Minipaard

Als je op zoek bent naar minipaardjes in België kom je al vlug bij Stal Zeewinde in Knokke-Heist.

Wij gingen er alvast een kijkje voor je nemen en werden aangenaam verrast door de gastvrijheid en de omgeving. Gastvrouw Karina vertelde ons hoe het begon terwijl zoon Sander meeluisterde. Op het moment dat we naar het minipaard informeerden, begon hij gepassioneerd te praten. 

Trots werden ons foto’s en trofeeën getoond.

Maar hoe begon het allemaal?
De familie Demuynck kocht een woning met wat grond erbij. Omdat het hen wel leuk leek om er wat dieren te houden, kochten ze twee geiten. Ze dachten eraan om ook een ezel aan te schaffen, maar op de landbouwbeurs in Brussel werden ze op slag verliefd op het minipaard. Vooral zoon Sander en zijn moeder Karina hadden het flink te pakken.

Het begon met één paardje. Als snel kwam er nog eentje bij en ondertussen lopen er al zo'n 10 minipaarden rond bij familie Demuynnck. Moeder en zoon zijn helemaal euforisch als ze over de dieren praten, vader Rik houdt zich wat op de achtergrond. Hij helpt mee met de verzorging en is daar heel precies in volgens Karina. De leuke dingen zoals beurzen en shows doet ze samen met zoon Sander vertelt ze lachend.

 

Sander ging in de leer bij Ben en Carla van de Wetering van Stal Hazelberg in Nederland. Zij leerden hem de kneepjes van het (minipaarden)vak. In het najaar van 2007 kwam er een droom uit voor Sander. Hij mocht met Ben en Carla mee naar de World Show in de USA. Stal Hazelberg deed mee aan het wereldkampioenschap met een van hun minipaarden en werden wereldkampioen! Een bijzondere ervaring. Sander maakte meteen van de gelegenheid gebruik om enkele bekende Amerikaanse ranches te bezoeken. Het was een reis om nooit meer te vergeten.

De gezichtjes van onze dochtertjes spraken boekdelen. Terwijl wij in de veranda aan het praten waren, keken zij naar de minipaardjes die in de wei rond graasden. Als we later in de wei staan, wordt me bevestigd wat we aan de gezichtjes zagen. ‘Mogen wij er ook zo eentje, papa?’ Haha, wel logisch als je die kleine schatjes zo ziet rondlopen. Lief zijn ze wel. Er zit geen enkel kwaad in de beestjes wordt ons verteld. Dat was duidelijk, want zonder enig probleem laat een merrie ons bij een veulentje komen.

Onderhoud

Klein zijn ze wel, maar daardoor niet minder werk. Je mag het onderhoud van zo’n beestje niet onderschatten. Je zal moeite moeten doen om een hoefsmid te vinden die de hoefjes wil verzorgen. Als ze het al willen doen, dan bestaat de kans dat ze dit niet goed doen. Sander is daarom in de leer gegaan bij een specialist en doet de hoefverzorging nu zelf.  Ijzertjes krijgen ze nooit. Ze mogen toch geen lange afstanden afleggen dus dat is ook niet nodig.

De paardjes worden geschoren als Arabiertjes. In feite zijn het een soort mini-Arabiertjes en dat blijkt ook de bedoeling te zijn. Jarenlang is er geselecteerd en gefokt om de minipaardjes op dit punt te brengen. Het zijn ook echt paarden, want het woord pony mag je zeker niet uitspreken bij de liefhebbers van dit ras. Dat zien ze als een belediging.


De minipaardjes mogen een schofthoogte hebben tot maximaal 86,5 cm. Ze hebben dan wel de naam paard, maar mini staat ook voor mini-voeding en mini-weidegang. Zo eet een minipaard ongeveer 350 gram krachtvoer op een dag. Sander vertelde me dat dit ongeveer is. Hij kent zijn paardjes zo goed dat hij precies weet wat elk diertje nodig heeft. Die minipaardjes mogen niet de hele dag op de wei, dus je komt al een heel eind met een klein stukje wei.

Minipaard wil trouwens niet zeggen dat je te besteden budget ook mini is. Voor het bedrag van een veulentje koop je ook een paard.

Gebruik

Een klein kind zou eventueel nog wel op de rug van een minipaard mogen zitten, maar daar moet je toch heel voorzichtig mee zijn. Het is in ieder geval niet de bedoeling. Aangespannen doen ze het goed. Maar daar moet je dan natuurlijk ook mini-materiaal voor aanschaffen.

 
 

Zo heeft Sander een sulky en een tuigje speciaal uit Amerika meegebracht en is hij zelf begonnen met het trainen van het minipaard voor het aangespannen werk. Allemaal heel waardevol materiaal, waar hij dan ook heel trots en zuinig op is. Het mennen gaat al zo goed dat hij nu ook een ruintje in de leer heeft staan van een andere stal.

In Amerika blijkt men heel ver te gaan en worden de diertjes echt opgesmukt, rijden ze in trailers die halve villa's zijn en zie je zelfs minipaardjes met roze hoefjes. Dit gaat ons net wat te ver.

Moeder Karina vertelt me blij en trots over de passie van zoonlief. Ze is blij dat hij op deze manier zijn aandacht nuttig besteed en geen kattenkwaad uithaalt.

 

Ik vertel haar dat het einde van deze hobby nog lang niet in zicht is. Sander heeft het flink te pakken. Het begin van de liefde voor het minipaard in het gezin Demuynck is duidelijk, maar het is ook heel duidelijk dat het einde nog lang niet in zicht is…

Wil jij meer weten over het Minipaard dan zal de familie Demuynck je graag helpen.