Het is een belevenis geweest die niet voor iedereen is weggelegd. Wij vonden
het in ieder geval fijn dat we op deze manier ons steentje konden
bijdragen.
Bij dezen willen wij, Rudi en Nanny, ook iedereen bedanken voor hun bijdrage
en natuurlijk voor de nieuwe aanmeldingen voor het magazine.
Oh ja,
Margriet en Jeannette hebben ons beloofd de verslagen wat samen te vatten, zo
gaan de reisverslagen in het Paardentips Magazine door alsof ze nog gewoon
onderweg zijn. Maar dat zul je waarschijnlijk niet erg vinden.
Het Perfecte Paard
Het regent pijpenstelen. Honderden
mensen met allerlei kleuren paraplu’s staan zich te verdringen terwijl een
fanfare de Radetzky-mars speelt. Wapperende vlaggen, allerlei geuren van de
eet-kraampjes, plastic zakken en papiertjes die in het rond waaien, honden die
naar elkaar blaffen en grommen bij het paseren...
Onder deze omstandigheden moet jij jouw paard, die net een proef heeft
gereden, in de trailer zien te krijgen…
Eén minuut later. De fanfare speelt nog, de mensen staan er ook nog. De
regen komt nog steeds met bakken uit de hemel, maar jouw paard staat
lekker droog in de trailer, zonder enig teken van onrust! Omstanders
knikken naar elkaar en zeggen ...
..."Die heeft het goed voor
mekaar!"
“Dat is onmogelijk,” zul je waarschijnlijk zeggen, "mijn paard gaat zó al
moeilijk op de trailer!" "Heb je al eens een jong paard in de hand gehad?"
"Mijn paard schrikt bij elke nieuwe situatie." Echt niet!!!
Met de juiste benadering en aanmoediging zijn paarden (en mensen) in staat
om buitengewone prestaties te leveren. Wil jij een duw in de goede richting om
samen met je paard tot prestaties te komen die je
zelf niet voor mogelijk hebt gehouden?
Ik zal het nog mooier maken! Door die duw in de goede richting:
- kun je je paard wassen en scheren terwijl hij heerlijk
stil blijft staan.
- hoef je je paard niet meer in bedwang te houden doordat hij schrikt van de
andere paarden in de stal.
- kan elke training succesvol worden doordat je hem steeds
meer kunt laten doen wat jij wilt.
- wordt het rijden voor jou en je paard nog
leuker doordat je jouw paard beter kent.
- heb je niet eens in de gaten dat je je paard aan de halster meeneemt, zo
soepel gaat het.
- loop je niet het risico dat je paard jou verwondt als je zijn been optilt.
- luistert je paard als je wilt dat hij voorwaarts,
achterwaarts of opzij gaat.
- blijft je paard stilstaan als jij wilt opstijgen.
- komt je paard naar je toe als je hem nodig hebt.
- houdt je paard jou in de gaten als je met hem werkt en houdt hij rekening
met jou.
- kun je met je paard ook over moeilijker terrein rijden.
- kun je met je paard door ondiep water rijden.
- gaat je paard probleemloos de trailer in.
- blijft je paard kalm als hij onverwachte bewegingen waarneemt.
- kun je vanaf de rug van je paard een hek openen doordat jouw paard daaraan
meewerkt.
- zijn weigeringen van je paard om verder te gaan
verleden tijd.
- kun je beter springen met je paard.
- kun je in het verkeer gewoon op je paard blijven zitten doordat hij rustig
blijft.
- hoef je niet bang meer te zijn om langs een wapperende vlag te rijden.
- kun je met je paard een trap op lopen.
Wij vonden voor jou een
boek dat geschreven is door een persoon die zelfs het vertrouwen heeft
gekregen om de paarden van de Engelse politie te trainen.
Paarden waarvan het van groot belang is dat ze onder de meest extreme
omstandigheden kalm blijven. Paarden die letterlijk en figuurlijk door het
vuur gaan voor hun ruiter. Een man die je een flink eind de goede richting in
kan wijzen dus!
Wij vonden voor jou een boek geschreven door een persoon die zelfs het
vertrouwen heeft gekregen om de paarden van de Engelse politie te
trainen. Paarden waarvan het van groot belang is dat ze onder de meest extreme
omstandigheden kalm blijven. Paarden die letterlijk en figuurlijk door het
vuur gaan voor hun ruiter. Een man die je een flink eind de goede richting kan
aanwijzen dus!
Michael Peace geeft je in dit boek stap voor stap advies om
problemen met je paard op te lossen. Hij doet dit op een paardvriendelijke
methode die uitgaat van de natuurlijke reactie van het paard. Als je de
informatie leest zul je soms denken 'is het allemaal zo
simpel?' Als je weet hoe je het goed moet doen wel ja! Maar je kunt
ook heel wat fout doen en hiervoor nog jaren de tol betalen. Daarom is de hulp
die je in dit boek krijgt, om je paard zijn angsten te laten overwinnen en
kalm te blijven in elke situatie, zeer waardevol voor iedereen die iets met
paarden te maken heeft..
Klik hier om meer te lezen over dit boek en om het in huis te
halen.
 |
 |
|
 |
| Tip: Val op met
een uniek zadeldekje! |
| Door
Nanny | |
 | |
|
In het vorige magazine had Rudi het
over het harnas van een paard dat voor ridders in die tijd een kostbaar bezit
was. En dat je het een beetje kon vergelijken met een auto met alle opties.
Pimp my Horse schreef hij er toen bij als titeltje. Echte
jongenspraat. Dus nu mijn beurt om eens wat tips te geven die de meeste dames
onder ons zullen aanspreken. Tips om op te vallen met je paard. Het is
namelijk leuk als je iets hebt wat niemand anders heeft. Als je daar dan ook
nog eens mee kunt showen bij je vrienden in de manege is het helemaal leuk.
Creatief zijn is hierbij de boodschap. Dat kan ook met je paard.
Laatst was ik namelijk met een stel kinderen een paar T-shirts aan het
kleuren met speciale textielverf. De gekste en meest originele designs kwamen
eruit. Echt leuk om te zien en heel gezellig om zo samen aan het werk te zijn.
Toen ik later thuis een sjabrakje (zadeldekje) zag liggen waar ik de
vlekken niet meer uit kreeg ging er ineens een lampje branden. Waarom deze
niet een origineel kleurtje geven in plaats van ze weg te gooien?
Het
enige wat je nodig hebt is een oud of nieuw (waar je zelf voor kiest)
zadeldekje en textielverf. De textielverf kun je in bijna elke hobbywinkel om
de hoek kopen (bij wijze van spreken). Volg de aanwijzingen op het doosje van
de verf of vraag advies in de hobbywinkel en je kunt aan de slag. Je kunt de
verf rechtstreeks aanbrengen met een kwast of het dekje in een verfbad soppen.
Als je het op sommige stukken samenbindt met een touwtje, krijg je verrassende
effecten als je later het touwtje weghaalt. Je kunt ook met verschillende
kleuren door elkaar werken. Als je dan toch bezig bent dan kun je het ook eens
proberen met bandages, halster of halstertouw. De witte spulletjes lenen zich
hier natuuurlijk het beste voor.
Je kunt ook een oude frontriem versieren met kralen of dergelijke. Als je
heel creatief bent krijg je een hele nieuwe frontriem.
Zeker weten dat je opvalt.
Dit is een leuke manier om eens samen met
je hele gezin iets leuks te doen.
Je hoeft geen tiener te zijn om dit
leuk te vinden hoor! ;-)
Stuur ons gerust een paar foto's met je
originele creaties. Veel plezier!
|
|
|
 |
| Wist je dat?:
Durchlässigkeit het einddoel van elke ruiter |
| Door:
Rudi | |
| |
|
We hadden vroeger een rijinstructeur die met zijn hele lichaam les gaf.
Het was soms net een buikdanser zoals hij daar dan stond te bewegen. Vooral
als hij het over durchlässigkeit had dan moest je soms even je lach inhouden.
Maar wat is durchlässigkeit eigenlijk?
Durchlässigkeit is, zoals je waarschijnlijk al begreep, een Duits woord.
Het is eigenlijk moeilijk om het zomaar even te vertalen. Het is een woord dat
je moet voelen zou mijn oude instructeur zeggen. Durchlässigkeit is eigenlijk
het einddoel van elke dressuurruiter. Het paard reageert op de juiste hulpen
van de ruiter zonder enige weerstand en zonder dwang. Je paard is soepel en
ongehinderd in zijn bewegingen. Het paard laat de hulpen van de ruiter door
zich heen komen. Paard en ruiter zijn één.
Je rijdt dus met een zachte tegenhoudende teugelhulp (ophouding) en met
drijvende gewichtshulp en beenhulp. Deze hulpen worden door het paard
aangenomen zonder dat het daar last van heeft en dus tegenwerkt.
Je hebt een goede impuls vanuit de achterhand. Een goede impuls van de
achterhand is het krachtig afzetten en vooruitbewegen van de achterbenen, deze
beweging zet zich in een soepele rug voort door het hele paardenlichaam. Mooi
om te zien!
Impuls verkrijg je door een drijvend onderbeen van de ruiter met een hand
die de paardenmond niet hindert en een krachtige inwerking van de zit (het
kruis).
Het is vooral belangrijk de tact van de beweging te houden. Dus met
een zelfde gelijkmatige snelheid (tempo) voortbewegend paard. Elke gang van
het paard heeft zijn eigen tact. Dezelfde leraar waar ik net over sprak gaf al
zingend de maat van de tact aan. Dan stond hij zo van 'taattataatta'. Hij
vertelde ons dat hij bij het trainen liedjes in zijn hoofd afspeelde om de
tact te behouden en werd dan helemaal euforisch.
Durchlässigkeit is vooral goed zichtbaar bij de overgangen. Dus bij het
veranderen van tempo (voorbeeld van arbeidsdraf naar middendraf). Als je deze
overgangen moet verkrijgen door flinke teugeldruk heb je geen goede
durchlässigkeit.
Je zult het nu waarschijnlijk wel met me eens zijn dat het allemaal
makkelijker gezegd is dan gedaan. Maar streven naar durchlässigkeit is al een
hele prestatie op zich.
We begrepen niet altijd wat onze instructeur ons wilde duidelijk maken.
Maar dat deze man helemaal gepassioneerd was van het paardrijden was wel
duidelijk. We vonden hem soms zelfs een beetje raar, maar beginnen hem nu meer
en meer te begrijpen.
Jammer dat we zo kort les van hem hebben gehad. Zelfs toen hij wist dat
hij niet lang meer te leven had ging hij door met dat wat zijn leven volgens
hem zo mooi maakte, paarden en lesgeven.
|
|
|
 |
| Rasomschrijving:
Highland Pony |
| Door: Rudi met de hulp van
Paardentips-lezers | |
| |
|
I paint thee out a Highland filly, a sturdy stubborn, handsome dapple,
as sleek's a mouse, as round's an apple (Robert Burns)
De Highland Pony is één van de twee inheemse rassen van de
Schotse hooglanden en eilanden.
Gedurende vele eeuwen heeft het ras zich aangepast aan het veranderende en
vaak barre klimaat en de leefomstandigheden van Schotland. De wintervacht
bestaat uit een laag sterk, dasachtig haar over een zachte, dikke onderlaag,
die dit ponyras geschikt maakt het hele jaar buiten te verblijven.
In het voorjaar ruilt de pony de wintervacht voor een gladde zomervacht. De
kenmerken- de robuustheid wordt gecombineerd met een vriendelijke aard en
gelijkmatig temperament.
Het ras geeft een sterke, harmonisch gebouwde, compacte pony, met alle
lichaamsdelen in goede verhouding tot zijn hoogte. Het is één van de grootste
van de Britse inheemse rassen en behoort volume en kracht uit te
stralen.
Klik hier om meer te lezen over de Highland Pony
Heb jij een aanvulling of wil jij ook een rasomschrijving geven,
klik dan hier voor meer informatie
Je begrijpt dat het hoe
langer hoe moeilijker wordt om geschikte informatie te vinden over een 'nieuw'
ras dat we willen beschrijven. Wil je ons helpen? Graag! Heb je een
leuke ervaring of een foto die je wilt delen met ons en de lezers van dit
magazine over een bepaald ras? Mail ze ons dan: mail@paardentips.com.
|
|
|
 |
| Op weg voor het
goede doel: Reisverslag |
| Door: Margriet en
Jeannette | |
| |
|
Te weinig tijd!
We liften naar Guéret en pakken de trein naar Limoges om Margriets ouders op
te halen van het vliegveld. Ouders bij de chambres d' hote, wij nog even langs
de paarden - ze staan nog op de wei! Nee maar. Deze wei bevalt ze wél. We
eindigen de dag op het terras van het restaurant in Bourg d'Hem (vaste
leverancier van koffie aan bellende Santiago-gangers) met een heerlijk maal,
mooi uitzicht en wederom: zon!
Bagageloos rijden we langs la
Celle-Dunoise, waar de paarden weer uit de Creuse kunnen drinken, en wij
koffie vinden. Mooi landschap, goede paden door bossen en velden - mooie rit.
Bij La Ferme du Cheval Rouge worden we vreemd aangekeken; onze voicemail is
niet goed overgekomen. Gelukkig hebben ze koffie en lollies en begrijpen ze
onze vraag naar een wei; ze doen zelf aan trektochten en kunnen wel een wei
vrijmaken.
We slapen vanavond ook in de chambres d'hote in Bussiére-Dunoise, maar gaan
eerst nog weer lekker eten in Bourg d'Hem. Terug bij de chambres d'hote wacht
ons nieuws; de paarden zijn weer uitgebroken. Snel rijden we op en neer om de
paarden op een andere wei, dit keer met werkend schrikdraad, te zetten. Hoe ze
de wei uit zijn gekomen is een raadsel; de draad zit overal nog gewoon vast.
Slimme paarden?!
Margriets ouders gaan weer naar huis - op weg naar
Limoges rijden we nog even langs de paarden. Ze staan gelukkig tevreden te
kanen op de wei... Als de ouders veilig in het vliegtuig zitten gaan we verder
met bellen en regelen. De auto wordt verlengd en mag elders worden afgeleverd,
dus besluiten we spontaan naar het zuiden te rijden om het voer op te halen.
Omdat we een stuk Frankrijk over willen slaan (we redden Santiago niet in vier
maanden; we hebben minder kilometers gemaakt dan vooraf bererekend door Roos'
en Truska's medische problemen) willen we paarden en voer bij elkaar hebben.
Halverwege Périgueux bedenken we dat we vlak langs het huis van Anneke
zullen rijden - we kennen haar niet, maar ze leest heel trouw onze verslagen
en heeft haar hulp aangeboden. We mogen komen, en zitten even later heerlijk
in de tuin te kletsen met een echte ' fan'; de hele route tot nog toe staat
uitgetekend in haar atlas. Uiteindelijk belanden we om elf uur 's avonds in
een hotel in La Soutterraine, niet ver van de paarden.
Precies op tijd
staan we op de stoep bij de Ferme, en krijgen koffie met uitleg; ze zijn
gewoon een manegebedrijf, maar dan wel met koudbloeden, en zijn vooral gericht
op buitenritten. Ze doen niet aan het herbergen van paarden of mensen, maar
wilden voor ons een uitzondering maken. Heel lief! Onze gastheer biedt aan
Liesa vooruit te brengen met zijn vrachtwagen; Margriet rijdt er met de
huurauto achteraan en Jeannette gaat alleen op stap met Truska en Roos. Alle
paarden blijven lang hinniken, ook al zijn ze buiten gehoorsafstand.
Liesa staat snel braaf op stal, en Margriet kan weer aansluiten bij
Jeannette en de paarden. Die hebben het goed en braaf gedaan. Het is weer een
hele mooie tocht, we kunnen zelfs de paarden tot de buik het meer in rijden om
af te koelen. Truska zweet nog wat na - beetje vreemd, we sponzen haar daarom
lekker af. We eten makkelijk uit de magnetron. Het wordt een beetje saai als
we elke dag apart uitwerken; we zijn vooral druk bezig met het regelen van
vervoer; bellen, bellen, bellen en vooral veel wachten in hete telefooncels.
Een enkele keer mogen we gebruik maken van de telefoon in het sjieke hotel om
de hoek.
We hebben Noth uitgekozen als vertrekpunt voor vervoer, omdat
het vlak langs de snelwegen zit. Bovendien zit er een centre equestre waar
onze paarden veilig op de wei staan en wij in de gite ernaast kunnen slapen.
Onze gastheer is erg vriendelijk en helpt ons aan alle kanten. Maar waarom
zitten we hier te wachten op vervoer? We gaan het niet redden om voor 1
augustus te paard Santiago de Compostela in te rijden. Jeannette wordt dan op
haar werk verwacht... De kreupelheid van Roos (5 dagen wachten) en de ziekte
van Truska (hoogstwaarschijnlijk spierbevangenheid = maandagziekte, maar we
weten het niet zeker; 8 dagen wachten en 4 dagen op halve kracht vanwege haar
revalidatie) hebben ons schema te veel door de war geschopt. Toch willen we
Santiago bereiken met gezonde, fitte paarden, zoals steeds ons motto was.
Tenslotte willen we € 11.000 bijeenrijden voor de Maartenshoeve!
Daarom hebben we besloten om transport naar Spanje te zoeken. Voor 2
paarden, we hebben besloten dat Truska terug naar Ulicoten gaat. Daar staat de
huifkar al op haar te wachten...
Lange trailerrit
De laatste dag in Frankrijk - en we moeten nog heel wat regelen voor ons
vertrek naar Spanje: paarden rijden - laatste ritje met Truska, snik - hooi
halen voor de paarden in de trailers, eten en drinken kopen voor de mannen die
Truska komen halen, weblog bijwerken in de bibliotheek, veel geld pinnen voor
het vervoer en ons verblijf bij het paardencentrum, spullen uitzoeken... Bert,
de bloemenman en maat Beppie - Truska´s vervoersteam - staan om 5 uur voor de
deur met tractor (mooie auto) en trailer. Na één blik op ons paradijsje
besluiten ze de nacht te blijven logeren en de volgende ochtend vroeg te
vertrekken, tegelijk met ons. Het wordt gezellig, al moeten wij pakken en
opruimen. Gelukkig is er voetbal op tv.
Om 4 uur gaat de wekker... En
om 5 uur komt Taxi Horses aanrijden, keurig op de afgesproken tijd (hij is om
2 uur ´s nachts vertrokken). We laden eerst Truska in - snel afscheid nemend
van onze trouwe Truus - en dan snel Liesa en Roos in de andere trailer. Truska
staat stampij te maken als ze door heeft dat ze alleen in een trailer staat;
de mannen rijden daarom snel weg. We zijn onze vrijwilligers diep dankbaar dat
ze onze Truska naar huis wilden brengen! Liesa en Roos blijven rustig, maar
die hebben dan ook elkaar en een mooie trailer met padding (overal kussens om
tegen aan te leunen).
Ook wij rijden al om kwart voor zes weg. Pas om half vijf (Truska is dan net
een uurtje thuis bij Wanda) rijden we het terrein op van het centro equestre
in Mioño; het eerste paardencentrum na Bilbao. We gaan de kustroute volgen,
omdat er daar meer gras is voor de paarden en de temperatuur lager ligt.
Helaas zijn er ook meer heuvels, maar onze bergpaarden hebben daar minder
moeite mee dan met de hitte. Al rekenend met gemiddeld 20 kilometer rijden per
dag en rustpauzes kwamen we uit op een start vlak na Bilbao (hoeven we
tenminste ook niet langs die drukke stad). Dan hebben we nog genoeg speling -
hopelijk - voor leuke en minder leuke verrassingen.
In Annekes auto
gaan we naar de camping en even later zitten we bij het haventje van
Castro-Urdiales heerlijk aan de vis en rosé. Liesa en Roos staan op stal; als
enige Norikers op een arabieren-centrum vallen ze een beetje uit de
toon...
Aan de ontbijttafel bespreken we met Anneke onze voorgenomen
route. Ze moet weten waar ze zakjes voer neer moet leggen, maar we hebben nog
geen boekje van de Camino del Norte! Wel info over campings, centro equestre,
pelgrimsalbergues, etc. uit kaarten en boekjes van de toeristeninformatie.
Geen gemakkelijke opgave, dus. Anneke zet ons bij de paarden af en gaat vol
goede moed op pad.
De paarden hebben het zwaar gehad - bijna 11 uur in
een trailer! We willen ze lichte beweging geven; 5 kilometer stappen naar een
wei vlak bij de camping, zonder bepakking. Maar bij de camping lukt het niet
om een wei te vinden, terwijl er genoeg lege weides liggen. Maar wie is de
eigenaar? We worden naar het volgende dorp doorgestuurd, maar ook daar kan
niemand ons helpen en worden we naar het volgende dorp gestuurd... Mooie boel,
hier in Spanje, geen wei te vinden, ook niet na 20 keer vragen! Dan maar door
naar Liendo, 15 kilometer verder, waar een zak voer en twee stallen wachten
(en weer een heleboel mooie arabiertjes).
De kustroute is mooi; de paarden zien voor het eerst de zee (ze kijken veel,
maar zijn er niet bang van), we rijden afwisselend over paden, asfalt en
boulevard met prachtig uitzicht over zee, bergen, bossen... En we zien wel 30
gieren rondcirkelen boven een vervallen huis, vlak bij de camping. Tot slot
ontdekken we nog dat er een spaanse-breton bestaat, een licht koudbloed dat
veel op onze paarden lijkt. Gelukkig; de hoefsmeden hebben dus ook grote maat
ijzers. ´s Avonds brengen we met Anneke nog een zak voer weg en gaan daarna
lekker eten in de buurt van Santander.
Vanaf Liendo gaat het al snel
omhoog en stijgt en daalt de weg fors tot Laredo. De paarden glijden veel meer
dan normaal op dit gladde asfalt - waarom is Spaans asfalt gladder dan Frans
of Nederlands? We rijden dwars door Laredo heen en verbazen ons over onze
paarden. Vooral Margriet merkt het; ze heeft 2,5 maand vooral Truska gereden
en rijdt nu Roos. Wat een verschil met toen we Roos net kochten! Wij staan met
ons halve tentje - om gewicht te besparen hebben we alleen de binnentent mee,
een cape volstaat als buitentent - op de camping, koken ons potje en gaan
vroeg naar bed.
www.paardreizen.nl
|
|
|
 |
| Lezersverhaal: De
allerliefste pony |
| Door:
Bo | |
| |
|
Beste Rudi en Nanny,
Ik vind jullie paardentipsmagazine echt helemaal te gek !! Super! Jullie
leggen alles heel duidelijk uit.
Nou nu wil ik het volgende kwijt, ik heb een verhaal, maar weet niet
of jullie het heel boeiend zullen vinden.
Ik heb geen eigen paard, maar heb wel een tijd een verzorgpaard gehad,
het is een super lief beest, maar ze is nu zo kreupel dat het nooit meer goed
komt, dus kan ik er ook niet meer op rijden. Ze staat nu ergens een heel eind
van mij vandaan op een wei. Ik zie haar dus denk niet meer terug.
Ik ben heel erg druk op zoek gegaan naar een andere verzorgpony. Toen
heb ik nog te horen gekregen dat ik, vanwege school, niet meer op woensdag les
kon hebben. En de zaterdagen zaten al vol. Dat vond ik natuurlijk heel jammer.
De eigenaar van de manege vond dit ook rot. Een vrouw die op dezelfde manege
haar paarden heeft staan vond dit ook erg rot voor mij; ze kocht mijn
lievelingspony uit deze manege (de mooiste, liefste, beste pony van de hele
wereld). Dat was even schrikken, maar gelukkig bleef hij wel op de manege
staan en deed nog mee in de les. Dus dat vond ik leuk om te horen, Pff, een
hele opluchting.
De vrouw vond het ook jammer dat ik geen les meer kon krijgen ivm school.
Toen ging deze week laat op de middag de telefoon. Het was de vrouw die de
pony had gekocht, ze zei dat ze een voorstel had. Als ik zaterdags mee zou
komen helpen zou ze mij privéles geven. Op die lieve pony! Nou dat heb ik
zeker niet afgewezen! Goh wat ben ik blij !! Het is dus nu een soort
verzorgpony van mij geworden. Precies wat ik wilde!
Nou dat was mijn
verhaal aan jullie, ik hoop dat jullie het leuk gevonden hebben om het te
lezen, en bedankt ;-)
Groetjes Bo
Ga zo door met dit toffe blad ;-) En doe maar een dikke knuffel aan
jullie paard(jes) !!!
|
|
|
|
|
TIPS
Tip 1:
 |
Dressuurtraining op
maat
Hoe een niet perfect paard een dressuurster
kan worden
Voor paarden van alle leeftijden en
niveaus
Klik hier om meer
te lezen!
| Tip 2: wist je dat je op paardentips.com een zeer
uitgebreide boekenshop vindt met allemaal boeken die je helpen om de relatie
tussen jou en je paard te verbeteren en die je helpen om beter te kunnen
rijden en je paard te verzorgen?
Klik hier om eens een kijkje te nemen in de boekenshop.
Tip 3: Wist je dat veel Paardentipslezers
elkaar regelmatig ontmoeten op het Paardentips forum? Je kunt daar vragen
stellen en van gedachten wisselen met andere paardenliefhebbers. Erg leuk en
gezellig! Klik hier om het forum te bezoeken.
Tip 4: Er zijn al zo’n 100 Paardentips
Magazines verschenen. Daar staat een schat aan informatie in. Klik hier om de voorgaande nummers online te
bekijken.
Tip 5: Tip een vriend of vriendin! Vind jij
het fijn om Paardentips Magazine te lezen? En denk je dat je vriend of
vriendin het ook leuk zou vinden? Stuur dit magazine-emailtje dan gerust door!
Misschien wil hij of zij ook wel lid worden van Paardentips Magazine. Er zijn
immers al meer dan 30.000 leden… Tip 6:
Misschien heb jij wel een tip voor ons? Of een leuk verhaal over wat
je hebt meegemaakt met je paard. Of een onderwerp waarover je graag een
artikel zou zien in het magazine. Stuur ons dan even een mailtje op: mail@paardentips.com | |
|
|
|
|
|
Copyright 2006
– voorwaarden overnemen artikelen
Paardentips Magazine
copyright 2006. Alle artikelen, magazines en tussendoor-mailtjes zijn
beschermd door copyright. Wil je toch graag een artikel uit het magazine
gebruiken, dan kan dat onder de volgende voorwaarden:
1. vermeld
direct onder het artikel dat het artikel uit Paardentips Magazine komt,
2.
vermeld dat het artikel copyright 2006 van Paardentips Magazine is,
3.
plaats een duidelijke en werkende link naar www.paardentips.com
Voorbeeld: Uit Paardentips Magazine - copyright 2006 - www.paardentips.com | |
|
