor dat zij een omweg moeten maken voor een akker. Dat maakt het rijden tot een overweldigende ervaring.

De betovering van de steppen
De tochten die wij maken zijn heel indrukwekkend. Wilde, bloeiende kruiden reiken tot aan de schoft van de paarden. Dan weer strekken grote grasvlakten zich voor ons uit, waar kudden runderen grazen en koppels ganzen langs het water foerageren. Myroslav vertelt over onze voorgangers - Duitsers, Zwitsers en Polen die allemaal betoverd waren door de Oekraïense steppe. Het terrein is afwisselend en zorgt voor veel avontuurlijke horden als hellingen en sloten. De grootste daling die we meemaken is een helling van ongeveer 15 meter. Het lijkt mij echt onmogelijk om dat te paard te doen, maar onze begeleider is niet onder de indruk. In Oekraïne blijkt alles groter te zijn. Hier meten ze met een andere maat. Dat is ook logisch als je de ruimte ervaart. De afstanden tussen Nederlandse steden worden hier de afstanden tussen dorpen.

 

'Just like the cowboys'
De tocht doet mij aan de cowboyfilms denken. We rijden waar wij maar willen, we kamperen waar wij het mooi vinden, we zitten bij het kampvuur, wij slapen in tenten, we wassen ons in meren. Alleen de bonen als avondeten ontbreken om het plaatje volledig te maken. Myroslav past elke tocht aan de groep aan. Polen hebben de minste luxe nodig, terwijl Duitsers en Zwitsers vaak onder een dak willen slapen. Dan regelt hij een aantal kamers in dorpen in de buurt. Maar vaak hebben de mensen geen waterleiding en staat het WC-hok in de tuin.

 

Oekraïense cuisine

De mobiele keuken volgt ons op een grote legertruck met een wagen erachter. Vera, de kokkin, maakt heerlijke maaltijden klaar. 's Morgens zijn dat meestal vareniki of pannenkoeken gevuld met zoete kwark. 's Middags kookt ze soep en 's avonds is er een groot diner met een vleesgerecht met veel groente, vooral courgette en aubergine, maar ook komkommers en tomaten als rauwkost. Chauffeur Ivan en keukenhulp Oleg zorgen voor de bediening en de tenten. De tafels staan óf onder de blauwe hemel óf in een grote tent als de lucht te grijs is. Wij eten aan grote tafels met witte lakens, porseleinen borden en kristallen glazen. In de schaduw van het bos en aan de rand van de uitgestrekte vlakte zitten we als 19e-eeuwse landadel te genieten van drank en eten terwijl de paarden tussen de bomen rusten.

 

Paardenrassen
De paarden zijn heel verschillend, meestal een kruising tussen Arabieren en lokale rassen. Ze bewegen zich elegant in een prettig ritme. Het meest bijzondere is het Donskoj-paard, een ras genoemd naar de rivier de Don ten oosten van Oekraïne. Het dier loopt opzettelijk altijd als laatste. In de nabijheid van andere paarden schopt hij nijdig in het rond. Onze begeleider Ivan legt uit dat dit ras door de Kozakken speciaal voor gevechten is gefokt.

 

Plaatselijke bevolking
Soms komen we dichterbij de beschaving en rijden door dorpen of steken een geasfalteerde weg over. De nieuwsgierige dorpsbewoners komen kijken en stellen vele vragen. Ik heb een paar woordjes Oekraïens geleerd om te kunnen groeten maar het is niet genoeg om een gesprek aan te gaan. Een keer rent een man van zijn erf naar ons toe met zijn camera. In gebarentaal maakt hij ons duidelijk dat hij graag met ons en de paarden op de foto wil. Een oud vrouwtje mompelt dat wij Kozakken lijken, ook al ligt de tijd van de Kozakkenruiters die met hun paarden over de steppen raasden en hun land bevochten al weer eeuwen achter ons.

 

Toeristische bezienswaardigheden
Halverwege de week hebben paard en ruiter een dagje rust. Het westen van Oekraïne heeft veel toeristische attracties te bieden. Het land is bezaaid met kerken, kastelen en paleizen. Hun lot weerspiegelt de geschiedenis van het land. Myroslav rijdt ons in zijn tourbusje rond door de streek. Vanaf het kamp zien we de gouden uivormige koepels in de verte. Dat is het grote heiligdom van Potsjaïv, een grote kathedraal midden op een groot plein met daar omheen nog enkele kerken, kapellen en bijgebouwen. De vrouwen mogen alleen naar binnen in een rok en met een hoofddoek. Gelukkig zijn die te leen bij de ingang. De vele pelgrims komen uit het hele land om deel te nemen aan de kerkdienst, de oude graven van de monniken te bezoeken en een fles met heilig water te kopen, die op een wonderlijke manier tegen alle kwalen werkt. Vervolgens gaan wij naar de stad Kremenets, waar ooit op de berg een machtig kasteel stond. Nu steken alleen nog de ruïnes boven de stad uit. Na de lunch rijden wij verder naar de stad Zbaraz. In de 17e eeuw veroverden Oekraïense troepen onder leiding van Bogdan Chmelnytskyj de stad op de Poolse huzaren. Vlak na deze overwinning werd het belangrijke vredesverdrag met de Polen ondertekend en het begin van de eerste Oekraïense onafhankelijkheid ingeluid. De vesting is volledig gerestaureerd. Het is voor mij onvoorstelbaar dat ten tijde van het communisme al die prachtige gebouwen zo gehaat waren. Fraaie kerken en paleizen die niet verwoest of gesloopt werden, raakten hun grandeur kwijt door verwaarlozing. Het paleis in Vysjnivets was in die tijd een paardenstal. Tegenwoordig is het middenstuk van het gebouw al opgeknapt en in de verf gezet. De vleugels moeten nog op nieuwe subsidies wachten. Tussen de lege wanden vertelt onze lokale gids over het oude interieur - meubels, schilderijen, stoffen en tegels waarmee de wegen in Vysjnivets werden bestraat. De restaurateurs hebben de ambitie om ze nieuw te maken volgens de oude techniek.

Elke tocht is anders. Daarom tekent begeleider Ivan pas aan het eind de route op de uitgedeelde plattegronden. Op die manier wordt gezorgd dat het een unieke ervaring blijft. Op de kaart bleek dat wij ongeveer 200 km hebben gereden in 6 dagen, in Nederlandse termen van Amsterdam naar Groningen. Ik ben moe maar ook heel trots dat ik deze tocht heb kunnen maken. De situatie zoals die nu is zal zeker veranderen. Als het ongebruikte land ooit opnieuw eigenaren heeft gevonden, als nieuwe wegen door de steppen worden getrokken en voorzieningen voor bewoners en bezoekers ontwikkeld worden, zal het ruiteravontuur een andere, geciviliseerde vorm krijgen. Het is te hopen dat de Oekraïners ook dan hun kansen zullen zien en grijpen.

	TIPS Tip 1:  Amazone, een tijdschrift met diepgang en humor. Jouw paard, jouw emotie, jouw magazine. Sluit nu een jaarabonnement af en ontvang 6 fantastische tijdschriften en een bodywarmer voor maar € 28,50!     klik hier om meer te lezen Tip 2: Wist je dat je op paardentips.com een zeer uitgebreide boekenshop vindt met allemaal boeken die je helpen om de relatie tussen jou en je paard te verbeteren en die je helpen om beter te kunnen rijden en je paard te verzorgen? Klik hier om eens een kijkje te nemen in de boekenshop. Tip 3: Er zijn al meer dan 100 Paardentips Magazines verschenen. Daar staat een schat aan informatie in. Klik hier om de voorgaande nummers online te bekijken. Tip 4: Tip een vriend of vriendin! Vind jij het fijn om Paardentips Magazine te lezen? En denk je dat je vriend of vriendin het ook leuk zou vinden? Stuur dit magazine-emailtje dan gerust door! Misschien wil hij of zij ook wel lid worden van Paardentips Magazine. Er zijn immers al ruim 40.000 leden… Tip 5: Misschien heb jij wel een tip voor ons? Of een leuk verhaal over wat je hebt meegemaakt met je paard. Of een onderwerp waarover je graag een artikel zou zien in het magazine. Stuur ons dan even een mailtje op: mail@paardentips.com

	Copyright 2007– voorwaarden overnemen artikelen Paardentips Magazine copyright 2007. Alle artikelen, magazines en tussendoor-mailtjes zijn beschermd door copyright. Wil je toch graag een artikel uit het magazine gebruiken, dan kan dat onder de volgende voorwaarden: 1. vermeld direct onder het artikel dat het artikel uit Paardentips Magazine komt, 2. vermeld dat het artikel copyright 2007 van Paardentips Magazine is, 3. plaats een duidelijke en werkende link naar www.paardentips.com Voorbeeld: Uit Paardentips Magazine - copyright 2007 - www.paardentips.com

	Aan- en afmelden voor Paardentips Magazine Beste [NAME], Wij versturen nooit ongevraagd ons magazine naar iemand. Je hebt dit nummer dus ontvangen omdat je je daarvoor hebt aangemeld of omdat iemand anders je dit magazine heeft toegestuurd. Waarschijnlijk dacht die persoon dat je wel geïnteresseerd zou zijn in één van de artikelen. Als dit het geval is (zie afzender), dan ben je nog geen lid van Paardentips Magazine en hoef je jezelf ook niet af te melden. Wil je jezelf graag opgeven om elke twee weken het Paardentips Magazine te ontvangen? Klik dan hier om het formulier op de site in te vullen. Als je Paardentips Magazine niet meer wilt ontvangen, klik dan hier: [UNSUBSCRIBE_HTML].