Hoe onze hengst een ruintje werd

’t Is een mooie vrijdagmorgen, ik (Nanny) geniet van het vroege zonnetje en geef de paarden eten. Yurre zet ik apart in een weitje. Over 3 uur komt de dierenarts en dan wordt Yurre gecastreerd. Yurre zelf heeft natuurlijk geen flauw idee wat hem vandaag te wachten staat en knabbelt rustig op zijn hooi.

Het moest er een keer van komen. We hebben vanaf het begin gezegd dat Yurre geen hengst zou blijven. Maar zolang hij braaf was, hadden we geen haast. De laatste weken werd hij brutaler en probeerde hij steeds meer te bijten. Bij ons viel het wel mee, maar toen hij onze oudste dochter een blauwe kuit beet, was de afspraak snel gemaakt. Yurre is net 2 jaar geworden. De meeste hengsten worden tussen de 1 en 2 jaar oud gecastreerd. Als je ze eerder castreert is de ingreep minder zwaar voor het paard, maar je hebt kans dat zijn uiterlijk wat ‘slungelig’ blijft. Als je een hengst later castreert, ontwikkelt het paard wat meer hengstenkenmerken, zoals meer hals en zwaardere bespiering. Vanaf 3 jaar worden de risico’s op complicaties tijdens en na de ingreep groter.

 

De ideale tijd
De lente is het ideale seizoen om te castreren. Het is warm genoeg om de castratie buiten in de wei uit te voeren, er zitten nog niet zoveel insecten (risico op infecties) en na de castratie kan het paard in de wei blijven.

 

Om 11:00 uur rijdt de dierenarts de oprit op. Yurre kijkt nieuwsgierig naar hem en laat zich even later braaf onderzoeken. Eerst wordt namelijk gekeken of de testikels allebei ingedaald zijn. Alles is in orde, dus de operatie kan beginnen. Eerst krijgt Yurre een sederende injectie, hier wordt hij lekker suf van en ondertussen worden de balzakken en de huid rondom grondig gereinigd en gedesinfecteerd.

Zijn staart wordt gebandageerd, zodat die niet in de weg hangt. Even later krijgt Yurre in elke testikel een verdovingsvloeistof gespoten. Het is de bedoeling dat Yurre staand geopereerd wordt, maar Yurre is zo suf dat hij erbij gaat liggen. We proberen op alle mogelijke manieren om hem weer op te laten staan, maar niks helpt. Er zit niks anders op dan even wachten tot hij weer een beetje bijkomt. Ondertussen is Yurre kletsnat van het zweet, dit blijkt een bijwerking van de sedatie te zijn. Na ongeveer een kwartier wordt Yurre weer een beetje helder en kunnen we hem op laten staan. Snel verder dus!

De dierenarts snijdt de onderkant van de linkerbalzak open en kan dan de bal naar buiten laten komen. Er wordt een tang gezet op de zaadstreng, de bloedvaten en het vlies vanuit de buikwand, dit heet ‘crushen’ of ‘kneuzen’. Deze tang moet een paar minuten blijven zitten om de vaten te laten sluiten. Dan gaat de tang eraf en op dezelfde plek wordt een ‘ligatuur’ gelegd. Dit is een steriele hechtdraad die zo strak mogelijk wordt geknoopt. Deze draad voorkomt het nabloeden uit de bloedvatstompen en sluit de toegang tot de buikholte af. Daarna snijdt de dierenarts de testikel af.

 

De restanten van de bloedvaten en de zaadstreng verdwijnen in de liezen. Dan herhaalt het hele verhaal zich aan de rechterkant. Als beide testikels verwijderd zijn, wordt alles nog eens gedesinfecteerd en krijgt Yurre een ontstekingsremmer ingespoten en preventieve antibiotica. De wond zelf wordt niet gehecht. Zo kan het wondvocht weglopen. Dit was het dan, Yurre is officieel ruin!

Yurre zelf staat nog lekker te suffen. Als ik hem loslaat, loopt hij naar zijn hooi en begint te knabbelen. De komende dagen moeten we goed in de gaten houden of de wond gaat bloeden of dat er een zwelling ontstaat. Om zwelling tegen te gaan, adviseert de dierenarts om de wond nog enkele dagen twee keer per dag 20 minuten af te spuiten met koud water. Hierbij is het verstandig om niet rechtstreeks met een harde straal op de wond te spuiten. Verder is het goed om Yurre regelmatig te laten stappen en nog even in zijn aparte weitje alleen te laten staan. De dierenarts vertrekt weer en ik kijk naar Yurre. Hij staat rustig aan zijn hooi te knabbelen, alsof er niks gebeurd is.

Er druppelt een beetje bloed uit de wond, maar dit is normaal. Ik ga weer aan het werk en kijk elk uur even hoe het met ons kersverse ruintje gaat. Hij komt nog even enthousiast als altijd naar me toe gelopen, gelukkig! ’s Avonds zie ik dat het bloed af en toe met straaltjes uit de wond loopt. Ik maak me toch wat zorgen en bel de dierenarts op. Die kan me gelukkig geruststellen. Het bloed stroomt niet constant. Dat betekent dat het bloed zich ophoopt in de lege balzak en als Yurre beweegt, stroomt het opgehoopte bloed eruit.

Dit mag nog een paar uurtjes duren. Als het langer duurt, moet ik de dierenarts terugbellen. Gelukkig is dat niet nodig. Laat op de avond zie ik alleen nog druppels. Dit druppelen heeft trouwens ruim een week geduurd. Ik heb ongeveer 4 dagen lang de wond afgespoten en na een week hebben we Yurre weer bij zijn collega’s in de wei gezet.

 

Alles is tot dusver prima verlopen. Het duurt nog enkele weken voordat alle testosteron (mannelijk hormoon) uit zijn lijf is verdwenen en dan zal ook zijn hengstengedrag verdwijnen.

 

Door Nanny
Paardentips.com