Paardentips nummer 90

Het Arabische volbloedpaard.

Een ambassadeur van de paardachtige, zo mag je het Arabische paard wel noemen. Zijn imponerende verschijning doet menig hart sneller slaan. Een paard dat niet echt een beginnerspaard is, toch kwam ik in mijn speurtocht naar informatie ook verhalen tegen van mensen die een Arabisch paard als 'gezinspaard' hebben en hierover vol lof zijn. Een paard dat niet zomaar aan iedereen het vertrouwen geeft, maar als dit eenmaal lukt heb je een vriend voor het leven en gaat hij voor je door het vuur.

Er zijn maar weinig andere paardenrassen waar geen Arabisch bloed in gevonden kan worden. Het Arabische paard wordt dan ook echt als een rasverbeteraar gezien, veel rassen moeten dan ook een bepaald percentage Arabisch bloed hebben om aan de rasnormering te kunnen voldoen.

Het Arabische paard is het oudste raszuivere paardenras ter wereld. Rondtrekkende bedoeïenen gebruikten het paard vanwege zijn uithoudingsvermogen en zijn sterke karakter. De Arabier had zich goed aangepast aan het zware woestijleven, zo moest het tijdens de tochten met weinig water en eten verder. De sterkste paarden bleven over en zo onstond een ras dat door zijn dunne vacht bestand was tegen de hitte van de woestijn, een paard met uithoudingsvermogen en karakter, dat zware lasten droeg zonder enig teken van vermoeidheid. Het raszuiver houden van het ras wordt ook vandaag nog gezien als een 'heilige' taak. Een echt raszuiver Arabisch paard is dan ook een waardevol bezit.

Je moet wel oppassen met het kopen van een Arabische Volbloed die voor de show gefokt is, deze hebben niet de 'benen' om lang in de sport mee te gaan en niet de rijtypische conformatie die voor een goed sportpaard vereist is, zoals een sterke achterhand met een niet te recht kruis wat bij de showpaarden wel een vereiste is.

De Poolse en de Russische Arabische volbloed zijn over het algemeen wat zwaarder en rijtypischer gebouwd. Zij komen ook uit landen waar nog steeds een selectieprocedure op hardheid en uithoudingsvermogen geldt via de renbaan. Tegenwoordig kan men als men aan de vereisten voldoet een sportpredikaat behalen in diverse disciplines. Behalve de regionale, nationale en internationale keuringen zijn er ook premiekeuringen door het stamboek georganiseerd. Hier wordt de fokwaarde van de merries bekeken en uitgedrukt in 1e, 2e of 3e premie. Ruinen kunnen hier ook aan meedoen. 1e premies worden mondjesmaat gegeven. Het is dan ook een keuring die gelijk staat aan de keuring voor een dekhengst. Zeer streng dus .

Land van herkomst: Het Arabische schiereiland

Exterieur: Het Arabische paard heeft een kort wigvormig hoofdje. Als je dit hoofd van opzij bekijkt zie je dat het paard een wat bol voorhoofd heeft en de neuslijn een hol is. De neusgaten liggen wat naar voren. Door dit alles heeft het Arabische paard dat typische uiterlijk, zeg maar in mensentaal een wipneusje. De grote ogen staan redelijk ver uit elkaar en geven het gezicht van de Arabier samen met de andere kenmerken, een zeg maar stoer uiterlijk. Vooral als het met opgeheven staart, open neusgaten voorbij komt gezweefd om indruk te maken.

Het paard heeft fijne benen met harde en ronde hoeven. De Arabier heeft een zachte en dunne vacht, hierdoor moet je extra opletten bij het opzadelen of optuigen van het paard, drukplekken worden vlug wondjes.

Kleur: Als ik aan een Arabier denk haal ik op een of andere manier het beeld naar boven van een zwarte Arabier. Deze kleur blijkt wel voor te komen maar is nogal zeldzaam. De andere kleuren die je vaker tegenkomt zijn schimmel, bruin en vos.

Gebruik: Lobeke, een kleine Arabische Volbloedhengst, werd een jaar of 2 geleden SGW kampioen van Nederland tussen de paarden.

Dressuur: Ondanks hun E-maat rijden vele Arabieren met succes tussen de paarden in de sport. Er zijn er ook enkele die op Grand Prix-niveau rijden (bv. Gomel), de meeste Arabieren worden in de dressuursport gereden, voor western zijn ze na de Quarters het beste ras gezien hun snelheid en grote wendbaarheid.

Springen: Krim en Azmirra, Nederlands kampioen springen, ondanks hun zelfs voor een Arabier geringe maat.

Ze worden zeer veelzijdig ingezet dus vallen ze vanwege hun geringe aantal niet op in bepaalde sporten, terwijl ze er wel degelijk aanwezig zijn.

Endurance en wedrennen zijn sporten die hun op het lijf zijn geschreven.

Omdat ze zo veelzijdig zijn, is er elk jaar een sportevenement genaamd 'De Arabissimo'. Je kunt meedoen aan een speciaal onderdeel waarin je als combinatie uitblinkt, je kunt eventueel zelfs aan alle onderdelen deelnemen. De arabissimokampioen heeft meegedaan aan: stijlspringen, dressuur, speed en recover, liberty, cross-country. Er is ook een arabissimo-gedeelte voor de westernsport.

Aangespannen rijden: Een kennis van ons kocht eens een Arabiertje om er aangespannen mee te gaan rijden, verschillende mensen hadden hier toen hun mening over.

Het dier zou te fel zijn en als Arabier niet geschikt voor de mensport. Ondertussen doet hij met zijn dubbelspan Arabiertjes succesvol mee aan wedstrijden, niet alleen in behendigheid (de hindernissen) en uithouding doet dit span het goed, ook het dressuurmatig mennen mag gezien worden.

Stokmaat: tussen 1.55m en 1.60m

Karakter: In gesprekken met eigenaars van Arabische paarden hoor ik regelmatig naar voren komen dat je niet zomaar het vertrouwen krijgt van dit paard, je moet dit vertrouwen 'verdienen'. Heb je het vertrouwen eenmaal gewonnen dan doet het paard alles wat in zijn mogelijkheid ligt om je te plezieren. Het karakter en temperament van het paard past bij een eigenaar die voldoende tijd kan vrijmaken om er mee bezig te zijn. Kan het zijn levenslust kwijt, zul je er een dankbare vriend bij hebben die ook geschikt is voor een gezin.

 


 

Ervaring met de Arabier van lezers van het Paardentips Magazine

Hallo,

Temidden van de Zeeuwse stromen in een groen polderlandschap, omgeven door groene bossen en weidse stranden ligt onze stoeterij Rzadkiewa Arabians .

Op onze speurtocht naar een goed rijpaard, werden wij getroffen door de uitstraling van de Arabische Volbloed.

De Arabische Volbloed is niet alleen een goed en veelzijdig rijpaard, maar ook een showpaard van nature. Dansend met de staart over de rug, hoog opgeheven hoofd met grote koolzwarte ogen en wijd opengeperde neusgaten geeft hij al briesend elke dag een show in de wei voor zijn trotse eigenaar. Laat u echter niet misleiden door het elegante uiterlijk want daaronder schuilt een gehard gebruikspaard met staalhard beenwerk en groot uithoudingsvermogen dat tot het uiterste gaat voor zijn eigenaar. Men ondervindt dit in de endurancesport, lange baan rennen, maar ook in de dressuurring, Sgw-sport en de westernsport. De Arabische Volbloed is over de gehele wereld te vinden, maar vindt zijn oorsprong in Egypte en het Midden-Oosten. Daar in Rusland en Polen de Arabische Volbloed voor oorlogsvoering over lange afstanden werd gebruikt is in deze landen de meer rijtypische Arabier gefokt. Daar in die landen nog steeds een selectiebeleid plaatsvindt op de renbaan is de hardheid nog steeds aanwezig in deze fokgroepen. Daarnaast is er nog de Egyptische Arab. Volbl., de Spaanse en de ook zeer rijtypische Engelse Arabieren. allemaal met de hun kenmerkende eigenschappen. Daarbij zijn er ook veel fokkers die deze lijnen kruisen om een mooi showpaard te fokken. De showwereld ....is een heel aparte afdeling binnen het ras. Het is meer dan zo maar een keuring. Sheiks en koningshuizen, de rijken der aarde, meten zich op internationaal niveau voor de eer van het Europees of Wereldkampioenschap . Toch is het ook leuk om regionaal, nationaal of aan een amateurkeuring mee te doen als kleine fokker. De Arabische volbloed is ook een echt familiepaard. Sinds hij door de sheiks in zijn tenten is gehouden staat dit paard bekend om zijn mensvriendelijke en zachtmoedige aard. Deze aard houdt ook het aanwezige temperament en energie in toom zodat dit paard heel licht in de hand is met rijden. De bijgevoegde foto's laten zien dat er ook veel kleuren zijn toegestaan binnen het ras. Zwart is echter zeldzaam! Meest voorkomend zijn de glorieuze schimmels. Deze tonen ook in hogere mate het rastype doordat deze kleur de zwarte doorschijnende huid om de ogen en neus (1 van de raskenmerken) het meest doet uitkomen. Twee jaar terug is er bij ons een zwart hengstveulen geboren uit een schimmelmerrie. Het jaar ervoor uit twee schimmels een koffievos! , dus qua kleur kun je alles verwachten. Het zwarte veulen is uitgegroeid tot een mooie hengst en heeft dit jaar de al eerder geboren koffievos-merrie gedekt..... Volgend jaar verwachten wij dus een veulen uit zelf gefokte ouders....

Wij hopen nog lang plezier te beleven aan deze prachtige paarden. Wie ze ook eens wil aanschouwen is altijd welkom !

Sandra Radecke, Stoeterij Rzadkiewa Arabians & Falabella's ,

Ridderweg 8a , Ellemeet ( Zeeland )

www.rzadkiewa.nl


De arabier

Toen ik klein was gingen we op vakantie naar frankrijk. We gingen naar een vrouw, die Constance heette en die daar in haar oude fokkerij woonde. Vroeger fokte ze volbloed arabieren, maar door omstandigheden was ze er mee gestopt. Ze had nog wel 8 bloed mooie arabieren staan, 2 ruinen en 6 merries. Werkelijk de mooiste dieren die ik had gezien. In die tijd was ik nog maar net begonnen (ik was ongeveer 7 jaar) met paardrijden dus dit was natuurlijk het paradijs, de hele dag paarden om je heen. Toen we eenmaal de paardjes mochten poetsen gingen ik en mijn zussen en nog een vriendin stiekem op de paarden rijden. De merries die samen in de wei stonden waren dan ook puur natuur geworden. Een hechte kudde die je absoluut niet uit elkaar kon halen. Deze "felle" dames stoormde met ons door de wei en inmiddels hadden onze ouders dat ook al door. We gingen zonder zadel gewoon op hun rug zitten en je hoefde verder niets te doen want de kudde had het wel naar zijn zin. Het blijven arabieren vol energie die graag rennen en dansen. Als ik de foto´s weer bekijk zie je weer hun sterke wil en mooie uitdrukking in hun houding. Deze paarden zijn als je ze goed behandeld echte harten dieven. Uit deze ervaring blijkt dat ook volbloed arabieren lieve en zachte paarden kunnen zijn. Maar door het temperament kunnen ze altijd opgefokt worden door drukte en herrie, het is dus een prima plattelands paard.

We zijn een aantal zomervakanties daar naartoe geweest, en we hebben een heerlijke tijd gehad, het is al weer zo´n 10 jaar geleden dat we daar voor het eerst kwamen. Afgelopen zomer zijn we haar weer gaan opzoeken, er waren nog maar 4 dames over. Maar als nog super mooi en lief. De merries zijn ook al best oud zo tussen de 16 en de 24 jaar. Ik zal dan ook altijd de volbloed arabier in mijn hart dragen, met vreugde zal ik ze altijd zien.

 

Veel groetjes van Ninke Donkers


Hallo ik had ook nog wat aanvullende info!

Over het algemeen staat de stokmaat van een arabier op 1.50 tot 1.55 Je ziet nou de stokmaat van de arabier groeien maar over het algemeen ligt de stokmaat van de arabieren tussen wat ik hier boven net noemde!

Bijna anderhalf jaar geleden heb ik een ongeluk gehad met het paard! Daardoor heb ik een fikse wond en een zenuwkneuzing opgelopen waar ik de dag van vandaag nog steeds mee loop! (gaat wel over). Door het ongeval ben ik gaan nadenken en dat ik veel meer wil doen dan. Alleen rondhobbelen in de manege (mijn ervaring hier op de maneges). Ik besloot om een eigen paard te kopen. Met toeval waren we een paar weken daarvoor in duitsland wezen boodschappen doen! daar kwam ik toevallig een

heel mooi paarden blad tegen, een duits arabisch blad! Ik was gefascineerd! Door wat over het ras te lezen besloot ik dan ook dat mijn paardje een arabiertje zou zijn!

Mijn omgeving raadde dat sterk af! zou ik dat wel doen? Ik had net een ongeluk gehad en kon beter een kwpner kopen van een jaar of 10 die alles al kon wat ik zou doen. Nee dat was dus niet de bedoeling! Ik zocht een paard waarmee ik opnieuw kon beginnen, waarbij we alles samen zouden leren, een jong beestje wie mijn vertrouwen won maar ik ook die van haar. Een veelzijdig paard en op de een of andere manier trok me het Arabisch paard enorm (had er wel eens van gehoord maar wist me God niet hoe zo'n beestje eruit zag). De eerste pony die ik tegen kwam klikte goed. Het was een schimmel Arabiertje. Naar 2 x te zijn geweest trok de eigenaresse haar beloftes in! Ik balen maar toch verder gezocht! Toen kwam ik haar tegen! Een bruin Arabiertje! Meteen 's middags gebeld en een paar dagen later gingen we kijken!

Ik heb haar gekocht!

Wat ik ermee wil zeggen: iedereen kan zeggen wat ie wil over het arabische ras!

Mijn ervaring is ermee het is een super gewillig paard! Ze zijn fijngevoelig! Als ze iets ziet wat ze niet kent begint ze te briesen. Dat is nou arabier!

Het is een geweldig paard en ik heb er ook geen moment spijt van gehad! Ik heb een maatje voor een paardenleven!!

Groetjes Esther

Goedkope tips tegen verveling in de stal.

De komende tijd gaan veel paarden de binnenkant van hun stal weer wat langer te zien krijgen. Het gevaar van verveling en hierdoor stalondeugden steekt dan de kop weer op.

Je kunt in de handel allerlei producten vinden die je paard bezighouden en hierdoor de verveling tegengaan. Leuke producten. Afhankelijk van het paard werkt het ene product beter dan het andere. Maar waarom meteen beginnen met geld uitgeven als het ook anders kan?

Zo kregen we van iemand de tip een tonnetje te vullen met wat paardenvoer, wat gaten in de ton en je paard heeft al vlug 'in de gaten' dat er bij het wegrollen wat eten achterblijft. Het moet wel een stevige ton zijn. Maak de gaten niet te groot!

Zo ging ik eens op bezoek bij een stalhouderij en daar hadden ze plastic flessen aan een touw opgehangen. In de zomer wreven de paarden ertegen om de vliegen van het gezicht te krijgen en in de winter konden ze ermee spelen. Eventueel kun je er een beetje water indoen om ze wat beter te laten hangen. Hang ze niet te laag; je paard zou erin verstrikt kunnen raken.

Ook een soepele verkeerskegel, je weet wel zo'n fel oranje ding dat ze gebruiken bij wegwerkzaamheden, blijkt bij verschillende paarden heel goed te helpen tegen verveling. Een soepele versie is het veiligst omdat harde kunststof kan versplinteren en het paard verwonden. Het paard kan het door de stal heen schoppen of lekker pletten. Zo kun je je paard op een morgen tegenkomen met een toeter in de mond, leuk gezicht...

Toen onze paarden nog vaak op stal stonden, vonden ze het geweldig om met een kunststof speciebak te voetballen die we gebruikten om ze van drinkwater te voorzien. Ze kunnen die dingen helemaal in elkaar trappen, daarna kun je de bak gewoon weer uitdeuken en gebruiken.

Verdwaalde voetballen van buurkinderen waren ook ideaal maar die bleven spijtig genoeg voor die jongens niet lang heel. Jorrit was op een gegeven ogenblik kampioen ballen mollen. Hij keek me dan aan, zo van “wat ga je nu doen?” Zette zijn voorbeen op de bal en daarna deed zijn gewicht het werk, nog voor ik erbij kon ging het plof... Als hij kon lachen had hij op zo'n moment een grijns op zijn gezicht gehad.

Soms is muziek in de stal ook al doeltreffend. Hoewel ik laatst weer iemand hoorde zeggen dat zijn paarden er juist zenuwachtig van worden. Misschien is hun muziekkeuze niet dezelfde geweest?

Een soortgenoot die ze kunnen bekijken vanuit de stal helpt ook al een heel stuk.

Geen soortgenoot? Dan een stalkat, -hond of ander dier...

Een spiegel die zó is opgehangen dat ze hem niet kunnen kapotmaken... geen aanrader voor paarden met een minderwaardigheidscomplex (grapje).

Laat je creativiteit maar eens zijn beloop, maak een combinatie van allerlei dingen.

Let wel op! Natuurlijk is het niet altijd zonder risico om allerlei dingen te verzinnen tegen verveling in de stal. Je moet er altijd op letten dat een paard zich eventueel ook kan verwonden, dingen kapot bijten, dingen inslikken en dergelijke. Bedenk wat er mis kan gaan en beperk de risico's.

Dagelijkse beweging, aandacht en liefde is de beste remedie tegen verveling.

P.S.: De foto heb ik nog teruggevonden bij een van de oudere nummers van Paardentips Magazine. Dit veulentje had een leuke manier gevonden tegen vervelen...

Na het paardrijden een kop erwtensoep...

Misschien een beetje rare tip voor in Paardentips Magazine. Maar ik heb er mijn reden voor, vooral in de koude herfst- en wintermaanden, na helemaal ingepakt op de bok van onze koets te hebben gezeten is het gewoon heerlijk om daarna weer op te warmen met de billen tegen de warme verwarming aan en een goeie kop erwtensoep in de handen. Zo'n mok waar je de lepel rechtop in kunt zetten. Hmm, het water loopt me nu al in de mond. Zo'n soepje hoort gewoon bij ons 'paardenleven'.
Ik zie me later al zitten in mijn schommelstoel met een mendeken op schoot en een kop erwtensoep in de hand, denkend aan de dagen dat we nog met paard en wagen door de bossen van de Belgische Kempen reden, haha.
Als je de erwtensoep die Nanny maakt nog nooit geproefd hebt dan mis je dus echt iets. Vandaar mijn idee je één van haar 'keukengeheimen' door te geven, dan kun je het zelf ook eens proeven.

Zo! Ik heb haar boekje even opgezocht. Hier komt het...
Wat heb je nodig voor vier personen?

  • 299 gram erwten
  • prei 2x
  • rookworst
  • ui 1x
  • knolselder 1/2
  • verse bouillon of een bouillonblokje

Neem de verse bouillon of 1 liter water met een bouillonblokje erin en doe het in een pan. Zet de pan op het vuur en voeg er erwten bij. Laat het staan en roer in de pan totdat het begint te koken. Was de groente, snij ze en doe ze in de pan. Verwarm het ook deze keer tot het gaat koken. Leg een zeef op een andere pan en giet de soep via de zeef in deze pan. Snij de rookworst in stukjes en voeg ze bij de soep. Laat de soep nog even vijf minuten opwarmen. Serveer de soep met een lekker stuk bruin brood. Je kunt al raden wat ik dadelijk ga maken...

Smullen maar! ;-)

Een kanjer van een paard!

Bij deze wil ik mijn kanjer in het zonnetje zetten!!!

Mijn paardenliefhebberij heb ik al van kleins af aan, toen ik nog een klein meisje was van zo´n 3 turven hoog, liep ik zomaar een wei met paarden in en m´n moeder stond op dat moment bijna doodsangsten uit... Geld voor paardrijlessen was er niet, laat staan voor een eigen paard, dus moest ik het doen met de vele posters en plaatjes uit tijdschriften die ik had uitgestald op de muur van mijn slaapkamer en de enkele keer dat ik met een vriendinnetje van me mee naar de manege mocht.


Jaren verstreken, ik ging van school af en zocht een baan. Daar leerde ik een leuk meisje kennen, die net als ik gek op paarden was, maar het grote verschil was, zij had een paard!!!! Na een aantal keer mee te zijn geweest naar de pensionstalling waar ze haar paard had staan, begon het bij mij ook weer heel erg te kriebelen, want wat was er nu mooier dan je eigen paard hebben en het helemaal alleen te kunnen rijden en verzorgen!!! Dus al mijn zinnen werden gezet op een eigen paard. Na een tijdje zei die vriendin van me: ''Ik weet wel een leuk paard voor jou te staan,'' dus ik was door het dolle heen!! Kort daarna zijn we gaan kijken, maar dat liep op een behoorlijke teleurstelling uit, want dat paard was alleen geschikt voor een ervaren ruiter en aangezien ik dat niet was, was het beter om nog maar even verder te zoeken.


Een paar weken later, weer eens een van die keren dat ik op stal te vinden was, zei een andere vrouw tegen me :''Ik hoorde dat je op zoek was naar een mak en rustig paardje? Nou zo eentje heb ik nog als je wilt, ze staat momenteel op rust omdat ik met een jonger paard aan de slag ben gegaan, maar ze is super mak en luistert als een van de beste, want ze is altijd getraind op een militaire manege. Zo bleek dat deze merrie ook achter de GOUDEN KOETS heeft meegelopen toen PRINS WILLEM ALEXANDER EN MAXIMA TROUWDEN!!!!! Nou dat beloofde dus wat!! Kort daarna ben ik mee naar (ik zal ze voor het gemak maar bij haar naam noemen ) Cantate gaan kijken en heb daar op haar gereden. Het voelde eerst wat onwennig, het idee dat ik waarschijnlijk op mijn toekomstige paard zat!!! Ik mocht Cantate een maand op proef hebben en zou daarna beslissen, want het moet immers wel klikken. Na die maand was ik helemaal verkocht aan mijn meisie en wilde ik haar voor geen goud meer kwijt!!! We zijn nu al bijna 3,5 jaar dikke vriendinnen en weet je wat????


Ze heeft in de tussentijd ook nog een wolk van een veulentje gekregen, genaamd Xanadu. Ik hoop dat ik nog lang van beide mag genieten want Cantate is afgelopen april al 21 geworden, maar is nog zo fit als eentje van 10. Samen met mijn vriendin, maken we de mooiste buitenritten en met Xanadu moeten we ook binnenkort aan de slag, maar als ze het karakter van haar moeder heeft, dan komt dat vast en zeker helemaal goed.


Zo wil ik aan mensen laten weten, als je een droom hebt zoals ik, komt het vast en zeker een keer goed, ook al duurt het een paar jaar. Blijf vertrouwen houden...


Groetjes van Wendy, Cantate en Xanadu

 

Heb jij een verhaal, tip, gedicht, paardenpraat,een tip of informatie voor een artikel...? Stuur het ons op en wie weet komt het in één van de volgende Paardentips te staan. Doe er een foto (.jpg) bij van je paard en jezelf, da's altijd leuk.

Het is vaak moeilijk te kiezen tussen al de leuke mailtjes die we steeds krijgen. Neem het ons daarom aub niet kwalijk als je stuk er de volgende keer niet bij staat. In ieder geval, bedankt.

Magazine!


Meld je nu aan en ontvang het Paardentips Magazine gratis in je mailbox!

Voornaam:

E-mail:


Aanmelden voor Paardentips Magazine

Jouw privacy is veilig: ook wij haten spam!!!

Winkelmandje


geen producten in winkelmand


Bekijk winkelmandje

Onze Bestsellers:

Het veulen-tipboek

Het veulen-tipboek

Met tips, informatie, ideeën die je helpen om het leven samen met je veulen, makkelijker, leuker, mooier en helemaal naar wens te maken. Ebook:nuttige informatie die je via mail ontvangt!

Cursus Leer paardrijden (online cursus)

Cursus Leer paardrijden (online cursus)

Bespaar veel geld op de kosten van paardrijlessen door de beste start te nemen.