|
|
|
| Welkom |
|
We kregen afgelopen week weer heel wat leuke reacties op het vorige
magazine.
Er was opvallend veel vraag naar de
tip tegen mollen die we gaven. Hebben we ondertussen nog last van
mollen in de rijbak? Heeft de tip gewerkt?
Ik weet niet of het aan de
tip van de hoefsmid ligt, maar we hebben in ieder geval geen mollen meer
op bezoek gehad! Dus het is het proberen waard. Wij hebben geen directe buren
maar als je een goede relatie met je buren wilt behouden dan zou ik ze zeker
op de hoogte brengen. De mollen die op ons terrein zaten, zitten nu een eindje
verderop. ;-)
Maar dit over het vorige magazine. Ondertussen hebben we
weer heel wat bloed, zweet en tranen gelaten om jou weer een nieuw magazine te
bezorgen...
Grapje! Nee hoor, we hebben er weer met plezier aan gewerkt
en hopen dat je het ook deze keer weer zult merken.
Heel veel leesplezier!
Groetjes,
Rudi en Nanny van den Dijck
Paardentips
Magazine |
 | | |
 |
 |
|
 |
| Foto van de
maand |
| Weer een
prachtige foto voor de maand
februari! | |
 | |
|
Ja we schrijven het al in de titel, de foto van de maand februari is weer
een topper! De winnaar zal het ebook
Toiletteren deze week nog in zijn mailbox vinden en ook de geprinte versie
zal nagestuurd worden.
Ben je nieuwsgierig naar onze keuze? Klik dan hier om
de foto te bekijken
Mooi hè? We zijn nu al benieuwd naar de foto
van volgende maand...
|
|
|
 |
| Lezersverhaal:
Non-verbale communicatie |
| Door Veronica
S. | |
| |
|
Hallo Rudi en Nanny!
Allereerst m´n complimenten voor jullie mail, altijd interessant en leuk om
te lezen.
Ik ben Nederlandse, maar heb jaren in Denemarken gewoond en 2
jaar in Spanje.
Ik ben verpleegkundige en masseur en heb vanaf jongsaf aan
paarden getraind à la Monty Roberts. Mijn oom in Nederland gaf
daartoe de aanleiding. Want zo ging hij ook met paarden om.
In Spanje vond ik een paard, een prachtige Andalusische merrie, die ik
spotgoedkoop kon krijgen, omdat ze iedereen er af gooide. Daarom stond ze
voornamelijk in een bergwei. Het paard kwam van een militaire stoeterij en
heeft goede papieren.
Het is in Spanje nog steeds de gewoonte om
paarden "te breken". Zo gebruiken ze in Andalusië nog steeds een neusriem
met een metalen plaat met richels, die pijnlijk op de neus drukt en wonden
veroorzaakt. Aan die neusriem is een teugel bevestigd. Verder gebruiken ze een
stang met een enorm hefboom-effect en hebben ze stijgbeugels van hoekig
metaal, die wonden veroorzaken. Dan niet te spreken over hun grootse sporen.
Zo hebben ze ook mijn paard "gebroken" en haar daarna als
4-jarige laten dekken. Sindsdien heeft ze in de wei gestaan en verder wel
een goed leven gehad.
Een Engels echtpaar kocht haar maar dat ging
helemaal niet goed. Ze hebben haar dagelijks geborsteld etc. en uiteindelijk
wilde de merrie het zadel en hoofdstel accepteren. Tot ze erop
gingen zitten. Het werd gewoon een rodeo. Het koppel gaf het op
en de merrie mocht weer voor 2 jaar in de wei.
Daar stond ze, 6
jaar oud, te koop. Ze gooide iedereen op een gevaarlijke manier van zich
af. De laatste koper had er rugklachten en een gebroken enkel aan
overgehouden en veel geld verloren. Want ze hadden haar voor veel geld
gekocht omdat ze zogenaamd goed ingereden was.
Maar in ieder
geval stond ze nu te koop voor een heel redelijke prijs, als
probleem-paard. Ik ging er naar toe en was "meteen verkocht", ze was
echt mooi en lief.
Ik keek meteen of ze gewend was aan het zadel en
hoofdstel maar mocht haar niet berijden "omdat ze niet verzekerd
was".
De merrie heeft een mooie compacte bouw en past
perfect "in de 3-hoek", goede "droge" benen en goede hoeven-niet te kort/steil
bekapt en geen wonden, littekens, ekseem of andere allergische reakties.
Het paard zag er mooi uit en leek gelukkig ook niet allergisch te
zijn voor de bepaalde steekvliegen, dat is ook in Spanje een
groeiend probleem.
Ik kocht haar en ze bleef eerst nog 3-4 weken bij
het echtpaar, omdat ik een week naar Nederland moest, en haar niet zonder mij
op haar nieuwe stal wilde laten. Continuïteit is n.l. heel belangrijk, als je
aan een nieuw jong 'probleem' paard begint.
Aan ons mensen is de keus
hoe we met een paard omgaan (en onze kinderen, medemensen etc.).
We kunnen
als 'roofdier' door middel van macht, geweld en onderdrukking dingen
afdwingen. Respect afdwingen door middel van onderdrukking kun je wel
verkrijgen, maar dan heb je dus een slaaf. Wil je dat?
Dan heb je een
paard dat je vast graag de kont toekeert als je de stal binnen komt
of het loopt weg als je het uit de wei wil halen.
Mijn
paarden komen graag naar me toe, ook als ze in de wei staan.
Als kind
observeerde ik hoe mensen met paarden omgingen en ik koos bewust voor de
vredige manier, omdat ik gefascineerd was en ben van paarden en zelf een
vredelievend mens ben.
Veel in ons gebeurt in het onbewuste en moet je
dan leren bewust over te worden. Mijn "oom Wouter" kon me dat heel goed
verklaren. Hij hielp bijvoorbeeld een jongen om zijn paard te trainen in
dressuur en dat paard was onrustig en deed niet zoals de ruiter wilde. Mijn
oom verklaarde de jongen dat het allemaal kwam omdat zijn paard bang voor hem
was en het wel graag wilde doen, maar niet begreep wat en hoe, omdat de jongen
zijn paard heel afwisselende dingen vertelde: verbaal en non-verbaal.
De jongen was wel aardig voor zijn paard, maar werd dan opeens kwaad als het
paard niet "deed zoals hij het vertelde". Net als wijzelf gaat een bang paard,
dat de agressie van de eigenaar voelt, heel erg spannen en blokkeert het ook
mentaal. Dan kan het de aanwijzingen van de ruiter niet meer volgen. Om
het verhaal kort te houden. De jongen heeft het nog jaren geprobeerd,
maar het lukte hem nooit om het paard er toe te krijgen goede dressuur- en
springresultaten te behalen. Dit omdat het hem nooit lukte om vredelievend het
paard te bejegenen en zo te behandelen.
Het is ongelofelijk wat paarden van hun eigenaars en ruiters accepteren.
Omdat het paard zo'n vredige natuur heeft. Net als mensen, kan ook een paard
trauma's krijgen en/of mentaal ziek/gevoelig geboren worden-of kan dat
mettertijd zo blijken.
Meestal is het toch de interactie mens-paard die
voor "probleem-paarden" zorgt.
Meestal wil de eigenaar het paard de
oorzaak van het probleem geven, maar zoals een filosoof eens zei: als je naar
iemand anders wijst, denk er dan aan, dat 3 vingers van die hand naar jezelf
wijzen.
Monty Roberts heeft boeken geschreven met duidelijke tekst,
verklaring, foto´s en vooral belangrijk, tekeningen die duidelijk maken, hoe
je-en hoe je niet non-verbaal met je lichaamstaal het paard hoort te
bejegenen.
Toen ik destijds 17 jr. oud, voor m´n
schoolexamen in biologie een scriptie moest schrijven, koos ik voor "de psyche
van het paard" en kreeg er een 10 voor. Sindsdien, en ik ben nu 48 jr. oud,
werk ik in de verpleging en implementeer mijn manier van non-verbale
communicatie in mijn werk in de omgang met zwaar zieken, mentaal gehandicapten
en psychisch zieken-met goede resultaten.
Ik woon en werk bij
Kopenhagen/DK vnl. in ziekenhuizen en heb, toen ik onlangs weer uit Andalusië
terug ging naar Kopenhagen, mijn paard meegenomen.
Over mijn training
is een artikeltje geschreven in een Engels blad en dat kun je lezen op mijn
website www.horsehelpspain.com
Met vriendelijke groeten
Veronica S.
|
|
|
 |
| Hoe de
revolutionaire Join-Upmethode van Monty Roberts ook menselijke relaties kan
versterken... |
| Boekentip: Wijze lessen
voor de mens door Monty Roberts | |
| |
|
Ik hoorde laatst een gesprek van een paar trainers van paarden. Een dame zei
tegen de andere trainers: "Het zal misschien gek klinken, maar door de manier
van trainen met mijn paarden ben ik de relatie met mijn kinderen anders gaan
bekijken. Ik ben er meer en meer op gaan letten dat ik ze ook beloon voor de
dingen die ze goed doen in plaats ze alleen maar op hun kop te geven als ze
iets fout doen." De reactie van de andere trainers was er een van herkenning.
Bij hun was dit ook het geval. Hun manier van trainen had niet alleen een
goede invloed op de paarden maar ook op hun gezin en in andere delen van hun
leven!
Monty Roberts kwam, na het trainen van heel wat
paarden, tot de conclusie dat de manier van omgaan met paarden
volgens de Join-up methode een deel van zijn leven was geworden waardoor
hij ook beter ging communiceren met mensen. Wat bleek? De wijze lessen die hij
leerde van de paarden, bracht ook mensen dichter bij elkaar. Hij ging deze
ervaring delen met anderen en schreef op hun aanvraag een menselijke versie
van Join-up.
Met levendige, vaak aangrijpende anekdotes vertelt Roberts wat hij heeft
geleerd van de duizenden paarden waarmee hij heeft gewerkt. Deze lessen vormen
een doeltreffende leidraad voor een betere communicatie van mens tot mens- van
het leren 'lezen' van elkaar tot het scheppen van een omgeving zonder angst
en, het allerbeste, het geloof in de kracht van vriendelijkheid en
vertrouwen.
Ook in het bedrijfsleven werden mensen overtuigd:
Clive Warrilow,
Algemeen directeur en voorzitter, Volkswagen
Noord-Amerika
Monty Roberts luistert zeer zeker naar paarden. Maar naar mijn
bescheiden mening heeft hij ook een krachtige boodschap voor mensen, met namen
leidinggevenden van laag tot hoog. Wat hij bereikt met een paard is een
metafoor voor een managmentstijl: werknemers zijn in staat tot uitzonderlijke
resultaten indien ze waardig, met respect en eerlijk gehandeld
worden.
In het bedrijfsleven begaan we de fout dat we de mensen in hokjes
stoppen, waardoor hun talenten en creativiteit niet tot hun recht komen. We
moeten een manier vinden om mensen aan te zetten tot andere gedachten over
henzelf, hun baan en hoe ze werken, alleen of in een team. Volgens mij is dit
boek het beste uitgangspunt daarvoor.
Michael Schwartz,
Voorzitter, Prime Factors Inc.
Mijn boodschap is simpel: ik ben naar Monty Roberts gaan kijken en heb
hem met twee paarden zien werken. Ik heb iets geleerd over de taal Equus. Nog
steeds houd ik niet van die beesten en waarschijnlijk kom ik de eerst volgende
jaren niet meer op een manege, maar ik heb wel een gelukkig man gezien die van
mensen houdt en die, binnen het domein der paarden, een pleidooi heeft
gehouden voor rust, kalmte en compassie tussen mensen en dieren die samen met
ons deze blauwgroene bol bewonen. Equus is slechts de eerste taal. Er zijn er
nog veel, veel meer als we maar de tijd nemen om stil te staan, te kijken, te
luisteren en over te gaan tot Join-Up
Klik hier om meer
te lezen over dit nieuwe boek....
|
|
|
 |
| Belonen en
straffen |
| Door Rudi
| |
| |
|
Als je een paard iets wil aanleren moet jij hem motiveren om net die dingen
te gaan doen die jij van hem verwacht.
Je kan dit doen door het
belonen van datgene dat hij goed doet of juist door te straffen wanneer
hij dat niet doet.
Wat is straffen en belonen?
Belonen= alles wat je
doet om een bepaald gedrag van je paard te vermeerderen. Dus
bevestigen.
Straffen= alles wat je doet om een bepaald gedrag te
verminderen. Dus ontmoedigen.
Belonen kan je op twee manieren.
Je kan
bijvoorbeeld een beloning geven om het gedrag dat je net zag aan te moedigen.
Dit heet dan een positieve beloning.
Of je kan
juist iets vervelends wegnemen als je paard doet wat je van hem verwacht.
Bijvoorbeeld het stoppen met het geven van druk als het paard aanstapt. Dit
noemen we dan negatief belonen.
Straffen kan ook op twee manieren.
Een paard wil
niet over een hindernis heen en krijgt een slag met de zweep. Dit is een
voorbeeld van straffen van niet gewenst gedrag. Het klinkt een beetje gek maar
ze noemen dit positief straffen. Je voegt namelijk iets toe
waardoor het paard gestraft wordt.
Een paard wil de voederbak induiken
terwijl jij hem nog in je handen hebt. Je wil hem leren om te wachten en neemt
de bak weer weg. Dit is negatief straffen. Je neemt iets weg
waardoor het paard gestraft wordt.
Een paard weet maar al te goed wanneer hij een beloning of een straf krijgt.
Welke methode van training wij ook gebruiken het is belangrijk er bij stil
te staan dat bij de meeste fouten die het paard maakt de oorzaak bij ons te
zoeken is. Wij moeten ervoor zorgen dat we het paard geen tegengestelde
signalen geven waardoor hij verward kan raken. Hij moet duidelijk weten
wanneer hij iets goed doet en wanneer fout.
Op het juiste
moment belonen of straffen is de basis voor een goede relatie en zorgt
ervoor dat je paard met plezier voor je werkt.
Bron,
cursus Trainingspsychologie van het paard bij Inge Teblick. Schrijfster van
het boek Grondwerk met paarden
|
|
|
 |
| Trick
Riding |
| Door: Wendy Schrievers
| |
| |
|
Trick Riding
Trick Riding word in het algemeen niet graag gezien als een deel van de
westernsport, maar vaak als een uitdaging voor waaghalzen. Feit is wel dat het
publiek dit spektakel graag toeschouwt en dat deze sensatie veel bekijks trekt
op grote evenementen. De trick Riding geschiedenis gaat terug naar de oude
Romanen, die op hun paarden stonden in de races en de Russische Cossacks, een
militaire groep die verschillende stunts deden zoals hangen aan de zijkant van
het paard. Deze stunt werd ook door de Indianen gebruikt om hun vijanden te
slim af te zijn. In de jaren 1900 begon in Amerika de Trick Riding als rodeo
competitie evenement. De cowboys en cowgirls die deelnamen aan dit evenement
zetten al hun kracht, moed, atletisch vermogen, equipment en paarden in en
gingen tot het uiterste om te winnen. Toen de competitie zo intensief werd dat
de gevaren te groot werden is de trick riding veranderd van rodeo competitie
in een speciaal show evenement, die we nu kennen als het moderne trick riding.
Deze trick riding is veel meer geconcentreerd op balans, elegantie en stijl
als het vroegere trick riding.
Vele toeschouwers beseffen niet dat er veel tijd en training in een trick
riding show gaat zitten. De paarden moeten goed getraind en in uitstekende
conditie zijn, ook gehoorzaam en betrouwbaar zijn plus snel reageren. Rustig,
braaf en langzaam gewend aan alle gekheid op zijn rug. De meeste paarden
hebben geleerd te stoppen als je afstijgt en blijven automatisch onder het
gewicht van de ruiter, maar de trickriding paarden zijn er op getraind om op
flinke snelheid door te galopperen wanneer de cowgirl of cowboy uit het zadel
springt. Ook hebben ze geleerd rechte lijnen te blijven lopen en in balans te
blijven zelfs als het hele gewicht van de rijder aan 1 kant hangt. Niet alleen
de paarden maar tevens voor de ruiters is deze conditie zeer belangrijk.
De cowgirls en cowboys van het trick riding team oefenen een paar maal in de
week niet alleen op het paard maar ook techniek, kracht en stretch oefeningen
en zijn tevens regelmatig in de sportschool te vinden om de lichamelijke
conditie op pijl te houden. Atletisch en fit zijn, moed hebben, genoeg geduld,
veel discipline en flexibiliteit is voor de trickriders noodzakelijk om hun
sport goed te bedrijven. Tevens kent de trick riding een speciale optoming.
Bijna altijd gebruiken de ruiters speciale zadels ontworpen voor de
trickriding en opvallende flashy kleding met genoeg stretch waardoor de stunts
gemakkelijker uitgevoerd kunnen worden en natuurlijk met bijpassende
kleurrijke accesoires voor de paarden.
De meeste en de profi's onder de trick riding teams vind je natuurlijk in de
USA zoals de Riata Ranch Cowgirls, de Painted Lady's en de Cowgirl Chicks maar
ook Europa kent verschillende trickriding teams waaronder de Future Guys in
Nederland (niet alleen het eerste trick riding team in Europa maar ook de
voorlopers in deze sport), De Thunder Guys in België en Het Pullmancity Trick
Riding team in Duitsland.
Het laatste team heeft een vaste locatie in
Bayeren en in het seizoen geven ze dagelijks shows in de grote westernstad
waardoor ze extreem goed getraind en geroutineerd zijn. In Trick Riding kennen
we honderden verschillende stunts, maar de meest geziene kan je bekijken
door hier te
klikken. Je ziet dan uitleg en foto's van het Pullman City Trickriding
team.
Het zijn maar een paar van de vele stunts en iedere trickrijder heeft
dmv zijn eigen vorm en gevoel weer een hele eigen interpretatie van iedere
stunt. Trick riding is een best gevaarlijke maar ook een hele mooie sport.
Voor degene die het willen leren is het noodzakelijk een betrouwbaar paard te
hebben en goede, ervaren en professionele begeleiding. Voor degen die de
trickriding willen zien zijn er vele shows en evenementen door heel Europa
waar trick riding te zien is. Bijvoorbeeld tijdens Western Pferd te
Pullmancity in Eging Am See, Duitsland. Waar niet alleen de trick riding
getoond wordt maar waar nog veel meer adembenemende paardenshows te zien
zijn.
Tekst: Westernstad Pullman City, Eging Am See
(D)
|
|
|
 |
| Begrippenlijst:
Overstappen |
| |
| |
| Overstappen: Het neerkomen
van de achterhoef voorbij het spoor van de voorhoef.
|
|
|
 |
| Tip: Een
schilderij van je eigen paard |
| Door: Paula
Collewijn | |
| |
|
Mijn naam is Paula Collewijn, geboren in 1978 en ik woon in de Zaanstreek,
in Koog aan de Zaan.
Ik houd mij beroepsmatig bezig met het tekenen en schilderen van
voornamelijk dieren, met name paarden maar ook honden, katten
en wildlife.
Ik heb zelf een paard, twee katten
(Siameesjes) en zes vogeltjes (parkietjes) waar ik heel blij mee ben! Heb
alleen van mijn vogeltjes nog geen portretjes gemaakt, maar dat gaat vast nog
een keer gebeuren.
Met mijn paard rijd ik recreatief. Heb wel ooit
wedstrijden gereden (dressuur en springen) maar omdat dat vrij veel tijd en
voorbereiding in beslag nam in verhouding tot mijn leven als kunstenares heb
ik ervoor gekozen om recreatief te rijden. Heb dan ook een prachtig
westernzadel gekocht, waar ik me helemaal in thuisvoel. En Lotto, mijn
lieveling vindt het ook helemaal niet erg!
Momenteel ben ik bezig met het ontwerp van een collectie schilderijen en
tekeningen 'horse-emotions'. Dit omdat paarden mij enorm fascineren en
inspireren. Hiermee wil ik ook het respect en begrip voor de natuur
overdragen, want wat zijn wij gezegend met het feit dat we de gelegenheid
hebben met dieren om te kunnen en mogen gaan, zij hebben er voor gezorgd dat
wij ons veel kunnen realiseren en permiteren.
Ik maak gebruik van diverse technieken, houtskool, pastel, acryl- en
olieverf. Tevens maak ik muurschilderingen.
Het maken van tekeningen en schilderijen doe ik zowel voor particulieren als
voor bedrijven. Het loopt uiteen van het tekenen en schilderen van
(huis)dieren (ook vaak overleden dieren, een mooi gebaar) tot aan het
verwerken van een doelstelling (of meerdere) van bedrijven in een
allesomvattend schilderij.
De werken die ik tentoonstel op exposities bied ik te koop aan en tevens
zijn enkele werken uit mijn collectie vrij werk verkrijgbaar als kunstdruk,
gelimiteerd. Dus mocht je een werk zo mooi vinden dat je die wel zou willen
hebben, is het ook mogelijk deze zowel op papier als op canvas te laten maken,
materiaal en formaat dus geheel naar eigen keuze. Houd er wel rekening mee dat
ik veel werken gelimiteerd uitbreng, want ik zou niet willen dat mijn werk op
heel veel verschillende plaatsen hangt, daar zit dus een grens aan.
De werken zijn ook te bezichtigen op mijn website. Tevens kun je daarop
informatie verkrijgen voor opdrachten: www.paula-collewijn.com
Groetjes,
Paula Collewijn
|
|
|
|
|
TIPS
Tip 1: De top 3 boeken waar de lezers van
Paardentips het meest aan gehad hebben!
Tip 2: Wist je dat je op paardentips.com een zeer
uitgebreide boekenshop vindt met allemaal boeken die je helpen om de relatie
tussen jou en je paard te verbeteren en die je helpen om beter te kunnen
rijden en je paard te verzorgen?
Klik hier om eens
een kijkje te nemen in de boekenshop.
Tip 3: Wist je dat we ook een magazine hebben
voor de liefhebbers van honden? Neem gerust eens een kijkje op www.hondentips.com
Tip 4: Er zijn al meer dan 100
Paardentips Magazines verschenen. Daar staat een schat aan informatie in. Klik hier om de voorgaande nummers online te
bekijken.
Tip 5: Tip een vriend of vriendin! Vind jij
het fijn om Paardentips Magazine te lezen? En denk je dat je vriend of
vriendin het ook leuk zou vinden? Stuur dit magazine-emailtje dan gerust door!
Misschien wil hij of zij ook wel lid worden van Paardentips Magazine. Er zijn
immers al bijna 40.000 leden… Tip 6:
Misschien heb jij wel een tip voor ons? Of een leuk verhaal over wat
je hebt meegemaakt met je paard. Of een onderwerp waarover je graag een
artikel zou zien in het magazine. Stuur ons dan even een mailtje op: mail@paardentips.com | |
|
|
|
|
|
Copyright 2007
– voorwaarden overnemen artikelen
Paardentips Magazine
copyright 2007. Alle artikelen, magazines en tussendoor-mailtjes zijn
beschermd door copyright. Wil je toch graag een artikel uit het magazine
gebruiken, dan kan dat onder de volgende voorwaarden:
1. vermeld
direct onder het artikel dat het artikel uit Paardentips Magazine komt,
2.
vermeld dat het artikel copyright 2007 van Paardentips Magazine is,
3.
plaats een duidelijke en werkende link naar www.paardentips.com
Voorbeeld: Uit Paardentips Magazine - copyright 2007 - www.paardentips.com | |
|
| 
