Beste vrienden,
Al van het eerste Paardentips Magazine sta ik bij jullie op de lijst.
Jullie leveren heel puik werk, dikke proficiat!!
Ik wil zeker geen enkel negatief bericht geven, maar even de volgende reactie.
Er wordt tegenwoordig zoveel voorgesteld aan wetten, documenten , contracten, keuringen, eisen en controles enz ... dat het aandoet alsof elke paardekoop bij voorbaat een miskoop moet zijn. Indien alles wat er staat toegepast moet kunnen worden voor een paard gekocht of verkocht mag worden, dan is het echt een nachtmerrie.
Als je dan de hele santekraam aan wetten en plichten inzake het hebben van een paard, het houden en gebruiken van het paard uit het hoofd hebt geleerd voor je een paard aanschaft, pff.. .., best mogelijk dat je dan geen paard meer wilt. Aan zo'n waagstuk ga je toch zeker niet beginnen!!
Gebruik toch gewoon je eigen gezond verstand als het om de aanschaf van een paard gaat. Verzekeringen zijn er om je tegen ongevallen van alle aard te verzekeren, veeartsen leveren goed werk bij het keuren, juridische adviseurs zijn opgeleid om de wet te kennen, zakenkantoren maken dagelijks sluitende contracten en geven bijstand bij aankopen, verkopen en zelf bij verhuren, en tot slot gebruik altijd eerst en vooral steeds je 'gezond verstand'.
Als ik terugval op de gewone mensen, zoals u en ik, dan stel ik me steeds de vraag: wat is de gemiddelde waarde van hun meest geliefde pony of hun meest geliefde paard ?
Even natellen. In onze eigen paardenstal zitten 4 deugnieten van C- en D-pony's, een arabier mét papier, een quarter horse mét papier, een quarter/paint met niets dan stippen, 2 bwp-ers die ook al eens in de prijzen hebben durven vallen per ongeluk, 4 ouwe rakkers van tussen 20 en 26 jaar.
De gemiddelde aanschafwaarde voor een pony bij ons is 750 euro, een BWP zit op 1400, de arabier en quarter zijn goed voor 3000 euro. Voor de oudjes weet ik het zo niet.
Laat het nu gebeuren dat ik morgen één van de C-pony's moet verkopen (aankoopwaarde 500) omdat de ruiter te groot is geworden. De pony is nu 8 jaar, blinkt als een spiegeltje, is gezond en rond, doet wat moet onder zadel en in de kar, is kindvriendelijk, is netjes op stal en heeft geen stalgebreken, staat op nieuwe ijzertjes en heeft zijn eigen veterinair keuringsboekje.. en hij gaat als een trein door het verkeer.
De pony is stukken verstandiger geworden dan hij was bij aanschaf , wat maakt dat de vraagprijs hoger mag liggen dan de aanschafwaarde.
Ik verkoop hem voor 1000 euro. Met het zekere weten dat de koper hem toch wel graag ietsje goedkoper zal willen. Hij gaat bieden op de vraagprijs. Dus hou ik me aan een reële verkoopprijs rond ca. 800 euro (ja, ja, kijk maar eens lelijk, dat is de normale prijs voor een goeie C-ukkie).
Er reageert iemand die 'Pleidooi voor het paard' heeft gelezen en die zijn boekenkennis eens gaat toepassen bij de aankoop van deze pony. Na het bieden gaat hij eisen stellen als contracten en controles si en la, etc... Om eerlijk te zijn, die koper mag dan wel heel snel opkrassen.
Je hebt toch ogen in je hoofd om te zien wat voor pony je koopt. De pony is voorgereden in die discipline waarvoor je hem koopt. Het kind waarvoor die pony gekocht wordt heeft gereden en het past en het klikt ook wel tussen de 2. En als je je veearts stuurt dan is ie nog eens extra gekeurd ook!! Gebruik toch gewoon je gezond verstand. Wie haalt het in zijn hoofd om voor 800 euro akkoorden en contracten te gaan maken en eisen en verantwoordelijkheden.
Je koopt de springpony van je leven! Sta dan niet te grienen als hij op een dag over het hek springt en de pelouze van de buren omploegt, de waslijn neerhaalt, het tuinmeubilair vernielt, de buurvrouw de tuin uitschopt en rustig de hele boomgaard leeg vreet.
Ga vooraf bij de verzekeringsmaatschappij langs en neem een risicoverzekering, inclusief rechtsbijstand voor als je het nodig moest hebben. Ga tot 100% vergoeding bij lichamelijke schade aan derden. (Wij hebben op 20 jaar paardrijden wat niet zonder ongelukjes is geweest, nooit 1 frank/euro uit eigen zak moeten ophoesten. Daar hebben we toch de verzekering voor.)
Gebruik toch gewoon je gezond verstand.
De paardekoopman is er ook nog natuurlijk. Blijf er weg als je niks van paarden kent. Maar let op, niet alles wat hij verkoopt is slecht. Soms heb je geluk dat hij een goede pony verkoopt omdat de vorige eigenaars hem niet meer bekeken nadat het paard in hun leven gekomen was.
Dikwijls koopt de paardekoopman net voor de winter veulens op die geen nieuwe eigenaar gevonden hebben. Ze zijn niemand iets waard, de arme schapen. Ze gaan recht naar de slachterij. Als je er iets van kent, koop die veulens toch!! Spaar het dier van de slachtbank. Bovendien heb je voor weinig geld binnen 2 jaar een prachtige pony of een prachtig paard. Handje klets, boter bij de vis, al het risico voor de koper.
Zo hebben we enkele jaren geleden een paint- en een bwp-veulen gekocht daags voor kerstmis. Ze zaten onder de aangekoekte mest, slap in de vacht, niet ontwormd, hoestend en snotterend. Maar : niks hiervan is dodelijk! Als je het even goed aanpakt is het over 2 maanden alweer allemaal vergeten. Wat heb je nodig; een goede veearts, een wormkuur, gedoseerd veulenvoer, vitamientjes, veel hooi en peentjes voor te knabbelen, de hele dag vers drinken, een zacht en warm bedje, veel rust en liefde en verzorging. Nooit zo'n mooi kerstcadeau gekocht. We hebben er al jarenlang plezier van.
In veel boeken over paarden kan je lezen hoe je een ongelukkig paardje terug op zijn plooien brengt. Wiens verantwoordelijkheid? Daar hoef je geen nieuw boek voor te schrijven. Gebruik je gezond verstand.
Door al te veel regels en wetten te schrijven maken we mekaar het leven zuur over iets wat we zo graag doen, omgaan met paarden en paarden berijden. Hoe langer hoe meer maken we onze paardewereld enger en enger, waardoor de paardenliefhebberij zuurder wordt.
20 jaar geleden kocht je een weilandje, je maakte een tekeninkje van je stal en timmerde die in elkaar, dan kocht je je droompaard op de paardenmarkt, en reed zorgeloos gelukkig alle bossen in het land door.
Nu kan je nog amper een stukje weiland vinden, daar moet je een milieuvergunning krijgen voor mestopslag, dan een bouwvergunning en architectenplan voor een houten stalletje vragen en ook hopen te krijgen. Dan ga je op contractuele basis een paard aanschaffen, er moet een chip in en een keuringsboekje bij. Eerst een ruiterbrevet behalen, een boekje over de verkeersregels, dan een vergunning om de boswachter te tonen dat je door het domein mag rijden. Een wegenplan zoeken van de ruiterpaden waar je nog wel mag rijden.. en met een rugzak vol zit je eindelijk op je paard, op het begrensde pad.
Alles is al zoveel enger geworden.
Beste groeten
Lili Van L.
Lili heeft volledig gelijk met haar constatering dat er veel te veel wetten en regels zijn rondom het paard. Het boek Pleidooi voor het Paard stelt echter geen nieuwe regels en wetten op, het geeft slechts uitleg hoe je daar als paardeneigenaar of toekomstig paardeneigenaar het beste mee om kunt gaan. Het boek is niet bedoeld om professionele handelaren slimmer te maken dan hun nietsvermoedende klanten, maar juist om de nietsvermoedende klanten kennis van zaken mee te geven om sterker in zijn of haar schoenen te staan tegenover de handelaar. Tenslotte kennen wij als auteurs de paardenwereld die Lili schetst. Vaak lopen de paardenzaken goed af, meestal zijn paarden gezond en blijven ze gezond met alleen hooi en een beetje brokken en bijna nooit veroorzaakt een paard schade aan eigendommen van een ander. Echter; soms gaan kopers flink het schip in bij het kopen van een paard, soms zijn paarden tot op het bot versleten en soms breken ze de hele spreekwoordelijke tent af. De auteurs van Het boek Pleidooi voor het Paard hopen dat er door het geven van goede informatie minder ellende in de paardenwereld komt en dat mensen beter ingedekt zijn tegen eventuele kwalijke gevolgen.
Met vriendelijke groet,
Fabian Brockötter en Stephan Wensing
