Het Achenbach-mensysteem, een paardvriendelijke men-methode
24 juli 1861 werd er in Düsseldorf, Duitsland een kind geboren dat jaren later zijn stempel zou drukken op het aangespannen rijden. Benno von Achenbach was de zoon van de landschapsschilder Oswald von Achenbach.
Al op heel jonge leeftijd werd zijn voorliefde voor het aangespannen rijden zichtbaar. Telkens als hij met zijn ouders mee op reis ging, kreeg hij het voor elkaar om naast de koetsier op de bok te mogen zitten. Als achtjarige jongen mocht hij dan regelmatig de leidsels overnemen om de paarden in stap te mennen. Hier begon hij al een bijzonder gevoel te krijgen voor het paard.
Al van kindsbeen af werd Benno geconfronteerd met bruut geweld tegenover paarden en andere dieren. Hij nam zich toen al voor hier verandering in te brengen.
Elke gelegenheid om te kunnen mennen nam Benno met beide handen aan. Zo mocht hij als twaalfjarige al tandem rijden. Hij las alle mogelijke lectuur over het aangespannen rijden en paarden en probeerde elke vorm van aanspanning zo goed mogelijk onder de knie te krijgen. Hij bleek een natuurtalent te zijn.
Op latere leeftijd werd hij door zijn kennis en vaardigheden opgemerkt door Keizer Wilhelm II die hem aanstelde als ´Marstall`. Marstall is een bevoorrechte positie in de hofhouding, de Marstall was verantwoordelijk voor de paarden, wagens, koetsen en tuigen van het keizerrijk. Benno von Achenbach kreeg hierdoor de mogelijkheid om dingen uit te proberen en tuigen en rijtuigen naar zijn inzicht te verbeteren.
Benno was een vriendelijke, bescheiden en een beetje teruggetrokken persoon die altijd voor iedereen klaar stond. Hij was bekend vanwege zijn uitzonderlijke kennis over alles wat met paarden te maken had en werd een van de grootste pleiters voor een paardvriendelijke menmethode. Zijn ervaring met en gevoel voor verschillende methodes in het aangespannen rijden brachten hem ertoe om hieruit een methode te ontwikkelen waarop een paard meteen positief reageert.
De methode, nu nog steeds bekend als de Achenbach-methode, is een methode geworden zonder rukken en trekken in de mond. De menner houd constant contact met de paardenmond door lichte druk. De hand van de menner is nageeflijk en volgt de paardenmond in zijn beweging.
Benno von Achenbach had niet alleen het talent om op een bijzondere manier met paarden om te gaan maar had daarbij ook nog eens de vaardigheid dit op een goede en duidelijke manier over te brengen aan andere paardenliefhebbers.
Er zijn tegenwoordig verschillende erkende instructeurs in België en Nederland die je de Achenbach-methode goed kunnen aanleren. De gebruikelijke manier is naast de theorie, eerst te oefenen op een mentoestel voor je echt met de praktijk gaat beginnen. Dit mentoestel is eigenlijk een profieltje met twee ogen op die de leidselogen moeten voorstellen. Dit profieltje schroef je bijvoorbeeld met een paar lijmtangen op een tafel. Je haalt de leidsels door de ogen en hangt er dan een gewicht aan van ongeveer een kilo. Je gaat met een stoel rechts voor het toestel zitten, zoals je op de bok van de koets zit, met de leidsels in je hand. Je leert zo de leidsels te hanteren, wendingen te maken, verkeerstekens te geven en je zo alle oefeningen eigen te maken. Op deze manier kun je de Achenbach-methode oefenen zonder je paard in de mond te hinderen. Pas als de instructeur je vaardigheid voldoende vindt om in de praktijk om te zetten ga je pas echt aan de slag met een paard.
Als je een koetsiersbrevet hebt, heb je een goede basis om te gaan mennen op een paardvriendelijke manier. Het is eigenlijk net als bij het halen van een rijbewijs voor de auto. Het zal eventjes duren voordat het allemaal automatisch gaat en je jezelf een ervaren menner mag noemen.
Benno maakte duidelijk dat het de menner is die moet denken en alles moet zien en hierdoor het werk voor het paard aangenamer te maken.
Zoals de ruiter voelt met de zit, voelt de menner met de hand. Goed mennen is een kunst en zal net zoals bij het rijden onder zadel een kwestie zijn van oefenen, geduld en liefde voor het paard.
Het gevoel met de paardenmond zit in het hoofd van de menner, de liefde voor het paard in zijn hart.
Benno von Achenbach stierf in Berlijn op 15 oktober 1936.
