Nummer 117     Jaargang 5 | 14-11-2006 | 33.805 leden Uit het paardenleven gegrepen: Te veel melkzuur Boekentip: Vrijheidsdressuur Tip: Wat als je bakstuk scheurt tijdens een rit? Begrippenlijst: Wat is aanrijden? Tip: cursus Gezondheidszorg voor het paard Op weg voor het goede doel: Reisverslag Lezersverhaal: Niet alle begin is even makkelijk "Soms hoeft een pony helemaal niets te doen om van jou de gelukkigste mens op de wereld te maken " (Miriam Nieuwe Weme).

Welkom,  Zoals je misschien al weet ben ik ondertussen al de informatie die we tot nu toe hebben verzonden via de magazines, aan het verzamelen op de site www.paardentips.com. Onder de knop Artikelen kun je eens kijken hoever ik al sta. Er staan al heel wat tips, weetjes, lezersverhalen enzovoort op een rijtje. In een van de vorige magazines dacht ik je te helpen door wat uitleg te geven over de knoppen in het mailtje dat je telkens krijgt. Blijkbaar kun je al deze info alleen nog maar bekijken op de site zelf en nog niet via de knoppen in het mailtje. Sorry hiervoor. De informatie op de site zal regelmatig aangevuld worden dus af en toe een kijkje nemen op de site www.paardentips.com zal zeker ook de moeite waard zijn. Bij het verzamelen van de nummers kwam ik wat woorden tegen met uitleg over bijvoorbeeld aan-leuning, contragalop enzovoort, wat me op het idee bracht deze allemaal onder te brengen onder begrippenlijst voor de paardenliefhebber.

Dus uitleg van woorden die je vaak te horen en te lezen krijgt als je paardenliefhebber bent. Door deze termen allemaal te verzamelen krijgen we straks een soort woordenboek op de site waar je makkelijk even een kijkje kunt nemen als je niet helemaal zeker bent van de betekenis of graag wat extra uitleg nodig hebt. Vorige week sloeg ik mezelf nog tegen mijn hoofd toen ik zag waar ik aan begonnen was ;-) wat een hoop informatie en dus werk! We zouden er al een heel boek mee kunnen vullen. Maar het is gelukkig allemaal niet voor niks. We hopen dat je het zult waarderen en zult doorgaan met anderen te vertellen over het gratis online Paardentips Magazine. Veel leesplezier! Groetjes, Rudi en Nanny van den Dijck Paardentips Magazine PS: Hoe kan het dat dit allemaal gratis is? Ten eerste zijn wij natuurlijk twee echte paardenfreaks die dit graag voor je doen. Ten tweede is deze investering mogelijk dankzij diegenen die af en toe een boek via ons in huis halen ;-)

Uit het paardenleven gegrepen: Wat doe je als je paard te veel melkzuur heeft? Door Rudi en Nanny

Tegenwoordig rijdt mijn vrouw (Nanny) Jorrit samen met mijn nicht Rebecca onder zadel. Jorrit wordt daarnaast ook nog eens door mij voor de koets gespannen. Ideaal voor een koetsier als je paard onder zadel losgewerkt wordt. Dat merk je echt wel bij het mennen.

Het is soms een hele werkweek voor zo'n kerel. Als je dit allemaal goed opbouwt en af en toe ook rust geeft kan een paard dit makkelijk aan. Omdat we niet weer in de fout wilden gaan, hebben we voor de zekerheid laatst nog een bloedonderzoek laten doen en alles was gelukkig helemaal in orde. We waren goed bezig.

Jorrit is een paard dat zijn eigen grenzen niet kent, hij zou bij wijze van spreken doorgaan met werken terwijl het voor hem eigenlijk niet meer gaat. Als eigenaar is het dan jouw verantwoordelijkheid dit op tijd in te zien.

Een paar tips voor diegenen die het geluk hebben een paard te hebben dat die extra mijl teveel wil gaan voor jou en hoe je hier goed mee om kunt gaan.

• Veel trainen mag en kan, maar bouw het rustig op.
• Zorg ervoor dat je je paard opwarmt voor je echt gaat werken, dus goed instappen en loswerken van de spieren.
• Laat het paard niet te lang achter elkaar draven of galopperen.
• Je kunt de conditie van je paard opbouwen door intervaltraining. Wisselen van tempo, regelmatig stappen. In stap recupereert het paard.
• Laat je paard regelmatig de nek strekken, behoud hierbij het contact. 
• Zorg ervoor dat je paard (ook in de koets) niet over de schouder valt maar goede buiging heeft in de wendingen. Zo voorkom je verkeerde belasting van de spieren.
• Laat het paard na het werk goed uitstappen. 10 tot 15 minuten is niet overdreven.
• Spoel de benen van je paard na elke rit af. Niet te koud water.
• Kijk of je paard bezweet is en leg hem indien nodig een fleece deken op om het zweet op te nemen.
• Wissel indien nodig de deken om, zodat je paard niet met een natte deken blijft staan.
• Vermijd tocht.
• Pas je voeding aan naargelang de arbeid. Let wel op! Het is beter voor een paard wat te dun te zijn dan wat te dik. Een goede test hiervoor is, door met je hand over de ribben te strijken. Om goed te zijn moet je op deze manier de ribben nog net voelen. Zie je met het blote oog de ribben al liggen, is het paard vaak te dun. Hoeveelheden van voeder zijn moeilijk te bepalen, dat zie jij als eigenaar het beste.

Jij maakt de keuzes voor deze trouwe kameraad dus ga goed met deze vriendschap om. Deze is onbetaalbaar.

Tip: Verbaas je vrienden met de kunstjes van je paard! Vrijheidsdressuur

Zo laat je jouw paard een buiging maken!

Heb je wel eens een paard zien rollen in de wei? Als je goed oplet, kun je zien aankomen wanneer hij dat gaat doen. Hij strekt zijn hals met de neus naar de grond en buigt een beetje voorover. Hij ruikt even, draait wat rond en gaat liggen. Heel natuurlijk gedrag.

Hoe gaat een paard liggen? Hij zet zijn achterhoeven tegen zijn voorhoeven, om daarna met zijn voorbenen te knielen en dan door de achterhand te zakken. Wist je dat deze beweging de basis is voor een leuk kunstje? Je kunt hem namelijk goed gebruiken bij het aanleren van een buiging.

Het is een natuurlijke beweging, dus je hoeft niet bang te zijn dat je iets vraagt van je paard wat niet goed is voor zijn gewrichten of zo. Een dier leert het beste en het liefste door telkens wanneer het iets goed doet een beloning te krijgen. Geef toe, zo zou je het zelf ook het liefste hebben ;-)

Je kunt natuurlijk telkens wachten tot je paard vanzelf een poging onderneemt om te gaan liggen, maar je kunt het jezelf en je paard ook makkelijker maken door het gebruik van een target.

Targetten is het paard aanleren om een voorwerp op commando aan te raken. Het aanleren is niet moeilijk, een paard is van nature erg nieuwsgierig, dus gebruik datgene wat je als target wilt gebruiken en hou het voor zijn neus. Het paard zal eraan ruiken en er een duwtje tegen geven. Zodra hij het raakt, beloon jij je paard. Dat is targetten. Een leuke basisoefening om later zaken zoals knielen makkelijker aan te leren.

Als je paard het aanraken van de target gaat begrijpen hoef je namelijk niet te wachten totdat je paard aanstalten maakt om te gaan liggen. Je kunt hem dan op commando een buiging laten maken.

Zo kun je dat doen:

• Ga ter hoogte van je paard zijn schouders staan.
• Breng de target, bijvoorbeeld een stokje met een balletje dat je gebruikt als verlengde van de arm, net onder zijn kin.
• Als het paard de target aanraakt, beloon je.
• Breng de target telkens in stappen iets lager en beloon iedere keer.
• Ga steeds verder tot je de target tussen de voorbenen houdt.
• Hierna breng je de target tussen de voorbenen door, steeds een stukje verder naar achteren.
• Je paard zal nu meer en meer de buiging gaan inzetten.
• Als dit alles (na oefenen) goed verloopt, ga je deze handeling combineren met het commando BUIG en een klein tikje met de zweep tegen de buik.
• Uiteindelijk geef je de hulpen iets eerder waardoor je paard deze beweging achter elkaar in één beweging doet.
• Herhaal dit alles tot je paard alles op commando en met de zweephulp doet.
• Vergeet niet te belonen!

Natuurlijk moet je wat tijd steken in het werken met de target, maar als je paard dat eenmaal doorheeft, gaat het aanleren van andere kunstjes een stuk sneller. Miriam Nieuwe Weme schrijft in haar boek dat het helemaal niet moeilijk is.

Dit kunstje en vele andere, zoals apporteren en steigeren, wordt haarfijn uitgelegd in haar nieuwe boek 'Vrijheidsdressuur'.

Klik hier om meer te lezen over het boek 'Vrijheidsdressuur'. 

Tip: Wat doe je als je bakstuk tijdens een rit scheurt? Door Nanny

Als je bakstuk (je weet wel: het riempje dat het bit in de paardenmond houdt) tijdens een rit scheurt, gebruik dan de bakstukken van de neusriem om ze door de beide bitringen te steken, dus ook aan de niet gescheurde kant om het bit recht te houden. Eventueel moet je de neusriem wat hoger of lager gespen om het bit op de juiste plaats in de paardenmond te houden.

Dit is natuurlijk maar een tijdelijke oplossing maar wel makkelijk om te weten als je het eens meemaakt...

Tip en schets uit het Paard en Pony Tipboek

Begrippenlijst: Wat is Aanrijden?

Tip: Betere zorg voor het paard dankzij betere medische kennis! Door Bianca Hijman

"Zeven jaar geleden kocht ik mijn eerste paard: Indiana, een Andalusiër. Inmiddels hebben we vier paarden, waarvan één zelf gefokt. Het is een heerlijke en verslavende hobby, zoals de meeste paardeneigenaren ongetwijfeld weten. Mijn twee dochters en ik rijden op drie van de paarden; Indiana is enige tijd geleden afgekeurd om te worden bereden maar we zijn blij dat ze nog bij ons is.
Wat me in de afgelopen zeven jaar is opgevallen, is dat paarden gauw een probleem met de gezondheid kunnen hebben, hoewel ze zo groot en sterk zijn en daardoor onkwetsbaar lijken.
Zeker als je op een stal staat met meer paarden, zie je heel wat paarden-gezondheidsklachten of blessures om je heen. De dierenarts is een trouwe bezoeker. Reden om na te gaan denken in hoeverre problemen te voorkomen zijn.

• Sommige gezondheidsproblemen of blessures zijn niet te voorkomen. Als je paard bijvoorbeeld in de wei of in de paddock een verkeerde beweging maakt en een peesblessure heeft, had je dat niet kunnen voorkomen. Of het oplopen van een verwonding is niet altijd te voorkomen. Of een paard dat een koliek-aanval krijgt. Helaas is niet alles te voorkomen. Wel is het in die gevallen van groot belang dat je snel en adequaat handelt. In welke gevallen is de komst van de dierenarts van belang en hoe handel je voordat de dierenarts arriveert? Wat moet je wel doen en wat moet je misschien juist niét doen?
• Bij sommige andere problemen is het van belang om ze eerder te herkennen. Zo kun je tijdig ingrijpen en voorkomen dat het probleem nog groter wordt. Denk bijvoorbeeld aan mok. Hoe eerder ontdekt, hoe eerder je de condities kunt verbeteren. Zo is te voorkomen dat het echt uit de hand loopt en zware medicatie nodig is om het probleem weer te verhelpen.
• Preventie: Als we door betere medische kennis een beter inzicht hebben hoe gezondheidsproblemen of blessures kunnen ontstaan, kunnen we daarmee rekening houden in de zorg voor en het rijden van het paard. Hierbij kun je denken aan het stalklimaat, de voeding, de beweging, en last but not least: ons rijgedrag. Waarom bijvoorbeeld zijn een goede warming-up en een goede cooling-down zo belangrijk?
  Extra kennis geeft beter inzicht. Dit kan bij ons leiden tot een aanpassing in onze zorg voor de paarden of misschien ook in ons rijgedrag.

Op weg voor het goede doel: Reisverslag Door: Margriet en Jeannette

Het is nog maar 20 km naar Santiago! Onze laatste dag. Ineens. Wat een drukte op de Camino Frances. Die dag is er weinig water en groen gras voor de paarden. Dat hebben we nog niet eerder zo meegemaakt. Het is hier echt droger. We zijn weer blij dat we voor de Camino del Norte hebben gekozen. Als ware bezienswaardigheid worden we vaak gefotografeerd en willen mensen een praatje met ons maken.

En dan eindelijk Santiago de Compostela in. Op de Monte de Gozo heb je voor het eerst uitzicht op de stad. Verder door smalle, drukke en gladde binnenstad-straatjes en steegjes gaat het richting kathedraal en Compostelarium. De stad is leuk! In het kader van onze traditie, verdwalen we nog één keer en lopen dwars door een van de belangrijkste winkelstraten met de paarden in ons kielzog voordat we bij de paardenfontein en de kathedraal staan.

De paarden kunnen de trappen niet op - we lopen om en luisteren niet naar de man die ons zegt dat er een festival is en het te druk is voor de paarden. Naar de kathedraal! Het is géén feestelijke intocht zoals bij de Vierdaagse; het is toch iets meer privé. "De weg is belangrijker dan het einddoel", maar aankomen in Santiago na zo'n 1850 kilometer te paard en te voet met pakpaard is een heel bijzondere ervaring. We zijn daarom blij dat we even tijd voor onszelf hebben en dat we daarna ons bezoek uit Nederland kunnen verwelkomen. Zus Martine met vriend Charles, neef Marten met zoon en vriendin Martine.
Gelukkig heeft het bezoek ervaring met paarden. Het duurt namelijk anderhalf uur voordat wij het bewijs in handen hebben dat wij deze tocht als ware pelgrims hebben afgelegd .

De volgende drie dagen staan de paarden bij een manege in Teo, 8 kilometer verderop. Hier mogen ze bijkomen voordat we ze naar huis brengen. Wat een prestatie hebben die paarden geleverd! Elke dag weer kwamen ze naar ons toe als we ze van de wei haalden om weer op pad te gaan. Elke dag weer droegen ze ons en onze bagage een stukje richting Santiago. En dat - bijna altijd - met de oortjes vooruit.

We zijn vrijdag 28 juli aangekomen. Wandelend en wel, zoals de traditie wil. De laatste loodjes wogen niet het zwaarst, maar moe zijn we wel. De paarden daarentegen zijn eerder zwaarder, met name Liesa, die nog steeds een beetje te dik is en blijft. Veel spieren en een lekkere grasbuik. Waar we vooral trots op zijn is dat Roos zo gezond hier binnen is gewandeld - revalidatie op de Camino! Ze glanst volop, heeft appeltjes en weer energie genoeg voor een drafje bergopwaarts, en hield ook de 33 kilometer wandelen op de één-na-laatste dag zonder problemen vol. En wij? Moe, maar voldaan en heel gelukkig. En we hebben nog geld opgehaald voor de Maartenshoeve ook!

De dagen in Santiago zijn heel prettig. We zien veel medepelgrims en spreken meerdere malen af. Onze Jens is ook in de stad en we besluiten gezamenijk naar Finisterre te gaan. Nadat we afscheid hebben genomen van onze gasten (behalve van Marian, die reist de rest van de tijd met ons mee). We vertrekken eerst richting Muxia. Het is er mooi en vredig, en we staren heerlijk over het water. Daarna gaan we naar Finisterre (Finis Terrae - eind van de wereld in het Latijn), voor velen het echte eindpunt van de pelgrimsroute naar Santiago. Eerst zoeken we eten in het vissersplaatsje Fisterre (Galicisch voor Finisterre) en dan rijden we naar de rots voor de zonsondergang en een overnachting.

Vroeg op de ochtend genieten we van een heel mooie zonsopgang. Na koffie en een ontbijt rijden we via de mooie kustroute terug naar Santiago om Jens op tijd op de bus naar zijn vriendin te zetten. We hebben besloten dezelfde avond nog met de trailer richting huis te vertrekken. We rijden drie nachten ongeveer 10 uur met 14 uur pauze. Het is beter voor paarden als we `s nachts rijden - koeler, minder verkeer en dus ook minder kans op oponthoud - en dus vertrekken we.

De paarden laden makkelijk en we rollen weg. De eerste nacht valt mee en om half acht 's ochtends staan we in Miono, waar we het Spaanse deel van onze tocht zijn gestart. De paarden mogen op stal - lijken de plek te herkennen en zijn meteen rustig. We proberen die dag te rusten, maar heel goed gaat dat niet. We eten een hapje, en laden de paarden tegen negenen weer in. Die nacht is het moeilijk wakker te blijven en daarom stoppen we tussendoor een uurtje om onze ogen dicht te doen.

De volgende ochtend zoeken we rond Poitiers in Frankrijk een stal. De paarden mogen eerst op stal en later op de wei. Wij zoeken een goedkoop hotel voor de dag. We hebben allemaal flink kunnen slapen, kopen eten voor onderweg en eten pizza. De paarden staan om 10 uur weer op de trailer - weer zo makkelijk laden - en we gaan op naar Parijs. Daar rijden we om drie uur `s nachts nog even verkeerd bij een omleiding (de bordjes zijn weer goed verstopt) en even later zitten we op de rondweg. Geen file te zien, gelukkig.

We rijden rustig door en tegen 10 uur `s ochtends staan we bij boer Jan in Groesbeek voor de deur. Zowel Roos als Liesa stappen braaf de laadklep af en de wei in. Om onze thuiskomst te vieren, drinken we onze sidra, appelcider uit Spanje, met Jan, Annemie en Annemartien aan de keukentafel. De cirkel is rond - van koffie bij Jan op 31 maart naar sidra op 3 augustus. We hebben het gered. De paarden zijn gezond na zo`n 1850 kilometer lopen, en wij zijn slanke dennen na de vele kilometers die we mee hebben moeten lopen.

Dank!
Liesa en Roos staan nu op een wei in Groesbeek, en maken het heel goed. Héél veel dank aan alle familie, vrienden, sponsors, donateurs, vrijwilligers, medereizigers en alle andere bekenden die onze reis mogelijk hebben gemaakt, met financiële ondersteuning, praktische adviezen, logistieke hulp, en prettig gezelschap. We kunnen jullie niet allemaal bij name noemen, maar we zijn iedereen diep dankbaar. De wereld zit vol met aardige mensen, heeft deze reis ons geleerd. Dank, heel veel dank! 

www.paardreizen.nl

Lezersverhaal: Niet alle begin is even makkelijk Door: Kimberley

Ik rijd al paard vanaf mijn 6e jaar. Deze dieren waren en zijn nog steeds mijn beste vrienden. Het is geweldig te merken dat ze naar je luisteren, je begrijpen en vertrouwen.

 

Ik begon met rijden op een manege met maar 1 ster, deze manege was goedkoop en omdat mijn ouders niet goed wisten of ik dit echt wilde doen mocht ik rustig aan doen. De eerste les kan ik mij nog heel goed herinneren. Het was een les op een flinke shetlander genaamd Snoepie, ik huilde tranen met tuiten want ik vond hem zo groot!! Later zijn we goede maatjes geworden.

Na een jaar of twee kreeg ik een verzorgpony van de manege, omdat ik altijd zo goed hielp met de stallen. Deze pony heette Lady, mijn moeder en ik waren meteen helemaal weg van haar. Ze was al oud en heel langzaam, maar dit heb ik nooit erg gevonden.

Vaak zocht ik ze vroeg in de ochtend al op, voordat ik naar school ging, door regen en sneeuw Dan kreeg ze eten. Ik mestte samen met mijn moeder de stal uit en daarna al stinkend naar mest naar school :-(

 

De tijd met Lady was geweldig. Ik kreeg op een gegeven ogenblik regelmatig bloedneuzen en jeuk. Die bloedneuzen stopten maar niet en we gingen naar de dokter. Eenmaal de uitslag bekend, allergisch voor hooi en stro, moest ik dus even stoppen met paardrijden.

Ik vond dit het allerergste dat me kon overkomen, nu nog steeds. We moesten afscheid nemen van Lady. Twee weken nadat ik weg was gegaan kreeg ik een telefoontje, Lady was overleden. Ik heb mezelf toen van verdriet, de hele dag in mijn kamer opgesloten.

 

Na dat half jaar gingen mijn moeder en ik toch nog eens kijken naar een andere manege en konden het niet laten om terug te gaan lessen. Het ging ineens allemaal weer goed, blijkbaar was er in deze manege minder stof ofzo.

Hier moest ik rijden op kleine pony's wat mij al snel niet meer beviel. Maar daarna mocht ik op Marit. Ik heb nooit een echte band gehad met paarden maar met Marit was deze nog sterker dan bij Lady. Ik vond haar geweldig. Ze kwam uit een circus en had een rare hobbeldraf, niemand wilde daarom op haar rijden. Omdat zij zo raar liep en ook erg langzaam was kreeg ze elke keer een lading schoppen en tikken van al degenen die op haar reden. Op een gegeven moment liep ze nog maar 1 uur mee in de les en de leukste pony ooit werd onherkenbaar. Ze schopte naar me zoals bij iedereen en werd erg vals. Daarom werd ze van een ruime box naar een stand gebracht en ging het alsmaar slechter. Ik kwam op een maandag middag op stal en liep naar Marit, toen ik eenmaal aankwam was daar een meisje in haar stal die het paard sloeg. Ik rende naar de eigenaar en vertelde wat er aan de hand was. Het meisje bleek de nieuwe verzorger van Marit te zijn. 

 

Het is ondertussen al jaren geleden en voel me nog misselijk worden over wat ik toen had gezien.

 

Ik heb nu voor het eerst mijn eigen veulen. Het is een Fjord en zelfs al zou hij nu ook zo raar gaan doen, ik zal hem nooit verlaten. Het is mijn pony en ik zal bij hem blijven tot het einde.

 

Groetjes, Kimberley

 

	TIPS Tip 1:  Go West Eén van de weinige Nederlandstalige boeken over Western Riding. Een boek dat duidelijk in de smaak viel want...   We  kregen laatst een telefoontje van de uitgever van dit boek met de vermelding dat 'Go West' nù al bijna uitverkocht is. Er zou voorlopig geen nieuwe versie gedrukt worden. We hebben de voorraad voor een laatste keer kunnen aanvullen. Wees er snel bij want op is op.   Klik hier om meer te lezen! Tip 2: Wist je dat wij, Rudi en Nanny, ook een magazine maken speciaal voor hondenliefhebbers? De naam is, je raadt het al, het Hondentips Magazine! Klik hier om naar www.hondentips.com te gaan. Tip 3: wist je dat je op paardentips.com een zeer uitgebreide boekenshop vindt met allemaal boeken die je helpen om de relatie tussen jou en je paard te verbeteren en die je helpen om beter te kunnen rijden en je paard te verzorgen? Klik hier om eens een kijkje te nemen in de boekenshop. Tip 4: Wist je dat veel Paardentipslezers elkaar regelmatig ontmoeten op het Paardentips forum? Je kunt daar vragen stellen en van gedachten wisselen met andere paardenliefhebbers. Erg leuk en gezellig! Klik hier om het forum te bezoeken. Tip 5: Er zijn al zo’n 100 Paardentips Magazines verschenen. Daar staat een schat aan informatie in. Klik hier om de voorgaande nummers online te bekijken. Tip 6: Tip een vriend of vriendin! Vind jij het fijn om Paardentips Magazine te lezen? En denk je dat je vriend of vriendin het ook leuk zou vinden? Stuur dit magazine-emailtje dan gerust door! Misschien wil hij of zij ook wel lid worden van Paardentips Magazine. Er zijn immers al meer dan 30.000 leden… klik hier voor een flyer Tip 7: Misschien heb jij wel een tip voor ons? Of een leuk verhaal over wat je hebt meegemaakt met je paard. Of een onderwerp waarover je graag een artikel zou zien in het magazine. Stuur ons dan even een mailtje op: mail@paardentips.com

	Copyright 2006 – voorwaarden overnemen artikelen Paardentips Magazine copyright 2006. Alle artikelen, magazines en tussendoor-mailtjes zijn beschermd door copyright. Wil je toch graag een artikel uit het magazine gebruiken, dan kan dat onder de volgende voorwaarden: 1. vermeld direct onder het artikel dat het artikel uit Paardentips Magazine komt, 2. vermeld dat het artikel copyright 2006 van Paardentips Magazine is, 3. plaats een duidelijke en werkende link naar www.paardentips.com Voorbeeld: Uit Paardentips Magazine - copyright 2006 - www.paardentips.com

	Aan- en afmelden voor Paardentips Magazine Beste [NAME], Wij versturen nooit ongevraagd ons magazine naar iemand. Je hebt dit nummer dus ontvangen omdat je je daarvoor hebt aangemeld of omdat iemand anders je dit magazine heeft toegestuurd. Waarschijnlijk dacht die persoon dat je wel geïnteresseerd zou zijn in één van de artikelen. Als dit het geval is (zie afzender), dan ben je nog geen lid van Paardentips Magazine en hoef je jezelf ook niet af te melden. Wil je jezelf graag opgeven om elke twee weken het Paardentips Magazine te ontvangen? Klik dan hier om het formulier op de site in te vullen. Als je Paardentips Magazine niet meer wilt ontvangen, klik dan hier: [UNSUBSCRIBE_HTML].