Noodhalster
Omdat ik een keer een hele rit voor de boeg had en graag op tijd wilde zijn voor mijn afspraak, was ik voor het aanbreken van de dag mijn auto ingestapt en op weg gegaan. Je kon aan de lucht zien dat het niet lang meer zou duren voor het zonnetje zijn gezicht zou laten zien.
Terwijl ik zo aan het rijden was, leek het even of ik in de verte een schaduw over de weg zag bewegen. Voor alle zekerheid minderde ik vaart terwijl ik de plaats naderde.
Maar goed ook want het bleek een pony te zijn, die blijkbaar het gras in zijn eigen weide niet lekker genoeg vond en op zoek was gegaan naar betere kost. Om te voorkomen dat het beestje werd geschept door een of andere wegpiraat had ik de wagen maar even op het midden van de rijbaan gezet met de knipperlichten aan.
Gelukkig was het een lief beestje want na wat gras uit de berm te hebben geplukt, kwam hij al vlug bij me uit de hand eten, kon ik hem aan de manen vastnemen en liet hij zich netjes terug op de weide zetten. De pony had geen halster aan maar was gelukkig erg makkelijk in de omgang.
Wat als het begeleiden aan de manen geen succes was geweest, wat dan???
Een halster heb je niet zomaar altijd bij je, dus als je weet hoe je een noodhalster kan maken van een simpel stuk touw ben je al een heel eind. In het boek vind je zelfs een voorbeeld van een toepassing van een noodhalster gemaakt van een trui. Maar ik ga je even het voorbeeld tonen van het touw.
Op de eerste foto zie je in ieder geval al hoe het niet moet, een touw in de hals geeft je niet veel controle.
De tweede foto laat zien waar de juiste plek is om het touw om te doen. En als je dan de volgende foto's bekijkt dan zie je hoe simpel het aanbrengen van een noodhalster kan zijn!
Meer verhalen, tips en weetjes over paarden? Je ontvangt ze gratis via het online Paardentips Magazine. Aanmelden kan via deze site. Na het aanmelden ontvang je binnen 10 minuten het laatste magazine in je mailbox. Alvast veel leesplezier!
Paardenpoot
Nee niet boos worden ik verspreek me niet, ik ga het echt over een paardenpoot hebben...
Het heeft niks met het been van het paard te maken. Paardenpoot blijkt een term te zijn die in de houthandel gebruikt wordt. Het is een bruine vlek in het hout. Omdat het vaak op een paardenhoef lijkt noemt men het 'paardenpoot'.
Een paardenpoot onstaat daar waar een tak heeft gezeten. Als deze dan afgezaagd of afgestorven is, groeit het nieuwe hout verder en zal dan om deze plaats heengroeien zodat de houtnerf daar krom en onregelmatig is.
Als je paard je been probeert te pletten tegen de wand...
Paarden zijn de domste nog niet. Zo gebeurt het wel eens dat een paard, dat eigenlijk een beetje met tegenzin zijn proeven rijdt in een manege, opzettelijk tegen de wand aan gaat lopen zodat je been tussen het paard en de wand klem komt te zitten. Hij zegt dan zoiets van 'jongen je doet maar, maar als het me lukt zal ik je dwars liggen'.
Het zou natuurlijk fijn zijn als je paard altijd met plezier en volle overtuiging de les uitloopt. Maar geef toe, een paard dat voor de zoveelste keer iemand anders op zijn rug krijgt terwijl hij net lekker stond uit te rusten in zijn stal heeft ook wel eens zijn dagje niet.
Zoals de uitspraak van Tamar bovenaan het magazine zegt, is het belangrijk dat je taal van het paard gaat begrijpen. Sommige paarden hebben nu eenmaal een ander dialect en die moet je dan ook in hun eigen taal aanspreken.
Natuurlijk zijn niet alle paarden met het verkeerde been uit de stal gestapt en heb je er van die ijverige paarden bij die precies doen wat jij zegt en als jij dan te dicht naar de muur rijdt,... sorry jouw probleem.
Het is vaak even schrikken als de afstand tussen de muur en je been kleiner wordt dan je zou willen. Een logische reactie is dan dat je aan de binnenteugel gaat trekken om het paard van de muur weg te leiden. Het vervelende hiervan is dat het paardenlijf dan juist richting muur gaat buigen en je been in een erg vervelende situatie terecht komt.
Wat je meestal het beste kan doen, is je buitenteugel en buitenbeen gebruiken om het paardenlijf van de muur weg te sturen. Kijk maar eens naar het voorbeeld hiernaast. Prent uit Paard en Pony Tipboek niet meer verkrijgbaar).
Als je maar de goede taal gebruikt ... 't is soms eventjes doorbijten, maar met geduld kom je er wel.
Meer verhalen, tips en weetjes over paarden? Je ontvangt ze gratis via het online Paardentips Magazine. Aanmelden kan via deze site. Na het aanmelden ontvang je binnen 10 minuten het laatste magazine in je mailbox. Alvast veel leesplezier!
Paardendroom in vervulling
Eerst en vooral bedankt voor het maken van Paardentips! Wij zijn trouwe lezers en waarderen het enorm. Daarom ook mijn verhaal:
Ongeveer een jaar geleden besloten mijn vriend Bart en ik om een paard te kopen.
Mijn grote droom ging in vervulling (ik reed al sinds mijn 6e en was toen 23, maar was nog nooit eigenaar geweest van een paard).
Het paard zou dienen als recreatiepaard zowel voor Bart als voor mij.
Door enkele vrienden van ons kwamen we in een handelsstal terecht, een vriendin van ons werkte daar en vertelde dat er misschien wel wat voor ons stond. Dus wij ernaartoe.
Daar stond ze dan mijn chique merrie! Ik was meteen verliefd! Een vosse merrie van 1.74m, echt een pracht verschijning! We mochten haar proberen en nog dezelfde avond was de koop gesloten! Wij waren eigenaar van een paard, dat we Zytha genoemd hebben. En daar begon natuurlijk alles mee.
Zytha is een enorm lief maar ook eigenwijs paard. Ze heeft echt wel haar eigen karaktertje en dat laat ze geregeld merken. De eerste weken waren een beetje zoeken en gewoon worden, maar uiteindelijk viel alles goed mee, voor mij toch. Als ik op Zyhta reed, was ze een gewillig paard. Ik had behoorlijk mijn handen vol aan haar, maar hoe meer ik reed hoe beter het ging.
Maar dan komt Bart zijn verhaal. Wanneer hij op Zytha reed, was het net of ze een compleet ander paard was. Niet dat ze bokte ofzo, maar werken wou ze voor hem absoluut niet. Ze was echt vervelend, niet stuurbaar, wendbaar, ... Het werd zo erg dat Bart niet meer op haar wilde rijden!
Ondertussen (bij nu onze beste vrienden) ...
Gretel en Alois zijn al een hele tijd met paarden bezig. Ze hebben er dan ook verschillende. Eén van hun passies is het Friese paard. Op dat moment stonden er 4 paarden in hun stal. Falco, Igor (Friese hengst), Trischca (Arabische merrie) en Twister (Fries).
Trischca en Twister waren in dezelfde zomer bij hen geboren en Gretel had ze zelf zadelmak gemaakt. Met Trischca ging alles goed, maar Twister was een ander verhaal. Twister was een echte deugeniet! Hij was het jaar ervoor erg ziek geweest en daardoor extra verwend door Gretel. Met als gevolg: Twister is echt niet bang van mensen hij is eerder te sociaal. Zadelmak maken en opleren ging wel, maar echt werken wou Twister niet.
Door tijdsgebrek liet Gretel iemand anders Twister berijden, maar het ging al snel bergaf met het berijdbaar zijn van Twister. Hij wilde niet lopen, kwam steeds naar binnen, galoppeerde nauwelijks, kon geen volte rijden en ga zo maar door. Gretel besloot om Twister op een manege te koop te zetten zodat ze hem zelf elke dag zou kunnen berijden en dan hopelijk zijn streken af te leren.
Ze koos de manege waar ook wij ons Zytha hadden gestald en van het één kwam het ander.
We maakten kennis met elkaar en deden natuurlijk de verhalen van onze paarden. Zoals goede paardeneigenaars hielpen we elkaar waar het kon. Gretel vroeg aan Bart of hij Twister niet een keer wou rijden. Dat moet je aan Bart geen twee keer vragen. En geloof het of niet. Bart en Twister waren een ongelooflijk team! We stonden er allemaal van versteld dat het zo goed ging. In de maand dat Twister op de manege stond, heeft Bart hem er helemaal door gekregen. Maar Twister stond nog steeds te koop.
Het bedrag dat je voor een Fries moet betalen, hadden wij natuurlijk niet! We hadden nog maar enkele maanden ons eerste paard Zytha. Bart vond het natuurlijk heel erg, maar was heel begrijpend naar mij toe. Ik gunde het hem enorm, maar waar haal je in één keer zoveel geld vandaan?
Ik kon het uiteindelijk niet meer aanzien, Bart verdiende dat paard gewoon. Dus trok ik mijn stoute schoenen aan en ging met Gretel en Alois praten. En geloof het of niet maar zij waren bereid een heel deel van de prijs af te doen en we mochten het ook nog eens in stukken betalen! Wat vind je daarvan? Bart was natuurlijk in de wolken!
Ondertussen gaat het heel erg goed met Zytha en mij, nu ze één berijder heeft gaat alles stukken beter. En Bart en Twister .... die hebben net hun eerste wedstrijd gewonnen! Wij zijn nu echt compleet gelukkig, we hebben allebei een pracht paard en een paar vrienden voor het leven erbij!
Bart, Gretel en Alois bedankt voor alles!
Dit was mijn verhaal dat ik even kwijt wou. Het zou leuk zijn als het in Paardentips komt, dan krijg ik nog eens extra de kans om de mensen die mijn leven een hemel op aarde maken te bedanken.
Heb jij een leuk verhaal, tip, gedicht, paardenpraat,...? Stuur het ons op en wie weet komt het in een van de volgende Paardentips te staan.
