Paardengymnastiek, over het gymnastiseren van je paard
Als je een paard ziet stappen, draven of galopperen dan moet het zijn achterbenen buigen om vooruit te kunnen komen. Je ziet daarbij veel verschil in de manier waarop ze bewegen en de benen buigen.
De een beweegt stijf of houterig, een ander beweegt de benen meer achter het lijf en weer een ander zet de benen flink onder het lijf. Soms zie je dat er een been naast het lijf wordt geplaatst. Wat is nou juist en wat kan je er aan doen?
Een paard dat zijn achterbenen meer achter zijn lichaam laat bewegen, stuwt zijn lichaam vooruit. Daarbij valt hij op zijn voorbenen.
Een paard dat zijn achterbenen meer onder het lichaam zwaait, draagt zijn lichaam en valt niet zo op zijn voorbenen.
Het paard kan zijn achterbenen buigen doordat in zijn achterhand 7 gewrichten zitten die als een soort harmonica samenwerken.
Deze gewrichten zijn van boven naar beneden:
-
S.I. gewricht
-
heupgewricht
-
kniegewricht
-
spronggewricht
-
kogelgewricht
-
kroon
-
hoefgewricht
Door deze gewrichten te trainen maak je ze langzaam maar zeker soepeler, waardoor het paard in staat is met zijn achterbenen meer onder het lichaam te treden. Door training maak je de spieren van de achterbenen ook sterker. Door het soepeler en sterker maken van de achterbenen is het paard in staat om meer onder te treden en zo meer te dragen.
Daarbij moet ook de lange rugspier soepel gemaakt worden. Als wij ons been naar voren willen zwaaien, dan moet ook onze rugspier lang en soepel zijn en het bekken kantelt. Zo is dat ook bij een paard.
De voorbenen zijn een soort steunpilaren.
Als het paard graast, dan worden ze gebruikt om te steunen, zodat het paard niet voorover valt. Hiervoor zijn de voorbenen prima geschikt. Als we gaan rijden en daarbij de voorbenen extra belasten doordat de achterbenen naar voren stuwen, dan vragen we om problemen. De voorbenen zijn niet gemaakt om de enorme krachten die erop komen op te vangen. Het gevolg is… o.a. pijn in de voorbenen, schouders en ook de rug.
De oplossing is dan ook de voorhand ontlasten en de buigzamere, sterkere achterhand te belasten. Eerst moet de rug soepel gemaakt worden door de lengtebuiging te vragen. Eerst op de volte en dan door ” schouder voor" te rijden. Bij lengtebuiging maakt het paard de rugspier aan de ene kant van de wervelkolom lang en aan de andere kant juist kort. Hierdoor krijg je buiging in het hele lijf van voor tot achter.
Is de lengtebuiging aan twee zijden hetzelfde dan ga je de “schouder binnenwaarts” beoefenen. Vooral de schouder binnenwaarts wordt gezien als de aspirine van de dressuur. Bij de schouder binnenwaarts moet het paard met het binnen achterbeen ondertreden naar het zwaartepunt toe. Op het moment van ondertreden draagt het zijn lichaamsgewicht. Het paard is dan als het ware aan het gewicht heffen.
Kan het paard de schouderbinnenwaarts goed uitvoeren dan volgt de travers als oefening. De travers laat het buiten achterbeen naar het zwaartepunt toe treden. Dus dan draagt het buiten achterbeen.
Als je met deze oefeningen bezig bent, dan moet je veel van hand veranderen. Het wordt anders veel te zwaar voor het paard om steeds maar hetzelfde been te moeten belasten. Bovendien zal het paard door de vermoeidheid gedemotiveerd raken.
Een achterbeen kan alleen maar meer buigen als er meer gewicht op geplaatst wordt. Dit doe je door het zwaartepunt van het paard meer naar achteren te brengen. Het gewicht wordt van de voorhand naar de achterhand gebracht. Je richt het paard op.
Is het paard in staat om met elk achterbeen apart even veel te dragen en te buigen, dan kan je beginnen met het dragen en buigen van beide achterbenen tegelijk. Dan ontstaan de piaffe en de passage.
De oefeningen “schouder binnenwaarts” en “travers” zijn dus geen doelen op zich, maar zijn hulpmiddelen om het paard sterker en soepeler te maken. Het zijn gymnastiek oefeningen.
De beweging van het paard is juist als het paard de achterbenen, elk afzonderlijk, met een grote zwaai naar voren naar het zwaartepunt toe grijpt.
Stuwkracht
draagkracht= correct
Bron: paarden begrijpen
Door Fredy Hulshoff, uit Paardentips Magazine 159
|
