Nummer 101     Jaargang 4 | 04-04-2006 | 30.224 leden Uit het paardenleven gegrepen: Laat de zomer maar komen Boekentips: paarden - Beter begrijpen - beter opvoeden Mijmering van Mac: Spierpijn! Tip: Waarom naamkeuze van je paard zo belangrijk is Rasomschrijving: Akhal Teke Op weg voor het goede doel: Kennismaking - deel 1 Lezersverhaal: Siggalin "Niemand is zo goed beslagen, dat hij niet eens uitglijdt".

Welkom: Weer 'gewoon' verder... Na het feestelijk nummer van vorige week gaan we weer gewoon verder als tevoren. Op naar de volgende 100 nummers. We zijn trouwens bezig om de ideetjes te bundelen voor de ontmoetingsdag tussen de lezers van het Paardentips Magazine. We gaan alles op een rijtje zetten en verwerken in een enquête zodat we er dadelijk werk van kunnen maken en dingen kunnen gaan inplannen.   Dus dat wordt weer leuk... Veel leesplezier! Groetjes, Rudi en Nanny van den Dijck Paardentips Magazine

Uit het paardenleven gegrepen: Laat de zomer maar komen door Rudi en Nanny van den Dijck

Dit is eigenlijk de ideale periode om eens een dagje het bos in te trekken met de paarden. Lekkere jas aan en genieten maar. Als je met de koets gaat, lekker picknick-mandje mee natuurlijk.

Boekentip: Ontdek het belang van goede communicatie met je paard... Paarden: beter begrijpen - beter opvoeden

Bekijk bovenstaande plaatjes eens.
Zou jij dit zonder enig probleem kunnen doen bij jouw paard?

Van nature is een paard geneigd te schrikken van zo'n stuk plastic en daardoor zal het vrijwel onmogelijk zijn om het rond zijn nek te krijgen. Dit paard heeft de schrik door gerichte training overwonnen.

Zo'n training is alleen effectief als je weet hoe een paard van nature denkt en reageert. Daar stem je je training op af. Je leert hem bijvoorbeeld dat het helemaal niet eng is als je aan zijn been komt en het opheft om de hoeven uit te krabben.

Je laat hem dus merken dat je het goed bedoelt en dat hij je kan vertrouwen.

Mijmering van Mac: Spierpijn! Door Mac

En toch moet je doorzetten want dat doen wij ook.

Pijnlijke groet van Mac.

(Dit verhaal heeft mijn mens voor mij opgeschreven. Het liefst zou ik het zelf doen, maar toetsenborden waarop ik met mijn hoeven kan typen, hebben ze helaas nog niet uitgevonden.)

Tip: Waarom naamkeuze van het paard zo belangrijk is ... Door Nanny

Over naamkeuze gesproken, we kregen laatst een mailtje van iemand die haar paard Rudi had genoemd. Ze vond het het een goed idee om het volgende paard Nanny te noemen, dit was natuurlijk weer een tip van Rudi, haha. Het moet niet gekker worden...(Rudi vind het trouwens prachtig, voor hem kan het allemaal niet gek genoeg).

Maar even zonder grappen. Toch kan de keuze van de naam van je paard verwarring brengen tijdens de training. Het is belangrijk dat je er rekening mee houdt dat de naam niet teveel lijkt op de stemcommando's die je geeft. Je begrijpt wel dat een paard dat bijvoorbeeld Raf heet, tijdens het longeren niet goed begrijpt wat er precies van hem gevraagd wordt. 'Braaaf Raf!' Je paard denkt dan, was het nu RAF, BRAAF of DRAF?

Heb je nu toevallig al een naam die verwarring zou kunnen brengen dan kun je ook gewoon andere termen gaan gebruiken of een andere taal. Bijvoorbeeld Engels (Walk, trot,...) om zo duidelijker te zijn in het overdragen van de commando's. Of je geef je paard een andere naam, daar hebben wij zelf trouwens meer problemen mee dan het paard zelf...

Dus ook in de omgang met je paard  kan het je paard in verwarring brengen, zoals je in het voorbeeld hierboven kunt zien. Je geeft hem tijdens een rit een klopje op de schouder met in jouw ogen het compliment Braaaf en plots begint hij te draven. Zie je waarom het soms mis kan gaan en wij onbedoeld de verkeerde dingen kunnen overbrengen? Dan hebben we het alleen nog maar over onze stem.

Maar we waren over de naam van je paard bezig. Ook bij het aangespannen rijden is de keus van de naam van je paard belangrijk. Een goed getraind paard is aangespannen zeer attent op de stem van de menner. Als je meerdere paarden inspant dan is het goed dat ook de klanken van de namen niet teveel op elkaar lijken. Bij een stemcorrectie is het belangrijk dat het juiste paard de boodschap begrijpt. Dus een dubbelspan van paarden die Jim en Tim heten is niet zo verstandig, deze namen lijken teveel op elkaar.

Het is ook aangeraden tijdens het trainen via stemcommando's je paard te attenderen op een aankomend commando. Tijdens het mennen doe je dit door een lichte ophouding gevolgd door het commando. Tijdens het longeren kun je zoiets zeggen, als opletten... draf. Op deze manier is de verwarring die kan ontstaan een stuk beperkt.

Rasomschrijving: Akhal Teke Door: Rudi met de hulp van Paardentips-lezers

Van nature heeft het Akhal Tekepaard uitstekende soepele gangen en blinkt het uit als sportpaard. Al 3000 jaar zijn ze favoriete cavaleriepaarden en worden ze ingezet in wedrennen. Ze staan bekend om hun snelheid en intelligentie.

Omdat het dier gewend is aan de barre omstandigheden van het land van herkomst, heeft het de reputatie van een rijdier met veel uithoudingsvermogen en moed.

Dat uithoudingsvermogen wordt voor een groot deel bepaald door de voeding, die niet volumineus is maar wel rijk aan proteïne. Vaak kregen de nomadenpaarden een mengsel van vet, eieren en gerst gevoerd. Tegenwoordig is de Akhal Teke in gebruik als spring-, eventing- en dressuurpaard, naast het dagelijkse werk als rijdier.

Ook als endurancepaard doet de Akhal Teke het uitstekend. Desirée Hanen was de eerste amazone in Nederland die endurance reed met een Akhal Teke.

Dat was de palominoruin Pelvan, die zij zelf Love Over Gold heeft gedoopt, vanwege zijn kleur. Samen hebben de twee menige lange afstand afgelegd, met een wedstrijd over 160 kilometer als kroon op hun carrière.

Vandaag de dag kiezen steeds meer enduranceruiters bewust voor een Akhal Teke omdat ze de kwaliteiten van dit ras voor de lange afstand weten te waarderen.

Op weg voor het goede doel: Kennismaking - deel 1 Door: Margriet en Jeannette

Zo'n anderhalf jaar geleden bedacht Margriet Dijkstra uit Nijmegen zich dat ze nu eindelijk die trektocht naar Santiago de Compostela, een pelgrimsoord in Spanje, wilde maken: 'Ik ben er ooit op interrail geweest en toen al dacht ik: hier wil ik nog eens terugkomen, als pelgrim. Al in de vroege middeleeuwen maakten jaarlijks duizenden mensen - te voet, per schip, in ossenwagens, én te paard - deze gevaarlijke tocht van bijna 2500 kilometer naar het graf van de apostel Jacobus. Maar ik haal het niet te voet en wil liever niet alleen gaan. Als ik nou een vriendin en paarden meeneem...'

De eerste aan wie Margriet haar plannen vertelde, was haar bijrijdster Jeannette van den Eng. Zij hoefde er geen seconde over na te denken en zei meteen dat ze mee wilde: 'Dit was een droom zoals we ze allemaal wel kennen. Wie wil er nou niet eens tussenuit, het avontuur tegemoet, en dan nog wel met je paard! Niet weten wat je te wachten staat en een stuk vrijheid ervaren dat je in je dagelijks leven nooit hebt. Zo'n tocht maak je tenslotte niet iedere dag!'

Goed doel
Het goede doel waarvoor de twee amazones de tocht maken, is het paardrijden voor gehandicapten. Na een aantal gesprekken met Anneke Beerendijk van de Maartenshoeve in Nijmegen, stond het vast: de opbrengst van de tocht gaat naar deze manege. Hier rijden voornamelijk kinderen met een lichamelijke en/of meervoudige beperking.

In 2005 organiseerde de Maartenshoeve ter gelegenheid van haar 35-jarig bestaan de actie 'Adopteer een dier'. Margriet en Jeannette hebben besloten genoeg geld bijeen te rijden om twee jaar lang twee paarden te kunnen adopteren. En daarvoor hebben ze € 11.000,- nodig! Een nobel streven, waarbij ze alle hulp kunnen gebruiken.

Stichting Paard en Kracht
'Toen begon het echte werk,' vertellen Margriet en Jeannette. 'We moesten eerst een stichting oprichten om alles zakelijk goed te kunnen organiseren. We zijn nu de 'Stichting Paard en Kracht', die zich inzet voor het welzijn van mens en paard, met als eerste project dus de Maartenshoeve. Dat betekent dat we ook in de toekomst met deze stichting aan het werk gaan en het paardrijden voor gehandicapten blijven ondersteunen; de paarden die we meenemen naar Santiago moeten daarom ook geschikt zijn voor het paardrijden door gehandicapten.

We zijn hard aan de slag gegaan. Om überhaupt te kunnen vertrekken, heb je financiële middelen nodig. We moesten dus op zoek naar sponsors en dat is aardig gelukt, al kunnen we er nog wel een paar gebruiken. Dat Paardentips Magazine ons nu steunt en de Stichting meer onder de aandacht van het publiek brengt, is dan ook heel belangrijk voor ons!'

Paarden
Het viel niet mee om de geschikte paarden te vinden. Het paard dat Margriet en Jeannette delen viel helaas af: 20 jaar én met artrose. Dus zochten ze andere paarden. Niet alle rassen zijn geschikt voor zo'n tocht. De paarden moeten tegen een stootje kunnen en de meeste paarden die hun hele leven op stal hebben gestaan zij niet zo robuust en sober dat je ze mee op trektocht naar Spanje kunt nemen.

Na heel wat omzwervingen is gekozen voor Norikers; de drie dames Liesa, Truska en Roos hebben de eerste vier jaar van hun leven op de Oostenrijkse bergwei geleefd in zomerhitte én sneeuwstorm … Robin van Lierop, van Manege De Horst in Groesbeek adviseert over de training, stalt de paarden en is daarmee ook sponsor. Daarnaast zijn er verschillende vrijwilligers die helpen bij het trainen van de paarden. 'Zonder de hulp van al deze mensen, zouden we het niet redden. Het is erg veel werk, wat naast je gewone baan niet altijd meevalt. We zijn iedereen dan ook erg dankbaar!' concludeert Jeannette.

Lezersverhaal: Siggalin Door: Annemarie Veltman-Visser

Na verschillende posters te hebben gemaakt en te hebben opgehangen in de plaatselijke maneges, kwam er een reactie van een meneer een paar dorpen verder, zijn dochter was gestopt met rijden en nu stond zijn paard stil en dat vond hij zonde en ook wou hij hem eigenlijk niet verkopen! Nou we hebben een afspraak gemaakt en ik zou een keer komen kijken.

Zo gezegd zo gedaan, op deze kennismaking hebben we meteen afgesproken om een keer te rijden, in de oude les van zijn dochter in de rijhal van de vereniging de Morraruters in Koudum.

Dat was op een woensdagavond en het klikte goed; donderdag heb ik haar meegenomen naar mijn eigen manegeles en om te kijken of het echt klikt hadden we na 2 keer samen te rijden op zaterdag 3 september een onderlinge wedstrijd in de B. We wonnen een 1e prijs met 166 punten.

Het klikte ook perfect tijdens de wedstrijd, we waren echt een stel!! Dus hebben we na 1 oktober een startkaart aangevraagd, ik samen met Neerlands Hoop, een dochter van Hofmeester (een tuigpaard). We kregen onze startkaart erg laat waardoor we onze 1e officiële wedstrijd reden in november.

We starten regelmatig en zijn nu in 9 wedstrijden de B door gegaan en starten nu sinds 4 februari L1 en hebben nu al na 2 wedstrijden 3 winstpunten!!! Een echt kampioenskoppel dacht ik?? Ik moet hier wel bij vertellen dat ik voordat ik op Hoop stapte al meer dan 8 jaar geen paard meer onder mijn kont had gehad, wel af en toe eens een pony, maar dat was meer buitenrijden en al helemaal niet wedstrijd gericht! En tussendoor ook zeker 5 á 6 jaar helemaal niet gereden, ik was weer begonnen met Siggalin!!!

                                    
 
Ook sta ik niet stil met Siggalin (mijn IJslander). Ik heb haar samen met mijn nichtje, Nicky, afgelopen weekend voor het eerst voor de wagen gespannen. Ze heeft nog nooit voor de wagen gelopen en aangezien ze zo verkeersmak is dachten we ook geen problemen tegen te komen.

Ik had haar al meerdere malen aan de lange lijnen getraind en had haar ook al laten slepen; autobanden en ijzeren hekken over het beton. Bij helemaal geen enkel iets gaf ze een schrikreactie. Dus afgelopen weekend het tuig erop en de wagen erachter.

Na een paar meter te hebben gelopen stapte Nicky op de bok van de wagen en ze liep gewoon door, het enige wat ze eerst moeilijk vond was het draaien. Na zo een paar keer heen en weer te hebben gelopen ging ik meer afstand van haar nemen en mijn nichtje liet haar aantölten en ze ging braaf door.

Zo hebben we een 1/2 uurtje getraind. De daarop volgende dag hebben we haar weer voor de wagen gespannen en zijn we een stukje gaan rijden over de weg. En alles gaat nog steeds prima. Ze vind het ook heel erg leuk om te doen. Wel moet ze nog een beetje verder getraind worden om te trekken. Maar ze doet het perfect. Nou nog de wagen opknappen en we kunnen op pad!!
 
Ook ben ik begonnen met het geven van paardrijlessen, zodat kinderen hier ook de kans hebben om te leren paardrijden en leren omgaan met paarden. Je hebt hier namelijk niet zo heel dichtbij een manege (15 minuten met de auto en als je geen auto hebt...) En daarom heb ik dit opgestart, ik vraag dan ook gewoon een klein bedrag ter vergoeding.

Maar ik heb maar 1 pony en heb al heel veel aanmeldingen. En ik wil haar niet meer dan 1 uurtje laten lopen, want dat is ze namelijk niet gewend, om in een bak te lopen, maar ze vind het wel leuk en ze doet het heel erg braaf. Geld voor een 2e pony heb ik niet, dus moet het eerst maar even zo blijven.

Ze is zo zacht en zo lief, Siggalin heeft een echt gouden karakter!!!! Iedereen wil haar van me kopen of als ik haar ooit laat dekken een veulen van haar. Nou lijkt het me een geweldige moeder, dus dat laten dekken, dat zal misschien nog wel gebeuren! Maar dat veulen verkopen dat weet ik dan nog niet!!!!!!

	TIPS Tip 1: De top 3 boeken waar de lezers van Paardentips het meest aan gehad hebben!  Tip 2: wist je dat je op paardentips.com een zeer uitgebreide boekenshop vindt met allemaal boeken die je helpen om de relatie tussen jou en je paard te verbeteren en die je helpen om beter te kunnen rijden en je paard te verzorgen? Klik hier om eens een kijkje te nemen in de boekenshop. Tip 3: Wist je dat veel Paardentipslezers elkaar regelmatig ontmoeten op het Paardentips forum? Je kunt daar vragen stellen en van gedachten wisselen met andere paardenliefhebbers. Erg leuk en gezellig! Klik hier om het forum te bezoeken. Tip 4: Er zijn al zo’n 100 Paardentips Magazines verschenen. Daar staat een schat aan informatie in. Klik hier om de voorgaande nummers online te bekijken. Tip 5: Tip een vriend of vriendin! Vind jij het fijn om Paardentips Magazine te lezen? En denk je dat je vriend of vriendin het ook leuk zou vinden? Stuur dit magazine-emailtje dan gerust door! Misschien wil hij of zij ook wel lid worden van Paardentips Magazine. Er zijn immers al meer dan 30.000 leden… Tip 6: Misschien heb jij wel een tip voor ons? Of een leuk verhaal over wat je hebt meegemaakt met je paard. Of een onderwerp waarover je graag een artikel zou zien in het magazine. Stuur ons dan even een mailtje op: mail@paardentips.com

	Copyright 2006 – voorwaarden overnemen artikelen Paardentips Magazine copyright 2006. Alle artikelen, magazines en tussendoor-mailtjes zijn beschermd door copyright. Wil je toch graag een artikel uit het magazine gebruiken, dan kan dat onder de volgende voorwaarden: 1. vermeld direct onder het artikel dat het artikel uit Paardentips Magazine komt, 2. vermeld dat het artikel copyright 2006 van Paardentips Magazine is, 3. plaats een duidelijke en werkende link naar www.paardentips.com Voorbeeld: Uit Paardentips Magazine - copyright 2006 - www.paardentips.com

	Aan- en afmelden voor Paardentips Magazine Beste {-NAME-}, Wij versturen nooit ongevraagd ons magazine naar iemand. Je hebt dit nummer dus ontvangen omdat je je daarvoor hebt aangemeld of omdat iemand anders je dit magazine heeft toegestuurd. Waarschijnlijk dacht die persoon dat je wel geïnteresseerd zou zijn in één van de artikelen. Als dit het geval is (zie afzender), dan ben je nog geen lid van Paardentips Magazine en hoef je jezelf ook niet af te melden. Wil je jezelf graag opgeven om elke twee weken het Paardentips Magazine te ontvangen? Klik dan hier om het formulier op de site in te vullen. Als je Paardentips Magazine niet meer wilt ontvangen, klik dan hier: {-UNSUBSCRIBE-}.