 |
|
|
|
|
Nummer 95 - 10 januari 2006
Als je dit magazine nog niet regelmatig ontvangt,
meld je dan hier gratis aan! |
 |
|
In dit nummer:
1. Welkom: Droom maar rustig verder
2. Paardentip: Safe-T-Rider
3. Gedicht: Het paard en de mus
4. Rasomschrijving: Nonius
5. Wist je dat?: Wannneer ben je te zwaar voor je paard?
6. Lezersverhaal: Furry |
|
'' De stal sluiten als het paard gestolen is .'"(te laat maatregelen treffen). |
|
|
Droom maar rustig verder...
Ik weet eigenlijk niet meer waar en wanneer dat het was, ik geloof dat we ergens op een evenement waren in Amsterdam. Het licht was gedimd en een amazone of een ruiter (weet ik niet meer) kwam in de piste, een lichtbundel volgde de elegante bewegingen van het paard. "Mooi he?" zei Nanny. "Gewoon ongelooflijk," voegde ze eraan toe.
Ik had wat zitten dromen en rond zitten kijken waardoor de introductie compleet mijn aandacht had gemist. Een oud-leraar zou nu knikken en bevestigen dat ik nog steeds niet veranderd ben, haha.
Ja, het was mooi om te zien, maar ongelooflijk??? Nu overdrijft ze toch een beetje...
Tot ik in de gaten kreeg wat ze bedoelde. Mijn ogen richtten zich naar degene die op het paard zat. De persoon miste een been! Wow, riep ik uit, een beetje te luid naar mijn eigen gevoel, echt knap ja! De verwondering steeg toen na een wending bleek dat de persoon ook nog eens een arm miste...
Waar een wil is is een weg, zegt men wel eens. Nou, deze persoon had een wil en het resultaat loog er niet om.
We hebben gemerkt dat er verschillende Paardentips-lezers met ons meedromen bij het lezen van het magazine. Alleen (voor sommigen) hun ziekte, angst of handicap geeft de bevestiging dat een paard of rijden op een paard een droom zal blijven. Toch zie je in het verhaal van net dat dit niet altijd zo hoeft te zijn.
Besef dat je droom stopt bij het moment dat je besluit dat het een droom zal blijven.
Iemand zei me ooit dat je gerust mag dromen, maar dat dromen pas werkelijkheid kunnen worden als je er zelf ook iets mee doet. Dat hebben we in onze oren geknoopt.
Nanny en ik zijn ons regelmatig bewust van hoe goed we het samen met ons gezinnetje en de paarden hebben. Veel van onze dromen zijn werkelijkheid geworden, we voelen ons echt rijk en dat bedoel ik dan niet alleen op financieel gebied.
Nu zou jij als buitenstaander kunnen zeggen: "Nou, het valt allemaal wel mee hoor!" Daar kan ik dan maar een ding op antwoorden: We zijn nog volop aan het dromen...
Met nog bijna een heel nieuw jaar voor de boeg kan ik je alleen nog maar het volgende meegeven: droom er lekker op los en vergeet er niet van te genieten als je droom werkelijkheid wordt!
Groetjes en veel leesplezier bij het lezen van dit magazine
P.S.: Werken de linkjes niet of lukt het bekijken van de foto's niet? Kijk dan op # |
|
|
Je hebt ooit van die uitvindingen die je leven veranderen...
Elke dag worden vele duizenden paardrijders blootgesteld aan een groot gevaar. En ze hebben het niet eens in de gaten! Paardrijden is leuk en geeft een goede lichaamsbeweging, maar het is niet 100% veilig. Een paard is toch een dier dat ook een eigen wil heeft. Soms heeft een paard wel eens kuren en kan het onverwachte bewegingen maken. Dat zul je ongetwijfeld al eens meegemaakt hebben.
Het komt dan ook regelmatig voor dat een ruiter tijdens een rit van het paard valt. Een cap en een body-protector bieden dan enige bescherming, maar:
is het geen nachtmerrie als je van je paard valt en met je voet in de stijgbeugel blijft hangen?
In het zadel zit een metalen beugel waar de lederen riem van de stijgbeugel aan vast zit. Onderdeel van de beugel is een metalen veiligheidspalletje dat open zou moeten schieten als er hard aan getrokken wordt. In de praktijk blijkt echter dat de leren riem tegen de onderkant van het veiligheidspalletje drukt, vlak bij het scharnier. Vaak opent de beveiliging daardoor niet en dat is gevaarlijk!
Om er nu voor te zorgen dat deze beveiliging echt doet waar die voor bedoeld is heeft men de Safe-T-Rider® ontworpen. Zoals zo vaak met superhandige uitvindingen (paperclips – post-its – klitteband) is ook dit eigenlijk een heel simpel ding. Maar wel een simpel ding dat je leven kan redden!
Kijk maar eens naar de volgende plaatjes:
De metalen beugel zonder safe-T-rider is vaak wat stroef. De lederen riem drukt onderaan tegen de veiligheidpal, vlak bij het scharnier. Hierdoor moet er veel meer kracht gezet worden om de pal te openen, als het al gebeurt. Vooral met zachtleren riemen en wat oudere riemen komt dit vaak voor.
En dan hang je daar, ondersteboven, met je voet in de stijgbeugel. Ik weet niet of alleen een cap en een body-protector dan nog veel uitkomst bieden…
Maar daar hoeft je niet bang voor te zijn als je de safe-T-rider gebruikt! Dan ben je veilig!
De safe-T-rider is een kunststof beugeltje dat je over de bestaande metalen beugel heen schuift. De lederen riem van de stijgbeugel die er doorheen gaat, heeft zo veel meer grip. Door de speciale vormgeving wordt alle kracht uitgeoefend op het bovenste deel van de metalen veiligheidspal. De kans dat je bij een val van je paard achter je paard aan getrokken wordt, is hiermee bijna nul geworden.
Speciaal voor jou is er een filmpje opgenomen om te laten zien hoe de safe-T-rider werkt. Klik maar eens op deze link:
Safe-T-rider videofragment
Het is dus een heel simpel kunststof beugeltje dat over de standaard metalen beugel heen geschoven wordt. Heel degelijk, maar super simpel en daarom ook niet duur!
Maar dat dit hulpmiddel eigenlijk heel simpel is, wil niet zeggen dat het geen buitengewone resultaten oplevert! Het verschil tussen met en zonder safe-T-rider kan het verschil betekenen tussen een val van je paard en tientallen meters achter je paard aangetrokken worden.
En je weet niet waar of wanneer het gebeurt. Maar dat het een keer gebeurt zit er dik in als je zo vaak met paarden omgaat als jij. In de manegebak is het niet zo erg, maar in het bos… of op de straat ergens… Je moet er eigenlijk niet aan denken. En als je de safe-T-rider hebt geïnstalleerd, hoef je er ook niet meer aan te denken! Je zet die er één keer op en verder heb je er geen omkijken naar.
De safe-T-rider hoort gewoon bij de basis-uitrusting van je paard. En zeg nou zelf, wat is nou 19,95 op de prijs van een zadel?
We vinden het eigenlijk niet verantwoord dat iemand zonder deze slimme veiligheid rijdt. Daarom hebben we de importeur van de Benelux benaderd en gevraagd om een speciale prijs voor de lezers van Paardentips.
Normaal kost een set (links en rechts) 19,95 euro, wij kunnen je de safe-T-riderset aanbieden voor 17,00 euro per set!
Dus als jouw veiligheid en/of die van je dochter of zoon je 17 euro waard is, klik dan hier om de safe-T-rider te bestellen.
De safe-T-rider is uitvoerig getest en past op vrijwel elk zadel. Mocht het nou niet passen op de metalen beugel van jouw zadel dan mag je de set gewoon terugsturen. Wij geven je dan je geld terug. Zo loop je geen enkel risico op een miskoop.
|
|
|
Het paard en de mus
Beste Rudi en Nanny,
Wij zijn elke keer weer blij met 'Paardentips' en lezen dit van het begin tot het einde.
Onlangs vond ik in een oude gedichtenbundel van mijn moeder. Ze is geboren in 1905 en gestorven in 1995, de gedichten dateren uit haar schooltijd, en ééntje vond ik heel leuk om naar jullie sturen, lees maar:
Paardje uw krib is boordevol,
en mijn buik is leeg en hol.
Mag ik ook een hapje of twee,
he, jawel mus eet maar mee.
Pik maar toe zoveel je kunt,
’t is u hartelijk gegund.
Mus was waarlijk in haar schik,
at zich ’t kleine buikje dik.
En bedankte voor ’t onthaal,
’t vriendelijk paard wel duizend maal.
Paardje kan ik ook voor u iets doen,
want ik zie u hebt verdriet,
en het eten smaakt u niet.
Och, sprak ’t paard, er zitten wel
duizend vliegen op mijn vel.
’t Is haast niet om uit te staan,
zoveel pijn doen zij mijn aan.
Ho! Sprak mus is ’t anders niet,
ik weet wel raad voor dit verdriet.
En toen vloog mus over ’t paard zijn kop,
en hapte al de kwade vliegen op.
(Trappenmakerij Ansoms) |
|
|
Nonius.
De Nonius onstond in het begin van de 19e eeuw uit de dekhengst Nonius Senior, hij werd geboren in Calvados, Normandië 1810. De vader van Nonius was de Engelse Halfbloed Orion met Norfolk Roadster bloed. Zijn moeder was een Normandische merrie. Nonius Senior is de stamvader van het Nonius-paard. De Hongaarse stoeterijen waren op zoek naar goede cavaleriepaarden die ze over heel Europa verkochten. Het was gebruikelijk dat de Hongaren na een veldslag paarden als buit mee naar huis namen. Zo gebeurde het dat de Hongaarse cavalerie na een veldslag in Leipzig (oktober 1813) tegen Napoleon de hengst Nonius Senior mee naar naar huis namen. Na nog even in het leger gediend te hebben werd hij in 1836 meegenomen naar Hongarije. Het paard zelf was een groot paard maar niet moeders mooiste, hij bleek echter bijzonder vruchtbaar te zijn. Ze kruisten deze hengst met Andalusiërs, Arabieren, Normandiërs, Kladrubers en Engelse halfbloeds. De nakomelingen bleken paarden te zijn met een veel betere bouw. Vooral door zijn hoogte, 1.66 m., werd hij veel gebruikt in de fokkerij. Zo onstonden er uit zijn nageslacht 15 uitzonderlijke hengsten die op hun beurt weer als goedgekeurde dekhengst door het leven gingen. Ook zijn er niet zo lang geleden kruisingen gemaakt tussen Nonius-merries en Engelse Volbloed hengsten, deze worden niet erkend als echte Nonius.
Klik hier om meer te lezen over de Nonius
Heb jij een aanvulling of wil jij ook een rasomschrijving geven klik dan hier voor meer informatie
De volgende volgende keer omschrijven we de Haflinger. Vind je het leuk om iemand wat te vertellen over je ervaringen met deze pony, Heb je een leuke foto die geplaatst mag worden in het Paardentips Magazine? Mail het ons dan. Alvast bedankt. |
|
|
Wanneer ben je te zwaar voor een paard?
Hallo,
Al een tijd loop ik met de vraag rond "wanneer ben je te zwaar voor je paard?"
Ik heb al vaak combinaties voorbij zien rijden, waarbij ik al pijn in mijn rug kreeg als ik er naar keek. Heb ook al veel paarden met rugproblemen en doorgezakte ruggen gezien (ook door verkeerd zadel!!) en weet dat sommige paarden heel duidelijk laten zien dat ze het niet aankunnen (al willen veel ruiters dat dan niet "verstaan" en leggen bijvoorbeeld de zweep erop), en dat sommige paarden bijna niets laten zien en in stilte pijn lijden tot ze echt niet meer kunnen. Ik denk dat veel paardenleed zou kunnen worden voorkomen als er een algemene richtlijn is, die aan de veilige kant is voor de paarden, en waar dus serieus rekening mee kan worden gehouden door de ruiters. Ik vind zeker dat dierenartsen, en maneges enzo (dus iedereen met een voorbeeldfunctie en doceerfunctie) hiervan goed op de hoogte zouden moeten zijn en dat ook uitdragen. Maar ik ben zelf in opleiding voor dierenarts, wil het heel graag weten, en ben al lang op zoek naar een goed antwoord.
Ik heb het al aan veel mensen gevraagd en krijg veel verschillende antwoorden. Dat is natuurlijk ook logisch, want er spelen veel factoren een rol zoals ras, leeftijd en conditie van het paard, blessures in het verleden of heden, manier van rijden van de ruiter (goed lichtrijden of neerbonken in het zadel), de manier van paardrijden (recreatief stappen, alle gangen incl. springen, jumping, dressuur, cross, endurance,...), en nog veel meer.
Ook in boeken heb ik tot nu toe geen goede richtlijn gevonden. Kunnen jullie mij helpen?
Hartelijke groeten,
Froukje Seip
Wij stelden de vraag aan Dr. Ulrike Thiel, schrijfster van o.a. het boek 'Beter paardrijden kun je leren', specialiste in Psychomotoriek in de paardensport en Equitherapie.
Ulrike schreef:
Een antwoord op deze vraag in het kort te doen is een beetje moeilijk, want je zou hier uren over door kunnen blijven praten. Ik probeer het toch even.
Het klopt, dat de meeste ellende van paarden door een ongevoelige en verkeerd inwerkende ruiter wordt veroorzaakt. De meeste mensen doen dat niet expres, het is ook verschrikkelijk moeilijk om een goede onafhankelijke zit te leren ontwikkelen en in harmonie met het paard te kunnen bewegen.
Paardrijden is een sport waarvoor je veel coördinatie nodig hebt en ook beweeglijkheid en snelle reacties. Het is al snel duidelijk dat mensen die met één van deze of met alle vaardigheden problemen hebben, niet zo goed in staat zijn om het paard niet te storen tijdens het rijden. Over het algemeen (uitzonderingen daargelaten) hebben dikke mensen met deze vaardigheden problemen, omdat ze gewoon trager reageren, minder beweeglijk zijn en hun coördinatie belemmerd wordt door hun teveel aan vet en lichaamsomvang. Het is daarom niet zozeer het gewicht, dat het paard de problemen bezorgt, maar de manier waarop er met dat gewicht op de paardenrug wordt omgegaan.
Een grote zware ruiter die goed kan paardrijden zal dan minder belastend zijn voor een paard dan een onhandige, minder zware en kleinere ruiter. Alleen moeten wij ons wel realiseren, dat hoe meer gewicht in combinatie met onhandigheid voorkomt, het steeds onaangenamer en schadelijker voor het paard wordt.
De belangrijkste eis die aan een ruiter gesteld moet worden is dat hij een goede onafhankelijke zit ontwikkelt en de hulpen duidelijk kan toepassen en hij in staat is om snel en ontspannen te reageren. Onsportieve en dikke mensen kunnen dat over het algemeen niet zo goed en hebben daarom (dat is ook mijn ervaring als instructeur) meer problemen met het leren en oefenen van de onafhankelijke zit. Alleen paardrijden als sport is daarom ook niet aan te bevelen. Je moet een basisconditie hebben en ook het liefst op andere manieren vaker doelgericht met je lichaam bezig zijn, waardoor je coördinatie, je spierkracht en beweeglijkheid geschoold worden.
De te dikke mensen, die ik voor zitverbetering hier op HippoCampus te “bewerken” kreeg hebben dan ook vrij snel in de gaten gehad, dat ze meer aan hun lijf moesten doen en allemaal zijn ze in de loop van het leerproces afgevallen en zijn zich daardoor ook steeds beter gaan voelen. Hun paard liep beter en tevredener en ze hadden snel door, dat dit nodig was om tot een betere harmonie met hun paard te kunnen komen. Daarvoor kwamen ze uiteindelijk ook bij mij.
Het zou niet zinvol zijn richtlijnen voor maximaal gewicht op de paardenrug op te stellen, maar men zou mensen, die paarden tijdens het rijden “mishandelen” zonder dat misschien echt te willen, daarop kunnen wijzen. Hier zouden de pers en instructeurs best wel wat meer aan kunnen doen. Ook juryleden kunnen hier veel bewerken, indien ze hun bevindingen op een wel motiverende maar duidelijke manier aan de ruiter doorcommuniceren. Ruiters moeten vooral één ding snappen:
Door op een paard plaats te nemen ben je nog geen ruiter. Goed rijden betekent in eerste instantie veel aan jezelf en pas in tweede instantie aan het paard sleutelen!!!!!
Met vriendelijke groeten,
Ulrike Thiel, www.hippocampus-nl.com |
|
Furry voor
Furry na
|
Furry
Hoi Rudi en Nanny.
Mijn dochter Samantha had van de zomer een paardje gekocht, een Hengst (welsh) pony van 1 jaar. Hij zag er nog niet zo mooi uit. Hij had nog volop winterhaar terwijl het al goed warm was buiten.
Hij was wel heel lief in de wei bij alle andere pony´s die er stonden en was heel rustig.
Ik zei tegen mijn dochter 'zou je het wel doen', want wie weet wat het beestje allemaal heeft. Ze bleef er bij, dit paardje wil ik, ze had er zelf voor gespaard.
Dus ik keek Furry nog even grondig na en zei: 'hij heeft dan wel een mooi kopje en mooie harde beentjes maar als je hem neemt moet er eerst een veearts bij komen om hem helemaal na te kijken.' Zo weten we meteen of van binnen ook alles goed is. Dan weten we meteen ook wat de arts ervan vindt. Zo gezegd, zo gedaan. De pony werd gekocht.
De pony liep zo de trailer in en stond heel rustig. Onderweg stopten we zo nu en dan om te kijken of hij nog wel goed stond. Hij stond dan gewoon rustig te kijken.
Eenmaal thuis begon hij te hinniken, dat was heel mooi om te horen en nog extra toen hij de andere paarden zag.
Toen we hem in de stal zetten begon hij gelijk aan het stro te eten, daarom gaven we hem maar wat brok en belden de veearts.
Toen hij er was en Furry onderzocht had zei hij dat alles goed was maar dat alleen zijn ene bal nog niet goed gedaald was (maar dat hadden wij ook al gezien). Furry zou wel in de kliniek geholpen moeten worden maar dat zou allemaal wel goed komen, zei de veearts.
Je zag Furry met de dag actiever en mooier worden. Nu gedraagt hij zich ook als een hengst en als hij na de winter zijn winterharen kwijt is is hij nog veel mooier. Dat komt omdat hij eerst ondervoed was. De veearts zei al 'nou dit paardje boft want hier komt hij niets te kort.
Hij zal snel opknappen zo'.
Soms vraagt de arts of hij hier ook kan komen wonen want de paarden komen hier niets te kort, net zoals al de andere dieren.
Ja, wij vinden ook als je dieren hebt, wat dan ook, je er altijd goed voor moet zijn en ze alles moet geven wat ze nodig hebben,
Ik weet zeker dat andere dierenliefhebbers er zo ook over zullen denken.
Links zie je een foto van hoe hij er eerst uit zag en hoe hij er nu uit ziet Nou zie je het verschil of niet? Hij is nu prachtig en heeft mooie gangen. Mijn dochter wil hem alles zelf leren en als hij er klaar voor is men-wedstrijden met hem gaan doen.
De laatste foto in draf vind ik zelf heel mooi, mijn dochter heeft hem zelf gemaakt, precies in zijn zweefmoment. Mooi he? Ze heeft hem vergroot boven haar bed hangen.
Gisteren zijn er 2 veeartsen geweest en is Furry gecastreerd.
Het is allemaal goed gegaan. Het ziet er allemaal heel goed uit gelukkig en het is niet opgezwollen. Ik hoop dat het zo blijft. Furry vindt het alleen niet zo leuk. Hij mag niet naar buiten en moet een paar dagen binnen blijven i.v.m. gevaar voor infectie door zand en vuil. In zijn stal staat hij veilig. We moeten zo nu en dan met Furry lopen want constant in zijn stal staan is natuurlijk ook niet goed. Gelukkig heeft hij wel een grote stal en kan hij alle kanten op. Even aan de hand een frisse neus kan nooit kwaad. Maar hij kan nu niet gek gaan doen of rennen zolas hij dat normaal zo graag doet.
Over een paar dagen kan hij weer buiten, lekker gek doen!
Groetjes ook aan de kids
Elisa van Uythoven
P.S. Dat boek over mennen met gevoel hebben wij nu ook en er zitten goeie tips bij en daar leert ze dan ook weer van. Heb jij een verhaal, tip, gedicht, paardenpraat,een tip of informatie voor een artikel...? Stuur het ons op en wie weet komt het in één van de volgende Paardentips te staan. Doe er een foto bij indien mogelijk, da's altijd leuk.
mail@paardentips.com
Groetjes en tot het volgende Paardentips Magazine
Rudi & Nanny van den Dijck |
|
De top drie meest geliefde boeken van de Paardentips-lezer...
Klik op het boek als je wilt weten waarom deze drie boeken zo waardevol zijn voor de paardenliefhebber...
|
|
Paardentips Magazine shop.
Geniet mee van de voordelen!
· Voorkom miskopen door een goed advies en uitleg van boeken en producten. Wij lezen elke
maand meerdere boeken, maar alleen de beste stellen we aan je voor!
· De prijzen van de boeken zijn nationaal vastgestelde prijzen dus je betaalt nooit teveel.
· Snelle levering.
· Bespaart je tijd want je hoeft niet naar de winkel.
· 100% tevredenheidsgarantie: bevalt het product niet, krijg je het aankoopbedrag terug.
· Makkelijke betaling, zelf overmaken of met machtiging.
Klik hier om een kijkje te nemen |
|
Enthousiast? Zeg het voort...
Ben jij ook enthousiast over dit magazine? Deel het dan met je vrienden en kennissen! Je mag dit nummer vrij doorsturen (forwarden). Je kunt mensen ook verwijzen naar onze website: paardentips.com. Je kunt ook een banner van Paardentips Magazine op je site plaatsen. Niet moeilijk! Kijk maar eens... klik hier |
|
Vragen of opmerkingen?
Vragen zijn altijd van harte welkom op het forum van onze website: paardentips.com
Voorgaande nummers bekijken? Klik hier |
Wil je het gratis Magazine niet meer ontvangen?
Dit magazine wordt nooit ongevraagd naar iemand verstuurd. Je hebt dit nummer ontvangen omdat je je hebt aangemeld. Als je dit magazine niet meer wilt ontvangen,
klik dan hier: {-UNSUBSCRIBE-}. | |
|
|
|
|
|
 |
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Meld je nu aan en ontvang het Paardentips Magazine gratis in je mailbox! |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
