Welk paard is geschikt? (deel 9)

Academische rijkunst is er voor ieder paard, zeggen we altijd. Ik wilde het aan mezelf bewijzen. Door toeval leerde ik een kleine eigenwijze shetlander kennen. Het is het buurpaardje van mijn paard. Maar we hadden nooit contact. Een klein meisje van 5 jaar wilde er op rijden.

Moppie is een echte shetlander, dus eigenzinnig. Het leek me niet verstandig om zo'n klein meisje zomaar op zo'n wilde bras te zetten. Dus heb ik Moppie een klein bitje in gelegd en een klein zadeltje erop. Het zadeltje was bekend, het bitje niet.

We zijn begonnen met de snoepjestest ( die waren lekker ), voorwaarts-neerwaarts en rustig stappen aan de hand. Dat ging allemaal goed. Mijn kaptoom past niet. Dus teugels aan het bitje. Hele lange teugels van een groot paard. We hadden niet anders. Dat gaf me meteen de mogelijkheid om net als aan de Spaanse Rijschool in Wenen, het pony-tje te leren “sturen” aan de lange lijnen.

Nu kan ze al inbuigen naar links en naar rechts. Moppie wijkt voor druk. Ze gaat dus naar links als de rechter teugel tegen de hals komt en andersom. We kunnen er een zigzag-lijn mee lopen en de volte lukt ook al aardig. Als ik haar op de flank aanraak spant ze haar buikspieren aan en buigt ze een beetje in. Zover als mogelijk is met haar dikke buik.

Je merkt dat Moppie rechts gebogen is. Dit allemaal na 2 dagen. Morgen beginnen we met de schouder voor. Het leukste van alles....... Moppie vindt het leuk en wordt heel geconcentreerd als ik met haar bezig ben. Ze loopt me overal achter na.

Je ziet..... ook voor kleine, eigenzinnige shetjes is de academische rijkunst.

Door Fredy Hulshoff uit Paardentips Magazine

Klik hier om nog eens van af deel 1 te lezen