|
|
 |
| |
| Jaargang 5 |
| |
21-03-2007 |
| |
| |
 |
 |
 |
|
Boekentip: Beste paardenboeken
Tip: Dressuurles aan kinderen
Tip: Een schilderij van je paard
Rasomschrijving: American Quarter Horse
Workshop 'De onafhankelijke zit'
Lezersverhaal: Mijn superdressuur
Mustang |
 |
 |
 |
 |
"Toets alles
en behoudt het goede."
(1 Tess 5:21 NBG-Bijbel)
|
 | |
 | |
| |
 |
 | | |
|
| Welkom |
Ik zat laatst nog een keertje in de schoolbanken om wat
inspiratie op te doen voor het Paardentips Magazine.
De tafels
stonden in een u-vorm met een bureau in het midden speciaal voor de
lesgeefster. Natuurlijk was iedereen netjes gekleed om een goede indruk
te maken. Ik had ook mijn best gedaan. Van tevoren netjes mijn schoenen
gepoetst enzo. Toen ik een goed plaatsje had uitgekozen, keek ik even
naar mijn schoenen om te zien of ze nog steeds zo blonken. Ik was beter
niet net voor het vertrekken nog even naar de paarden gegaan. Mijn
schoenen zaten helemaal onder de modder. Dus maar vlug mijn voeten onder
mijn stoel duwen, in de hoop dat het niet zou opvallen.
Het grappige
was dat, toen ik hierdoor een rondje schoenen bekijken deed, ik zag dat
zeker de helft van de klasgenoten minstens even vuile modderschoenen
aanhad!
Dus een goede tip. Wil je als paardenliefhebber goed voor de
dag komen? Denk aan je schoenen voor je ergens naar toe gaat!
Veel leesplezier!
Groetjes,
Rudi en Nanny van den Dijck Paardentips
Magazine |
 | | |
 |
 |
|
 |
| Beste
Paardenboeken! |
| Boekentip: Drie top-boeken
die de lezers uitkozen! | |
 | |
|
We hebben in onze shop een soort top 4 best verkochte boeken allertijden staan.
Met allertijden bedoel ik gewoon de tijd dat de Paardentips shop bestaat
natuurlijk.
Maar welke boeken zouden de lezers op dit moment als toppers aanraden?
Dat was voor ons niet moeilijk om uit te zoeken. We keken even welke
drie boeken we de laatste maanden het meeste in een envelopje moesten steken
om te versturen. Zo heb jij meteen een leuke top drie. Makkelijk als je een
cadeau moet uitzoeken of voor jezelf nog eens een goed boek in huis wil
halen.
En de keuze van de lezers van het Paardentips Magazine is!!!
:
 |
 |
|
 |
| Tip: Dressuurles
aan kinderen |
| Door
Rudi | |
 | |
|
Misschien zeg je nu: 'Ja Rudi, waar kom jij nu nog mee aan?' Maar voor
mij was het nieuw toen ik het zag. Altijd leuk om een keer te delen met
de lezers van het Paardentips Magazine.
Omdat kinderen tegenwoordig al eerder op de pony zitten dan op school
is het voor een lesgever niet altijd simpel om duidelijk te maken waar ze een
wending moeten maken en dergelijke. Bij de manege die ik bezocht hadden ze
bijvoorbeeld bij de H een prent opgehangen van een hond, bij de C een van een
clown, etc. Dus in plaats van doorrijden tot de C krijgen de jongste
leerlingen te horen dat ze mogen doorrijden tot bij de clown. Creatieve
oplossing vond ik.
 |
 |
|
 |
| Tip: Een
schilderij van je paard |
| Door
Nanny | |
 | |
 |
In het vorige Paardentips Magazine kon je het verhaal lezen van
kunstenares Paula Collewijn. Wij vroegen haar een kunstwerk voor ons te
maken. We hebben namelijk nog een paar plaatsjes in huis waar het goed
tot zijn recht kan komen.
We hadden graag een
kunstwerk met een baroque paard gehad. Verder mocht Paula haar
creativiteit de vrije loop laten.
We vroegen Paula hoe zo'n werk
eigenlijk tot stand komt. Het leek ons leuk de uitleg die we kregen met
jullie te delen Paula legt uit : Eerst begin ik
met een snelle schets van het onderwerp. Daarmee begin ik van binnenuit zodat
de verhoudingen goed te zien zijn en nog eventueel aan te passen tijdens het
werken. Ik neem daar echt de tijd voor want de schets is het fundament van het
werk. Deze bepaalt het uiteindelijke resultaat.

Deze werkwijze met schetsen hanteer ik bij ieder onderwerp,
bij alle dieren en ook bij mensen. Bij opdrachten houd ik me
letterlijk binnen de lijntjes bezig. Bij vrij werk ga ik buiten de lijntjes.
Hiermee bedoel ik dat ik hier veel meer eigen idee in kan verwerken. Een
opdracht moet natuurlijk zo dichtbij mogelijk het origineel komen. Tenzij
iemand het werk wenst in de stijl van mijn vrije werk, dan is dat uiteraard
altijd mogelijk.
Wij (Rudi en Nanny) hebben ondertussen het
resultaat al mogen bekijken. Het was echt waar boven verwachting, zo
mooi!
In het volgende magazine laten we jullie het uiteindelijk
resultaat zien. Op de site van Paula kan je een aantal opdrachten
die ze kreeg bekijken. Het werk dat ze voor ons
maakte heeft Paula naar eigen zeggen van binnenuit naar buiten
toe uitgewerkt. De volgende keer zal duidelijk zijn wat ze daarmee
bedoeld. Je krijgt in ieder geval de groetjes
van Paula Collewijn.
Je kan haar werk bekijken op www.paula-collewijn.com
 |
 |
|
 |
| Rasomschrijving:
De American Quarter Horse en de Paint Horse |
| Door: Inge Bogaards
| |
 | |
 | De American Quarter Horse, ook wel gewoon
Quarter Horse genaamd is, zoals de naam al doet vermoeden, afkomstig uit de
Verenigde Staten en is het oudste Amerikaanse ras. De Quarter Horse ontstond
door kruising van Engelse volbloeden met de Arabische paarden die de
Spanjaarden meenamen naar Amerika. Zijn naam dankt hij aan de races op de
kwart mijl (quarter mile), een afstand waarop geen andere volbloed dit ras kon
verslaan...
... klik hier om
meer te lezen over de American Quarter en de American Paint Horse
 |
 |
|
 |
| De gewonnen
workshop “De onafhankelijke zit” |
| Door Bianca
Platjes | |
 | |
 |
Bij het bestellen van het boek “Beter
paardrijden kun je leren” van Ulrike Thiel kon je laatst via Paardentips
Magazine een workshop winnen. Ik bestelde het boek en kreeg te horen dat
ik twee kaartjes had gewonnen voor de workshop “De onafhankelijke zit”.
Dus reden we op vrijdag 9 februari vanuit Hardenberg helemaal naar Eindhoven
om daar een hotelletje te pakken, zodat we de volgende ochtend mooi op tijd
ons konden melden bij de HippoCampus.
We werden ontvangen met een kopje thee en konden even kennis maken met onze
medecursisten. We begonnen die dag met antwoord te geven op de volgende
vragen:
- Wat wil je graag leren deze dag?
- Wat wil je graag achterlaten?
Er zaten zeven mensen rond de tafel, die allemaal ergens ondervonden dat zij
nog op een of andere manier te kort schoten in hun communicatie met hun paard
en die dat graag wilden verbeteren.
We kwamen erachter dat we allemaal wel heel veel wilden leren, maar dat was
natuurlijk niet haalbaar in een dag. Ulrike zocht nu met iedereen van ons
een aandachtspunt uit, in die zij zich met de ruiter wou verdiepen naast het
algemene gedeelte, dat wij allemaal doorliepen.
De dag bestond uit een groot deel theorie afwisselend met oefeningen
waardoor je beter weet hoe het voor een paard is om een ruiter te dragen en
hoe het voelt om duidelijke hulpen te krijgen. Dit deden we door middel van
verschillende stokken te laten balanceren op onze handen en door elkaar te
leiden terwijl je alleen contact maakt met je handen. Zo konden wij aanvoelen
hoe het voor het paard is een goed of slecht zittende ruiter op zijn rug
te hebben en er gingen wat lampjes branden bij de een of andere deelnemer.
“Daarom probeert mijn paard altijd naar binnen te komen!” of “Nu snap ik dat
een jong paard vaak probeert harder te lopen als ik dat zelf wil!” Ook was het
zeer verhelderend aan te voelen hoe een onzekere ruiter een paard net zo gek
kan maken als een ruiter die zonder op het paard te letten zijn eigen zin door
wil zetten.
We hebben erg veel lol gehad ondanks de regen. Na elke oefening gingen wij
evalueren, zodat iedereen voor zichzelf een belangrijk stukje mee kon nemen
uit de voorafgaande oefening en wij van elkaar konden zien waarmee de andere
cursisten bezig waren met hun zit en met hun paard.
Om twaalf uur kregen we de gelegenheid om te lunchen in het nabijgelegen
dorp.
’s Middags kwam er iemand haar ervaring delen over de lessen van Ulrike
Thiel.
Het werd duidelijk, dat goed leren “zitten” een moeilijk proces is waarvoor
je de nodige oefening en aanleiding nodig hebt. Veel ruiters beseffen niet,
dat – ook al doet het paard het zware werk – van de ruiter zelf veel
coördinatievermogen geëist wordt. Een balletdanser of turner doet er jaren
over om dit te bereiken. Veel ruiters stappen op het paard en denken dat ze
het gewoon kunnen.

Na het vervolg van een stuk theorie mochten we onze zit in praktijk brengen
op een zitbal en op een houten paard. Omdat het op de juiste manier doorzitten
op de millimeter goed gedaan moet worden, moesten wij dat eerst “droog”
oefenen. We moesten hier op zitten met een denkbeeldig Donald Duck kont.
Vervolgens gingen we dit op het houten paard oefenen. Ulrike controleerde bij
iedereen de houding en corrigeerde waar nodig was. Elke klein foutje in
houding en beweging is niet alleen vervelend voor het paard, maar kan ook
ervoor zorgen dat je rug verkeerd belast wordt. Heb je de goede houding onder
de knie, dan is deze vaak zelfs voor mensen met rug- of nekklachten een soort
fysiotherapie en kunnen zij door correct rijden beter worden. Het werd
duidelijk dat het om millimeterwerk gaat.
Eindelijk mochten we nu na al de voorbereiding op een echt paard rijden.
Voordat we onze theorie in praktijk mochten brengen, moesten we eerst ons
opwarmen door zelf een rondje in de bak te rennen. Toen onze spieren warm
waren mocht ik op Jona stappen. Jona is een Fjordmerrie, die op een fijne
manier beweegt zodat wij zonder zadel met een voltigesingel en aan de
longeerlijn onze zit konden voelen en door de tips van Ulrike verbeteren. Jona
reageerde daarbij op elk klein foutje, zodat iedereen aan zijn aandachtspunt
kon werken. Door al de voorbereiding in theorie en het oefenen zonder paard
kon iedereen en stuk dichter bij de ideale onafhankelijke zit komen.
Al met al was het een leuke en leerzame dag en thuis kunnen we de
theorie nog eens rustig nalezen in het boek dat we allemaal hebben
meegekregen. Natuurlijk kan je na een eendaagse workshop dan nog niet perfect
zitten, maar je hebt kunnen horen en aanvoelen welke kant je op moet. Je kan
dan met je eigen instructeur verder of je kan een aantal lessen bij Ulrike
volgen om je coördinatie en samenspel met het paard te verbeteren.
Groetjes Bianca en Astrid
Zin in een cursus bij
Ulrike?
Driedaagse intensieve cursus
Ontwikkeling van zit, houding en communicatie 30
maart, 6 april, 13 april 2007 11 mei, 25 mei, 1 juni 2007
Eendaagse cursus De onafhankelijke zit
basisprincipes
27 april 2007 20 mei
2007
Link naar informatie over de onafhankelijke zit op
HippoCampus
 |
 |
|
 |
| Lezersverhaal:
Mijn super dressuur Mustang |
| Door: Josepha
Phillips | |
 | |
 |
Eerst een korte geschiedenis les: In het jaar 1494
selecteerde Colombus een groep van de allerbeste Andalusische hengsten en
merries met als doel deze mee te nemen naar de "Nieuwe Wereld". Vlak voor
vertrek, bleek de groep geweldenaren te zijn vervangen door de in die tijd
veel simpeler gebruikspaarden: de Sorraia, het originele Spaanse wilde
paard'. De Sorraia was kleiner en taaier en hoofdzakelijk dun en muisgrijs
(grullo) van kleur, met een aalstreep en zebrastreepjes op hun
benen. En zo kwamen de voorouders van de eerste mustangs aan in
Amerika.

In de jaren 70 werd in Oregon een groep mustangs ontdekt, die na
dna-onderzoek bleken af te stamen van de Sorraia. Deze kudde dun en muisgrijze
paarden werden in bescherming genomen en jaarlijks worden diverse paarden
gevangen om de populatie onder controle te houden. In 1996 werd zo een
drachtige Kiger mustang merrie gevangen. En het volgend voorjaar werd Don
Cayuse geboren.
In september 2000 kocht ik voor een kleinigheidje een klein muisgrijs
paardje . met een aalstreep en zebrastreepjes en meerdere tinten van blond tot
zwart in zijn dikke staart en manen. Ik wist absoluut niets van mustangs, maar
na vele jaren dressuur in Nederland wist ik genoeg van goed gebouwde en goed
bewegende paarden, en bewegen kon hij!!
Hij was nog zo goed als wild, toch viel het tam maken me eigenlijk mee. De
"Join Up" methode van Monty Roberts werkte geweldig (al duurde het anderhalve
dag i.p.v. anderhalf uur). Binnen een week liep Cayuse als een hondje achter
mij aan. Ook het longeren ging goed. En toen begon de "learning-curve" voor
mij. Door veel vallen en opstaan (letterlijk en figuurlijk) heb ik geleerd
dat je eerst je eigen angsten en onzekerheden moet overwinnen voordat je die
van een mustang aan kan. Als voorbeeld: toen ik eindelijk de grondbeginselen
van het rijden had afgewerkt, ging ik met Cayuse een stukje "buitenrijden".
Langzaam maar zeker werd de heuvel die we afreden stijler en stijler (dat had
ik eigenlijk nooit eerder opgemerkt!). En langzaam maar zeker ging Cayuse
sneller en sneller, tot we in volle vaart de heuvel afdraafden en bij mij de
paniek toesloeg. Onderaan de heuvel kwamen we tot een ietswat geforceerde
stop en na even diep ademhalen, zijn we gezamelijk de heuvel weer opgestapt,
terug naar huis. De volgende dag, na het opstijgen, plantte Cayuse alle
vier zijn benen stevig op vaste grond en was met geen enkel middel meer aan de
gang te krijgen. Zo van: Ik verzet geen been meer, want als ik ga lopen, dan
raakt Mam in paniek en dat doen we dus mooi niet! Toen ik een paar jaar
later een vriendin liet opstijgen, deed hij zijn oren (en die zijn niet mis!)
in zijn nek en bokte de hele bak rond, tot ze op de grond viel en hij keek
haar aan alsof hij haar wilde vermoorden, terwijl hij haar kort daarvoor
nog had staan kussen! Mijn instructeur wil ook al niet meer op hem rijden,
want zodra hij opstijgt doet Cayuse niets anders dan protesteren, hij is zelfs
een keer bijna omgevallen van dwarsigheid. Onbekenden kunnen hem niet
benaderen, hij is en blijft wantrouwig. Hij schrikt van netjes opgestapelde
houtblokken maar kijkt niet naar grote auto's. Hij vindt de jury doodeng maar
schrikt niet van paraplu's. Ondertussen zijn we zo goed als Z dressuur en
krijgen we geweldige reacties van mede dressuur fans en jury leden. We
verhuizen vaak, hij verhuist gewoon mee. Hup, in de trailer, de hele dag
rijden en s'avonds op een onbekend terrein overnachten tot we op onze
nieuwe bestemming zijn aangekomen. Eigenlijk vindt hij alles leuk, als ik me
maar kalm hou en blij blijf. Zo zijn we van Virginia naar Illenois en een jaar
later naar California gereisd en wie weet binnenkort weer ergens anders heen.
Met mijn stoere kleine gruize dressuurster!
Josepha Phillips (San Pedro, California) email: Huppeltje@aol.com
  |
 |
 |
|
TIPS
Tip 2:
wist je dat je op paardentips.com een zeer uitgebreide boekenshop vindt met
allemaal boeken die je helpen om de relatie tussen jou en je paard te
verbeteren en die je helpen om beter te kunnen rijden en je paard te
verzorgen? Klik hier om eens
een kijkje te nemen in de boekenshop.
Tip 3: Wist je dat we ook een magazine hebben
voor de liefhebbers van honden? Neem gerust eens een kijkje op www.hondentips.com
Tip 4: Er zijn al meer dan 100
Paardentips Magazines verschenen. Daar staat een schat aan informatie in. Klik hier om de voorgaande nummers online te
bekijken.
Tip 5: Tip een vriend of vriendin! Vind jij
het fijn om Paardentips Magazine te lezen? En denk je dat je vriend of
vriendin het ook leuk zou vinden? Stuur dit magazine-emailtje dan gerust door!
Misschien wil hij of zij ook wel lid worden van Paardentips Magazine. Er zijn
immers al bijna 40.000 leden… Tip 6:
Misschien heb jij wel een tip voor ons? Of een leuk verhaal over wat
je hebt meegemaakt met je paard. Of een onderwerp waarover je graag een
artikel zou zien in het magazine. Stuur ons dan even een mailtje op: mail@paardentips.com | |
 |
  |
 |
 |
Copyright 2007
– voorwaarden overnemen artikelen
Paardentips Magazine
copyright 2007. Alle artikelen, magazines en tussendoor-mailtjes zijn
beschermd door copyright. Wil je toch graag een artikel uit het magazine
gebruiken, dan kan dat onder de volgende voorwaarden:
1. vermeld
direct onder het artikel dat het artikel uit Paardentips Magazine komt, 2.
vermeld dat het artikel copyright 2007 van Paardentips Magazine is, 3.
plaats een duidelijke en werkende link naar www.paardentips.com
Voorbeeld: Uit Paardentips Magazine - copyright 2007 - www.paardentips.com | |
 |
|